Maandelijks archief: oktober 2013

Oktober 2013 – Mijn pyjama

Toen ik om een uur of vijf uit bed werd gehaald door papa, bleek oma op bezoek te zijn.
Mama was eten aan het koken, zodat oma mij de fles ging geven. Nou, dat viel niks tegen, want oma bleek dat goed te kunnen. Nadat ik mijn flesje leeg had gedronken hield oma mij tegen haar schouder, zodat ik een boertje kon laten. Daarna legde ze mij languit op haar knieën en kon ik haar eens goed bekijken. Ze begon tegen me te praten en ik deed haar zo goed mogelijk na, maar alles wat ik zei klonk anders dan wanneer oma praatte.
Omdat er toch nog een boertje kwam hield oma me weer rechtop en liep met me door de kamer. Ze neuriede er heel zachtjes bij, wat ik best gezellig vond klinken.

Mama, papa, oma en Elise gingen lasagne eten. Ze zaten allemaal aan de grote tafel en ik mocht er in mijn wipstoeltje bij zitten. Ik zat tussen oma en Elise in en iedere keer als oma naar me keek zei ze dat ik toch echt wel op Michiel leek. Grappig is dat, want dat is mijn oom en hij is de broer van mama. Oom Michiel en mama lijken ook wel wat op elkaar, dus heel erg gek is het nou ook weer niet dat ik op hem lijk.

Na het eten gingen we Chico uitlaten. Dat vind ik best fijn, even zo in de buitenlucht.
Oma duwde het laatste stuk mijn wagen terwijl ze tegen me praatte. Het klonk allemaal heel gezellig, maar ik verstond er niet veel van. Dat zal ik vast allemaal nog wel leren als ik groter ben.

Toen we weer terug waren moest Elise onder de douche en ik weer naar mijn bedje. Op dat tijdstip hebben papa en mama het altijd heel druk, want de één helpt Elise en de ander mij.
Nu ging oma mij naar bed brengen. Ik was heel benieuwd of dat allemaal wel goed zou lukken.
Oma vroeg of ik weer een schone luier moest en ik dacht:
“Ja, natuurlijk, ik ga toch zeker niet met zo’n nat ding aan naar bed. Oma zal toch wel snappen dat ik dan niet lekker kan slapen?”
Gelukkig zei mama tegen oma dat ik inderdaad een schone luier om moest. Eerst moesten mijn kleren uit. Dat ging allemaal aardig goed en die luier deed oma ook goed om.
Maar toen kwam mijn pyjama. Jemig hé, wat deed oma dat onhandig. Papa kwam er bij kijken en die zei eerst dat oma het goed deed. Die had ook niet eens in de gaten dat mijn ene been in de mouw zat en mijn andere been in de broekspijp. Ik moest er helemaal van huilen.
Ineens zag papa het en zei het tegen oma. Die had het inmiddels ook gezien en schoot er ook nog eens om in de lach.
“Ach mannetje”, zei ze, “zit je hele pyjama verkeerd. Doen we het nog een keer en dan goed.”
“Hoezo, we? Ik had toch niks gedaan.”

Eindelijk zat mijn pyjama goed en oma legde me in bed. Gelukkig wist ze dat ik altijd op mijn buik slaap en lag ik meteen goed. Nou ja, bijna dan, want oma legde me helemaal aan het hoofdeind en zag toen pas dat mijn deken bij het voeteneind lag, dus pakte ze me weer op en legde me toen goed. Tevreden zocht ik mijn duim, stak die in mijn mond en ging lekker slapen.

Advertenties
Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Oktober 2013 – Elise – Foto’s

Wij hebben thuis druiven die papa uit onze eigen tuin heeft gehaald. Sommige zijn lekker zoet, maar er zit ook wel eens een zure tussen. Precies toen ik zo’n zure druif in mijn mond had wilde oma een foto maken omdat ik een heel raar gezicht trok. Oma haalde haar fototoestel uit haar tas en meteen klom ik bij haar op schoot. Ik wilde de foto’s zien die in het toestel stonden. Oma liet zien dat ze nog geen foto’s had gemaakt en zei dat ik maar lekker nog een druifje moest nemen.
Omdat oma en mama moesten lachen om het gezicht wat ik trok doordat die druif zuur was, keek ik weer zo raar. Ik hield ze mooi voor de gek, want deze druif was helemaal niet zuur.
Oma maakte gauw een foto en daarna mocht ik de foto zien.
“Lieve help, wat kijk ik daar raar zeg. Dat ben ik toch zeker niet”, dacht ik.
Ik had geen idee dat ik zulke rare gezichten kon trekken.

Oma had in haar tas nog een mapje met foto’s. Er waren volgens mij een paar foto’s van “Lelle” bij, maar oma hield iedere keer vol dat ik het zelf was. Bij twee andere foto’s zei ze dat het Fenna en Jordy waren. Nou, die waren dan nog echt héél klein, net zo klein als “Lelle”.
Mama stond ook op een foto en ik herkende haar bijna meteen. Ze had toen haar haar helemaal mooi opgestoken. Dat was omdat oom Michiel en tante Stefanie gingen trouwen.
Het was hartstikke leuk om met oma die foto’s te bekijken. Ik vond het alleen jammer dat ik het mapje niet zelf mocht vasthouden.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Oktober 2013 – Jordy – Het fietsje

Volgens oma heb ik een heel wagenpark, want in de kamer staat een driewieler, een loopmotor, een loopauto en een loopfiets. Misschien is het inderdaad wel wat veel en heeft oma gewoon gelijk, maar ik vind ze allemaal mooi. Het leukste vind ik om er tegen aan te duwen zodat ze door de kamer rijden. Dat vindt mama niet goed, want dan botst het overal tegenaan. Maar ook als ik er op rijd vind ik botsen leuk.
Oma stond mijn wagenpark te bewonderen toen mama zei dat ik het kleine blauwe loopfietsje eng vind.

“Als ik Jordy daar op zet wil hij er meteen weer af. Waarschijnlijk vindt hij het te wiebelig, terwijl dit juist een mooi maatje is, want hij kan goed met z’n benen bij de grond.”

Waarom mama dat nou allemaal moest vertellen aan oma is me een raadsel. Weet je wat ik toen deed, gewoon om aan oma te laten zien dat ik dat fietsje helemaal niet eng vind? Ik ben er op gaan zitten en heb de hele kamer rondgereden.
Oma vond me een grote jongen omdat ik zo goed met het fietsje kon rijden.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

September 2013 – Schuitje varen

Van mama wist ik dat oma zou komen eten. Toen ze binnen kwam was de tafel gedekt en zat ik al in de kinderstoel. Oma had een cadeautje voor me meegenomen en kwam naast mij zitten. Samen met papa scheurde ik het papier weg. Dat scheuren van het papier is altijd spannend, want je weet maar nooit wat er onder vandaan komt.
Oma had een bakje gevuld met rijstwafel en Nijntje koekjes. Die vind ik zo ontzettend lekker.
“Vraag maar aan mama of je al zo’n koekje mag”, zei oma tegen mij.
Verbaasd keek ik oma aan. Hoe kon ik dat nu aan mama vragen terwijl ik helemaal nog niet praten kan? Beetje dom van oma.
Mama had de vraag ook gehoord en zei dat ik eerst mijn broodje op moest eten, dan mocht ik daarna nog een Nijntje koekje.
Brood vind ik ook heel lekker hoor. Mama prikte aldoor een stukje aan mijn vork, daarna probeerde ik het in mijn mond te stoppen. Dat ging niet makkelijk, dus soms haalde ik stukje van de vork af en stopte het met mijn hand in mijn mond.
Toen mijn broodje op was haalde mama het papier van het Nijntje koekje en heb ik die nog helemaal opgegeten.

Na het eten ging ik op de grond spelen. Weet je dat ik al kan staan bij mijn speelgoedkist? Oma vond het hartstikke knap van me en bleef, op haar hurken, bij me zitten. Ik haalde van alles uit de kist, liet het oma zien en legde het weer terug. Uiteindelijk pakte oma een “knisperboekje” en ging met me op de bank zitten. Samen lieten we het boekje knisperen en kraken. Daarna kreeg ik nog een lekkere papfles. Ik dronk ‘m bijna helemaal leeg en toen was mijn buik goed vol. Ik knuffelde nog even met mama, tot ik zag dat oma foto’s ging maken. Daar moest ik eens even goed voor gaan zitten, want ik vind het leuk om op de foto te gaan.
Toen oma klaar was met foto’s maken ging ik bij haar op schoot. Oma hield me bij mijn handen vast en wiebelde me heen en weer. Ze zong er een liedje bij:
“Schuitje varen, theetje drinken. Varen we naar de Overtoom, drinken we zoete melk met room. Zoete melk met brokken, Fenna mag niet jokken.”
Dat was een leuk spelletje, waar ik helemaal blij van werd. Maar weet je wat ik nog leuker vond? Oma’s bril pakken, terwijl ik op haar schoot stond. Ik lachte naar oma en dan ineens probeerde ik met mijn handen haar bril van haar neus te halen. Mooi dat oma dat in de gaten had, want gauw draaide ze haar hoofd een beetje anders en kwam mijn hand tegen oma’s mond. Oma blies tegen mijn hand. Dat kriebelde een beetje, waardoor ik er om moest lachen. Een paar keer probeerde ik toch weer haar bril te pakken, maar het lukte me mooi niet. Mijn oma is veel te zuinig op haar bril en veel te slim om hem af te laten pakken.

Na alle spelletjes was ik best moe en bracht papa me naar bed. Ik zwaaide nog even naar oma en was blij toen ik in bed lag.
Later, toen ik weer wakker werd en beneden kwam, was oma er niet meer. Papa vertelde dat ze naar gromi en gropi was, omdat ze daar ’s avonds ging eten.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.