Maandelijks archief: juni 2014

Jordy – Kusjes

We zijn naar mijn neefje Jelle zijn eerste verjaardag geweest. Wat denk je? Was ‘ie moe en ging ‘ie slapen. Nou vraag ik je? Op zijn eigen verjaardag notabene!

giechelen

Het was mooi weer, we waren met z’n allen in de tuin en ik heb er heerlijk gespeeld. Toen we naar huis gingen liep oma even mee naar de auto. Nadat ik in de auto was geklommen en mama mijn riem had vastgemaakt gaf oma me een kusje. Daar moet ik altijd van giechelen en dan hou ik met mijn handjes mijn wangen vast. Oma moet lachen als ik dat doe en dan krijg ik meestal nog een kusje.

 

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Elise – Lekker alleen in mijn eentje

Thuis lag ik op de grond te slapen toen we naar de verjaardag van oom Michiel gingen. Dat is niet omdat ik geen bed heb hoor, maar omdat ik zelf vind dat ik te groot ben voor een middagslaapje. Schijnbaar was ik toch wel heel erg moe en viel dus op de grond in slaap. Daardoor kwam ik heel slaperig aan bij oom Michiel en tante Stefanie.

verlegen.1

Oma pakte me van mama over en zette me op haar schoot om mijn jas uit te doen. Daarna bekeek ze mijn armbandjes en vroeg of ik die nieuw had. Ik knikte, zonder verder iets te zeggen. “Moest jij thuis op de grond slapen?” vroeg oma aan mij en weer knikte ik. Het leek wel alsof ik mijn tong verloren had. Misschien was ik gewoon een beetje verlegen. Ik liet mezelf van oma’s schoot glijden en zocht een gezellig speelhoekje voor mezelf. Al gauw had ik dat gevonden en zat ik, lekker alleen in mijn eentje, onder de tafel te spelen.

Nadat ik goed wakker was geworden ging ik verder op pad, kwam onder tafel vandaan en keek in de speelgoedkist van Fenna. Ik heb echt heerlijk gespeeld en me van niemand wat aangetrokken. Alleen toen we gingen eten was ik er als de kippen bij. Mmmmm, patat met een frikadel en daarna nog een ijsje toe.

Zo’n ijsje is pas lekker en daar ontdooide ik ook meteen helemaal van.ijsjesTriomfantelijk liet ik iedereen mijn ijsje zien.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Jordy – Spelen

speelhuisje

Toen oom Michiel jarig was kon ik maar heel even, samen met Fenna, in de tuin spelen. Ik vind dat speelhuis zó mooi. De deur kan open en ook weer dicht en niemand die roept dat ik dat niet mag. Thuis mag ik niet zomaar alle deuren open maken. In dit huisje wel. Oma was ook in de tuin en ik keek naar haar door één van de raampjes.

Van de glijbaan gaan is ook leuk. Fenna durft dat nog niet zo goed, maar gelukkig wilde oma haar wel helpen. Mij hoeft oma niet te helpen, maar ik vind het wel leuk als ze kijkt. Het ging ineens regenen, dus moesten we naar binnen van oom Michiel. Jammer hoor, het geeft toch niet als ik een beetje nat wordt.

loopauto

Binnen was het heel druk en ik probeerde op Fenna haar roze loopauto te rijden. Dat is lastig, want iedereen zat zo’n beetje in de weg en als ik langs gropi reed riep hij heel hard: “Au!!”. Dat was lachen joh, dan reed ik weer naar voren en daarna weer achteruit langs gropi, die het spelletje alsmaar bleef meedoen. Natuurlijk reed ik niet over zijn tenen. Wat denk je wel?

Categorieën: Anekdotes | Tags: , | Een reactie plaatsen

De verjaardag van mijn oom

feest

Ik ben nog maar heel klein, maar ik heb al drie verjaardagen meegemaakt in mijn leven. Eerst die van mijn grote broer Jordy, daarna die van tante Anne en de laatste keer was oom Michiel jarig. Als je jarig bent wordt er dus feest gevierd. Ik ben benieuwd naar mijn eigen verjaardag, maar dat gaat geloof ik nog even duren.

Toen oma binnen kwam zat ik bij gromi op schoot. Eerlijk gezegd had ik het niet meer zo naar mijn zin en was ik aan het huilen. Volgens mij vond gromi dat niet zo leuk, want ze zei tegen mijn oma: “Net lachte Milou nog, maar nu moet ze huilen. Misschien kan jij haar beter vasthouden, jij bent tenslotte haar oma”. En zo belandde ik bij oma op schoot. Mama gaf oma mijn uk, dat is mijn speen, en daar was ik wel blij mee. Oma had mij op haar benen gelegd zodat ik haar goed kon zien.

uk

Ik fronste mijn wenkbrauwen eens goed want ik had even geen idee wie ik voor me had. Fanatiek zoog ik op mijn uk en liet mijn hersenen kraken om te bedenken bij wie ik nu eigenlijk op schoot lag. Iets onthouden moet ik echt nog wel leren hoor. Ineens wist ik dat dit mijn oma was en eerlijk gezegd kwam dat doordat ik dat gromi had horen zeggen. Kijk, die twee dingen kon ik dus met elkaar combineren. Het is in het leven dus best handig om goed op te letten.
Oma wreef over mijn buikje en dat voelde fijn. Waarom ze me ineens tegen haar schouder liet hangen weet ik nog steeds niet, maar ik kon daardoor wel weer beter om me heen kijken. Dat valt trouwens niet mee hoor, want mijn hoofd is nog hartstikke zwaar. Oma had dat trouwens goed in de gaten en hield het van achteren vast. Dat was een lekker steuntje. Verder begrijp je natuurlijk wel dat ik ineens weer bij mam op schoot lag omdat oma koffie moest drinken. Dat is iets wat ik misschien later wel zal begrijpen, maar nu vind ik het allemaal maar raar hoor. Zodra oma koffie krijgt kan ik niet meer bij haar op schoot blijven.

De hele familie ging soep eten en mama legde mij in de box die van Fenna is geweest en waar straks haar zusje, als ze geboren is, in mag liggen. Het is een mooie witte box en ik lag op een fel roze kleed. Best gezellig, zo met een mobile boven mijn hoofd. Ik bleef er net zo lang naar kijken tot mijn ogen dichtvielen. Zo soesde ik een beetje weg, terwijl iedereen zat te eten. Het werd daardoor ook stiller in de kamer, want grote mensen kunnen niet eten en praten tegelijk. Nou ja, niet dat ik dat wel kan. Laat ik eerlijk wezen, ik kan helemaal nog niet praten, hoewel ik het wel spannend vind wanneer mensen tegen mij praten. Mama’s d’r stem herken ik al en Jordy hoor ik vaak overal bovenuit. Oma’s stem ken ik nog niet zo goed, maar dat komt allemaal wel.

Zo langzamerhand begon ik ook honger te krijgen. Mijn buik begon te knorren en door dat geknor werd ik wakker.

huilende baby

“Huilen” dacht ik, “huilen want dat helpt. Dan komt mama”. Niks hoor, geen mama. Oma haalde me uit de box en liep me heen en weer door de kamer, want zodra ze ging zitten begon ik weer te huilen. Ik stopte alleen even toen Jordy en Fenna ook gingen huilen. Die huilden veel harder dan ik, dus dan heeft mijn gehuil geen zin. Toen ze weer stil waren begon ik weer opnieuw en oma liep weer rondjes met mij tegen haar schouder aan. Ik wiegde lekker heen en weer daardoor, maar begreep niet goed waarom mama niet kwam. “Huilen” dacht ik, “huilen, dan komt mama”. En ja hoor eindelijk nam mama mij van oma over en kon ik bij mama drinken.

Weet je waarom het allemaal zo lang duurde? Mama had haar soep nog niet op en koude soep schijnt niet lekker te zijn of zo. Rare dingen allemaal.

Na het drinken gingen we weer naar huis. Een verjaardag is leuk, maar naar huis gaan is nog veel leuker. Lekker in mijn eigen bed waar alles ruikt zoals ik het gewend ben.

 

 

Categorieën: Milou 27-04-2014 | 2 reacties

Rare oma

depressie,dilys de jong

Voor het geval je het nog niet weet: Ik heb soms best een rare oma. Wat denk je dat ze laatst zei toen ik bij oom Michiel ijverig met de bezem in de weer was? “Jelle, daar vlak bij mama moet je vegen hoor. Daar liggen de meeste kruimels.”

vegen

Je ziet het, ze snapt totaal niet dat ik dat allemaal nog leren moet. Echt,  ze weet helemaal niet hoe onhandig zo’n bezem voor mij is. Ik kan ‘m nog niet eens goed vasthouden en bovendien was ik zittend aan het vegen. Als ik sta en ook nog ga vegen val ik ondersteboven. “Nou ja” dacht ik, “laat maar kletsen”.

 

Maar dat is nog niet alles, want even later hoor ik haar tegen mama zeggen dat ze mijn boek met verhalen al opgehaald heeft bij de HEMA en dat dit verhaal er dus niet meer in kan. Nou vraag ik je toch: “Hoe kan ze dat nou doen? Mijn boek was nog helemaal niet af en ze heeft het al laten drukken. Dat kan toch helemaal niet?” Gelukkig hoorde ik haar ook zeggen dat ze dit verhaal er nog in zal plakken. “Lekker dan, want mijn verjaardagsverhaal moet er ook al ingeplakt worden. Dat heb ik weer, een boek over mezelf met twee ingeplakte verhalen, terwijl de rest maar één ingeplakt verhaal heeft. Nou, als ik ooit een boek over oma schrijf, krijgt ze er één met alleen maar ingeplakte verhalen.

Verder heb ik me maar niet meer gestoord en ben ik heerlijk gaan spelen. Dat kan ik goed, onverstoorbaar spelen en net doen alsof er verder niemand is. Op een gegeven moment zat ik weer te vegen toen Jordy, op de auto van Fenna, achteruit reed en tegen mijn bezem botste. Ik keek heel even met een frons op, maaide toen de bezem tegen de auto en hup…………..de auto reed weer weg. Uiteraard kwam Jordy weer terug en botste weer tegen mijn bezem aan. Gelukkig zag tante Maaike het en zei tegen hem dat ze afgesproken hadden dat hij niet zou botsen. Dat vond Jordy vast moeilijk, of hij was de hele afspraak vergeten, want hij botste voortdurend overal tegen aan. Ook tegen gropi zijn voet die de hele tijd “auw” riep.

Ineens zag ik dat er brood op tafel stond. Als een speer kroop ik er naar toe en vervolgens probeerde ik op tafel te klimmen. Dat was duidelijk niet de bedoeling, want ik werd er met dezelfde vaart af gehaald. Dat vond ik niet leuk, tot ik hoorde dat we patatjes te eten kregen. Maar die vind ik lekker!! Eigenlijk vind ik alles wel lekker, net als mijn zusje Elise en ik keek dan ook, al kwijlend, toe hoe papa soep zat te eten. Mijn patatjes waren op, maar soep wilde ik ook wel. Oma zag het, die ziet ook echt alles, en zei het tegen mijn papa. Behalve dat oma wat raar is, was het toch wel handig dat ze er was, want daarna kreeg ik af en toe een hapje soep uit papa’s soepkom.

Na het eten ging oma weer naar huis. Ze moet ook wel altijd een eind rijden, dus ik snap dat wel. Ik kreeg een kusje en een aai over mijn bol. Ach, oma is misschien wat raar, maar toch ook heel lief.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Fenna – Schuifstoelen

haarspeldjes

Oma kwam naar pappa’s verjaardag en had voor mij een mooi haarspeldje meegenomen. Een collega van haar had het speldje gemaakt. Collega? Daar hoor ik papa en mama ook wel eens over. Heeft vast met werken te maken.

Mijn neefjes en nichtjes kwamen ook en we kregen patatjes. Dat vind ik lekker, maar om ze allemaal op te eten had ik het te druk met mijn stoelen. Ik heb een schuifstoel, die is wit,  en een roze stoel waar ik niet mee mag schuiven. Geen idee waarom, maar iedere keer roept papa dat ik alleen met die witte stoel mag schuiven. Lastig, want dat moet ik onthouden en dat kan ik nog niet zo goed.

kinderstoel IKEAroze kinderstoel

Ik schoof de witte stoel naar oma en gromi en wilde mijn patatjes meenemen. Oma hield het bordje voor me vast, zodat ik op mijn witte stoel kon gaan zitten. Die schoof steeds weg, dus dat was lastig. Na een paar pogingen gaf ik het op en pakte ik mijn roze stoel. Ik tilde ‘m hoog boven mijn hoofd, want ja, dit was de stoel waar ik niet mee mag schuiven. Oma had mijn bordje op de zitting van de witte stoel gezet, net alsof het een tafeltje was. Ik vergat helemaal dat ik mijn patat op zou eten en schoof de stoel, met het bordje patat er op, door de kamer. Dat was leuk, tot ik tegen het kleed aanbotste en mijn bordje bijna van de stoel viel. Gromi pakte het bordje op en zette het weer op tafel. Ik schoof mijn witte stoel weer weg, tilde de roze stoel weer boven mijn hoofd om deze ook weer ergens anders neer te zetten. Druk dat ik het er mee had.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Jordy – Springen en glijden

Tante Anne was jarig en daar ging ik met mama en Milou naar toe. De eerste die ik tegenkwam was oma en die haalde mij uit mijn autostoeltje. Samen keken we hoe oom John met de grote vrachtwagen achteruit reed. Daarna tilde oma me op zodat ik oom John een kusje kon geven door het raam van de auto.

Jordy op de trampo

Het was leuk bij tante Anne in de tuin. Elise sliep nog toen ik kwam en zo kon ik mooi in mijn eentje op de trampoline. De glijbaan was ook helemaal alleen van mij en ik riep: “Oma, ik ben boven!”. Oma kwam kijken en zei dat ze zelf beneden stond. Gek hoor, want ze was nog steeds groter dan ik.

Met Elise samen heb ik ook nog gespeeld. Op de trampoline, op de glijbaan, maar ook er onder en we gingen samen in de grote auto. Gegeten heb ik bijna niet. Daar had ik echt geen tijd voor hoor. Alleen het doosje snoep van oma heb ik helemaal leeg gegeten. Van tante Anne kreeg ik nog een dadelballetje wat ik ook lekker vond maar daarna had ik voor eten geen tijd meer.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Elise – Effe baze

taart en ijs

Mijn mama was jarig en het was feest. Daar hou ik van, want dan is er veel lekkers, maar ook veel visite. Beppe, pake, oma, gromi, gropi, opa en oma Linda, tantes en ooms,  vrienden van mama en papa,  en ook veel kinderen. Daar heb ik heerlijk mee gespeeld.

Met Jordy ging ik samen op de trampoline. Dat past net, want we hebben maar een kleintje. Eigenlijk kan je er beter alleen maar in je eentje op springen. Het is ook lastig als Jelle er ook op probeert te klimmen. Dan moet ik opletten dat ik niet op zijn handen spring.

Het leukste was het toen we ’s avonds met z’n allen gingen eten. Papa had nasi gemaakt en daar kan je lekker mee blazen. Samen met Jordy en mijn buurjongetje gingen we dan ook “effe baze”. Dan sproeit die nasi alle kanten uit. Wel jammer dat het niet mocht van tante Maaike, van de vader van mijn buurjongetje, maar ook niet van mama.

IJs eten is ook gezellig. Mijn buurjongetje en ik kregen er de slappe lach van. Het ijs zat aan onze neus en om onze mond heen. En wij maar keten met z’n tweeën. Echt hartstikke leuk, met z’n allen eten.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Mijn tante Anne’s verjaardag

feest

Tante Anne was jarig en samen met mama en Jordy ging ik op verjaarsvisite. Toen we bij tante Anne aankwamen, stond oma, samen met opa,  buiten gropi’s nieuwe auto te bewonderen.. Mama toeterde en meteen was ik wakker. Jammer want ik sliep net zo lekker in mijn maxicosi. Jordy riep al meteen: “Oma, oma!”.

Oma kwam aanlopen en hielp Jordy uit de auto. Ik ken oma nog niet zo goed en bekeek haar vanuit mijn zitplekje. Oma zwaaide naar mij en wat denk je dat ze zei? “Zo meisje, zou je niet eens even terug zwaaien naar oma?”  Die oma, die denkt zeker dat ik dat al kan. Nou, mooi dat ik nog van alles moet leren hoor.

Met maxicosi en al werd ik door mamain de box gezet en ik sliep een poosje gewoon verder. Toen ik wakker werd wist ik niet zo gauw waar ik was en begon een beetje te pruttelen. Zo noemde oma dat, terwijl ze me oppakte uit de maxicosi. Samen met oma ging ik de tuin in en oma moest van mama onder de parasol gaan zitten met mij. Gelukkig luisterde oma naar mama, want in de zon vind ik het helemaal niks. Het zat best lekker, zo bij oma. Ze liet me tegen haar schouder aanhangen tot ik weer ging pruttelen, toen legde ze me op haar knieën zodat ik haar goed kon bekijken. Ineens tilde me oma me op en zei: “Ga nu maar lekker even bij gromi op schoot zitten, dan kan ik mijn koffie verder opdrinken”. Bij gromi begon ik te huilen, zodat gromi even dacht dat oma het allemaal beter kon dan zijzelf. Dat is helemaal niet zo, maar ik lag gewoon in een vervelende houding. Gromi legde mij ook op haar knieën en toen was het weer goed. Het was gezellig bij haar op schoot. Ze praatte tegen me, lachte tegen me en hield mijn hoofdje vast. Ze is wel al heel oud hoor, want ik zag allemaal rimpels in haar gezicht en haar haar is al helemaal grijs. Logisch hoor, want gromi is de mama van oma en dus de oma van mijn mama. Tja, ingewikkeld allemaal hoor en ik denk niet dat ik dat al allemaal kan onthouden.

oma en kleinkind

 

Ik vloog weer de lucht, want gromi wilde haar taartje verder opeten en zo zat ik weer gezellig bij oma op schoot. Het is wat met die grote mensen. Die eten taart, drinken koffie en dan ben ik ineens lastig of teveel en moet ik weer bij een ander zitten. Zo langzamerhand kreeg ik honger en dan vind ik het alleen bij mama fijn. Het helpt gelukkig altijd als ik ga pruttelen en huilen. Mama nam me mee naar binnen en daar kreeg ik een schone luier om. Dat is ook altijd fijn, want zo’n nat kledderding aan je billen is toch wel wat vies. Oma keek mee over de schouder van mama en maakte een foto. Stom hoor, zo’n foto van mij met m’n blote billen op de tafel van tante Anne.

Toen ik, samen met mama, weer buiten kwam was oma weg. Ik vroeg me af of ze zomaar naar huis was gegaan, zonder ons gedag te zeggen. Dat zou me toch wat moois zijn zeg. Dat doe je toch als je oma bent. Wat bleek? Ze was met Jelle aan het wandelen. Ik had wel mee gewild, maar ja oma kan natuurlijk niet Jelle in de buggy duwen en mij in de maxicosi aan haar arm dragen. Dat gaat natuurlijk niet.

Na het eten gingen we weer naar huis. Volgens mij heeft Jordy bijna niks gegeten, want zoiets hoorde ik mama tegen hem zeggen. Het is te hopen dat hij thuis nog een boterham krijgt, want anders krijgt hij vannacht honger, net als ik. Jordy is al te groot om ’s nachts nog te eten. Gelukkig ben ik daar niet te groot voor.

Oma gaf ons allemaal nog een kusje en zwaaide naar Jordy terwijl wij wegreden.

 

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Een reactie plaatsen

Mijn mama haar verjaardag

??????????????????????????????????????

Na mijn middagslaapje keek ik, samen met mama, door mijn slaapkamerraam en zag dat beppe en oma in de tuin zaten. Zwaaiden naar me en nog een beetje slaperig lachte ik vrolijk naar ze.

In de tuin is het spannend, daar ligt van alles voor het oprapen. Mama vindt dat geloof ik niet zo heel handig omdat ik alles in mijn mond stop. Ik zat eerst een poosje bij beppe op schoot, maar wilde toch wel graag op onderzoek uit. Iedereen lette op me, weet je wel hoe vervelend dat is? Zodra ik een steen in mijn mond stopte schoot mama op me af en haalde ‘m er weer uit. Ondertussen waren gromi en gropi er ook en hoorde ik gromi vertellen dat mijn oma dat als kind ook altijd deed. Zie je wel? Zo gek is het dus niet om alles in je mond te stoppen wat je op straat tegenkomt. Ik snap dan ook niet waarom het niet mag.

Mama, beppe en oma hadden een goed idee. Nou ja, dat vonden ze zelf hoor. Mama haalde namelijk het campingbedje uit de auto en zette dat in de tuin, met wat speelgoed er in. Allemaal goed en wel, maar ik zat dus mooi opgesloten en vond daar al vrij snel niets meer aan. Bovendien probeerde Elise over de rand van het bedje te klimmen waardoor ik bijna met bed en al ondersteboven rolde. Geen succes dus, maar dat had ik ze van te voren wel kunnen vertellen.

lekker-uit-holland-nijntjebabybiscuit

Ik zat een poosje bij oma op schoot en kreeg van haar lekkere nijntje koekjes. Dan wil ik best even blijven zitten hoor, maar niet te lang. Springen bij oma op schoot was ook nog leuk, vooral toen ze tegen mijn blote buik ging blazen, maar verder was ik vooral bezig om te proberen van haar schoot af te komen. Uiteindelijk zette mama me in de kinderstoel en kreeg ik een soepstengel. Ook lekker natuurlijk, maar toen ik die op had vond ik het in de kinderstoel ook niet meer ‘je van het’. Gelukkig had oma nog een goed idee en zei dat ze me even mee wilde nemen in de buggy. “Kijk” dacht ik, “zo komen we nog ergens”.
Daar ging ik dus, samen met oma op pad en het is maar goed dat ze heel lang hier in de buurt heeft gewoond, want daardoor wist ze gewoon de weg. Eerst kwamen we mijn tante tegen met Hugo in de buggy. Daarna liepen we langs een grasveld waar vogels op rondliepen. Daar bleven we even staan om te kijken wat die vogels aan het doen waren. Die deden meteen niet veel meer, want ze vlogen weg. Dat was wel jammer. We zagen ook nog een mevrouw met een hond en verderop een poes die van ons schrok en meteen weg rende. Oma deed een leuk spelletje, want ze kiepte soms de buggy helemaal achterover en dan zag ik haar gezicht boven me. Daar moest ik om lachen en als ze de buggy weer liet zakken probeerde ik zelf of de buggy wilde kiepen. Dan deed ik mijn bovenlichaam naar voren, zwaaide mijn benen naar voren en mijn rug weer naar achter en dan liet oma de buggy weer kiepen. Lachen joh, zo’n spelletje met oma.

Toen we weer in de tuin aankwamen was het ineens nog veel drukker. We gingen allemaal de nasi eten die papa gemaakt had. Ik zat weer in de kinderstoel en pake ging me voeren. Dat ging prima, tot ik een keer net mijn hoofd wegdraaide en de lepel nasi niet in mijn mond terecht kwam, maar over me heen. Pake was helemaal verontwaardigd. “Nou ja zeg” dacht ik, “dan had je maar beter op moeten letten, want dan had je gezien dat ik me omdraaide”.

Na het eten ging oma weer naar huis. Ze gaf me een kusje, blies tegen mijn wangen aan en ik moest alweer lachen. Het had leuk geweest als ik “dag oma” had kunnen zeggen, maar praten lukt nog niet hoor.

 

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.