Maandelijks archief: augustus 2012

Juli 2012 – Poepbroek

Soms stuur ik een mailtje naar oma en gromi. Eigenlijk doet mama dat, maar het lijkt net alsof ik het zelf heb geschreven. Zouden oma en gromi nu echt geloven dat ik ze schrijf? Dan zouden ze wel heel dom zijn hoor.
Oma zei laatst tegen mama dat ze die verhaaltjes, die ik haar mail, ook op haar blog ga zetten.
Het verhaaltje van mijn poepbroek is zo’n mailtje dat ik naar oma en gromi heb gestuurd.

Gisteren ging ik naar mijn tante Anne en mijn grote vriendin Elise, want tante Anne had aan mama gevraagd of ze pannenkoekenmix wilde hebben, Ze hadden veel te veel gemaakt voor een feestje of zo van Rentevent. Nu houden mijn papa en mama heel erg van pannenkoeken, dus daarom gingen we met z’n drieen even naar tante Anne en Elise..
Toen we daar eenmaal waren moest ik een windje laten (dacht ik), maar helaas had ik mijn broek helemaal vol gepoept en liep het langs mijn broekspijp zo mijn sokken in, daar moest ik toen wel een beetje van huilen en mama baalde helemaal, want ze had helemaal geen luiers en schone kleding mee genomen, omdat we toch maar even naar tante Anne zouden gaan. Nu is dat natuurlijk wel een beetje stom van mama dat ze niks mee had genomen, want jullie raden het nu natuurlijk al, moest ik een broek van Elise aan Maar ja, Elise is een meisje, dus dat werd natuurlijk niet een stoere jongens broek, maar zo’n stomme meisjes broek van Hello Kitty, met allemaal roze dingetjes erop en een roze riem!!! Ik had dus een mooi blauw truitje aan en daarop stond met witte grote letters STOER en kreeg dus van mama een roze broek aan van Hello Kitty. Nou ik was dus helemaal niet STOER en wilden papa en mama ook nog boodschappen gaan doen, terwijl ik een stomme meisjes broek aan had.
Gelukkig had mama nog wel een dekentje meegenomen en die heeft ze toen maar over mij heen gelegd, zodat niemand zag dat ik een meisjes broek aan had.
Nu denk ik dat mama en papa hier wel van geleerd hebben, want volgens mij hoorde ik ze zeggen, dat ze voortaan maar een noodpakketje in de auto moeten leggen met kleertjes en luiers, zodat ik echt nooit meer van die stomme roze meisjesbroeken aan hoef.

Voor de rest gaat het heel erg goed met mij. Ik geef mama nu ook wat meer rust, want ik wil niet meer iedere 3 uur drinken, maar iedere 4 uur en ik slaap steeds meer overdag, want mama had in een boekje gelezen dat als ik veel slaap ik heel hard ga groeien, dus nu ga ik maar wat vaker slapen in mijn eigen bed, want ik wil net zo groot en sterk worden als mijn papa.

Zo dat was weer even mijn verhaal. Ik maak wel van alles mee hoor met zo’n moeder.

Advertenties
Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Juni 2012 – Het boek van mijn oma

Mijn oma heeft een boek geschreven. Ik had geen idee dat mijn oma zoiets kon. Ze heeft verhalen geschreven over mensen die in de war zijn.
Op de dag dat het boek gepresenteerd werd ging ik met mama en papa mee. Dat leek me zó spannend, zo’n boekpresentatie. Zoiets heb ik in mijn hele leven nog nooit meegemaakt.

Mama en papa gingen wat vroeger naar oma toe, want dan kon ik nog even eten. Daar bedoel ik natuurlijk mee dat ik dan drink bij mama, maar dat begrijpen jullie vast wel. Daarna gingen we naar Het Poortershuys, want daar was die boekpresentatie. Hartstikke warm was het, zo warm heb ik het nog nooit gehad. Volgens mij had mama mij veel te veel kleren aangetrokken. Ik had best in mijn blootje gekund.

Saai joh, zo’n boekpresentatie. Er was een meneer die ging iets vertellen. Ik begreep er echt helemaal niks van. Geen idee waar die meneer het over had. Hij vertelde over de uitgeverij en dat hij zelf een boek had geschreven. Daar kwamen we toch helemaal niet voor?

Daarna kwam er een andere meneer, die ging ook vertellen, maar dan over mijn oma. Ik wist helemaal niet dat oma die meneer kende? Had ze wel eens mogen vertellen zeg. Hele wandelingen heeft ze met die meneer gemaakt. Kan dat wel? Zou opa Arie dat allemaal wel goed hebben gevonden?
Eerlijk gezegd werd ik hartstikke moe van al dat gepraat. Papa liep met me heen en weer en wiegde me in slaap. Sliep ik eindelijk, gingen al die mensen ineens klappen. Ja, toen was ik weer wakker natuurlijk en begon ik van schrik te huilen.
Nou, ik was blij dat het allemaal afgelopen was. Wat een gedoe zeg, kwam ik daarvoor dat hele eind met mama en papa in de auto naar oma?

Oma leek het wel heel fijn te vinden allemaal. Ik hoorde ook best dat mama zei dat ze trots was op oma. Oma had ook wat in mama’s boek geschreven en daar moest mama dan ineens weer bijna van huilen. Rare mensen hoor, mama en oma.
Een beetje huilen om iets wat in een boek staat. “Als ik ooit in de war raak, moet jij de verhalen over mij schrijven. Ik weet dat je dat kan.” Lastig voor mama, want ze wil niet dat oma in de war raakt. Daarom moest ze een beetje huilen. Pfffff………………net alsof oma in de war zal raken zeg. Tuurlijk niet.

Het duurde allemaal veel te lang, vond ik. Toen we weer terug naar oma en opa Arie’s huis gingen was het nog steeds heel warm. Met z’n allen gingen we in de tuin zitten. Ik had alweer reuze honger en ging weer lekker bij mama drinken. Jammer dat mama onder de parasol ging zitten. Ik had best bruin willen worden, maar volgens mama verbrand ik dan. Mama zal het wel weten want papa en zij verbranden zelf ook snel in de zon.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Juni 2012 – Met oma en mama naar Elise

Oma komt een dagje. Het is een flink eind rijden, maar dat vindt ze niet erg.
Ik lig in de kinderwagen en slaap. Jammer dat ik niet zo heel vast slaap overdag. Ik beweeg en maak een hoop geluiden. Het zijn een soort hazenslaapjes die ik doe, want ik ben na een voeding altijd al weer snel wakker. Dat geeft niet, maar meestal weet ik nog niet goed hoe ik weer in slaap moet komen. Nu helemaal niet, want ik hoor mama en oma met elkaar praten. Geen idee waar ze het over hebben, maar slapen kan ik nu niet. Mama pakt me op en geeft me aan oma. Ik ken oma nog maar een klein beetje en probeer naar haar te kijken. Dat lukt me nog niet zo goed en eigenlijk wil ik ook niet op schoot liggen. Liever wil ik een beetje rechtop. Dan kan ik beter om me heen kijken ook. Oma begrijpt dat en loopt met me door de kamer. Ze humt en zingt een beetje. Dat is best leuk en ik probeer naar haar gezicht te kijken. Mijn hoofdje is nog zwaar en mijn nekje is nog niet zo sterk dus bots ik met mijn hoofd tegen oma’s kin. Dat doet zeer zeg. Oma heeft een hard hoofd en zegt dat ook tegen me: “Ja jochie, dat doet zeer. Ik heb een hard hoofd, maar jij ook hoor”.

Oma belt met tante Anne en ik hoor dat we daar straks heen gaan. Mooi, dan zie ik mijn nichtje Elise ook weer eens. Dat is leuk, want daar kan ik nog een hoop van leren. Ze is ruim twee maanden ouder dan ik, dus lacht ze al en ze kan al goed haar hoofdje rechtop houden. Ik zal eens goed kijken hoe ze dat allemaal doet.
Ik ga met mama in oma d’r auto mee, want papa heeft straks zelf de auto nodig. Die moet werken. Hij is buschauffeur, dat wil ik later misschien ook wel worden. Opa is ook buschauffeur en dan is het vast een fijn beroep. Nu maar eerst met oma mee in haar kleine autootje.
Wat een gehobbel in die Fiat Panda van oma, daar val ik goed bij in slaap. Ik slaap zo vast dat ik niet eens in de gaten heb dat ik in de maxicosi bij tante Anne in de kamer sta. Ik merk zelfs niet dat Chico bij me komt kijken en zelfs een beetje aan me snuffelt.

Waar ik van wakker word weet ik niet, maar ik probeer mijn oogjes één voor één open te doen. Dat valt niet mee en ze vallen weer dicht. Nog een keer proberen: “Hé, waar ben ik nu ineens? O ja, bij Elise thuis, dat is ook zo. Kijk, nu zit Elise bij oma.”
Ik pruttel een beetje, want ik heb honger gekregen. Mama pakt me uit de maxicosi en dan mag ik bij haar drinken. Weet je wel hoeveel melk er aldoor tegelijk uit mama’s borst komt. Ik verslik me er bijna in zeg. Dan ga ik zweten, want het is hard werken om al die melk tegelijk door te slikken. Dat doet soms helemaal zeer en dan wil ik een boertje laten. Dat gaat niet altijd meteen. Nu laat ik het boertje terwijl oma met me door de kamer loopt. Oma denkt vast dat ik al vol zit, want ze geeft me niet aan mama terug, zelfs niet wanneer ik begin te huilen. Beetje eigenwijs van oma hoor. Ik los het op door heel hard op haar arm te gaan zuigen en dan snapt ze het gelukkig. Bij mama drink ik nog een beetje en dan val ik heel diep in slaap en merk niet eens oma Elise ook aan mama geeft en een foto van ons drieën maakt.

Ineens ben ik weer thuis en lig ik in de box. Geen idee hoe ik thuis ben gekomen. Oma gaat weer naar huis, weer dat hele eind rijden en dan ben ik weer allen met mama.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Juni 2012 – Door oma uit bed gehaald.

Mama heeft me al verteld dat oma op bezoek komt. Ze neemt tante Maaike en Jordy mee en komen met ze drieën een broodje eten. Voordat oma er is ga ik eerst nog even lekker in mijn bedje slapen. Ik kan nog niet de hele dag wakker blijven hoor, daar ben ik nog te klein voor.
Heel voorzichtig doe ik één oogje open, want ik hoor iemand tegen me praten. Er wordt ook over mijn wangetje geaaid. Het is niet mama die bij mijn bedje staat, maar ik ben te moe om helemaal goed te kijken, dus draai ik mijn hoofdje de andere kant op en slaap gewoon weer verder. Ineens hoor ik mama wel praten. Ik mag gewoon uit bed gehaald worden, want het wordt tijd om te eten.
Weer wordt er tegen me gepraat, mijn dekentje wordt weggehaald en de rits van mijn slaapzak gaat open. Daar word ik wel wakker van, want het wordt een beetje kouder daardoor.
Ik kijk nog eens goed en denk: “O ja, dat is ………………. Even goed nadenken hoor, maar ik ken haar wel. Het is oma, dat had mama ook verteld. Wat leuk dat ze mij uit bed haalt”.
Oma blijft tegen me praten en ik geef haar een grote glimlach, want terugpraten kan ik nog niet. Oma lacht terug, tilt me uit bed en loopt met mij de trap af. Dat vind ik iedere keer wel een beetje eng. Het is zo hoog en het is anders dan gewoon door de kamer worden gedragen.

Beneden zie ik dat Jordy er ook is. Die zit bij zijn mama en hij zeurt een beetje. Hij is ook nog zó klein, veel kleiner dan ik. Kijk nou, Jordy drinkt bij zijn mama en ik ga ook drinken, maar dan bij mijn eigen mama. “Jeetje zeg, wat maakt Jordy een kabaal als hij drinkt. Af en toe lijkt het of hij zich verslikt. Dan maakt hij helemaal een hoop herrie. Volgens mij doe ik dat niet, ben ik veel rustiger als ik drink. Misschien komt dat doordat hij een jongetje is.”
Na het drinken zet mama me bij oma op schoot. Ik hang een beetje over haar schouder te koekeloeren en laat meteen een boertje. Dat lucht altijd op. Daarna wil ik niet meer hangen of zitten, nee ik wil mijn beentjes trainen en proberen of ik al kan staan. Zolang oma me vasthoudt kan ik dat al een beetje. Dan strek ik mijn beentjes, blijf heel even staan maar zak dan door mijn knietjes. Ik geef de moed niet op en strek mijn beentjes gewoon nog een keer.
Dat houd ik best lang vol hoor. Ik vind dat leuk, leuker dan dat kiekeboe gedoe wat oma met me wilde doen. Daar hou ik niet van hoor. Zo’n doekje voor mijn gezicht, dan zie ik toch niks meer. Dat oma niet snapt dat ik dat niet wil, lijkt me toch echt logisch hoor.

Papa is ook thuis en hij laat aan oma zien dat ik al loopbewegingen maak. Papa houdt me vast en zet me met mijn beentjes op de grond. Makkie hoor, dat zie ik papa en mama altijd doen. Die lopen wat af, trouwens oma ook, want wanneer zij er is loopt ze altijd met mij op de arm door de kamer. Ik heb gewoon goed gekeken hoe dat moet en het lijkt me helemaal niet moeilijk. Ze moeten me alleen nog goed vasthouden, want anders kan ik het nog niet.

Na een poosje word ik natuurlijk wel moe en mag ik naast tante Maaike op de bank zitten. Als ik een beetje omhoog kijk zie ik dat Jordy alweer helemaal ligt te slapen. Die ziet mooi niet dat oma een foto van ons maakt. Had hij maar wakker moeten blijven.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

Juni 2012 – De verjaardag van mijn tante

Met papa en mama mag ik mee naar de verjaardag van tante Anne. Dat is fijn, zo in de maxicosi in de auto. Het is maar een klein stukje rijden, maar er moet een hoop mee zie ik.
Een tas met schone luiers, de kinderwagen zodat ik daar lekker in kan liggen. Jeetje, nog even en dan moet papa gewoon z’n bus nemen in plaats van de auto.

Het is best druk hoor bij mijn tante. Allemaal mensen die ik niet ken, die even tegen me praten en naar me kijken. Zou ik een BN’r zijn?
Mama gaat ook nog met me naar boven, zodat ik rustig, zonder al die mensen om me heen, bij haar kan drinken en daarna probeer ik in mijn kinderwagen te slapen. Dat lukt niet helemaal. Wel fijn dat mama de wagen een beetje heen en weer beweegt, dan dommel ik toch wel wat weg. Als ze daarmee stopt is het lang zo leuk niet. Dan let ik veel te veel op al het geroezemoes en kan ik niet in slaap komen.

Oma en opa Arie komen ook. Die ken ik een beetje. Bij opa Arie heb ik vorige keer heel even op de arm gelegen. Oma heeft me al een keer in bad gedaan, die ken ik dan ook ietsje beter.
Doordat ik een beetje aan het mopperen ben in de wagen haalt mama me er uit. Papa loopt met me heen en weer en geeft me aan opa Arie. Misschien wil ik wel liever bij oma zitten, maar daar zit mijn nichtje Elise al. Dan pas ik er niet meer bij. Zo groot is oma nu ook weer niet. Dan maar bij opa Arie. Ik jengel een beetje en mama denkt meteen dat ik honger heb. Kan toch niet? Ik heb net nog gedronken bij haar. Ik wil gewoon een beetje zeuren en misschien even op mijn speentje zuigen. Dat is lekker, want meestal val ik daar gewoon bij in slaap.

Gelukkig mag ik bij opa Arie blijven liggen en haalt mama mijn speentje. Lekker hoor, met mijn speentje in mijn mond, op schoot bij opa Arie. Het is best lekker warm bij hem op de arm. Hij praat zachtjes tegen me en gaat met mij op schoot naast oma zitten. Kan ik ook nog een beetje naar Elise kijken. Ik zie alleen haar achterhoofd. Dan kan ik net zo goed mijn oogjes dicht doen en een beetje gaan slapen. Dat lukt goed zo op die warme arm van opa Arie.
Zo slaap ik lekker tot mama het allemaal wel genoeg vind. Mama is nog best snel moe. Ze ziet er een beetje wit van. Dan wil ze naar huis, lekker in d’r eigen bedoeninkje, zonder alle drukte van een verjaardag om haar heen.
Over een paar weken is ze zelf jarig. Dat gaat ze gewoon “klein” vieren zegt ze tegen oma en die geeft haar groot gelijk.
Ik hoor het al: “Oma en mama lijken wel een beetje op elkaar. Die houden niet van zulke drukke feesten”.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Juni 2012 – Mijn mama’s verjaardag

Mama viert haar verjaardag terwijl ze pas over een paar dagen echt jarig is. Papa heeft een grote tent in de tuin gezet, want het werd helemaal niet mooi weer vandaag. Voor alle neefjes en nichtjes heeft hij een springkussen buiten staan. Makkelijk dat hij dat allemaal zelf heeft. Anderen moeten hem betalen voor die spullen. Zal hij zelf niet hoeven denk ik zo maar.
Ik ben nog veel te klein voor het springkussen. Eerst moet ik nog leren staan en lopen, daarna zal het springen wel vanzelf gaan.

Bij gromi en gropi waren veel mensen, maar hier zijn er nog veel meer geloof ik. Sommige heb ik al eens gezien en anderen nog niet. Jeetje, ik kan die mensen nooit allemaal uit elkaar houden hoor.
Oom Ron en tante Maaike zijn er ook met Jordy. Gezellig hoor dat neefje van mij. Kan nog steeds niet lachen. Hij ligt in zijn wagen, drinkt bij mijn tante en huilt. Meer doet hij niet. Nou ja, misschien komt dat nog.
Gromi en gropi zijn er ook. Die ken ik nu een beetje. Als oma en opa Arie binnen komen lig ik net op de arm van oom Ron. Vind ik dat leuk, zo bij deze oom? Hij is verliefd op mij, maar ik weet niet of ik dat ook op hem ben hoor.
Ik mag bij oma op schoot. Dat is gezellig, want die ken ik nu een beetje. Ze ruikt een beetje bekend, want ik heb al vaker op haar schoot gezeten. Rechtop wil ik, dat weet ze. Zo loopt ze met me door de tent heen en weer. Dan gaat ze zitten, want ze wil ook wel wat van de barbecue. Nou, ik niet hoor. Al dat vlees, daar moet je op kauwen en dat kan ik nog niet. Moet ik eerst tanden en kiezen voor krijgen.

Oma houdt me niet meer rechtop en nu lig ik dus half. Wil ik dat? Daar moet ik over nadenken. Misschien kan ik zo wel lekker slapen, want ik ben me toch moe. Altijd als ik moe ben moet ik een beetje huilen. Oma doet soms zo gek, nu stopt ze ineens haar vinger in mijn mond. Wat is dat nu weer, ik sabbel er een beetje aan, zuig er op en val dan zomaar in slaap.
Eigenlijk kan ik best lekker slapen bij oma op schoot, en dat terwijl ik niet rechtop gehouden word. Zo slaap ik best lang tot ik wakker word van de honger. Mijn buikje knort en ik wil nú eten. Hoe krijg ik dat voor elkaar? Oma snapt het niet, haar vinger hoef ik niet. Daar komt geen melk uit, dus heb ik daar niks aan.
Dan maar huilen en me helemaal schrap zetten. Ik maai met mijn armpjes, trap met mijn beentjes. Niks helpt meer, zelfs niet als oma met me heen en weer gaat lopen. Nee, ik wil gewoon eten en lekker tegen mama aanhangen.
Gelukkig begrijpt oma dat en geeft me aan mama. Die neemt me mee naar boven. Eerst een schone broek en dan gezellig samen met haar in de mooie witte schommelstoel.

Zie je wel, dat huilen helpt gewoon.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

Mei 2012 – Het 55-jarig huwelijk van gromi en gropi

Het 55-jarig huwelijk van gromi en gropi

Die gromi en gropi. Die houden het lang met elkaar vol. Wel 55 jaar en ik mag mee naar het feest.
Papa is aan het werk en samen met mama word ik opgehaald door oma en opa Arie. Die twee zijn helemaal niet eens getrouwd, gaan 55 jaar ook niet halen. Als ze nu zouden trouwen zijn ze over de honderd tegen die tijd. Zouden ze nog een keer gaan trouwen, die twee? Moet ik ze toch eens vragen.
Eerst gaan we nog even naar mijn neefje Jordy. Oma wil ons alsmaar zien, zeker bang dat we ineens heel erg veranderen. Nou, ik vind Jordy nog niks veranderd hoor. Hij ligt nog steeds alleen maar te slapen. Weet je, hij kan nog niet eens lachen. Zal ik het hem leren?
Ach hij is ook nog wel heel klein en gaat nog niet mee naar het feest. Daar zou hij ook niks van snappen denk ik.

Het is een mooi ritje in de auto. Alles past ook goed in opa Arie z’n auto. Ook wel mooi makkelijk dat ze met z’n drieën zijn, want iedereen kan wat dragen. Handig bedacht van mama.

Wat een boel mensen op het feest van gromi en gropi. De meeste ken ik helemaal niet en allemaal willen ze kennis met me maken. Iedere keer zie ik een ander gezicht dat tegen me lacht. Allemaal praten ze tegen me en vinden ook nog dat ik een bekend gezicht heb.
Een bekend gezicht? Hoezo? Ik ben gewoon Elise hoor en misschien lijk ik wel op iemand, maar ik heb gewoon mijn eigen gezicht.

Ik zit bij mama en dan bij mijn oom, daarna ook nog een keer bij mijn tante. Spannend allemaal hoor. En dat terwijl iedereen zit te eten. Zou dat lekker zijn, dat spul wat bij iedereen op het bord ligt? Heb ik nog nooit geproefd.
Zo langzamerhand word ik ook wel wat hongerig en gelukkig zoekt mama een rustig hoekje op, zodat ik kan eten. Gewoon lekker aan de borst bij mama. Mijn buikje raakt dan vol en van al dat harde werken word ik ook wel een beetje moe. Daarna kan ik niet goed slapen. Het is hier vreemd en druk.
Bij papa op schoot is het best fijn. Hij loopt een beetje heen en weer en stopt dan iets in mijn mond waarvan ik even schrik. Het is koud en smaakt heel anders dan het eten wat ik normaal altijd krijg. “O, het is ijs.” Nog nooit van gehoord. Geen idee of ik dat nu lekker moet vinden.
Dan dommel ik een beetje weg, maar word telkens weer wakker. Het slapen gaat toch echt niet lukken hoor, zo in die draagzak bij papa op de buik. Al die mensen praten en praten maar.
Naast papa zit oma die af en toe weer van die rare smakgeluidjes naar me maakt waar ik dan toch wel om moet lachen. Die oma, die doet toch wel gek hoor.
Maar nu wil ik naar huis. Als ik nu gewoon eens niet meer stop met huilen, zou dat helpen?
Natuurlijk helpt dat. Opa Arie haalt de maxicosi uit zijn auto, papa zet me er in en dan gaan we in papa’s auto weer lekker naar huis.
Het is leuk hoor zo’n feestje, maar het moet niet te lang duren voor mij.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.