Maandelijks archief: mei 2014

Mijn grote broer is twee geworden

Veel had ik niet aan mijn broer zijn verjaardag, want de meeste tijd lag ik gewoon in mijn wiegje te slapen.

in wiegje

Toen oma en opa Arie binnen kwamen zag ik wel dat ze een heel groot cadeau mee hadden genomen. Daar werd ik best nieuwsgierig van, maar helaas was het niet voor mij. Jordy wilde wel het kleinere cadeautje bij mijn wiegje leggen, maar volgens oma was dat gewoon voor hem zelf. Het viel mij allemaal wel een beetje tegen hoor, want de afgelopen drie weken was ik wel degene die alle cadeautjes kreeg. Ik zal hier best aan moeten wennen.

cadeautjes

 

Nadat Jordy, samen met oma, dat grote pak had uitgepakt kwam oma eindelijk ook eens even naar mij kijken. Wat denk je dat ze zegt: “Zo meisje, wat ben jij alweer veranderd”. Nou ja, oma zag toch zeker wel dat ik nog steeds mezelf was, mag ik hopen. Natuurlijk verander ik wel, want ik word iedere keer een beetje groter. Maar deze uitspraak vond ik toch lichtelijk overdreven. Ik keek eens naar oma en dacht: “Wat zou je er van vinden als ik nu zou zeggen dat je zelf ook veranderd bent. Volgens mij zou ze dan in de lach schieten.

Na een poosje werd het stil in de kamer en bleek iedereen in de tuin te zijn gaan zitten. Het was wel lekker rustig, maar ik voelde me ook wel een beetje in de steek gelaten. Gelukkig kwam er af en toe iemand in mijn wiegje kijken. Eerst de ene oma, dan de andere weer en mama gelukkig ook.

Toen alle oma’s en opa’s weer naar huis gingen moest ik eten. Eerst kreeg ik een schone broek van mama, want ik had ‘m helemaal vol gepoept. Wat denk je? Kwamen ze allemaal naar mijn blote billen kijken. En maar roepen: “Wat is het toch een klein poppetje!” Natuurlijk ben ik een klein poppetje. Ik ben pas drie weken oud en bovendien ben ik een meisje. Die zijn altijd kleiner dan jongetjes.

Oma gaf me een kusje op mijn handje en op mijn voorhoofd en zei dat ze, samen met opa Arie, weg ging. “Dag lief meisje, tot de volgende keer” hoorde ik haar zeggen

Advertenties
Categorieën: Milou 27-04-2014 | Een reactie plaatsen

Jordy – Ik ben alweer twee jaar.

Toen koningin Maxima jarig was, werd ik twee jaar. We zijn dus tegelijk jarig.

rode kruiwagen

Oma en opa Arie kwamen als eersten binnen. Dat gebeurt bijna nooit, want ze wonen best ver weg. Ze hadden een heel groot cadeau mee en dat mocht ik uitpakken. Ik had geen idee waar ik beginnen moest zodat oma me kwam helpen. Samen met oma zat ik op de grond en kropen we om het grote pak heen om alle plakbandjes los te maken en het papier te scheuren. Er zat een hartstikke mooie rode kruiwagen in. Die wilde ik altijd al graag hebben, misschien wist oma dat wel.

T-shirt

In de kruiwagen lag nog een cadeautje en toen ik het uitpakte zag ik dat het kleertjes waren. Meteen dacht ik: “Ja hoor, dat is zeker voor Milou en ze is niet eens jarig”. Ik stond meteen op om het naar haar wiegje te brengen. Oma begon te lachen en zei dat het een T shirt voor mij was. Ze hield het omhoog zodat ik het goed kon zien en ik weet nog dat ik dacht: Typisch weer iets voor oma om mij een T-shirt als verjaardagscadeau te geven. Ik pakte de kruiwagen en ben daarmee de tuin in gegaan.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Jordy – Mijn verrekijker

03-05-2014

Oma en opa Arie kwamen op bezoek, want opa Arie had Milou nog niet gezien. Samen met papa deed ik de deur open en keek even heel verbaasd, want het was alweer een poosje geleden dat ik opa Arie had gezien.

Oma haalde een pakje uit haar tas wat ik open mocht maken. Op het pakje zat een klein doosje met snoepjes. Zulke doosjes heeft oma altijd bij zich. Er staat een leuk plaatje van Jip&Janneke op en die snoepjes zijn altijd heel lekker. Oma vindt ze zelf vast ook lekker want ze vraag altijd of ze er ook één mag. Daar moet ik dan wel even over nadenken, want ik wil ze het liefst zelf opeten. Meestal deel ik er één met oma. Dan bijt ik ‘m eerst doormidden, neem zelf de ene helft en geef oma de andere helft. Daar moet iedereen altijd om lachen.

jip en janneke snoep

In het pakje zat een mooie gele verrekijker, met een gekleurd koord. Met dat koord kan ik ‘m om mijn nek hangen, maar dat vind ik maar niks. Eerlijk gezegd snapte ik ook niet goed wat ik met die kijker moest, tot oma er zelf doorheen keek. Daarna probeerde ik toch om ‘m om mijn nek te hangen, maar dat bleef lastig. Zó kon ik er ook doorheen kijken.

Zou oma nou echt gedacht hebben dat ik niet door had dat ze die verrekijker van wc-rolletjes had gemaakt?

Categorieën: Anekdotes | 1 reactie

Oma en opa Arie

kraamcadeaus Oma en opa Arie zaten al een poosje binnen en bemoeiden zich eigenlijk alleen maar met Jordy. Ik werd pas ontdekt toen ik de hik kreeg.“Ach kijk nou”, hoorde ik oma zeggen, “Milou is ook beneden, die ligt in haar wiegje”. Ja, wat dacht oma dan, dat ik de hele dag boven in mijn kamer zou willen blijven? Echt niet hoor. Papa en mama hebben er gerust een heel mooi kamertje van gemaakt, maar het is wel helemaal boven en ik ben liever bij ze in de buurt. Omdat ik oma hoorde praten probeerde ik de kant van haar stem op te kijken en zag ik haar gezicht boven mijn wiegje. Ze praatte heel zachtjes, maar ik verstond er helemaal niets van. Het klonk wel heel lief, maar praten en het verstaan van praten moet ik nog leren. Oma ging daarna weer op de bank zitten en ik hoorde dat zij mama een cadeau gaf. Vorige keer had ze dit cadeau ook mee, maar ging het ook weer mee terug. Nu was mijn geboortetegel ingelijst en kreeg mama het opnieuw. Eigenlijk was het dus een cadeau voor mij, maar ik ben nog veel te klein om zoiets uit te pakken. Maar goed dat mama dat wil doen en Jordy vindt het geloof ik heel leuk om te helpen. uk Mama ging koffie halen en toen oma haar koffie op had gedronken mocht ik bij haar op schoot. Dat was fijn, want zo kon ik haar beter zien. Oma zei dat ze me een heel klein hopie vond. “Oma, dat is toch logisch”, dacht ik, “ ik ben nog niet eens een week oud, dan ben je echt nog niet groot hoor”. Ik had een gezellig onderonsje met oma en viel uiteindelijk, met mijn “uk” in mijn mond, in slaap. Mijn “uk” is een speentje, maar papa, mama en Jordy noemen het een “uk”. Ik vind het prima, zolang ik er maar lekker op mag zuigen. Ineens voelde ik me door de lucht zweven. Oma wilde haar tweede kopje koffie opdrinken en gaf me aan opa Arie. Zo vloog ik door de lucht en zat ik bij opa Arie op schoot. Dat zit ook lekker en ik heb hem eens goed bekeken. Het is best lastig om al die gezichten uit elkaar te houden. Iedere keer zie ik weer een ander gezicht, maar ik doe heel erg mijn best om te onthouden wie bij welk gezicht hoort. Jordy weet dat al, maar hij is ook mijn grote broer. Daar kan ik nog een heleboel van leren. Ik begon een beetje honger te krijgen, maar was ook wel moe zodat ik heel erg moest gapen. Daarna begon ik een beetje te pruttelen zodat opa Arie me weer aan mama gaf, die zei dat het ook weer tijd voor een voeding werd. Jordy moest ook nog een broodje eten en daarna was het slaaptijd. Ook voor mama, want die is best moe doordat ik iedere nacht twee keer wil eten. Dat gaat vanzelf over hoor, maar nu red ik het nog niet, zo’n hele nacht zonder voeding. Oma en opa Arie gingen ook weer weg, die moesten nog ergens anders naar toe. Oma pakte mijn handje nog even vast, gaf me een kusje en daarna hoorde ik dat ze Jordy gedag zei. Samen met papa ging Jordy oma en opa Arie uitzwaaien.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Een reactie plaatsen

Elise – Ook naar Milou

Ik heb oma maar heel even gezien, want ze zat al in de auto om weer naar huis te gaan toen wij aan kwamen rijden. We hebben gezellig even samen gepraat en ik liet haar vol trots mijn doosje zien. “Is voor Lordy”, zei ik tegen haar. Mama bemoeide zich er meteen mee en zei”

Elise met doosje

“Nee, dat is gewoon jouw doosje. Het cadeautje voor Jordy zit in deze tas”.

Dan heb ik het zeker allemaal verkeerd begrepen. Ook goed, dan hou ik zelf het doosje en geef het andere wel aan Jordy. Tegen oma zei ik: “Ik aan Lordy geven”. Oma vond mij een grote meid en gaf me een dikke knuffel.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Met papa, mama en Elise naar Milou

Oma kwam ineens met haar hoofd om de hoek van de autodeur. Ik schrok er eerst een beetje van en bekeek haar eens goed. Ze zei me gedag en lachte naar me, maar ik lachte niet terug. Wat denkt oma wel, dat ze me eerst aan het schrikken kan maken om daarna te verwachten dat ik meteen naar haar lach? Mooi niet hoor!

Papa tilde me uit de auto en oma gaf me een kusje. Kijk, toen lachte ik weer naar haar.

lachende duim

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.