Maandelijks archief: maart 2013

Maart 2013 – Een mailtje van mijn kleinzoon over zijn bus-avontuur.

Van de week heb ik weer wat leuks meegemaakt!

Soms moet mama centjes verdienen, dan moet ze werken en is ze de hele dag weg. Afgelopen zaterdag gingen papa en ik een stukje met haar mee, want mijn mama is buschauffeur en dat vind ik heel stoer. Ik moest me wel goed aankleden, want het was heel erg koud en papa en ik moesten op tijd naar de halte anders waren we nog te laat voor mama. En ja hoor daar kwam ze dan in een grote rode bus aangereden. Die vind ik altijd heel erg mooi. Als ik met mama voor het raam sta zie ik ze soms ook voorbij rijden en dan moet ik altijd van lachen. Nu mocht ik gewoon naar binnen in zo’n grote bus en gingen papa en ik helemaal vooraan zitten, vlakbij mama. Ik vond het wel een beetje vreemd hoor, dat mama achter het stuur zat.
Toen iedereen uit de bus was had mama even tijd om met mij te knuffelen en mocht ik ook achter het stuur zitten en dat vond ik heeeeeeel erg leuk en spannend! !!
Mama had pauze, dan mag ze even uitrusten, papa en ik mochten mee en daar zaten nog veel meer buschauffeurs die allemaal bij mij kwamen kijken, nou dat vond ik natuurlijk een beetje eng, maar gelukkig gingen we weer met de grote bus van mama naar huis.
Nu gingen papa en ik weer voorin zitten en mocht ik zelfs helemaal alleen op een grote stoel zitten, maar ik moest me natuurlijk wel goed vasthouden.

Dat was mijn bus-avontuur!

Advertenties
Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Februari 2013 – Voor het eerst op verjaarsvisite

Mijn nichtje Elise is al één jaar geworden. Daarbij vergeleken ben ik nog heel klein, heb ik al ontdekt. Zij kan al lopen, zelf eten en nog veel meer dingen die ik nog niet kan. Als ik heel hard mijn best doe kan ik dat vast ook allemaal wel leren.

Met papa en mama ging ik naar het verjaardagsfeestje. Het was er druk, maar daar trok ik me niks van aan. Er waren mensen die ik nog nooit had gezien, maar ook een paar die ik al een beetje ken. Dat is fijn, want iedere keer als ik ze zie leer ik ze nog beter kennen.
Gromi & gropi kwamen bijna tegelijk met oma en opa Arie binnen. Ik lag op dat moment heerlijk te doezelen bij oma Linda op schoot. Gromi ging naast haar zitten en ik hoorde ze met elkaar praten. Iedere keer kan ik me daar weer over verbazen. Grote mensen maken geluiden, dat heet praten. Ze begrijpen elkaar daardoor en hebben hele gesprekken. Ik hoor mama en papa ook wel tegen mij praten, maar begrijpen doe ik het nog niet. Door naar hun mond te kijken en zelf ook mijn mond op die manier te bewegen probeer ik wel terug te praten. Soms lijkt het alsof dat lukt, want dan zegt mama of papa meestal: “Goed zo, Fenna!”.
Volgens mij klinkt het allemaal wel heel anders dan wat ze zelf doen, maar ik ben het nog aan het leren.

Gromi nam me over van oma Linda en ik sliep gewoon verder. Dat hoorde ik ze zeggen tegen elkaar, maar echt vast slapen deed ik niet hoor. Stiekem luisterde ik gewoon mee, want toen ik daarna bij oma op schoot lag kwam papa er bij en die hoorde ik zeggen dat mijn haar raar zat.
Hoe kon hij dat nu zeggen. Ik vroeg me verbaasd af wat er dan raar aan mijn haar was. Oké, er is een plukje wat gewoon niet netjes wil blijven zitten. Het staat wat rechtop en lijkt een kuifje, maar dan niet op de manier zoals mama en papa dat willen.
Laatst was mama helemaal in de weer geweest met baby haargel. Dat werkte totaal niet, dus daar is ze gelukkig mee gestopt.
Voordat ik bij oma op schoot lag, zat mijn neefje Jordy op haar schoot. Hij moest met tante Maaike mee naar boven omdat hij een vieze luier had. Ze ging hem een schone omdoen. Dat doet mama bij mij ook altijd. Nou ja, altijd……………soms mag papa het doen.
Toen tante Maaike terug kwam had ze niet in de gaten dat ik bij oma op schoot zat en bijna zette ze Jordy boven op mij. Ik had net mijn ogen open op dat moment en deed ze van schrik maar weer gauw dicht. Gelukkig zag ze het wel op tijd en schoot toen heel hard in de lach. Jeetje, wat kan die hard lachen zeg. Meteen was ik weer klaar wakker.

Omdat het toch al bijna tijd was voor mijn volgende voeding besloten papa en mama naar huis te gaan. Het feestje was toch bijna afgelopen. En weet je……………wij waren nog aan het feest vieren terwijl Elise al in haar bed lag. Die was zó moe en ging daardoor “jengelen”.
Omdat ’s middags ook nog visite kwam is ze toen gaan slapen. Gelijk heeft ze, want druk is het wel hoor, zo’n verjaardagsfeestje. Ik denk dat ik dat later ook doe als ik mijn eerste verjaardag vier. Dan ga ik ook gewoon naar bed als ik het genoeg vind.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

maart 2013 – Een vrolijk mailtje van Jordy aan oma

Ik ben altijd vrolijk als ik uit mijn bed kom. Dan ben ik blij als ik de poesjes weer kan zien en knuffelen. Mama zegt dat ik wel zachtjes moet doen met de poesjes, want soms trek ik heel hard aan zijn oortje en dat vind de poes niet leuk. En als ik aan zijn staart trek wordt de poes helemaal een beetje boos op mij. Gelukkig komt mama er dan bij en gaan we samen de poes aaien. De poes maakt dan helemaal een gek geluidje en mama zegt dat dit spinnen heet. Toch wel gek, want ik had van de week een spin in mijn kamer dus ik snap niet zo goed wat ze nou bedoelt.

Het was wel gezellig bij Elise, alleen vond ik het wel een beetje druk en daarom ging ik onder de stoelen liggen zodat niemand mij kon zien. Elise heeft wel veel cadeautjes gekregen voor haar verjaardag. Ik hoop dat ik op mijn verjaardag ook cadeautjes krijg en dat papa en mama ook allemaal slingers en ballonnen op gaan hangen.

Dikke kus Jordy en de groetjes van mijn papa en mama

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Februari 2013 – De eerste verjaardag van mijn oudste nichtje

Elise is één jaar geworden. Samen met papa en mama ga ik naar haar verjaardagsfeestje. Ik ben benieuwd hoe zo’n feestje is, want in mei ben ik zelf ook jarig. Dan word ik ook één jaar.

Er zijn veel mensen, ook mensen die ik niet goed ken. Volgens mama is dat de familie van oom John, Elise’s papa.
Opa & oma Linda, oom Michiel, tante Stefanie & Fenna zijn er en even later komen gromi & gropi binnen, maar ook nog oma, opa Arie samen met Jasper en Marjoleine. Gelukkig, dat zijn allemaal mensen die ik wel ken.
Eerlijk gezegd vind ik het een beetje druk. Elise krijgt van iedereen cadeautjes. Dat is dus het leuke aan jarig zijn; cadeautjes krijgen.

Om Fenna moet ik wel een beetje lachen, want die slaap alleen maar. Af en toe heeft ze heel even haar oogjes open, maar feestvieren doet ze niet echt. Taart eten mag ze nog niet, daar is ze veel te klein voor. Ik ben al groot en samen met papa eet ik zijn stukje taart. Het is lekker zoet en zo zacht dat je bijna niet hoeft te kauwen.

Oma is naast mama gaan zitten. Wat denk je wat er gebeurt? Oma wil mijn tandjes zien. Ik heb er al twee, in mijn onderkaak. Ja hoor, heb ik eerst Elise als tandarts gehad, nu gaat oma met haar vinger in mijn mond voelen. Denkt ze dat zoiets leuk is? Echt niet! Mijn eigen vingers smaken lekker, maar die van oma niet. Ik ga er helemaal raar van kijken, waar oma en mama vervolgens hard om moeten lachen.
“Ja zeg, ga me een beetje uit zitten lachen. Lekkere oma ben jij.”
Mama zet me bij oma op schoot. “Ook dat nog, moet ik nog op schoot ook bij oma. Straks gaat ze weer met haar vinger in mijn mond.” Maar nee, ze laat me op haar schoot staan. Als ik over haar schouder kijk zie ik de box. Om de bovenrand van de box zitten twee gekleurde dingen. “Misschien kunnen die er wel af. Eens even peuteren, kijken of dat gaat.” Dat is even jammer, het lukt niet, maar ineens zie ik dat mama ‘kiekeboe’ met me gaat doen.
Dat vind ik zo’n leuk spelletje. Mama doet haar handen voor haar gezicht, zodat ik haar niet meer zie. Ineens doet ze haar handen weg en roept: “Kiekeboe!!”.
Iedere keer als ze dat doet moet ik om haar lachen.

Als ik een schone broek heb gekregen wil mama me weer bij oma op schoot zetten. Ze zag niet dat Fenna daar al lag en bijna had ik bovenop mijn jongste nichtje gezeten. Mama moet lachen en laat me op de grond kruipen. Op schoot zitten was ik ook wel een beetje zat hoor, daar ben ik veel te ongedurig voor.
Met al die heen en weer lopende benen is het wel een beetje eng op de grond, dus besluit ik onder de stoelen te kruipen. Gromi wil naast oma gaan zitten en denkt dat ik klem zit.
“Nee Gromi, ik wil helemaal niet onder die stoelen uit. Ik lig hier lekker rustig, op mijn buik, te kijken naar al die benen die langs komen. Laat me lekker!”

We gaan weer naar huis. Het is mooi genoeg geweest.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Februari 2013 – Eén jaar

Ik ben jarig geweest en één jaar geworden. Op de dag dat ik echt jarig was kreeg ik geen visite. Dat feestje gingen mama en papa op zaterdag vieren, maar ik kreeg wel een hele mooie, roze driewieler.
’s Middags gingen we naar De Bongerd. Dat is een camping waar een overdekt speelparadijs is en daar heb ik zó leuk gespeeld. Eerlijk gezegd was ik wel heel moe en daardoor viel ik op de terugweg in de auto in slaap.
’s Avonds heb ik in een echt restaurant een pannekoek met stroop gegeten. Da’s lekker joh, vooral die zoete stroop. Dat zou ik wel vaker willen eten.

Op zaterdag kwam de hele familie op visite. Dat zijn best veel mensen en van iedereen kreeg ik cadeautjes. Mama had een speciale verjaardagsjurk voor me gekocht, die iedereen aan alle kanten bewonderde. Er zat een heel mooi broekje met ruches bij, maar die zagen ze niet, want daar hing mijn jurk overheen. Oma wilde een foto maken van mijn jurk en vroeg aan oom Ron of ze mij even kon laten staan op zijn benen. Doordat oom Ron zo serieus keek stak ik van schrik mijn vinger in mijn mond. Het was vast een hele serieuze aangelegenheid.

Mama had alle taarten zelf gebakken. Eéntje speciaal voor mij, want daar stond “Elise 1 jaar” op. Die had ze al een paar weken geleden gemaakt en ingevroren. Slim van mama, want ze had het druk vanwege mijn feestje.
Pake en beppe waren er en ook mijn twee tantes, een oom en een neefje en nichtje. Dat is allemaal familie van papa. Opa & oma Linda, gromi &gropi, oom Ron, tante Maaike & Jordy,
oom Michiel, tante Stefanie & Fenna en oma, opa Arie & Jasper en Marjoleine waren allemaal ’s morgens op het feestje. Daardoor kreeg ik wel heel veel cadeautjes.
Van tante Anita kreeg ik een stoeltje, helemaal speciaal voor mij alleen. Mijn naam staat er op en op de achterkant staat de tekst van mijn geboortekaartje. Dat is vast een boel werk geweest voor tante Anita.

Van oma en opa Arie kreeg ik een cadeau en oma zei meteen dat ik daar de eerste jaren nog niks aan zou hebben. Dat had ze beter niet kunnen zeggen. Ik had toch al niet zoveel zin om het uit te pakken, want vlak bij oma stond een stukje taart. Eerlijk gezegd wist ik niet dat het van oma was en wilde ik het gewoon zelf hebben. Dat kon natuurlijk niet, bovendien had mama net mijn slab afgedaan omdat ik mijn eigen stukje taart al op had. Ik bleef het cadeautje wegduwen en naar de taart wijzen. Gelukkig kreeg ik mijn slab weer om en kon ik samen met oma het stukje taart opeten. Wel lief van oma dat ze het met me wilde delen. Volgens mij zijn oma’s altijd wel lief.
En weet je wat ik nu heb gekregen van oma? Een boek met de verhalen die ze heeft geschreven over mijn eerste jaar. Die verhalen staan ook op een blog, zonder foto’s, maar in dit boek heeft oma er foto’s bij gedaan. Die oma toch, daar heeft ze veel werk van gemaakt.
Later als ik groot ben kan ik lezen wat ik in mijn eerste levensjaar met oma heb meegemaakt.
Voorlopig zet mama het in de kast en gaat ze vast wel samen met mij naar de foto’s kijken.

Zou oma dat ook voor Jordy en Fenna doen? Dat vraag ik haar als ik haar weer zie. Het lijkt me voor mijn neefje en nichtje ook leuk als ze zo’n boek krijgen.
Oma gaat nu niet meer speciaal verhalen over mij schrijven, want dan blijft ze aan de gang. Ze heeft op haar blog wel een aparte bladzijde voor anekdotes laten maken, zodat ze daar wel af en toe iets over mij kan schrijven. Dat vind ik leuk, want anders stoppen mijn verhalen zomaar.

Categorieën: Elise 28-02-2012 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.