Maandelijks archief: december 2012

December 2012 – Mijn nichtje wil tandarts worden

Met mama ging ik samen naar tante Stefanie. Papa moest werken en bracht mama en mij met de auto. Ik vond het leuk dat we daar naar toe gingen, want oma kwam ook. Oma heeft samen met opa Arie een speelgoedkist voor ons nieuwe nichtje gekocht. Opa Arie heeft ‘m mooi wit geschilderd. Het is een grote kist, ons nichtje kan er straks zelf wel in, dan heeft ze geen wiegje nodig.

Weet je wat ik nou zo jammer vind? Ik kan nog steeds niet goed in de kinderstoel zitten. Dan ga ik scheef hangen. Tante Stefanie heeft trouwens maar één kinderstoel en daar mocht Elise al in zitten toen we brood gingen eten. Zelf vind ik brood nog niet zo lekker. Soepstengels wel, maar brood…………….geen idee wat ik daarmee moet. Volgens mama moet ik het in mijn mond doen, net zoals ik met bijna alles doe. Nou, mooi niet hoor. Het smaakt niet lekker. Ik kijk wel hoe iedereen eet. Elise kijkt af en toe naar mij en vertelt me een heel verhaal. Ik snap er niks van. Ze praat heel anders dan mama en papa. Ik lach af en toe maar even naar haar, dan denkt ze dat ze leuk vertelt.

Na het eten zet tante Stefanie de televisie aan en mag ik bij haar op schoot. Het is leuk om tv te kijken. Al die mooie kleuren en geluiden. Daar word ik helemaal vrolijk van. Ik zwaai met mijn handjes mee, dan ben ik net een dirigent.
Een beetje moe werd ik wel. Mama geeft me een schone broek en daarna ga ik samen met Elise bij oma op schoot. Best gezellig hoor, alleen Elise heeft soms best rare ideeën. Nu wilde ze ineens weten of ik wel tanden heb. Ik heb heus wel gezien dat Elise die wel heeft, maar ik nog niet. Nou en…………….ik ben toch ook jonger dan zij.
Elise pakt mijn hoofd vast en probeert het haar kant op te draaien. Ik wil dat eigenlijk niet, maar ze is nog sterk ook. Als het eindelijk is gelukt wurmt ze haar vinger in mijn mond. Ja hoor, ze gaat echt zitten voelen of ik tanden heb. Getver, wat een raar nichtje. Ik moet er bijna van huilen.
En weet je wat het ergste is? Oma, mama, tante Anne en tante Stefanie moeten hier allemaal heel erg om lachen. Ze hebben geen idee hoe rot ik me voel. Wedden dat ik hier later voor in therapie moet?

Als mama uitgelachen is geeft ze mij m’n speen. Lekker, want meestal doezel ik dan gewoon in slaap. Nu niet natuurlijk, want ineens ziet Elise dat ik die speen in mijn mond heb. Ja hoor, die wil zij natuurlijk. Ze blijft weer net zo lang prutsen tot ze hem uit mijn mond heeft en gaat ‘m dan van alle kanten zitten bekijken.
Oma vindt het wel wat sneu en zorgt er voor dat de speen weer bij mama komt en laat mij dan tussen haar benen springen. Dat vind ik een leuk spelletje. Iedere keer laat ik me door mijn knietjes zakken, dan strek ik ze weer en spring een klein stukje omhoog. Machtig leuk dat oma dat met mij doet.

Oma gaat weer naar huis en wij rijden met tante Anne en Elise mee naar ons eigen huis. Mooi, lekker rustig, ben ik weer even van mijn nichtje verlost.

.

Advertenties
Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

December 2012 – Later word ik tandarts

Oma en opa Arie hebben voor ons nichtje, wat nog niet geboren is, een speelgoedkist gekocht en oma kwam deze bij tante Stefanie brengen. Omdat oma ons met kerst niet ziet waren tante Maaike, Jordy, mama en ik er ook.
Eigenlijk zou ik ook wel zo’n speelgoedkist willen hebben, maar voor mij heeft oma meebetaald aan mijn gordijnen. Die zijn ook heel mooi en ik kan uiteindelijk niet alles hebben.

Toen we er allemaal waren gingen we eerst eten. De schaal met lekkere broodjes stond vlak bij me. Ik probeerde of ik ze kon pakken, maar dat ging niet. Jordy zat in zijn eigen stoeltje, vlak bij de tafel en ik probeerde hem uit te leggen wat er allemaal op tafel stond. Volgens mij begreep hij mij niet helemaal. Dat komt vast doordat ik de woorden allemaal nog niet goed weet. Het klinkt altijd allemaal anders dan wanneer mama praat. Dat hoor ik zelf ook wel.
Mama smeerde voor mij een gewone boterham met boter. Dat vind ik hartstikke lekker en ik heb alles opgegeten. Daarna kreeg ik nog een klein stukje kaas. Oma vind dat mama maar mazzel heeft omdat ik alles lekker vind. Maar alles is ook lekker!

Na het eten deed tante Stefanie de televisie aan en kwamen er allemaal leuke filmpjes voor ons. Iedere keer kroop ik naar de kast waarop de tv staat, trok mezelf op en was er dan vlakbij. Eerlijk gezegd was ik aan het proberen of ik misschien in de tv kon kruipen, dan kon ik gewoon meedoen met de filmpjes. De muziekjes bij de filmpjes vond ik ook heel leuk. Ik ging er helemaal van wiebelen. Dansen noemen ze dat, terwijl ik gewoon maar een beetje wiebel.

Doordat Jordy en ik allebei een beetje moe werden mochten we samen bij oma op schoot. Dat was even leuk, zo samen met Jordy. Eindelijk kon ik hem lekker vasthouden en kusjes geven. En nog leuker, ik kon eindelijk in zijn mond kijken of hij ook al tanden heeft. Ik heb er al een stuk of zes. Jordy wilde natuurlijk niet meteen zijn mond open doen, dus moest ik hem daar een beetje bij helpen. Volgens mij vond hij dat niet echt leuk. Eerst lachte hij nog wel, maar daarna klonk het allemaal een beetje boos. Van tante Maaike kreeg hij iets in zijn mond wat er heel grappig uit zag. Omdat ik het van dichtbij wilde bekijken probeerde ik het uit zijn mond te halen. Oma moest er om lachen, maar zei wel dat het Jordy’s speen was en dat ik die niet mocht hebben. “O, het is dus een speen. Waarom heb ik niet zo’n ding?”
Natuurlijk kreeg ik die speen toch te pakken en kon meteen weer even in zijn mond voelen of er echt geen tanden in zaten. Ik denk dat ik later tandarts word of zo. Lijkt me wel een mooi beroep. Kan ik in iedereen z’n mond kijken en voelen en zorgen dat hun tanden mooi blijven.

Oma moest nog een heel eind rijden. Die woont ook zo’n eind weg, dus wilde ze op tijd vertrekken. Samen met mama moest ik nog boodschappen doen en vlak nadat oma weg was gingen wij ook. Eerst tante Maaike en Jordy naar huis brengen en daarna naar de winkel.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

december 2012 – Sinterklaas

Sinterklaas had cadeautjes voor Elise en mij bij oma en opa Arie gebracht. Gek hoor, hij weet toch waar Elise en ik wonen?
Oma, opa Arie, Jasper en Marjoleine zouden de cadeautjes bij Oom John en tante Anne gaan brengen. Mama, papa en ik zouden daar dan ook heen gaan, maar ik werd ziek. Niet heel erg hoor, gewoon de waterpokken. Mama zei dat we maar beter thuis konden blijven, omdat tante Stefanie een kindje in haar buik heeft groeien en er ook bij zou zijn. Voor dat kindje zijn de waterpokken gevaarlijk. Ik vond het wel jammer, omdat ik dacht dat ik nu niks zou krijgen. Gelukkig is mijn oma slim en bedacht dat ze eerst naar oom John en tante Anne konden gaan en daarna nog even mijn cadeautjes konden brengen.

Het was heel gezellig. Gromi en gropi kwamen ook mee en daar had Sinterklaas ook iets voor mij gebracht. Sinterklaas is vast wel een hele lieve man.
Van gromi en gropi kreeg ik een mooie vrachtauto. In die auto zaten allemaal kleine gekleurde balletjes die gaan rollen als de auto rijdt. Hij zag er heel spannend uit, maar het cadeaupapier vond ik ook wel erg mooi. Dat wilde ik eigenlijk niet loslaten. Daar had oma iets op bedacht, want die pakte gewoon een ander pakje en vroeg aan mij of ik niet wilde ruilen. Dat wilde ik natuurlijk wel en ik liet het cadeaupapier los en pakte het andere pakje aan. Stom natuurlijk, want oma legde meteen het papier weg zodat ik er niet meer bij kon en het ook niet in mijn mond kon stoppen.
In het pakje zat een heel mooi boek met allemaal leuke gekleurde plaatjes. Ik werd er helemaal druk en opgewonden van. Aan al die plaatjes moest ik voelen en ik hield het boek stevig vast. Mijn handjes werden helemaal wit, zo stevig hield ik het boek er in. Oma vertelde wat er op de plaatjes stond, maar ik luisterde helemaal niet. Ineens wilde oma weer ruilen met mij en had ik zomaar weer een ander pakje in mijn handen. Daar kwamen twee inktvissen uit die oma zelf gehaakt had. Ik snapte er helemaal niks meer van. Hoe kan ik nu van Sinterklaas iets krijgen wat oma heeft gehaakt. Daar klopt toch helemaal niks van? Het waren hele zachte inktvissen en ik vond ze best lief. Daar kon ik fijn mee knuffelen, alleen als ik ze in mijn mond deed voelde het wel raar. De wol kriebelde, dus dat moet ik maar niet meer doen.

Er was ook nog een kleine houten kerstboom om in de echte kerstboom te hangen. Die mocht ik niet eens vasthouden omdat Elise zo’n houten dingetje helemaal in haar mond had willen stoppen. Oma was bang dat ik dat ook zou gaan doen en er in zou stikken of zo.
Ze legde het gewoon meteen op tafel en zei nog een keer dat het voor in de kerstboom was. Net alsof ik weet wat een kerstboom is. Het zal wel hoor, misschien dat mama me dat nog een keer gaat uitleggen. Ik hoop het wel.

Na het uitpakken van de cadeautjes was ik best moe geworden en was ik blij dat mama mij in bed ging leggen. Heerlijk, daar kon ik tenminste gewoon lekker gaan slapen en dromen van alles wat ik gekregen had.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

december 2012 – Een broertje of zusje

Oma en opa Arie komen met Jasper en Marjoleine sinterklaascadeautjes brengen. Wel jammer dat Jordy ziek is, want nu is hij er niet bij.
Oom Michiel, tante Stefanie, gromi en gropi komen ook. Dat wordt gezellig met iedereen.
Als oma en opa Arie binnenkomen ben ik moe en moet ik van mama even slapen. Na het slapen is iedereen er ineens en zit de hele kamer vol. Dat vind ik leuk!
Mama heeft allemaal lekkere dingen, zoals een saucijzenletter, maar ook banketstaaf. Later mag ik dat vast ook wel eten. Ik lust al heel veel, zelfs spruitjes. Laatst at ik er zomaar tien op.

In een plastic tas zitten de sinterklaascadeautjes. Niet alleen voor mij, want Jasper en Marjoleine krijgen ook allebei een pakje. Tante Stefanie en oom Michiel krijgen een cadeautje voor de baby die in tante Stefanie’s buik groeit.
Van gromi en gropi kreeg ik een mooie vogel. Als je in zijn staart knijpt gaat er een lampje in zijn snavel branden. Het duurde even voordat ik het zag, want ik had het veel te druk met het mooie gekleurde cadeaupapier. Dat zat ik lekker te kreukelen en te scheuren.
Oma had twee inktvissen gehaakt. Volgens mij klopt er iets niet hoor. Sinterklaas geeft cadeautjes, maar oma heeft die twee inktvissen gehaakt. Daar moet ik later nog eens naar vragen. Er zat ook nog een mooi boekje bij en een houten hartje voor in de kerstboom.

Van papa en mama mocht ik vertellen dat ik een broertje of zusje krijg. Lastig, want ik kan nog niet praten. Mama had het goed opgelost. Ik kreeg een shirt aan waar op stond: “Omdat papa zo graag met mama wou spelen moet ik straks alles delen”. Weet je dat niemand het zag? Het duurde heel lang en toen ze het doorhadden gingen ze allemaal papa en mama feliciteren en niet eens mij. Mooie boel hoor, ik krijg toch zeker een broertje of zusje en niet papa en mama.

Oma is soms wel streng hoor. Ik mocht niet het snoer van de lamp in mijn mond doen en de plastic tas waar de cadeautjes in zaten mocht ik ook niet hebben. Boos dat ik werd. Oma pakte me iedere keer op, draaide me om zodat ik er niet bij kon. De derde keer werd ik zó boos dat ik me helemaal stijf hield, hard ging huilen en tussen oma’s benen stond te springen.
Van mama mocht ik daarna ook niet de weekbladen onder de tafel vandaan pakken. Kon ik weer gaan huilen. Daarna werd ik in de kinderstoel gezet met en soepstengel. Nou, vooruit maar, dan lach ik maar weer naar iedereen.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.