Maandelijks archief: april 2014

Fenna – Op kraamvisite bij nichtje Milou

Mijn neefje Jordy heeft een zusje gekregen en samen met mama en papa ging ik op kraamvisite. Ik bleef dicht bij papa in de buurt, want ik ben best een beetje verlegen. Toen we binnen waren hield ik zelfs af en toe zijn been goed vast, zodat hij niet ineens kon verdwijnen

Zelf krijg ik ook een zusje, maar dat gaat geloof ik nog heel lang duren. Nu kon ik wel eens even zien hoe zo’n zusje er dan uit ziet. Het is gewoon een piepklein kindje wat nog niks doet. Er mee spelen kan dus nog niet, zodat ik besloot om gewoon maar met Jordy te gaan spelen. Hij zat op zijn loopauto en riep alsmaar tegen me dat ik moest duwen. Ik probeerde het even, maar Jordy is groter dan ik en ik ben blij dat ik zelf kan lopen, maar het is soms nog wat wiebelig. Het duwen werd dus niks, zodat ik maar gewoon wat anders ging doen.

beschuit met muisjes

Mama en papa kregen beschuit met muisjes. Dat zag er wel spannend uit, al die roze en witte dingetjes. Ik kreeg ook af en toe een hapje en eerlijk gezegd smaakte het hartstikke lekker. Mooi, als dan mijn zusje geboren wordt krijg ik vast ook zo’n beschuit met muisjes.

 

 

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Jordy – Mijn zusje Milou

Ik heb een zusje, ze heet Milou en toen ik haar voor het eerst zag vond ik het allemaal maar raar. Dat is helemaal niet gek hoor, want ik was gewoon hartstikke moe. Midden in de nacht was ik door opa opgehaald zodat ik daar kon slapen. Leuk bedacht, maar daar deed ik niet aan mee en ik was dus van half drie ’s nachts wakker tot ik weer naar huis mocht.

IMG_2665

Van Milou kreeg ik een cadeautje, een ‘bumba-knuffel’. Natuurlijk had ik ook een pakje voor haar, ook een knuffeltje, maar dan één van Nijntje. Ze is nog zó klein dat ze het niet eens zelf uit kan pakken, zodat ik dat samen met mama ben gaan doen. Na het uitpakken heb ik het in de wieg gelegd en ben gaan spelen. Samen met papa heb ik de rails van de trein in elkaar gezet en lieten we de trein rondjes rijden.

Daarna ben ik met oma de eendjes gaan voeren. Lekker in de miezerige regen, die later echte regen werd. Het laatste stukje wilde ik niet meer op mijn brommer en zei ik tegen oma: “Oma, jennen?” Ze vond het een goed plan en ik stapte van mijn brommer af zodat ik zelf ook kon rennen. Omdat mijn brommer ook mee terug moest pakte oma het stuur vast, tilde hem op en ging met brommer en al rennen. Samen stampten we er flink bi,j wat het nog leuker maakte.

Toen we thuis waren was Milou er nog steeds en heb ik even bij haar gekeken. Het lijkt me best een lief zusje, maar ze kan nog niet veel zeg. Volgens mij moet ik haar van alles leren voordat ik met haar spelen kan.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Ik ben op koningsdag geboren.

Ik lag al heel lang met mijn hoofdje naar beneden en kon geen kant meer op. Voor mama was dit ook niet fijn, want die kon daardoor bijna niet meer lopen. Geboren worden wilde ik toch nog maar niet. Het was, ondanks dat ik zo vast als een huis lag, best fijn in het warme water. Bovendien had ik horen zeggen dat ik op 27 april geboren zou worden. Dat was de officiële datum en het leek mij wel een goed idee om me daar gewoon aan te houden. Duidelijk toch? Daar konden geen misverstanden over ontstaan.

IMG_2654

Heel lang duurde het geboren worden niet. Het was af en toe wat lastig als door zo’n wee alles om me heen leek te krimpen, maar ik floepte vrij snel naar buiten. Van mij was het wel een beetje dom om vlak voor het naar buiten komen mijn mond open te doen, waardoor ik wat vruchtwater naar binnen kreeg. Het is heerlijk warm om in te dobberen, maar doorslikken is een ander verhaal, want ik werd op slag misselijk. Zo kwam ik dus, misselijk en wel, ter wereld en zag ik voor het eerst mijn mama en papa. Ondertussen was ik ook heel benieuwd naar mijn broertje Jordy, maar die bleek niet thuis te zijn. Hij was door mijn opa meegenomen en samen met oma zou hij hem weer naar huis brengen.
Mama en de kraamhulp wilden mij meteen bij mama laten drinken. Die snappen er ook niets van, want als je misselijk bent wil je helemaal niet drinken. Ik weigerde dus maar gewoon, bovendien had ik helemaal geen honger. Al ik heel eerlijk ben wilde ik gewoon even met rust gelaten worden in mijn wiegje. Daar was het lekker warm, door de kruik die er in lag. Het leek totaal niet op mijn vorige verblijf, maar dit leek mij ook wel wat. Toen papa mij, in het wiegje, naar beneden droeg was oma, de moeder van mama, er al. Ze aaide over mijn handjes en ik hoorde haar zeggen dat ze mij een mooi kindje vond.

Ineens werd het druk en klonken er een heleboel stemmen. Ik probeerde mijn oogjes de kant van het lawaai op te draaien, maar ik kan nog niet zo goed focussen, dus deed ik ze maar weer dicht. Het waren mijn andere oma en opa die Jordy weer thuis kwamen brengen. Eindelijk kon ik dan mijn broertje eens goed bekijken, nadat ik hem negen maanden alleen maar had gehoord. Hij kan best hard schreeuwen hoor, dus op al die drukte was ik goed voorbereid. Jordy kwam wat dichterbij, nadat mama hem het cadeautje had gegeven wat ik voor hem had meegebracht. Aan mama te horen was hij er blij mee. En weet je wat ik zo leuk vond? Hij had ook een cadeautje voor mij. Een ‘nijntjeknuffelje’, wat hij bij mij in het wiegje mocht leggen. Vanuit mijn ooghoeken zag ik dat hij dat ook deed, maar hij wilde niet naar mij kijken. “Nou, dan niet”, dacht ik nog. “Dan kijk je toch later? Bovendien ben ik er voorlopig nog wel.”

Mijn broertje is echt een druktemaker, want terwijl ik weer bij mama moest proberen te drinken, maakte hij alleen maar herrie met een trein. Hij zat samen met papa op de grond een leven van jewelste te maken. Ineens hoorde ik oma aan Jordy vragen of hij mee naar de eendjes wilde. Daar had hij duidelijk zin in en toen ze weg waren was het ineens een stuk rustiger.

’s Middags wilde Jordy wel in mijn wiegje kijken en regelmatig zag ik zijn hoofd verschijnen. Ik denk dat ik hem wel een leuke broer vind, waar ik een heleboel van kan leren.

 

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Een reactie plaatsen

Fenna – Mijn fruithap

’s Morgens had ik met mama gezwommen, daarna had ik veel te kort geslapen en toen oma kwam was ik eigenlijk best alweer moe.

kiwi-aarbei

Toen oma binnenkwam zat ik net met mama mijn fruithap te eten. Lekker joh, stukjes aardbei en kiwi. Omdat mama koffie ging zetten voor oma moest ik ineens zelf eten. Ik besloot de vork aan oma te geven, die prikte de stukjes fruit er aan en gaf mij aldoor de vork weer terug. Dat ging hartstikke goed. Later kwam mijn tante ook nog en besloot ik er een spelletje van te maken. Ik gaf de vork om de beurt aan mama, oma en mijn tante. Zo kreeg ik iedere keer van iemand een stukje fruit.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Jordy – Eendjes voeren

Oma liep naast mijn loopbrommer en samen keken we naar de vliegtuigen in de lucht. Oma wees dingen aan en vertelde hoe ze heetten. Het woord lantaarnpaal vond ik wel wat moeilijk en toen ik een klein paaltje aanwees en het woord probeerde te zeggen zei oma dat dit geen lantaarnpaal was. Ja, als alle palen een andere naam hebben wordt het wel ingewikkeld zeg.  lantaarnpaal
Doordat er geen eenden waren gingen oma en ik steeds een stukje verder en eindelijk vonden we één eend. Laat die nu ook nog eens geen honger hebben. Ik probeerde hem te lokken door te roepen: “Kakak, kom! Kakak, kom!” Denk je dat hij kwam. Mooi niet hoor, hij zwom gewoon de andere kant uit. Oma en ik stonden op het gras, dicht bij het water en oma hield mij goed vast, zodat ik het brood in het water kon gooien. Oma vond het maar een domme eend.

nationalebeeldbank_2008-10-222327-2_de-eendjes-voeren

Op de terugweg wilde ik een andere weg nemen en oma moest even goed nadenken waar we precies waren. Ze heeft hier vroeger ook in de buurt gewoond, maar we waren nu ergens waar ze nog niet geweest was. Ik wist het wel hoor, want we waren gewoon bijna thuis. We gingen de bocht om, waren weer in onze straat en ik zei: “Thuis”.

Oma bleef een broodje eten en moest lachen omdat ik iedere keer “Môge” zei. Dat heb ik van papa geleerd. Na het eten bracht oma me naar bed. Dat kan ze best goed en zelfs voor een schone luier omdoen draait ze haar hand niet om.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.