Maandelijks archief: augustus 2013

Augustus 2013 – Jordy en gropi’s verjaardag

Wat fijn dat gropi zijn verjaardag in Johanna’s Hof vierde in plaats van thuis. Er was daar zoveel leuks voor mij. Een speeltuin en een kinderboerderij en de hele familie was er ook.
Voordat we pannekoeken gingen eten ging ik nog met oma naar de glijbaan en het klimrek. Oma hield me goed vast, want ik ben nog te klein om die dingen allemaal alleen te doen.
Daarna gingen we nog naar de beestjes kijken. Eén van de geiten kwam helemaal naar me toe en ging aan mijn hand snuffelen. Dat was hartstikke leuk.

Oma ging piano spelen voor opa. Dat heb ik ook een keertje samen met oma gedaan bij haar thuis, maar nu klonk het veel mooier. Ik zat helemaal achterstevoren in mijn stoel mee te wiebelen. Zo leuk vond ik het.

Later gingen we met z’n allen pannekoeken eten. Mama had voor mij poffertjes besteld, omdat ik die nog lekkerder vindt dan pannekoeken. Ze waren wel een beetje heet, dus toen ik er één in mijn mond deed schrok ik er wel een beetje van. Mama zei dat ik nog even moest wachten met eten, maar ik had honger en het zag er allemaal zó lekker uit.
Oma zat naast me en legde af en toe een stukje van haar pannekoek op mijn bord. Lief van oma en ik at al die stukjes van haar ook lekker op.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | 1 reactie

Augustus 2013 – Elise en haar pannekoek

Toen gropi 85 jaar werd hadden we feest. We gingen met z’n allen pannekoeken eten in
Johanna’s Hof in Bakkum. En lekker dat het was. We moesten wel een poosje wachten tot de pannekoeken allemaal klaar waren, dat was het enige vervelende.
Oma had dat gelukkig in de gaten en vroeg of ik nog even met haar naar buiten wilde. Nou, dat wilde ik wel. Ik was ook al met oma en mama op de schommel geweest. Mama en ik aan de ene kant en oma aan de andere kant.
Met oma samen ging ik eerst naar het speeltuintje en daarna nog naar de beestjes in de kinderboerderij kijken. Dat was best gezellig.

Eindelijk gingen we pannekoeken eten en ik kreeg een ‘grote mensen-pannekoek’ die ik bijna helemaal heb opgegeten. Iedereen was er verbaasd over, maar ik lust gewoon alles en vind eten heerlijk.
Veel ruimte voor een ijsje had ik daarna niet meer, dus at ik samen met papa van één ijsje.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Juli 2013 – Jordy en het water

Toen oma op vakantie was waren papa, mama en ik naar het strand. Dat was mooi, al dat water. Mama zei dat oma aan de andere kant van het water op vakantie was. Toen heb ik oma een sms’je gestuurd:
“Oma, mama zegt dat je helemaal niet zo ver weg bent, dat er alleen maar een beetje water tussen mij en jou zit.”
Oma stuurde een sms’je terug, dat vond ik leuk. Ze zei dat ze me gezien had en vroeg of ik haar niet had zien zwaaien.
Gek hoor, want dat had ik echt niet gezien. En mama vast ook niet, want dan had ze het vast wel tegen me gezegd.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Augustus 2013 – Johanna’s Hof

Omdat Gropi 85 jaar werd ging ik met papa en mama mee naar het feest in Johanna’s Hof.
Dat is een pannekoekrestaurant in de duinen in Bakkum.
Oma en opa Arie waren daar natuurlijk ook, want gropi is oma’s vader. Voor gropi had ze niet eens een cadeau mee, maar voor mij wel. Ze noemde het een souvenir uit Engeland en het was een schattig popje met roze haar. Ik vond het popje heel leuk en gaf het meteen een knuffel.

Toen gromi en gropi er ook waren kreeg iedereen koffie met gebak. Ik mocht een beetje proeven van mama en papa. Ik zat vlak bij Elise. Dat vind ik zo’n lief nichtje. We gingen samen nog even knuffelen en daar moet ik dan altijd om lachen.

Ineens tikte oma met haar lepeltje tegen haar koffiekopje. Ze hield een speech en daarna ging ze piano spelen voor gropi. Dat was alvast een klein cadeautje, want van alle foto’s die oma en opa Arie die dag gingen maken zou ze een fotoalbum in elkaar zetten. Dat kreeg opa dus niet meteen, want het was nog lang niet af. Ze was er zelfs nog niet eens aan begonnen.

Na de koffie mocht iedereen naar buiten, naar het bezoekerscentrum, door de duinen wandelen, in het speeltuintje spelen of naar de beestjes in de kinderboerderij.
Mama, papa en ik bleven eerst nog even binnen, want ik moest mijn fles nog drinken. Dat kan natuurlijk ook wel buiten, maar als ik veel hoor en zie vergeet ik dat ik drinken moet.
Daarna gingen wij ook naar buiten. Dat was leuk want daar kon ik mooi kijken naar Elise en Jordy. Die gingen met tante Anne en tante Maaike in het speeltuintje. Jammer dat ik niet mee kon doen, maar ik kan nog niet lopen.
Papa en mama hoopten eigenlijk dat ik even in slaap zou vallen anders zou ik tijdens het pannekoeken eten veel te moe zijn. Natuurlijk viel ik niet in slaap. Er was zo veel te zien en te horen. Papa wist daar wel raad mee. Hij ging met mij, in de wandelwagen, een stukje wandelen. Nou ja, wandelen? Hij was bijna aan het hardlopen, maar gelukkig viel ik daar wel bij in slaap.

Toen ik weer wakker werd zaten we ineens weer binnen. Iedereen met een pannekoek voor z’n neus, behalve ik. Het rook wel heel lekker, maar volgens mama ben ik nog te klein voor zoiets en daarom kreeg ik een boterham met jam. Een bruine, met pitjes nog wel en die heb ik helemaal opgegeten, terwijl mama bang was dat ik die pitjes niet lekker zou vinden. Nou, mooi dat ik het lekker vond. Daarna kreeg ik nog lekker uit mijn beker te drinken.

Oma kwam af en toe bij me kijken en na afloop vond ze dat ik een grote meid was geweest, want ik had helemaal niet gehuild.
Nee, natuurlijk niet. Het was toch een gezellig feestje. Dan ga je toch niet huilen.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

Augustus 2013 – Gropi 85 jaar

Laatst gaf gropi een feestje, omdat hij 85 jaar was geworden. We gingen pannekoeken eten in Johanna’s Hof in Bakkum. Leuk hoor, maar wel jammer dat ik dat nog niet mag eten. Ik drink alleen nog maar bij mama en verder eet ik nog niks anders. Dus tja, veel had ik niet aan het feestje.

Papa, mama, Elise en ik moesten helemaal van Texel komen, want daar waren we op vakantie. We waren met de grote bus en oma en opa Arie kwamen ons meteen gedag zeggen. Ik lag in mijn wagen en heb daar niet veel van gemerkt.
Toen gromi en gropi er ook waren moesten we allemaal naar binnen en kreeg iedereen koffie met gebak. Door al het geroezemoes werd ik wakker en moest ik verschrikkelijk huilen. Dat kan ik goed en hard, zodat oma naar mama en mij toe liep en vroeg:
“Zal ik Jelle even uit de wagen nemen en wat met hem rondlopen?”
Wat denk je……….zei mama dat het niet mocht en oma luisterde ook nog naar haar. Die liet mij gewoon liggen terwijl ik daar zo lag te jammeren. Maar ja, mama heeft op het consultatiebureau gehoord dat ze me in een ritme moet dwingen omdat ik veel te vaak wil drinken. Ik drink dan ook iedere keer maar een klein beetje, zodat ik na een uurtje alweer wakker word en honger heb. Het enige wat ik kan doen om dat te laten merken is gewoon flink huilen. Mama werd er moe van en nu laat ze me dus gewoon liggen. Geeft niet hoor, want meestal val ik gewoon weer in slaap. Nu, met al die drukte, lukte dat niet zo heel goed.
Gelukkig begrijpt mama dat dan wel, zodat ik, toen ze haar koffie en het gebakje opgegeten had, mij wel ging voeden. Dat deed ze op een rustig plekje in de gang. Daar stond een bank en oma kwam er gezellig even bij zitten.

Gropi kondigde na de koffie het ‘speelkwartier’ aan en zei dat iedereen, tot het tijd was om pannekoeken te eten, zelf mocht bekijken wat ze wilden gaan doen. Volgens mij zijn papa, mama, Elise en ik gewoon vlak bij Johanna’s Hof gebleven omdat daar een leuk speeltuintje voor Elise was. Papa heeft daar een poosje met me rondgelopen omdat ik niet zo goed in slaap kon komen.

Vlak voor het pannekoeken eten kwam oma ook weer terug. Die had, samen met opa Arie in de duinen gewandeld. Ze kwam even bij papa en mij staan en ik probeerde heel goed naar haar te kijken. Haar stem herkende ik een beetje van vorige keer en met schele oogjes bekeek ik haar. Volgens mij bestaat oma uit twee mensen, want ik zag haar twee keer. Of zou dat komen doordat ik helemaal scheel keek toen ik me probeerde te concentreren?

Iedereen ging pannekoeken eten, zelfs Elise kreeg een ‘grote mensen pannekoek’. Nou, ik vond er helemaal niks aan hoor. Het enige wat ik deed was in de kinderwagen liggen. Soms sliep ik even, maar af en toe moest ik ook even huilen hoor. Met zo veel herrie kan ik echt niet slapen. Ze zaten allemaal met elkaar te praten en te lachen en dan denken ze ook nog dat ik gewoon kan slapen.
Eerlijk gezegd was ik blij dat we weer terug naar Texel gingen.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Juli 2013 – Elise verlegen

Na de eerste anekdotes te hebben geschreven besloot ik deze toch weer vanuit het kind, dus in de ik-vorm te schrijven. Op deze manier schrijven gaat me makkelijker af en leest ook leuker.

Opa Arie had Jelle nog niet gezien en toen mama mij uit bed haalde na mijn middagslaapje waren oma en hij er ineens. Daar had ik niks van gemerkt. Opa Arie had ik al een hele poos niet gezien, dus werd ik helemaal verlegen en ging gauw bij mama op schoot zitten.
Ik moest gewoon even ontdooien, maar daarna ging ik gewoon spelen, net als altijd. Ik probeerde nog of ik Chico, die onder het tafeltje zat, z’n speelgoed af kon pakken, maar die ging grommen. Papa en mama riepen allebei dat ik moest stoppen en onder de tafel vandaan moest komen. Dat grommen vond ik zelf ook niet leuk en ik weet best dat hij dat alleen maar doet om me te waarschuwen, want verder vindt hij het altijd prima wanneer ik met hem speel.
Mama vond dat ik mijn rugzak maar eens aan oma en opa moest laten zien. Deze moet mee op vakantie naar Texel. Het is een mooie roze en in de rugzak zit ook nog van alles. Mama deed de rits open en ik liet vol trots zien dat er nog een tas in zat, maar ook een telefoon. Ik hield ‘m aan mijn oor en speelde een telefoongesprek na. Dat zie ik papa vaak genoeg doen, want die belt zó veel voor z’n werk.
Een rugzak hoort op je rug en mama hielp me er bij. Ik zag heus wel dat iedereen moest lachen. Die rugzak is ook bijna groter dan ik en het is nog best moeilijk om daarmee rond te lopen hoor, maar ik kon het lekker wel.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Juli 2013 – Oma en opa Arie op kraamvisite

Oma was pas geleden nog geweest, meteen nadat ze thuis was gekomen van haar vakantie in Engeland, maar een paar dagen later was ze er alweer. Samen met opa Arie kwam ze op zondagmiddag, zodat opa Arie ook met mij kennis kon maken.
Ik mocht bij opa Arie op schoot en hing lekker tegen zijn schouder aan, terwijl oma haar koffie dronk en alweer een beschuit met muisjes at. Opa Arie zijn koffie stond koud te worden, dus gaf hij mij aan oma. Prima vond ik het allemaal en bovendien was ik wel benieuwd wat er zou gebeuren als ik mijn luier vol zou poepen terwijl ik bij oma op schoot lag. Ze rook het meteen en zei tegen mama dat ze mij wel wilde verschonen.
“Mooi hè, zo’n oma die dat gewoon aanbiedt.”
Het kwam mama bovendien wel goed uit, want zo kon ze mooi Elise uit bed halen. Die had haar middagslaapje gedaan en was wakker geworden. Papa was nog buiten met zijn werk bezig. Hij moest nog een springkussen schoonmaken voordat we op vakantie gingen.

Oma deed mijn vieze luier af en veegde mijn billetjes schoon. Ik probeerde goed naar haar te kijken, maar keek er bijna scheel van. Wat is dat moeilijk zeg, kijken naar iemand. Dat lukt me nog niet goed hoor. Oma kietelde mijn buikje, blies er op en deed me weer een schone luier aan. Het ging allemaal prima, alleen hou ik niet zo van verschonen. Ik vind het een rot gevoel, dat gedoe aan mijn billen en meestal ga ik, als het klaar is, huilen.
Deze keer dus ook. Oma gaf me aan opa Arie, want er stond alweer koffie voor haar klaar.
Opa Arie praatte tegen me, maar ik bleef stug doorhuilen. Hij kreeg me mooi niet stil hoor.
Niet dat hij dat erg vond, want hij vertelde mij dat huilen er nu een keer ook bij hoort.
“Gelukkig”, dacht ik, “ hij vindt het niet erg wanneer ik huil.”
Toch gaf hij me weer aan oma, want, je snapt het al, zijn koffie stond weer koud te worden. Koude koffie is geloof ik niet zo lekker, want iedereen wil het altijd warm opdrinken, zodat ik dan bij een ander op schoot moet.
Oma neuriede en klopte zachtjes op mijn rug. Dat vond ik best fijn en ik besloot een poosje te stoppen met huilen en probeerde weer naar oma te kijken.
Lastig hoor, want doordat ik tegen oma’s schouder lag moest ik mijn hoofdje optillen.
Dat is nog hartstikke zwaar, dus dat lukte nog niet zo heel erg goed. Toch bleef ik het een poosje proberen.
Nadat oma wat met me rondgelopen had ging ze weer zitten en zag ik dat Elise bij mama op schoot zat. Ze deed een beetje raar hoor, heel verlegen. Zeker omdat ze net wakker was, want anders doet ze nooit zo.
Dat zitten op de bank met oma vond ik helemaal niks. Het was net zo fijn dat ze met me rondliep, dus waagde ik er maar weer een beetje huilen tegen aan. En ja hoor, oma ging weer met me rondlopen. Toen ik weer stil was legde ze me in de kinderwagen en heel even was dat ook best fijn, tot ik voelde dat mijn buikje knorde. Ik had honger, daarom was ik natuurlijk gaan huilen. Dom dat ik dat niet eerder had ontdekt. Komt vast doordat ik zo mijn best deed om naar oma te kijken.
Mama haalde me uit de kinderwagen, zei dat ik nog even moest wachten omdat ze eerst oma en opa Arie gedag ging zeggen. Die twee gingen weer naar huis, want oma was best moe. Ze had veel moeten werken, maar wilde evengoed mij weer zien.
Geen idee wat dat is, werken, maar misschien moet ik dat later ook wel als ik groot ben.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Juli 2013 – Elise en haar pasgeboren broertje.

Het is warm als ik, twee weken na Jelle’s geboorte, op kraamvisite kom. Elise, een jaar en vijf maanden, ziet er zichtbaar verhit uit. Rode wangen, bezweet gezichtje en de krulletjes in haar nek zijn vochtig.
Als ik Jelle op schoot heb komt Elise met wat speelgoed aan. Ik moet de doos met puzzels bekijken die nog in het plastic verpakt zit. Uiteraard pak ik het aan voordat de puzzel op Jelle’s hoofd belandt. Meteen wil ze de doos weer terug en krijg ik het voedingskussen van haar moeder er voor in de plaats. Ook dit belandt met een grote zwaai bijna boven op haar broertje. Ze brabbelt een hoop en soms is het, door haar mimiek en gebaren een begrijpelijk verhaal.
Later, tussen de middag aan tafel, verbaas ik me weer over de eetlust van dit kleinkind.
Twee boterhammen, één met honing en één met appelstroop, verdwijnen achter elkaar bij haar naar binnen. Haar karnemelk drinkt ze in een gewone beker, zonder tuitje.
Eten en drinken gaat bij haar helemaal vanzelf, lijkt wel. Ze pakt alles nog met haar handen, maar eet vrijwel aldoor netjes met haar mondje dicht.
Dat haar broertje bij haar mama tegen de schouder hangt, omdat hij inmiddels ook honger heeft, vindt ze geen enkel probleem. Later, wanneer hij bij haar mama drinkt staat ze er wel constant met haar neus bovenop en geeft hem kusjes op zijn hoofdje.
Zo te zien is ze blij met haar broertje. Dat is goed om te zien

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

juli 2013 – Oma’s verlate kraamvisite

Twee weken en een dag nadat ik geboren ben kwam er ineens nog een oma op kraamvisite.
Mijn andere oma had ik al lang gezien en ook gromi en gropi waren al geweest. Alleen deze oma nog niet. Dat kwam doordat ze in Engeland op vakantie was toen ik werd geboren.
Daardoor kwam ze niet meteen en dat snap ik wel, want Engeland is best ver weg en van mijn neefje Jordy hoorde ik ook al dat er een heleboel water tussen ons en oma zat.

Oma is de moeder van mama en ik mocht bij haar op schoot. Dat lag best lekker, want oma legde me op haar benen en ging een beetje over mijn buikje zitten aaien. Dat voelde fijn.
Mijn zusje Elise wilde iedere keer van alles aan oma geven en legde het dan bijna op mijn hoofd neer. Gelukkig lette oma goed op en zorgde er voor dat het naast haar op de bank kwam te liggen. De doos met puzzels pakte ze aan. Die kreeg ze een paar keer van Elise, want ze gaf wel van alles aan oma, maar wilde het meestal ook meteen weer terug.

Toen oma haar koffie op had wilde mama naar buiten. Het was ook hartstikke warm en oma zei al dat haar benen helemaal plakten doordat ik er op lag.
Ik kon voelen dat we buiten kwamen, want ik voelde de lucht veranderen om mijn hoofd. Het was lekker en oma ging precies zo zitten dat ik niet in de zon lag. Oma had me nu tegen haar schouder aan gelegd, dat vond ik eigenlijk nog fijner dan op haar benen liggen.
Ineens hoorde ik Elise heel hard huilen. Ze was gevallen en dat nog wel op de grindtegels. Domme zus heb ik. Ze was op de rand van de zandbak gaan staan zodat ze met haar handen in het water van het zwembad kon. Zo kon ze lekker spetteren. Ja, dan moet je niet gaan wiebelen, want dan val je. Dat snap ik zelfs en ik ben nog heel klein.

Het was tijd om te eten en oma legde me binnen in de wagen en samen met mama en Elise ging ze een broodje eten. Niemand had in de gaten dat ik ook honger had, dus besloot ik het maar op een huilen te zetten. Meestal helpt dat en nu inderdaad ook. Mama haalde me uit de wagen en ging met mij aan tafel zitten.
“Kom jij maar even kijken wat wij allemaal op brood hebben”, zei mama tegen me.
Raar hoor, dat wilde ik helemaal niet, ik wilde gewoon drinken, dus huilde ik maar weer verder.
“Ik zei toch dat je even moest wachten”, hoorde ik mama tegen me zeggen.
Oké, ik moest dus wachten. Er zat dus niks anders op dan geduld te hebben en dat viel niet mee hoor. Elise had vieze handen, die moesten onder de kraan afgespoeld zodat mama mij weer aan oma gaf.
Daarna mocht ik eindelijk bij mama drinken. Elise wilde er ook bij en gaf mij alsmaar kusjes.
Bij oma mocht ik na het drinken nog een boertje laten en ik hing lekker tegen haar aan.
Ze vroeg of mama daar een foto van wilde maken. Later moest Elise er ook nog bij. Ik vond het allemaal wel een beetje druk en was blij dat Elise hier niet zo veel zin in had. Ze vond het veel te warm denk ik, want ze had een heel rood hoofd en ik zag allemaal zweetdruppeltjes op haar gezicht.

Ineens lag ik weer in de wagen. Oma ging weer naar huis en mama zei dat ze daarna Elise naar bed ging brengen. Zou ik daarna nog verder mogen drinken bij mama, want ik was helemaal nog niet klaar.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.