Maandelijks archief: april 2013

April 2013 – Madeliefjes

Elise is met haar mama op bezoek. Ze moet even wennen, want dit huis kent ze nog niet zo goed.
Al gauw gaat ze op onderzoek uit. Ze is 14 maanden en loopt al goed. Bij oma weet ze niet goed waar ze wel en waar ze niet aan mag komen. Regelmatig klinkt dan ook uit de mond van mama of oma: “Uh, uh…………dat mag niet.”
Elise leert snel en al gauw loopt ze naar de dingen die ze juist niet mag pakken en zegt bij voorbaat vast: Uh,uh”. Om vervolgens het voorwerp tòch in haar handjes te nemen.
Het is vermakelijk om te zien en zó herkenbaar.

Na de koffie gaan we met z’n drietjes naar het speelveld voor de deur. Elise gaat, terwijl mama of ik haar vasthouden, op de glijbaan. Ze probeert tegen de glijbaan op omhoog te klimmen. Dat is wat lastig en lukt niet. Ze geeft echter niet op, blijft het iedere keer weer proberen.
Wanneer ze op haar billen valt, ziet ze ineens de madeliefjes in het gras. Ze probeert er één te plukken, wat haar nog niet lukt. Van haar mama krijgt ze zo’n bloempje. Ze probeert het madeliefje meteen in het haar te doen, zo’n beetje schuin achter haar oor. Grappig is dat, ze heeft nog nooit een bloem in iemands haar gezien, maar probeert dit zelf wel meteen.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

April 2013 – Help, een bril

Het zou mooi weer worden, met veel zon toen ik met papa en mama naar mijn neefje Jordy ging omdat oma daar op bezoek was. Papa had me een mooie rose zonnebril opgezet, waardoor alles een beetje donker leek. Dat vond ik wel gek. Wat ik nog gekker vind is dat ik mijn bril niet eng vind, maar dat oma een bril op heeft vind ik wel eng. Opa Tammer heeft ook een bril en iedere keer als ik hem zie moet ik van schrik huilen.
Van af een afstand vond ik mijn oma niet eng, maar toen ze dichterbij kwam schrok ik weer zo van die bril dat ik meteen in snikken uitbarstte. Gelukkig werd oma niet boos en liep ze een eindje bij me vandaan. Dat stelde me gerust en ik bleef rustig bij papa op schoot zitten, terwijl mama Jordy met z’n loopauto door de kamer duwde. Zo te zien vond Jordy dat leuk, want zijn hele gezicht was vrolijk.
Mama had zeker genoeg van het duwen, want ze pakte me weg bij papa en vond dat hij Jordy maar een poosje moest duwen. Papa duwde de loopauto naar mama en mij toe en Jordy begon meteen te zwaaien met zijn handen. Mama tilde me tot vlak bij Jordy zodat hij me een kusje kon geven. Dat vond ik lief van hem. Hij vond denk ik dat ik nog niet dicht genoeg bij hem was, want hij pakte met allebei zijn handen mijn jurkje vast en trok me naar zich toe tot ik heel dicht bij was. Toen gaf hij nog meer kusjes.

Ondertussen had ik honger gekregen. Mama had mijn flesje mee, maar niet de flessenwarmer. Die van tante Maaike deed het niet meer, dus moest mijn melk opgewarmd worden in een pannetje water. Weet je wel hoe lang zoiets duurt? Heel lang, kan ik je vertellen. En ik maar honger hebben.
Eindelijk kreeg ik van papa mijn flesje. Tussendoor moest ik een boertje laten en daarna dronk ik bijna alles op. Papa wilde zijn koffie wel eens opdrinken, dus zat ik weer bij mama op schoot.
Weet je wat oma toen deed? Ze zette haar bril af en kwam heel dichtbij. Zo vond ik haar niet eng en ik lachte naar oma. Maar op schoot bij oma vond ik toch helemaal niks en moest ik toch weer een beetje huilen. Oma is makkelijk hoor, want ze gaf me meteen weer terug aan mama, zodat ik bij haar kon zitten.

Papa en mama wilden nog even langs oom Nick, dus na de koffie gingen we weer in de auto, zodat we ’s middags nergens meer heen hoefden.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

April 2013 – Herkenning

Oma ging meedoen aan de pianomiddag van haar vroegere pianolerares. Omdat deze lerares vlak bij ons woont en het pas ’s middags begon kwam oma eerst bij ons koffie drinken en een broodje eten.
Toen oma binnenkwam zat ik in mijn kinderstoel een fruithapje te eten. Ik zag haar en wist meteen dat ik haar kende. Ze aaide me over mijn bol en ik lachte naar haar. Oma is lief, ze lijkt wel wat op mama en die is ook lief.

Meestal heeft oma iets mee voor me en deze keer ook. Het leek wel een soort trainingspak en ik vond het best mooi, maar het papiertje vond ik, zoals gewoonlijk, veel mooier. Het glom, kraakte en maakte mooie geluiden toen ik het door midden scheurde. En natuurlijk mocht ik het niet in mijn mond stoppen. Dat vind ik altijd zó jammer, want ik wil alles proeven, ook papier.

Terwijl ik op de grond aan het spelen was, zag ik vanuit mijn ooghoeken dat oma een stukje taart kreeg. “Jammie, daar moet ik bij zijn!”. Vlug kroop ik naar haar toe, trok me op aan de zitting van de stoel en stond naast oma. Gelukkig begrijpt oma veel en deelde ze haar stukje taart met mij. Het was zo’n lekkere kwarktaart, door mama zelf gemaakt. Oma en ik hadden net ons stukje taart op toen oom Michiel, tante Stefanie en Fenna binnen kwamen.
“Dat is leuk, mijn kleine nichtje. Zij schreeuwt nog niet zo, voor haar ben ik niet bang. Fenna wil ik wel een kusje geven.”
Tante Stefanie had me op mijn loopauto gezet en reed me door de kamer, daarna tilde ze Fenna op en hield haar vlak bij mij. Ik greep haar jurkje vast, zodat ik haar nog een beetje naar me toe kon trekken. Zo kon ik haar makkelijker een kusje geven. Fenna vond het helemaal niet erg dat ik dat deed.

Omdat mama dacht dat ik in mijn broek gepoept had nam oma mij mee naar boven. Oma liep met me door mijn kamertje en ging, net als mama altijd doet, met me voor het raam staan. Zo kon ik fijn de auto’s bekijken die door de straat reden. Daarna kreeg ik een schone luier om en liepen we de trap weer af, want het was tijd om een broodje te eten.
Mama had een broodje met kipfilet voor me gemaakt en ik moest even aan de smaak wennen.
Volgens oma trok ik er een heel vies gezicht bij, maar mooi dat ik mijn hele boterham op heb gegeten. Eerlijk gezegd vond ik dat oma wat langzaam at. Dat kwam doordat oma naar de kaakchirurg was geweest en een kies had laten trekken. Stom hoor, want ik heb helemaal geen kiezen en ik eet best snel.
Na het eten hoorde ik oma aan mama vragen of ze mij naar bed mocht brengen. Gelukkig vond mama dat goed en samen met oma ging ik naar boven. Eerst gingen we weer voor het raam kijken en daarna moest ik weer een schone luier. Nu had ik echt in mijn broek gepoept, mijn billen waren een beetje rood zodat het een beetje zeer deed. Oma maakte alles schoon, smeerde er wat zalf op, blies op mijn buikje zodat ik moest lachen en deed een schone luier bij me om. Daarna kreeg ik mijn slaapzak aan en keken we nog een keer uit het raam, terwijl er een bus langs reed. Samen deden we de gordijnen dicht en legde oma me in mijn bedje.
Het voelde lekker, want ik had mijn sokken niet meer aan. Mama en papa laten die wel altijd aan, maar eerlijk gezegd vond ik het wel fijn zo met blote voeten in mijn slaapzak.

Het was lekker in mijn bedje, maar ik kon niet meteen slapen. Een heel klein beetje lag ik te jengelen zodat papa nog even bij me kwam kijken. Daarna ben ik in slaap gevallen en toen ik weer wakker werd was oma er niet meer.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.