Maandelijks archief: december 2013

December 2013 – Jordy’s wandeling

Mama had het al gezegd:
“Als je straks geslapen hebt komt oma”.
Ik was al lang klaar met slapen toen oma aanbelde en ik de deur open mocht doen.

Mama kreeg een kerststukje en een cadeautje wat ik samen met haar uit ging pakken. Het was duidelijk niet voor mij. Een roze broek met een wit met roze jasje. Veel te klein en de verkeerde kleur. Vast voor dat zusje wat ik ga krijgen.
Voor mij had oma een klein stenen kerstmannetje. Dat moest onder de boom staan, terwijl ik er liever mee wilde spelen. Volgens oma was het voor de sier. Nou, dat zal dan wel.

Aldoor riep ik: “oma!”. Dat kan ik nu zeggen en ik weet ook nog wie oma is. Zo groot ben ik al. Oma gaf iedere keer antwoord als ik haar riep. Leuk was dat.

Na het thee drinken gingen we met z’n drieën een stukje wandelen. De wandelwagen ging mee, maar ik gaf oma een hand en we hebben een heel stuk gelopen. Pas toen ik moe was ging ik in de wandelwagen.
“Jij kan goed lopen, Jordy”, zei oma.
Natuurlijk kan ik goed lopen. Ik ben al een grote jongen hoor.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

December 2013 – Elise en haar staartje

Ik stond al bij het raam te kijken en ja hoor, daar kwam oma aan. Ze had van alles in haar handen en moest heel nodig naar de wc, dus zette ze alles op de trap.
Mama kreeg een kerststukje en voor Jelle en mij had oma een kerstbeeldje mee. Ik kreeg een engeltje en Jelle kreeg een rendier. Jelle is nog veel te klein voor zoiets, dus mocht ik ze heel voorzichtig van mama op het dressoir zetten.

Oma vond mijn staartje mooi, maar ik had er zo langzamerhand wel weer genoeg van en haalde het rode elastiekje uit mijn haar en gaf het aan oma.
“Zal ik dan maar een staartje in mijn haar maken?” vroeg oma aan mij.
Daar moest ik wel om lachen en ik had niet gedacht dat ze dat echt zou gaan doen. Maar mijn oma pakte een plukje haar en deed daar het elastiekje omheen. Het zag er echt heel gek uit. Ik begon er hard om te lachen en gelukkig lachte oma mee.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

December 2013 – Jelle en Elise’s snot

Mama haalde me uit bed en toen we beneden kwamen zat oma ineens op de bank. Misschien had mama me dat wel verteld, maar dan was ik het helemaal vergeten.
Ik lachte van oor tot oor naar oma en meteen zette mama me bij haar op schoot. Gezellig, want Elise zat naast oma en was haar boekje aan het lezen. Mooi, dat wil ik ook wel.
Uit alle macht ging ik voorover hangen om het boekje te pakken. Dat lukte niet meteen, want oma hield me een beetje tegen.
“Zo, mannetje”, zei ze, “jij bent sterk.”

Mama gaf oma mijn flesje en bij haar op schoot dronk ik dat leeg. Oma was wel zo slim om me andersom te draaien, want ik zat met mijn rug naar mama en Elise toe. Iedere keer als ik iets hoorde draaide ik mijn hoofd om. Zo schoot het drinken niet op. Eenmaal andersom kon ik drinken en kijken tegelijk.
Na mijn fles ging ik weer bij mama zitten, want oma d’r koffie stond koud te worden. Ik vraag me af of dat lekker is, koffie. Grote mensen drinken dat geloof ik de hele dag. Later zal ik het ook eens proeven. Nu nog niet, ik vind nog lang niet alles lekker en volgens mamma zijn er nog heel veel dingen die ik niet mag eten of drinken.

Elise was op de grond aan het spelen en inmiddels zat ik weer bij oma. Het boekje van Elise was blijven liggen en nu kon ik het mooi pakken. Met allebei mijn handen pakte ik het beet en hield het vast zoals ik Elise dat zie doen. Oma wilde de bladzijden omslaan, maar dat wilde ik niet. Ik hield het gewoon stijf vast en bleef net doen alsof ik de bladzijde zat te lezen.
Even later moest ik alweer van oma’s schoot naar die van mama verhuizen. Alweer vanwege de koffie. Dan is het vast toch wel erg lekker.
Elise kwam er ook weer bij zitten en moest van mama haar neus schoonmaken. Wat denk je dat ze doet? Eerst maakte ze haar neus schoon, daarna duwde ze het doekje onder mijn neus en riep:
“Jelle, kijk!”
Moest ik naar haar snot kijken. Later ging ze mijn neus ook nog schoonpoetsen en wilde ze weer dat ik keek. Een beetje raar zusje heb ik hoor. Mama en oma moesten er allebei om lachen. Nou, zo leuk was het nou ook weer niet.

Toen mama, oma en Elise gingen eten, lag ik op het speelkleed te spelen. Mama had me op mijn rug gelegd, maar ik draaide me meteen op mijn buik. Dat vind ik veel fijner, ook als ik ga slapen.
Een hele poos speelde ik met de speeltjes die er lagen, maar ineens ontdekte ik dat ik helemaal alleen was. Zij zaten daar met z’n allen gezellig aan tafel en ik lag in mijn eentje, bij de bank, op de grond. Eerst begon ik te lachen naar mama en probeerde ik naar haar toe te gaan. Dat ging helemaal niet. In plaats van dat ik dichterbij kwam leek iedereen steeds verder weg te zijn.
“Ach kijk nou, Jelle gaat achteruit in plaats van vooruit. Dat duurt niet lang meer, dan gaat hij tijgeren” hoorde ik oma zeggen.
Ja, dat zal allemaal wel, van dat tijgeren, maar nu had ik er helemaal niks aan en ik begon spontaan te huilen. Gelukkig mocht ik toen in het wipstoeltje bij de tafel zitten.
“Zo, dat is veel gezelliger, hè” zei mama.

Na het eten moesten Elise en ik allebei slapen. Elise liep voorop, mama er achter en oma en ik als laatsten. Oma wilde Elise’s nieuwe bed zien en daarna legde mama mij ook in bed.

Na het slapen heb ik oma nog heel even gezien, maar al gauw ging ze weg, naar tante Maaike en Jordy. Ik wilde nog zeggen dat ze ze de groeten moest doen, maar ik weet nog steeds niet waar ik al die woorden vandaan moet halen.
Ik kreeg een kus, later zwaaide oma nog en daarna was ik weer samen met mama.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.