Maandelijks archief: januari 2014

Elise – Aapjes kijken

Op Fenna’s verjaardag was het heel leuk. Er was een heleboel te eten en dat is voor mij altijd feest. Eerst taart, dat is altijd op een verjaardag. Later kreeg ik een bakje chips, daar ben ik gewoon mee op de grond gaan zitten. Bakje tussen mijn benen en eten maar. Jammie!!

Fenna kreeg veel cadeautjes en ik heb ze allemaal bekeken. Ik mocht er niet mee spelen, alleen met haar oude speelgoed. Dat vond ik ook prima hoor.

Achter de tralies

aapje achter tralies

Ik moest wel om Jordy lachen zeg, want die zag ik ineens achter de trap, op Fenna’s fietsje zitten. Hij kon er niet eens op weg, want hij zat aan alle kanten gevangen. Door het traphekje en de open trap heen konden wij elkaar zien. Ik heb hem toen maar verteld dat hij beter weer terug kon komen, omdat het nu leek of hij in de dierentuin achter de tralies zat. Weet je, we moesten er allebei heel hard om lachen.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Jordy – Gevangen

Met papa en mama ging ik mee naar Fenna’s eerste verjaardag. Weet je wat ik daar het leukst vond? Haar fietsje.

Dat fietsje  stond een beetje verstopt achter de trap, zodat ik er niet goed bij kon. Daar heb ik toen iets op gevonden, want ik ben heel vindingrijk. Er stond een lage tafel die precies de opening afsloot. Daar ben ik onder gekropen, dat paste precies. Oma kwam ook nog even kijken en ik lachte naar haar, maar dacht: “Ga maar gewoon weer zitten, want ik wil naar dat fietsje en dat mag natuurlijk niet”.

Gevangen

Na veel gewurm zat ik eindelijk op het fietsje. Wat denk je? Kon ik niet meer weg. Aan twee kanten een muur, aan een andere kant dat lage tafeltje en voor mijn neus de open trap met het traphekje er voor. Mooi dat ik dus gewoon gevangen zat.

persoon-achter-de-tralies-als-gevangene-34046316

Gezellig met Elise

Toch werd het nog leuk, want Elise stond aan de andere kant van de trap te kijken. Door het traphekje en de open trap heen konden we elkaar goed zien. Dat was even lachen. Ik vergat daardoor helemaal dat ik niet kon fietsen.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Mijn nichtje Fenna haar eerste verjaardag

Met mama, papa en Elise ging ik op verjaardagsvisite, want mijn nichtje Fenna werd één jaar. Ik vond het allemaal prima, zolang ze mijn eten en drinken maar meenemen. Gelukkig denkt mama daar altijd aan en toen oma & opa Arie binnenkwamen zat ik net bij mijn opa een fruithap te eten.

Mama zat naast ons  gezellig met opa te praten. Toen opa thee kreeg mocht ik bij een andere opa op schoot zitten. Niet eens mijn opa, maar hij had wel een bekend gezicht. Eigenlijk best gek, want mijn opa is de vader van mama, tante Maaike en oom Michiel, maar de opa waar ik nu bij op schoot zat leek heel erg op mijn oom. Daar snap ik dan weer niets van, want ik lijk op oom Michiel, maar dan lijk ik ook op die opa en dat kan helemaal niet.!  Later moet ik aan mama maar eens vragen hoe dat nu allemaal zit.  Het zat lekker en ik viel heerlijk in slaap. Dat is zo makkelijk aan mij, zolang ik maar lekker gegeten heb slaap ik overal. Iedereen verbaast zich daar over. Tja, het is heel simpel hoor: Gewoon ogen dicht doen en slapen.

Drinken en rondkijken

Ineens zie ik oma’s haar gezicht boven me en ze tilt me pardoes van die opa zijn schoot. Volgens mij zei ze dat het tijd werd dat ik even bij haar kwam zitten.   “Goh”, dacht ik, “die durft zeg. Ze vraagt niet eens of die opa en ik dat wel goed vonden”.

Oma kreeg van mama mijn flesje in haar handen geduwd, zodat ik dat bij haar kon leegdrinken. Kijk en dat vind ik nou wel lastig: Mijn fles leegdrinken en evengoed alles willen zien. Ik zat maar te draaien bij oma op schoot, dus het duurde even voordat ik alles op had gedronken. Oma moest er wel een beetje om lachen en zette me bij opa Arie op schoot. Dat is alweer een andere opa die zelf nog twee jonge kinderen heeft. Die waren ook mee en zijn dus eigenlijk een soort oom en tante van mij. Ik mocht bij allebei even op schoot zitten. Dat zit lastig hoor, want ze hebben nog hele dunne en korte benen. Dan kan je eigenlijk niet heel lekker zitten, dus vroeg ik me af hoe ik bij die tante van haar schoot kon komen.

Springen

Opa Arie zag dat zeker, dus hij tilde me van haar schoot en zette bij haar broer op schoot. Daar heb ik ook niet lang gezeten, want ook dat zat niet zo heel lekker. Opa Arie zette me weer bij oma op schoot en daar ging ik lekker springen. Oma tilde me dan hoog op en liet me weer op haar benen terechtkomen. Mooi dat ik me dan afzette zodat ik weer omhoog kon springen. Dat was een leuk spelletje.  Oma’s  armen werden vast en zeker moe, want ze liet me weer zitten en toen zag ik pas dat we naast gromi en gropi zaten.

Praten

Gromi begon tegen me te praten en ik lachte naar haar. Ik vind het leuk als mensen tegen me praten. Het is alleen zo jammer dat ik nog niks terug kan zeggen. Iedere keer als ik dat probeer komen niet de woorden die ik bedoel. Dat moet ik vast nog heel vaak oefenen. Mijn zusje Elise kent wel al veel woorden, maar soms zegt ze het net anders dan mama en papa. Ze noemt mij ook altijd “Lelle”, in plaats van Jelle. Ik hoop toch wel dat ze mijn naam nog goed uit leert spreken.

Naar huis

Toen papa, mama en Elise hun jas aan hadden getrokken tilde mama mij van oma’s schoot. We gingen weer naar huis, want het feestje was bijna afgelopen en Elise was ook best moe. Dom zusje, zij kan toch ook gewoon gaan slapen als ze moe is?

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Mijn eerste verjaardag

Al mijn oma’s en opa’s waren ’s morgens op mijn verjaardag. Ik heb er wel drie; opa & oma Tiny, opa & oma Linda en oma & opa Arie, die als laatste binnenkwamen. Logisch, want die moesten het grootste eind rijden van allemaal. Jasper en Marjoleine waren ook mee. Dat zijn mijn stiefoom en –tante, maar ik noem ze gewoon bij hun naam als ik kan praten, want het zijn gewoon nog kinderen.

Toen oma en opa Arie binnen kwamen zat ik net heerlijk van mijn eigen taart te eten. Mama had ‘m op de kinderstoel gezet en ik was de enige die er van eten mocht. Toen oma me feliciteerde keek ik wel even naar haar, maar daarna ging ik weer gauw verder met peuzelen. Ik vond het dan ook niks leuk toen mama ineens die taart weer weghaalde. Ik vroeg me af of dat nu wel de bedoeling was, want volgens mij mocht ik hem helemaal op eten. Gelukkig kreeg ik al gauw van oom Nick een cadeautje. Gromi en gropi waren ook gekomen en daar kreeg ik ook al een cadeautje van. Daarna was oma aan de beurt. Ze had twee pakjes, die ik samen met haar mocht open maken. Het ene was een boekje met puzzels van dieren er in en het andere was een boek waar ik niet aan mocht zitten. “Nou lekker dan”, dacht ik. “Krijg ik een mooi boek, mag ik het alleen samen met mama of papa lezen.”

Eerst groter worden

Volgens oma moet ik het bewaren tot later, want nu ben ik nog te klein. Er staan allemaal verhaaltjes in die oma over mij heeft geschreven. Ze heeft er ook een heleboel foto’s bij gedaan van mijn eerste levensjaar. Later zal ik er wel zelf in lezen en kan ik vragen of het allemaal echt zo was als in die verhaaltjes.

Spelen

Na het uitpakken van de cadeautjes ging ik spelen met Elise, Jordy en tante Lindsay. Gezellig met z’n allen op de grond, alleen jammer dat ik nog niet zo goed kan lopen als die twee. Gelukkig wilde oma Tiny met me lopen. Ze hield allebei mijn handen vast en zo liepen we een paar rondjes om de tafel. Oma Tiny zei tegen oma dat het maar goed was dat ze niet zo heel groot was, anders zou ze pijn in haar rug krijgen. Nou, mooi dat ik oma Tiny wel groot vind hoor. Raar dat ze dat zelf vindt dat ze klein is. Ze is toch echt groter dan ik ben hoor.

Eten en slapen

Van mama kreeg ik een halve krentenbol en Elise stond er meteen met haar neus bovenop. Zij wilde de andere helft wel hebben, terwijl ze ook al taart en chippies had gehad. Mijn nichtje is vast een soort veelvraat. Misschien word je dat wel als je bijna twee bent.
Zo tegen een uur of twaalf begon ik best moe te worden. Het was ook zo druk in de kamer, want behalve die drie oma’s en opa’s, gromi & gropi, waren al mijn ooms en tantes er ook. Iedereen zat druk te praten met elkaar en ik vond het eigenlijk wel fijn dat ze weer weg gingen, zodat ik naar bed kon om te slapen. Dat was volgens mama ook wel nodig, want ’s middags kwam er weer andere visite.

Het was heel fijn en ik heb heel veel cadeautjes gehad.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.