Maandelijks archief: juni 2013

Juni 2013 – Boos

Jordy was ziek en niet zo’n beetje ook, want hij had een beginnende longontsteking. Zijn moeder was krap een half jaar oud toen zij zelf een longontsteking had en ik weet nog goed hoe ongerust je dan als moeder bent.
Het mannetje voelde zich naar, sliep slecht, speelde niet, huilde veel en was vooral boos.
Tja, wat wil je als je zo klein bent en niet kan zeggen wat er is.
Op een dag had hij ontdekt dat, als hij met zijn hoofd op de tafel bonkte, hij getroost werd door zijn moeder. Dat had tot gevolg dat hij dat bonken ging gebruiken om aandacht te krijgen.
Hij had nog niet helemaal door hoe hij dit moest doen, want ik zag hem, toen hij boos was, eerst met zijn hoofd op de bank bonken. Dat deed niet zeer, dus besloot hij mijn knie uit te proberen, dat was wel wat pijnlijker, maar duidelijk nog niet pijnlijk genoeg. Dan toch het tafeltje maar en ja hoor, dat deed lekker zeer zodat hij hard begon te huilen.
Mijn dochter vond het vreselijk, maar troostte hem niet en zei hem dat het zijn eigen schuld was. Dat was niet helemaal naar zijn zin, dus smeet hij een autootje van zich af. Dat mocht hij natuurlijk niet, zodat hij bijna weer met zijn hoofdje op tafel wilde bonken van boosheid.
Het vergde even wat doorzettingsvermogen van mijn dochter, maar het werkte wel.
Petje af hoor, want het is heel lastig om een kind wat zich bezeert niet te troosten, maar in dit geval was het goed dat ze het zo oppakte.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

juni 2013 – De verjaardag van Elise’s mama en Jordy’s tante

Elise was helemaal in haar element toen haar mama jarig was. Zodra ze zag dat iemand een stukje taart kreeg was ze er als de kippen bij. Op haar manier vroeg ze of ze ook een hapje mocht. Verstaan kunnen we haar nog niet, maar haar hele manier van brabbelen maakt duidelijk dat ze mee wil eten. Haar houding overigens ook. Ze wiebelt dan een beetje met haar hoofdje en schouders, kijkt heel lief en voordat je het weet laat je een hapje taart in haar mond verdwijnen.

Gelukkig vindt Jordy zijn nichtje Elise niet eng meer en laat zich de kaas niet van het brood eten. Hij vindt het prima dat ze hem kusjes geeft en aanhankelijk tegen zijn rug aan hangt om op deze manier te uiten dat ze hem lief vindt. Het weerhoudt hem er echter niet van om haar om te duwen op het moment dat hij vindt dat ze in de weg loopt. Gelukkig is Elise een meisje wat gewoon weer op staat en verder gaat met wat ze aan het doen was.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Juni 2013 – De verjaardag van tante Anne

Tante Anne vierde haar verjaardag en ik ging met papa en mama mee naar het feest. Er zaten al een boel mensen toen we binnen kwamen. Mama ging op haar hurken zitten omdat Elise me een kusje wilde geven. Voordat Elise dat kon doen werd ik door Chico begroet. Hij likte met zijn tong over mijn hele gezicht. Voor dat ik kon bedenken of ik dat wel leuk vond kreeg ik een kusje van Elise. Dat vond ik wel veel fijner dan de lik die ik van Chico kreeg. Getsie, wat heeft die hond een natte tong. Eerlijk gezegd ben ik blij dat wij twee poezen hebben in plaats van een hond.

Mama ging iedereen feliciteren en gedag zeggen en dat vind ik een heel gedoe, want iedereen begon om de beurt tegen me te praten en ik weet nog niet hoe ik terug moet praten. Ik was daarom blij dat mama eindelijk ging zitten.
Ze kreeg een stukje taart, waar ik nog steeds niet van mag proeven, terwijl Elise bij iedereen mee stond te eten. Ze leek wel een bedelaar, zoals ze liep te schooien bij alle visite. Ze doet dat trouwens wel heel schattig hoor, want ze kijkt dan heel lief, probeert iets te zeggen, wiebelt een beetje met haar schouders en hoofd waardoor iedereen moet lachen en haar een hapje geeft.
Tante Maaike, oom Ron en Jordy kwamen na een poosje ook en meteen kreeg ik van Jordy een kusje. Hij is zo lief, hij doet altijd heel voorzichtig met me en heeft ook nog eens dezelfde kleur haar als ik heb.
Vanaf mama d’r schoot zat ik te kijken hoe Jordy en Elise op de grond met elkaar speelden. Later kwam er een meisje binnen die precies op Elise leek. Ik snapte er even niks meer van. Waren er nu ineens twee Elises?
Die tweede Elise ging ook op de grond spelen, maar leek het af en toe ook wel een beetje eng te vinden. Dan liep ze gauw naar haar vader of haar moeder, waar ze het al gauw leuker vond omdat er bakjes chips op het tafeltje stonden. Zo te zien vond ze dat erg lekker, want toen ze er niet meer van mocht eten moest ze héél erg huilen. Dikke tranen rolden er over haar wangen en het snot kwam uit haar neus vandaan. Volgens mij moet die chips dan wel heel erg lekker zijn.
Elise mocht van tante Anne ook niet van de chips eten, maar Elise maakte daar niet zo’n drama van en ging gewoon weer spelen. Meestal met Chico, maar ook met die andere Elise en met Jordy.

Na een poosje kreeg ik honger en ging papa mijn flesje melk warm maken. Weet je wat die domoor deed? Hij maakte het flesje veel te warm, waardoor ik bijna mijn tong verbrandde en papa het flesje weer onder de koude kraan moest af laten koelen. Dat vond ik niet leuk, maar ik liet me niet kennen en heb niet gehuild omdat ik zo lang moest wachten.
Na mijn flesje mocht ik bij oma op schoot en zag ik mama tegenover me en papa naast me zitten. Dat was gezellig, ik kon ze gewoon allebei zien, maar begreep daardoor niet bij wie ik op schoot zat. Toen ik omhoog keek zag ik oma d’r gezicht. Aha, ik zat dus bij mijn oma op schoot. Prima hoor, want oma is best lief. Ik mocht zelfs haar vingers in mijn mond stoppen. Ze smaakten een beetje zout, maar toch was het lekker om er op te bijten. Mijn mond doet soms een beetje zeer en volgens mama komt dat doordat ik tandjes moet krijgen. Dan helpt dat bijten en wordt de pijn weer een beetje minder. Goed dat oma dat begreep en het niet vies vond dat ik dat deed.

Ik vond het een leuke verjaardag en ik heb goed zitten kijken hoe Elise en Jordy alles doen. Het lijkt me zo leuk als ik die dingen ook allemaal kan, dan kan ik gewoon met ze mee spelen.
Volgens papa en mama komt die tijd nog wel en zij kunnen het weten. Mijn papa en mama weten namelijk gewoon alles.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.