Maandelijks archief: november 2012

November 2012 – Oom Ron’s verjaardag

Mijn oom Ron is jarig en mijn neefje Jordy wordt een half jaar. Dan ben ik ouder dan Jordy, want ik ben bijna negen maanden en kan al bijna zelf gaan staan als ik me aan het tafeltje optrek.
Met mama en papa ga ik samen naar oom Ron’s verjaardag. Mama doet dit slim, want ze laat mij eerst slapen. Mama weet dat ik, als ik moe ben, uit mijn humeur raak, een beetje dwars ga liggen en uiteindelijk moet huilen. Ik kan niet, zoals Jordy, lekker op schoot zitten tot ik vanzelf in slaap val. Dat lukt me niet, ik word gewoon steeds drukker als ik moe ben.

Bij oom Ron en tante Maaike is het al visite. Oom Michiel & tante Stefanie, oma & opa Arie en gromi & gropi zijn er al. Allemaal lachen ze naar mij. Dat vind ik zó leuk en ik lach vrolijk terug naar iedereen. Nog wat later komen ook opa en oma Linda binnen. Iedereen praat met elkaar en ik zit een poosje bij oma op schoot, dan bij opa en ook nog een keer bij oma Linda.
Gezellig hoor, maar liever wil ik gewoon kruipen en proberen te staan bij het tafeltje.

Jordy zit stil bij zijn papa op schoot. Jordy’s papa is mijn oom Ron. Ik zie heus wel dat hij met grote ogen naar me zit te kijken hoor. Hij kijkt wat ik aan het doen ben, maar met mij spelen wil hij geloof ik niet. Hij vindt mij vast eng door die ene keer in De Bofferd , dat pannekoekenrestaurant waar we toen met z’n zessen hebben gegeten. Ik had toen vreselijke honger en moest op mijn eten wachten. Daar zat ik toen, in een vreemde kinderstoel met een rammelende maag. Mama had voor mij eten meegenomen, want pannekoek vind ik nog niet lekker. Verder lust ik alles hoor, zelfs spruitjes. Alles duurde lang, want mama wilde haar pannekoek niet koud laten worden. Iedere keer als ik een hapje had gekregen ging mama eten en moest ik wachten. Boos dat ik toen was en ik ben heel hard gaan huilen. Dat kan ik goed hoor, hard huilen. Jordy schrok daar iedere keer van en moest toen ook huilen. Nu is hij vast bang voor me. Dikke pech voor hem, want ik ben toevallig hartstikke leuk. Kijk maar hoe iedereen naar mij lacht en tegen me praat.

Jordy moet een schone broek en weet je wie dat gaat doen? Oma! Dat heeft ze nog nooit bij mij gedaan. Ik vraag me af of ze dat wel kan. Jordy mag, nadat hij een schone broek heeft gekregen bij opa op schoot. Gelukkig hoef ik niet op schoot. Ik sta tussen papa’s knieën, maar mag nergens aankomen. Wat een onzin, want ze zetten wel van alles op het tafeltje. Eigenlijk zou ik al die spullen wel eens even van dichtbij willen pakken en bekijken. Wat ik ook leuk vind is om onder het tafeltje te gaan kijken wat daar allemaal ligt. Allemaal dingen die niet mogen. Weet je hoe lastig dat is om allemaal te onthouden?

Mama geeft me een rijstwafel. Die zijn lekker joh, net zo lekker als soepstengels. Op papa’s schoot zit ik er lekker van te peuzelen. Af en toe rolt er wel wat uit mijn mond, maar dat stopt papa er dan weer in. Soms valt er iets op de grond. Misschien mogen de katten van oom Ron en tante Maaike dat wel opeten. Thuis eet Chico altijd alles op wat ik laat vallen. Handig joh, hoeft mama niet te stofzuigen.

Tante Maaike vraagt of we horen wat Jordy zegt. Jordy? Die zegt volgens mij helemaal niks. Hij kijkt er zelf ook verbaasd van. Dan vertelt tante Maaike het zelf. Ze gaat met oom Ron trouwen 15 januari. Wat is trouwen nu weer? Zouden mijn papa en mama dat ook gaan doen?
Als ik goed kan praten zal ik het mama eens vragen.

Advertenties
Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

November 2012 – De verjaardag van mijn papa

Papa is vandaag jarig en ik word precies een half jaar. Goed hè? Dan begin ik al best groot te worden.
Oma en opa Arie komen binnen als mijn andere opa en oma er al een poosje zijn. Die andere opa is volgens mij de papa van mijn papa. Ze lijken precies elkaar, alleen is opa zo te zien een stuk ouder. Zou ik ook zo op mijn papa lijken?
Ik mag gezellig een poosje bij oma op schoot zitten. Dat zit altijd lekker, zeker nu ik haar wat beter ken. Oma en mama lijken ook wel een beetje op elkaar. Dan is oma vast de mama van mijn mama.
Papa krijgt cadeautjes van iedereen en is heel blij met de cadeaubon van Intratruin. Hij zegt dat hij morgen meteen iets gaat kopen daar. Dan is het zondag, maar Intratuin is dan open. Dat vind ik leuk en misschien mag ik dan wel weer mee. Net als papa hou ik wel van planten en dieren. In de volière buiten zitten ook al twee dwergpapegaaien en in de schuur heeft papa een kooi gemaakt voor de parkieten. Onder die kooi is ook een hok gemaakt voor de dwergpapegaaien zodat ze ook naar binnen kunnen als het koud is. Volgens mama is dat hok gemaakt van oma’s dekenkist. Die mocht mama hebben toen oma helemaal naar Creil ging verhuizen. Dat ding was oud joh! Hij viel helemaal uit elkaar. Gelukkig is mijn papa handig en heeft er dus dat binnenhok van gemaakt.

Als iedereen er is hoor ik mama ineens vragen of ze wel hoorden wat Jordy zei. Volgens mij zag mama ze vliegen, want ik zei helemaal niks. Maar mama zei weer: “Horen jullie het, nu zegt Jordy het alweer”. Pfffffff……rare mama. Volgens mama zei ik dat mijn papa en mama gaan trouwen op 15 januari. Nou lekker, dan. Dat wist ik zelf nog niet eens, hoe kan ik het dan vertellen? En wat is dat trouwen eigenlijk. Oma en opa Arie gingen laatst ook al trouwen en toen snapte ik er ook al niks van. Misschien mag ik wel mee als mama en papa gaan trouwen en begrijp ik dan waarom iedereen ineens mama en papa gaat zoenen en feliciteren.

Het is best gezellig met al die visite. Alleen mijn nichtje Elise………….daar moet ik zo aan wennen. Die maakt altijd zo’n kabaal. Laatst in De Bofferd, een pannekoekrestaurant, zat ze me helemaal doof te schreeuwen. Ik zat lekker bij mama op schoot en Elise zat vlak naast me in een kinderstoel. Ze had zeker heel veel honger, want na elke hap begon ze te gillen en stopte pas weer als de lepel in haar mond verdween. Eerlijk gezegd werd ik er helemaal bang van.

Nu zit ze ook nog eens heel dicht bij mijn papa en daar zit ik op schoot. Eng hoor!!
Ik ga maar lekker zitten gapen, dan snapt mijn papa vast wel dat ik moe ben en even in bed wil slapen. En ja hoor, mijn papa begrijpt het, maar die heeft dan ook een hoog snapvermogen. Nu maar hopen dat Elise straks weer naar huis is als ik wakker word. Lekker rustig!!

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | 2 reacties

November 2012 – Oma’s verjaardag

Mijn oma vierde op een zaterdag haar verjaardag en samen met papa en mama ging ik daar naar toe. Thuis had ik nog mijn fruithapje gegeten en in de auto kon ik heerlijk slapen. Ik was dan ook nog helemaal doezelig toen we bij oma aankwamen.
Papa haalde me uit de maxicosi en gaf me meteen aan oma, die gelukkig wel begreep dat ik niet het cadeau was. Ze knuffelde me en nam me op schoot. Opa Arie knuffelde me ook en zei: “Dag jongedame, wat fijn dat je er bent”. Bij oma op schoot vond ik best even fijn, maar omdat ik een beetje ongedurig ben ga ik al gauw zitten draaien en tollen. Bovendien heb ik best een beetje honger. Logisch want normaal krijg ik op dit tijdstip thuis altijd een boterham.
Laat ik die bij oma en opa Arie ook krijgen. Ze hebben zelfs een kinderstoel. Dat is even handig, kan ik mooi in die stoel mijn broodje eten. De stoel is wel wat ruim, want oma heeft er geen kinderstoel verkleiner in . Ik hoop dat ze die nog wel gaan kopen hoor, want op een gegeven moment zat ik helemaal scheef.

Mijn broodje heb ik niet helemaal opgegeten. Het was best een beetje druk bij oma in de kamer. Allemaal mensen die ik niet zo goed ken, behalve gromi en gropi dan. Die heb ik al vaker gezien. Ik deed heus wel mijn best, maar was wel wat afgeleid door al die mensen die iets tegen me zeiden, waardoor er veel brood op de grond viel. Dan kan je het niet meer opeten vindt mama.

Het was spannend om bij oma en opa Arie op de grond te spelen. Er zijn daar allemaal andere dingen dan thuis. Ik begon met het verkennen van de tas van gromi. Een heleboel gepruts, maar ik kreeg ‘m niet open. Ineens zag ik het marmeren schaakspel van opa Arie onder het tafeltje staan. Dat zag er ook best leuk uit en ik kroop die kant op. Meteen hoorde ik dat ik daar niet aan mocht komen. Weet je van wie dat niet mocht? Van oma niet. Lekker hoor zo’n oma waar je nergens van aan mag komen. Ze draaide me zomaar de andere kant uit. Ik ben niet voor één gat te vangen en draaide mooi weer terug. Het mocht geloof ik echt niet, want oma draaide me meteen weer de andere kant op. “Dan niet, ga ik toch gewoon iets anders pakken.” Bij de open haard stonden ook mooie glimmende dingen. “Jeetje hé, daar mocht ik ook al niet mee spelen. Zou je hier ook nog iets wel mogen?” Dan maar richting keuken. Dat was ook leuk, want aan de kant van de kamer zag ik allemaal boeken op de plank. Daar kon ik mooi bij, dus meteen probeerde ik er een boek uit te trekken. Wat denk je? Je raadt het al, daar mocht ik ook niet mee spelen. Maar oma had wel een leuke oplossing. Ze pakte het lege koekblik, wat naast de boeken stond, haalde een plastic lepel uit de keukenla en ging samen met mij op de grond zitten om muziek te maken. Met oma samen ging ik trommelen op het blik. Dat was nog eens leuk. Daarna gingen we er samen met de plastic lepel in roeren. Dat maakte ook leuk geluid. Er waren wel veel dingen die niet mochten, maar dit vond ik wel heel leuk met oma samen.

Na het spelen kreeg ik in de kinderstoel mijn soepstengel en voelde ik dat ik best moe was geworden. Gelukkig gingen we toen weer naar huis en kon ik lekker in de auto slapen.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

November 2012 – Oma’s bijna-verjaardag.

Mijn oma ging laatst haar verjaardag vieren, maar papa had toen nachtdienst. We konden er dus niet heen daarom bedacht mama dat we een paar dagen daarvoor al naar oma zouden gaan. Moesten we dus weer dat hele eind in de auto. Het duurde deze keer heel lang, want ik sliep maar een half uurtje. Daarna was ik dus al die tijd wakker. Dat vind ik niet erg hoor, want het is altijd heel gezellig met papa en mama in de auto. Mama vertelt altijd waar we rijden en wat er te zien is.

Eindelijk kwamen we bij oma aan. Mama tilde me, met maxicosi en al, de gang in. Ik schrok me een hoedje, want het was best een beetje donker in de gang. Gelukkig was het in de kamer lichter en tilde mama me gauw uit de maxicosi en gaf samen met mij de bos rozen die ik voor haar had gekocht. Lekker veilig vind ik het altijd op mama’s arm. Oma wilde me een kusje geven en daar schrok ik zó van dat ik heel hard begon te huilen.
Volgens mama hoefde dat niet, want het was oma en die ken ik toch al een beetje. Nou, dat is mooi makkelijk gezegd door mama, maar ik zie oma niet zo vaak en was een beetje vergeten hoe ze er uit zag.
Gelukkig ging oma in de keuken koffie zetten terwijl mama met mij door de kamer liep om te laten zien waar ik was. Het begon net een beetje te wennen toen oma tegen me begon te praten. Dat had ze niet moeten doen, want toen moest ik toch weer even huilen.

Later zat ik bij papa op schoot op de bank en keek ik eens goed naar oma. Eigenlijk vond ik haar toch wel lief en ik besloot eens een beetje naar haar te lachen. Zo te zien vond oma dat fijn. Ik durfde toch ook wel bij haar op schoot en ineens wist ik weer dat het bij oma ook best lekker zit.

Jasper en Marjoleine, je weet wel, die stiefoom en -tante van mij, kwamen uit school en gingen met me spelen. Ze haalden allebei een paar knuffels uit hun kamer, van die hele grote, en gingen daar gek mee doen. Jasper ging ook kiekeboe doen, maar anders dan papa, mama en oma doen. Jasper deed z’n handen voor zijn eigen gezicht, haalde die dan weer weg en zei dan: “Kiekeboe”. Zoals hij het deed was het ook leuk. Marjoleine maakte af en toe heel hard geluid en dat vond ik minder leuk. Later ging ze ook het kiekeboe-spelletje doen.

Opa Arie was gewoon naar zijn werk, maar kwam later ook. Die zegt mij altijd zo leuk gedag. Dan zegt hij: “Dag kleine meneer”. Mama zegt altijd “vriendje van me” en ik ben papa’s beste vriend. Dat zegt hij altijd. Vind ik allemaal zó leuk.

Iedereen ging aan tafel om te eten en ik zat er in mijn maxicosi bij. Wel een beetje laag hoor, maar ik zat vlak bij papa die heel vaak even wat tegen mij zei.
Terwijl iedereen zat te eten moest ik vreselijk poepen. Ik doe altijd heel erg mijn best om alles er uit te persen en word dan heel erg rood. Ze moesten allemaal lachen om mijn rode gezicht. Eerlijk gezegd was ik blij dat oma er geen foto van maakte. Mijn hele gezicht rood en volgens mama heb ik dan twee hele witte plekken bij mijn wenkbrauwen. Dat is vast een raar gezicht.
Het is wel altijd weer fijn als ik alles uitgepoept heb. Dat lucht hartstikke op. En vies vind ik het niet, want ik ging gewoon bij oma op schoot om samen met haar een toetje op te eten. Lekker dat ik dat vind, zo samen met oma slagroom en zo eten. Oma vindt zelf toetjes ook wel erg lekker denk ik, want zij at er meer van dan ik.

Na het eten gingen we weer terug naar huis en was het al helemaal donker. Het is altijd weer fijn om naar huis te gaan. Lekker weer naar mijn eigen bedje.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.