Maandelijks archief: juli 2012

mei 2012 – Borstvoeding

Oma zijn valt niet altijd mee. Mijn oog viel zojuist op een verhaal dat vóór “In bad” geschreven is. Jory is hier nog maar net twee dagen oud. Ik zou toch zomaar in de war raken van al mijn geschrijf.

Ben ik nog maar net twee dagen oud, komen oma en opa Arie alweer. Gromi en gropi komen ook. Die heb ik nog niet eerder gezien, dus daar kan ik mooi mee kennismaken.
Omdat ik nog niet veel van borstvoeding begrijp mag ik van Maartje, de kraamhulp, niet zomaar bij iedereen op schoot. Ik moet energie overhouden om te drinken bij mama. Gelukkig, er is in ieder geval iemand die begrijpt hoe moe ik ben.

Doordat ik heel lang bij mama heb geprobeerd te drinken, zitten oma, opa Arie, gromi en gropi beneden op mij te wachten. Dat vinden ze niet erg. Volgens mij ben ik best belangrijk.

Beneden zit ik lekker bij mama op schoot een beetje te slapen. Ik hoor een heleboel stemmen en vraag me af of ze niet wat zachter kunnen praten. Gewoon omdat ik nog moe ben en wil slapen.
Maartje maakt mijn eten klaar. Omdat ik wat lui ben uitgevallen, ja, of moe, net hoe je het wil noemen, krijg ik dat met een injectiespuitje. Best lekker hoor, en ook nog eens makkelijk.
Mama legt mij languit op haar benen, doet haar pink in mijn mondje en het spuitje in mijn mondhoek er naast. Kan ik lekker zuigen op haar pink en evengoed krijg ik borstvoeding. Ja echt, borstvoeding, want mama kolft dat af. Speciaal voor mij omdat dat goed voor mij is.
Zelfs nu val ik af en toe in slaap. Maartje kietelt dan zachtjes onder mijn voet waardoor ik gauw weer ga zuigen. Zo krijg ik toch mijn voeding naar binnen.

’s Nachts slapen vind ik nog moeilijk hoor. Het hele huis wordt dan stil, waardoor ik een beetje bang ben. Het lijkt dan net of mama en papa er niet meer zijn. Mama legt me dan op haar buik, maar durft dan zelf niet te slapen. Ze legt me meestal weer in mijn wiegje en stopt haar pink in mijn mond en zuig ik mezelf in slaap. Als mama haar pink weghaalt word ik meteen weer wakker en moet ik huilen. Mama gaat naar beneden en komt met een speentje terug. Jammie, dat is lekker, daar kan ik wel mee slapen. Zo slaap ik het grootste deel van de nacht en wanneer ik wakker word ben ik eindelijk goed uitgerust en snap ik ineens hoe die borstvoeding werkt. Ik drink bij mama en vind dat hartstikke fijn.
Daarna mag ik van mama een sms’je naar oma sturen, zodat die zich niet zoveel zorgen meer hoeft te maken.
Zie je wel dat ik belangrijk ben. Zelfs oma maakt zich zorgen om mij.

Advertenties
Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Mei 2012 – In bad

Dat is fijn, ik mocht vandaag met oma in bad. Nou ja, mèt oma? Ik ging in bad en oma hield mij vast.
Oma kwam helemaal uit Creil vanmorgen. Ze was later dan ze had afgesproken, maar daar kon ze niks aan doen. Ze had in een file gestaan. Er was een ongeluk gebeurd onderweg, waardoor alle auto’s maar heel langzaam konden rijden. Gelukkig had oma geen ongeluk gehad zeg. Dat zou pas vervelend zijn.
Oma kreeg eerst een kopje koffie van papa. Zo kon ze mooi even bijkomen en op de verrassing wachten, want mijn tante kwam ook nog met mijn nichtje. Dat wist oma mooi niet. Mama had dat bekokstoofd, goed van haar hè?

Mama was nog druk met mij bezig boven en toen we beneden kwamen zat oma met mijn nichtje op schoot. “Hé, dat wil ik ook joh!” Maar niks hoor, ik werd gewoon in mijn wiegje gelegd. Nou ja, ook goed hoor, ja eventjes dan. Gingen ze nog buiten zitten ook. Lag ik daar een beetje alleen in de kamer in mijn wiegje. Mooi dat ik dat niet leuk vond. Dan maar een beetje jammeren. Gelukkig mocht ik toen bij oma op schoot. Ging ik lekker windjes laten. Oma vond ze nog stinken ook. Lekker hoor, zo’n oma.

Eindelijk gingen we naar boven en deed oma me in bad. Heel zachtjes ging ze tegen me praten. Ik probeerde goed naar haar te kijken, maar dat lukte nog niet zo goed. Helemaal scheel keek ik er van. Gauw maar weer dicht, die oogjes.
Tijdens het afdrogen begon ze gek te doen, ze kietelde mijn buikje met haar lippen. Weer probeerde ik te kijken en eigenlijk wilde ik wat zeggen. Dat praten lukte me nog niet, geen idee hoe oma dat doet. Dat snap ik trouwens van mama en papa ook niet. Zou ik dat allemaal wel kunnen leren?

Mama ging me aankleden, want oma was bang dat ze dat niet meer kon. Gek mens hoor, die oma. Waarom zou ze dat niet kunnen. In ieder geval kan mama het wel. Daarna mocht ik lekker drinken bij mama. Ik ben zo blij dat ik nu snap hoe dat moet. Na het drinken val ik dan ook zo lekker in slaap. Dan vind ik het ook helemaal niet erg om in mijn wiegje te slapen.

Oma ging weer naar huis, want die moest nog de avondvierdaagse lopen. Wel vijf kilometer. Zou ik dat later ook kunnen?

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Mei 2012 – Op de fiets

Joepie, ik mocht weer mee op de fiets. Lekker in de draagzak bij mama, zonnetje op mijn bol. Wat wil een baby nog meer? We gingen samen naar tante Maaike en mijn neefje Jordy, omdat oma daar ook zou komen. Oma wist dat niet, want ze hadden het haar niet verteld. Oma was dan ook helemaal verrast toen we door de poort de tuin in kwamen. Ze kwam gewoon meteen naar ons toe lopen en vond het hartstikke leuk.

Mama d’r telefoon ging toen ze mij uit de draagzak wilde halen. Wat denk je, laat ze me zo op de bank liggen. Begon oom Ron mij uit dat draagding te peuteren. Dat ging niet meteen, dus oma besloot een handje te helpen. Stom hoor, dat gepluk aan mij. Ik deed maar net alsof ik sliep, maar eerlijk gezegd vond ik ze best onhandig met z’n tweeën.
Oma nam me op schoot en nu ik haar wat langer ken hoef ik ook niet aldoor te huilen. Ik keek gewoon een beetje over haar schouder. Later ging ze buiten zitten met me. Dat was lekker zeg. Een beetje windje door mijn haar. Veel haar heb ik nog niet hoor en bovendien heb ik een kaal plekje op mijn achterhoofd van het liggen. Volgens oma heb ik ook een kruintje in mijn nek, net zoals zijzelf. Of mama dat ook heeft wist ze niet. Kan je mooi niet zien met dat lange haar.

Oma ging mijn neefje in bad doen en ik ging lekker bij mama drinken. Zó raar, ineens waren we nog maar met z’n tweeën beneden. Iedereen was gewoon naar boven gegaan. Dat wilde ik ook, maar ik moest van mama eerst drinken. Daarna gingen we ook kijken hoe mijn neefje in bad ging. Toen wij eindelijk boven kwamen was hij al lang weer uit bad. Oma was hem aan het afdrogen en later ging zijn mama hem aankleden. Hij kreeg een mooie tuinbroek aan en volgens oma moest hij zijn papa gaan helpen in de tuin. Gras maaien, plantjes water geven en bloemen voor zijn mama plukken. Dat laatste mocht hij niet van zijn papa, dat moest hij maar in de tuin van de buren gaan doen.
Denken ze nou echt dat mijn neefje dat al kan? Die kan gewoon echt nog helemaal niks. Die ligt maar een beetje, probeert af en toe wat te huilen en hij drinkt bij zijn mama. Daarmee houdt het wel zo’n beetje op.

Ik was best een beetje moe geworden en viel gewoon bij mama op schoot in slaap. Dat ik weer in de draagzak ging heb ik niet eens meer gemerkt.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

mei 2012 – Mijn neefje

Goh, ik heb een neefje. Wat een klein ventje is dat zeg. Met papa en mama ging ik bij hem kijken. Hij lag gewoon alleen maar boven op z’n mama. Oogjes stijf dicht en maar slapen.
Heb ik mooi niks aan, aan zo’n neefje. Daar kan ik niet eens mee spelen.
Mama had cadeautjes voor hem bij zich, die hij niet eens zelf uit ging pakken. Dat moest zijn moeder doen en die kon het ook al niet. Gewoon omdat ze hem vast moest houden.
Mama gaf mij toen aan oma en ging zelf de cadeautjes uitpakken. Ik hing tegen mijn oma aan. die mij heel stevig vast hield. Haar ene hand onder mijn billetjes de andere tegen mijn rug aan. Was best fijn eigenlijk.
“Wat denk je dat mijn neefje kreeg? Een tent…………..wat moet ‘ie daar nu mee. Hij gaat toch zeker nog niet kamperen? Zou ik ook een tent hebben? Moet ik toch eens aan mama vragen.”
Ineens lag ik weer op papa’s arm, die me vervolgens weer aan mama gaf, want hij ging zijn fototoestel halen. Konden mijn neefje en ik samen op de foto met onze mama’s.
Oma begon ook foto’s te maken van ons viertjes. Grappig hoor, ze vinden ons allemaal heel belangrijk geloof ik.

Papa ging weer met me naar beneden en toen moest ik een beetje spugen. Dat is wel vervelend hoor, aldoor dat gespuug. Maar ja, ik kan er ook niet zo veel aan doen. Ik heb aldoor honger en drink dan een heleboel bij mama. Misschien drink ik wel te veel en komt er daardoor aldoor weer een beetje terug wat ik dan uitboer. Ja, of ze husselen te veel met me. Dan kan ook nog natuurlijk. Het zal wel van allebei een beetje zijn. Dan is het niet helemaal alleen mijn eigen schuld.

Eindelijk legde papa mij weer terug in de maxi-cosi. Dat is zo’n machtig lekker ding om in te liggen. Zo lekker in een kuipje. Heerlijk vind ik dat. Moeten ze vaker doen, mij in de maxi-cosi leggen. Ik begin altijd meteen te glimlachen als ik daar in mag. Vaak gaan we dan ook wel weer meteen naar huis. Vind ik ook al zo fijn, weer naar Chico en naar mijn bedje.

Nu ben ik wel heel benieuwd of ik nog meer van dat soort neefjes krijg en of die dan allemaal zo klein zijn als deze.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

Bij gromi en gropi

Hoe ga je de oma en opa van je mama noemen? Elise had nog geen idee, dus hebben wij ze maar gromi en gropi gedoopt. Da’s een mooie titel voor overgrootouders.

Vandaag ging ik met mama naar gromi en gropi. De hele dag waren we fijn thuis, maar ik moest mee. Mama vindt dat ik te klein ben om alleen thuis te blijven. Papa ging niet mee, hij moest naar een verjaardag. Samen met mama ging ik op stap. In de auto vind ik het heerlijk. Dat fijne gebrom van de motor, het hobbelen over de weg, daar kan ik zó lekker bij in slaap vallen.
Mama moest een hoop meenemen. Mij natuurlijk, in de maxi-cosi, maar ook nog de grote luiertas, want soms plas en poep ik gewoon nog in mijn broek. Maar ook de reiswieg voor als ik wil slapen. Wat een gesleep voor mijn mama.

We kwamen bij gromi en gropi binnen en ik zag meteen dat ik daar nog nooit geweest was. Nog helemaal doezelig keek ik een beetje om me heen en ik zag een mevrouw die ik herkende. Ja, haar had ik eerder gezien. Mama haalde me uit de maxi-cosi en ik hoorde haar zeggen: “Ga maar even bij oma op schoot”. En ja hoor, die mevrouw die ik al eerder had gezien was mijn oma. Ik wilde haar eens even goed bekijken, dus deed ik heel erg mijn best om mijn hoofdje rechtop te houden. Mijn hoofdje is nog zwaar hoor, dus het viel naar voren, zo tegen oma d’r kin aan. Nou, die oma van mij heeft een hard hoofd hoor. Ik moest er helemaal een beetje van huilen. Doordat ik huilde ging oma met mij door de kamer lopen. Dat vond ik wel heel fijn. Dat hobbelt ook een beetje. Niet zoals in de auto en ze maakte ook niet van die brom-geluiden, maar ze neuriede wel heel zachtjes.
Oma had zomerjurkjes voor me gekocht. Mama pakte ze uit en gelukkig waren het nu eens geen roze jurkjes. Het was een gele en een groene. Ik moest wel lachen toen ik de jurkjes zag, die waren nog veel te groot voor mij. Oma had zeker niet goed naar me gekeken de vorige keer.
Oma ging weer met mij op de bank zitten. Dat was jammer, want nu hobbelde het niet meer zo lekker. Omdat ik best een beetje in de war was van al dat nieuwe, moest ik weer een beetje huilen. Oma gaf mij aan gromi en, maar toen zat ik bij iemand op schoot die ik nog bijna niet ken. Daar moest ik nog een beetje harder van huilen. Gelukkig gaf gromi mij weer aan mijn moeder en bleef ik op schoot bij mama eerst een poosje huilen, maar met mijn speentje in de mond viel ik toch een beetje in slaap.

Gromi, gropi, oma en mama gingen soep eten. Dat kon natuurlijk niet met mij op schoot, daardoor mocht ik lekker in de reiswieg liggen. Dat vond ik fijn. Ik trapte met mijn beentjes, zwaaide met mijn armpjes en vond het best spannend dat oma boven mij allemaal rare geluiden zat te maken. Daar moest ik om lachen. Behalve toen ze ineens mijn handjes pakte, dat wilde ik niet. Daar was ik veel te moe voor en meteen moest ik daardoor huilen. Gewoon van de moeheid. Oma bleef tegen mij praten en af en toe probeerde ik terug te praten. Dan kijk ik goed naar oma’s mond en probeer dat na te doen. Dat is leuk, want oma praat dan ook weer terug. Daar moet ik dan weer om lachen. Volgens mij doe ik het best goed.

Toch bleef ik wel moe hoor en eigenlijk wilde ik liever naar huis. Dat kon niet, want mama kreeg ook nog een toetje. Wat een gedoe, dat eten van mama, oma, gromi en gropi. Als ik honger heb drink ik gewoon bij mama. Dat is véél makkelijker.
Eindelijk haalt mama mij uit de reiswieg en legt mij in de maxi-cosi. Ik bedank haar met een brede glimlach. Die mama toch, ze begrijpt mij, we gaan weer naar huis. Moeten we vast eerst weer in de auto, maar dat vind ik heerlijk. Daarna krijg ik vast mijn eten en mag ik weer lekker slapen in mijn eigen bedje.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

Bij oma en opa Arie

Met mama en papa ging ik laatst naar oma en opa Arie. Die wonen een eind weg zeg. We moesten heel lang in de auto, Wel meer dan een uur. In de maxi-cosi kon ik heerlijk slapen. Papa had een auto van zijn werk mee, die zoefde over de weg.
Het was spannend, want ik was nog nooit bij oma en opa Arie geweest. Mama en papa trouwens ook niet, want oma woont nog niet zo lang bij opa Arie. Vroeger, voordat ik geboren was woonde oma hier vlak bij, in het dorp verderop.

Best een mooi huis hebben deze oma en opa. We mochten het helemaal zien, van beneden naar boven, maar eerst kreeg ik eten. Een honger dat ik had na die lange autorit. Daarna wilde mijn boertje niet meteen komen en begon ik te jengelen. Oma hield mij tegen haar schouder aan en klopte zachtjes op mijn rug. Dat hielp wel een beetje, maar niet genoeg. Oma liep met mij de hele kamer rond. Zo kon ik mooi alles zien. Ook de foto’s aan de muur. Er hing ook een foto van mij tussen, zag ik.
Oma ging met me op de bank zitten. Mama kwam naast ons zitten en oma zette mij zó op schoot dat ik naar mama kon kijken. Ik vergat helemaal het boertje dat ik moest laten en lachte naar mama. Ik was blij dat ik haar zag, want in dit huis was ik nog nooit geweest. Het rook anders dan ons eigen huis. Oma ruikt trouwens ook anders dan mama.

Papa en opa Arie zaten te praten. Echt grote mannenpraat. Ik begreep er niet veel van hoor. Het ging over ZZP. Nou ja, wat dat is weet ik allemaal niet hoor. Oma en mama hadden het over mij. Kijk, dat kon ik wel volgen.
Na al dat gepraat gingen we het hele huis bekijken. Eerst beneden, maar dat had ik al gezien, omdat oma met me rondgelopen had, dus dat wist ik wel. Daarna de trap op en in alle kamers kijken. Ik zag wel dat hier ook nog twee kinderen wonen, want in hun kamertjes lag speelgoed. Die kinderen zag ik niet, die waren niet thuis, maar bij hun mama. Ook gek, die papa en mama wonen dus niet bij elkaar. Ik hoop dat mijn papa en mama wel bij elkaar blijven wonen hoor. Lijkt me maar gek als dat niet zo is.

Mooi huis hoor, best groot.
Toen we weer beneden kwamen mocht ik even bij opa Arie zitten. Daar schrok ik een beetje van en ik moest meteen weer huilen. Ik ken opa Arie nog niet zo goed en nu was ‘ie ineens heel dichtbij. Ik mocht over zijn schouder kijken, dat vond ik wel fijn. Dan kan je een beetje rondkijken. Oma probeerde me aan het lachen te maken, maar dat lukte haar niet zo goed. Kwam gewoon doordat ik moe was geworden. Het is ook niet niks hoor, eerst in de auto, dan in zo’n huis wat ik niet kende. Door al die indrukken werd ik best moe, maar ik kon niet goed in slaap komen.

Ja, eindelijk pakte mama mij over van opa Arie en mocht ik weer in de maxi-cosi. Gelukkig, want dat betekende dat we weer in de auto gingen. Lekker over de snelweg zoeven, gewoon weer naar huis. Naar Chico en naar mijn eigen bedje. De terugweg zal wel net zo lang duren als de heenweg, dan krijg ik thuis vast meteen weer eten. Jammie, dan ga ik daarna met een lekker rond buikje in mijn eigen bedje slapen.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

Mijn geboorte

Bijna negen maanden heb ik in mama’s buik gedobberd. Lekker warm en knus in mijn eigen privé zwembadje. Wist ik veel dat daar een keer een eind aan zou komen. Ineens liep mijn zwembadje langzaam leeg. Dat vond ik niet fijn hoor en het was maar goed dat ik niet wist wat er nog meer ging komen.
De eerste uren hield ik me een beetje gedeisd, want doordat mijn zwembadje leegliep was ik wel een beetje geschrokken. Daarna gebeurde er van alles, en ik hoorde best aan mijn mama dat zij het allemaal niet zo heel erg leuk vond. Ik wilde zo langzamerhand dat lege zwembadje wel uit, want zó fijn was het er niet meer. Het was wel heel vervelend dat het allemaal niet lukte. Ik deed echt heel erg mijn best hoor, maar ik paste niet door de uitgang. Volgens mij was dit voor mama niet fijn, want die hoorde ik af en toe schreeuwen.
Ineens plopte er iets vast op mijn hoofd en werd ik zó naar buiten getrokken. Dat was even schrikken. Weet je wel hoe dat voelt als er zo aan je getrokken wordt? Vast niet. Ineens lag ik op mama d’r buik. Dat was wel een heel spannend moment. Ineens zag ik mijn mama en papa. Jeetje…..wat zagen die er moe uit zeg. Vooral mama, die zag er niet alleen moe uit, maar had ook allemaal rare vlekken in haar gezicht en hele dikke ogen. Ik schrok er van. Dat het allemaal niet leuk voor haar was geweest had ik wel begrepen, maar dat het zó erg was, dat wist ik niet.

Het was ineens wel heel licht om me heen en ook wel een beetje koud. Iemand trok mij wat kleertjes aan en ik kreeg een mutsje op mijn hoofd. Gek hoor, al die tijd had ik in mijn blootje rondgedobberd, zelfs geen badmutsje hoefde ik op en nu kreeg ik ineens die kleertjes aan en ook nog een mutsje op. Verder weet ik er niet veel meer van hoor, want ik was hartstikke moe van die lange weg naar buiten toe. Ik was blij dat ik gewoon mocht slapen.

Na een paar dagen, ik was net een beetje aan alles gewend, moest ik weer een nachtje naar het ziekenhuis. Doordat ik een beetje geel zag werd mijn bloed nagekeken en bleek mijn lever niet zo goed zijn werk te doen. Moest ik verdorie onder een hele felle lamp slapen. Zelf vond ik dat gele kleurtje wel mooi. Het leek een heel gezond kleurtje. Ik weet nog dat ik dacht: “Mooi, dan hoef ik niet naar het strand om te zonnen”. Helemaal fout dus.

Daar lag ik dan, onder die felle lamp. En wat deed mijn papa? Die ging niet gewoon lekker bij mama in bed slapen. Nee, die ging in en stoel naast mijn bedje zitten. Heel lief van hem hoor, maar hij was al zo moe. Ik probeerde nog te zeggen dat hij beter gewoon bij mama in bed kon gaan liggen, maar ik kon de goede woorden niet vinden. Tja, dat praten, dat lukt nog niet hoor. Ik snap nog niet goed hoe mama en papa dat doen, dus als ik iets wil, ga ik huilen. Soms heb ik honger, soms een beetje buikpijn of een vieze luier. Gelukkig begrijpen mama en papa mijn gehuil en krijg ik altijd wel waar ik om huil. Straks, wanneer ik kan praten, zal ik er wel gewoon om vragen hoor. Dat vinden ze vast fijn.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

mei 2012 – Geboren worden.

Mama en papa moesten veel geduld hebben voordat ik eens een keertje kwam. Een poosje geleden heb ik even overwogen om naar buiten te komen, maar ik lag nog zó lekker in mijn zwembadje, dat ik toch maar binnen bleef.
Het werd de laatste tijd een beetje te krap daar. Ik bleef maar groeien. Trouwens, al die tijd met je hoofdje naar beneden liggen is ook niet echt fijn hoor. Dus werd het tijd om geboren te worden.
Mijn papa had nachtdienst, die rijdt op de bus en mama ook, maar die heeft zwangerschapsverlof, toen ik besloot om maar eens aanstalten te gaan maken. Papa heeft daardoor niet veel kunnen slapen, want mama hield hem wakker tijdens al die weeën die ze door mij kreeg. Het duurde uren, maar dat had ik zelf niet zo in de gaten, zo druk had ik het met geboren worden.
Ineens ploepte ik zomaar op mama’s buik. Dat was effe gek zeg. Allemaal geluiden en licht om me heen. Daar schrok ik wel een beetje van, maar bovendien moest ik heel nodig plassen en poepen. Dat deed ik toen op mama’s buik en ik dacht nog: “Help, als ze nu maar niet meteen boos wordt”. Maar nee hoor, ze streelde mijn ruggetje en was zo blij dat ik er eindelijk was. Papa keek helemaal beduusd naar mama en mij en vond dat we toch wel een hels karwei hadden geklaard. Mama was ook helemaal moe, trouwens papa ook, want die had de nacht ervoor gewerkt en was de hele dag wakker gebleven om mama te steunen. Mama had er hoofdpijn van, want ze had bij elke wee papa’s vuist tegen haar voorhoofd geduwd. Moet ze ook niet doen, is toch zeker dom?

Mijn oom kwam meteen op bezoek, maar ook mijn opa en nog een opa & oma. Allemaal wilden ze me zien. Later kwam er nog weer een oma & opa, die ook nog twee kinderen mee hadden. Die waren nog helemaal niet zo groot, maar zijn mijn tante en een oom. Later moet ik maar eens vragen hoe dat allemaal zit. Dat was nog niet alles hoor, want ik blijk ook al een nichtje te hebben. Zij kwam met haar papa en mama mee. Goh, dat nichtje is al véél ouder dan ik, maar volgens mij ben ik bijna net zo groot. Ze moest een beetje huilen en die ene oma die toen boven was die ging met haar heen en weer lopen. Ik hoop dat ze dat met mij ook gaat doen als ik moet huilen. Lijkt me best fijn, want toen huilde mijn nichtje niet.

Iedereen ging weer naar huis en weet je wat mama toen ineens deed? Die legde mij in een wiegje naast het bed van papa en mama. Nou mooi dat ik dat niet wilde, daar moest ik helemaal van huilen. Ik schrok er van en dacht dat ze weg waren. Gelukkig pakte mama mij uit het bedje en mocht ik bij haar slapen. Volgens mij kon mama toen niet zo goed slapen, nou dat doet ze dan maar een andere keer hoor.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.