Maandelijks archief: juli 2014

Elise – Laat me met rust

Ik mocht met pake en beppe mee in de auto. We gingen boodschappen doen voor de barbecue en ik was zo moe dat ik, nog voor we bij de winkel waren, als een blok in slaap viel. In de caravan, op de bank, sliep ik zelfs gewoon door.laat me met rust

Toen ik wakker werd gemaakt, omdat het bijna etenstijd was, was ik dan ook behoorlijk uit mijn hum. Ik kon niet goed wakker worden, zelfs niet met mijn waterpistool. Ik liep wat bij de glijbaan en de zandbak rond. Ha ha, ik leek wel een hangpeuter. Weet je wie ik toen ineens zag? Opa Arie, oma op mama’s fiets met Jelle in het fietsstoeltje. Waar kwamen die nu ineens vandaan?

Oma wilde me ene kusje geven, maar helaas voor haar was ik nog steeds uit mijn hum. Nog steeds moe ging ik over de glijbaan heen hangen. Oma kwam zachtjes naar me toe en aaide me over mijn rug, in mijn nek over mijn armen. Dat vond ik fijn en ook weer niet. Ik wilde ook niet mee eten. Aan mama liet ik weten dat ik liever bij de overburen wilde eten. Mama pakte mijn stoeltje en bracht me met stoel en al daar naar toe. Eenmaal daar ontdekte ik dat mijn vriendje niet thuis was en wist ik niet wat ik daar nu eigenlijk verder moest.

Uiteindelijk heb ik, bij mama op schoot, mijn worstjes gegeten. Ze waren best lekker. Het stokbroodje wilde ik met knoflooksaus. Dat at mama vroeger ook als ze bij gromi logeerde. Dan at ze gewoon bij het ontbijt een wit bolletje met knoflooksaus. Alleen op zondag mocht dat niet, want dan gingen ze naar de kerk.

Pas toen oma en opa Arie weer weg gingen was ik een beetje ontdooid. Toch wel jammer voor ze, bedacht ik later.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | 1 reactie

Jelle – Met oma op de fiets

jip en janneke snoep

Oma en opa Arie kwamen zomaar, op de fiets, bij ons op de camping. Dat was even gezellig, want ik kreeg meteen een doosje Jip & Janneke snoepjes. Die zijn lekker hoor.

 

oma op de fiets

 

Oma ging even met me mee naar de zandbak en later mocht ik met haar en opa Arie mee op de fiets. Ze moesten nog even een boodschap doen en toen vroeg oma aan mama of het goed was dat ik mee mocht. Mama vroeg wel of oma voorzichtig deed, maar ze kon het goed hoor. Ik zat voorop en kon van alles zien. Oma slingerde niet eens. Volgens mij heeft ze dit al eens eerder gedaan.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Lachen

Toen mama jarig was, vierde ze geen feest. Gelukkig, want ik heb in mijn korte leven nu wel genoeg verjaardagsfeestjes meegemaakt. Alleen oma kwam, gewoon voor de gezelligheid.

poepluier

Oma was met Jordy naar het grote grasveld aan de overkant geweest. Toen ze terugkwamen was ik wakker en kreeg ik mijn flesje van oma. Eerst een schone broek natuurlijk, die ik vervolgens na het drinken vol poepte. Dat doe ik altijd. Volgens mij kan mama me beter na het drinken verschonen. Deze keer ging oma dat doen. Kan ze best goed hoor en ik lachte dan ook naar haar. Weet je wat daar zo leuk aan is? Als ik lach, lacht een ander altijd terug en dat vind ik fijn.

muziekmobiel

Ik mocht in de box. Daar hangt een mobiel waar muziek uit komt. Niet van die harde muziek, maar heel zachtjes. Er zijn allemaal verschillende melodietjes, maar ook geluiden uit de natuur. Mijn broertje Jordy weet altijd precies welk dier hij hoort. Dat vind ik zó knap. Hij moet mij dat maar leren, want nu weet ik dit allemaal nog niet. Af en toe keek oma in de box en dan lachte ik vriendelijk naar haar. Ja, je raadt het al, want dan lachte ze terug.

Jordy ging na het middageten slapen, maar was al snel weer wakker. Hij kwam weer naar beneden en vroeg meteen naar oma. Nou, die was er nog steeds hoor. Ze was mij de rest van mijn fles aan het geven en Jordy kon mooi nog even een mandarijn eten, want daarna gingen we met z’n vieren weer naar het grote grasveld. Dat was nog even een heel gedoe, want de kinderwagen, waar ik in lag, paste niet door het draaihekje. Mama en oma zijn niet voor één gat te vangen en tilden mij samen pardoes, met wagen en al, over het hekje heen. Knap dat mama en oma dat kunnen hè? Door al het gehobbel over het grasveld viel ik heerlijk in slaap. Lekker met mijn uk in mijn mond. Jordy mocht zijn uk niet mee, maar ik gelukkig wel. Als ik net zo groot ben als Jordy zal ik dat ook niet meer mogen denk ik. Ach, misschien heb ik ‘m dan ook niet meer nodig en val ik gewoon vanzelf in slaap. Of ik hoef dan helemaal niet meer zo veel te slapen, dat kan natuurlijk ook nog. Nou ja, dat zie ik tegen die tijd dan wel weer.

Toen we terugkwamen was papa thuis en oma ging weer weg. Met één oog open keek ik nog even naar haar. Ze gaf me een kusje en daarna verdween ze.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Een reactie plaatsen

Jordy – Ukken

uk

Ik heb een speen die noem ik uk en daarmee kan ik heerlijk ukken. Dat mag ik niet altijd, maar wel als ik moe ben. Toen ik laatst met oma naar het grasveld aan de overkant ging, mocht ik mijn uk niet meenemen van mama.

Het was spannend op het grasveld, want daar was de brandweer, de ambulance, de politie, de dierenambulance en de reddingsbrigade. Heel veel auto’s stonden er, ook hele grote met wielen die bijna net zo groot waren als oma. Er was ook een springkussen, waar ik een poosje van oma op springen mocht.

Toen we bij de ambulance waren wilde ik even binnen kijken. Oma tilde me op en zette me in de auto. Gaaf joh, allemaal spannende dingen maar ook een meneer die op een soort bed lag. Die lag gewoon te slapen en weet je die had wel gewoon een uk. Helemaal verbaasd riep ik dan ook: “Kijk, ukken”.

beademingstube

 

Oma moest er om lachen en ging toen de meneer die bij de ambulance hoorde uitleggen dat ik dacht dat die pop een speen in zijn mond had. Nou, dat had die ‘ie ook hoor. Ik kan toch nog niet weten dat het een beademingstube was. En ik had ook niet gezien dat die meneer niet echt was, maar gewoon een pop. Maar wel een hele grote pop hoor.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Waar is mijn mama?

Natuurlijk was ik ook met papa, mama en Jordy mee naar Jelle’s verjaardag. Ik moest wel, want ze vinden mij nog te klein om alleen thuis te blijven. Gelukkig maar, want of ik dat leuk had gevonden weet ik niet.

Toen oma en opa Arie de tuin in kwamen lag ik op tante Stefanie haar arm. Dat ligt best lekker hoor, hoewel ze wel een beetje dikke buik heeft. Volgens mama komt dat doordat er een kindje in haar buik groeit. Toen tante Stefanie koffie wilde drinken en haar taartje ging eten gaf ze mij aan oom Michiel. Prima hoor, daar zit ik heus niet mee. Even later lag ik weer bij tante Stefanie en die gaf mij ook m’n flesje, dat mama warm gemaakt had. Toch vroeg ik me op een gegeven moment bezorgd af waar mijn mama gebleven was. Vooral toen tante Stefanie me bij oma op schoot legde. Oma gaf me daarna nog een keer door aan gromi die me niet snel daarna weer aan oma terug gaf. Toen dacht ik echt: “Weer niet bij mama, ze zal me straks toch wel mee naar huis nemen?”

waar is mijn mama

 

Gelukkig deed ze dat wel. Ik kreeg binnen nog een schone luier om en oma keek over mama’s schouder mee. Dat vond ik leuk en ik lachte tegen haar. Ook omdat mama zei dat ik moest lachen. Dat kan ik al best goed, dus gaf ik een demonstratie lachen aan oma. Mama zette me weer in de maxicosi en droeg me naar de auto. Oma liep mee en gaf me nog een kusje voordat ik in de auto werd gezet. Jordy kwam naast me zitten en kreeg ook een kusje van oma. Hij doet dat ineens zó raar. Dan doet hij ineens, al giechelend, zijn handen tegen zijn gezicht. Net alsof hij heel verlegen is. Nou, geloof mij maar, hij is echt niet verlegen hoor.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Een reactie plaatsen

Elise – Taart

Jelle. Mijn broertje, is alweer één jaar geworden en daardoor hadden we weer een verjaardagsfeestje. Heerlijk, zo’n feest, want dan is er altijd een hoop lekkers te eten. Vooral taart, en ijs vind ik erg lekker.

28-01-2014 (2) penottitaart kersenmonchoutaart

Mama had drie taarten gemaakt, kersenmonchoutaart, Jelle’s taart en penottitaart. Papa ging ze in stukjes snijden, nadat oma aan iedereen gevraagd had van welke taart de visite een stukje wilde. Ik vond dat helemaal geweldig, want die drie taarten stonden gewoon zomaar op het aanrecht en daardoor kon ik er bijna bij. Ja, bijna, dus eigenlijk net niet. Terwijl papa aan het snijden was liep ik om hem heen te keutelen. Iedere keer probeerde ik hoe ik het beste kon zien wat hij aan het doen was. Ondertussen vertelde ik hem dat ik ook taart wilde. Ik wees eerst naar de één, dan naar de ander. Het liefst wilde ik van allemaal een stukje. Papa vond geloof ik dat ik in de weg stond want hij zei: “Elise, niet in de weg lopen. Dat is lastig”.

Ik vond mezelf helemaal niet lastig, ik vond het alleen lastig dat ik niet goed bij de taarten kon. Daar had ik iets op gevonden. Ik liep weg, waardoor papa dacht dat ik goed naar hem luisterde, maar dat was niet zo hoor. De enige reden dat ik weg liep was om het opstapje te halen. Als ik daar op sta ben ik net iets groter, kan ik het beter zien en misschien ook met mijn vingers bij de taart.
Ik kon het inderdaad beter zien, maar mocht helaas niet aan de taart komen met mijn vingers. Jammer hoor dat papa zo streng was.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Mijn eerste verjaardag

Ik ben een modern jongetje, want ik vierde mijn eerste verjaardag op 28 juni terwijl ik pas op 8 juli echt jarig ben. Maar ja, dan zijn we op vakantie en dan is zo’n feest een beetje lastig.

28-01-2014 (2)

 

Eerlijk gezegd vind ik verjaardagen vieren gewoon lastig, want het wordt dan zo druk. Al die mensen, die me dan ook nog eens gaan zoenen en zo. Getver, ze kunnen mij beter gewoon met rust laten. Cadeautjes krijgen is wel leuk, maar vervolgens gaan Elise, Jordy en Fenna daar dan mee spelen. Ik kom er niet eens aan te pas. Ik denk dat ik later, als ik groot ben, mijn verjaardag gewoon niet ga vieren. Al dat gedoe.

Toen oma en opa Arie de tuin in liepen was ik net bezig met het uitpakken van een hele grote doos. Daar zat een garage in met auto’s. En ja hoor, meteen kwamen Jordy, Elise en Fenna zich er mee bemoeien. Het leken wel vliegen op een pot stroop. Helemaal niets vond ik het en ik moest dan ook een beetje huilen. Oma en opa Arie hadden ook een cadeau en bij oma op schoot mocht ik het uitpakken. Wat denk je dat oma zegt? “Met dit cadeau mag je niet spelen hoor.” Nou vraag ik je, ik word één jaar en dan krijg ik iets waar ik niet mee mag spelen. Je hebt natuurlijk geen flauw idee wat er in het pakje zat, dus zal ik het maar verklappen. In het pakje zat het boek met de verhalen en foto’s van mijn eerste levensjaar. Je weet wel, die verhalen die oma altijd op haar blog ‘mijn kleinkinderen’ zet. Ik heb die verhalen dus allemaal in een boek, behalve deze en die van de verjaardag van oom Michiel, want toen was het boek al klaar. Mama moet ze er maar in plakken. Daar is nog net ruimte voor.

Oma had nog een ander cadeautje, een heel kleintje hoor. Daar zat een vrachtwagen in met mijn naam er op. Je raadt het al, daar mocht ik ook niet meteen mee spelen. Elise wel, maar die sloopte meteen het dak er af zodat mama het maar binnen op het dressoir zette.

Na het uitpakken van oma d’r cadeautjes vond ik mezelf helemaal zielig, maar oma pakte mijn handen en samen liepen we naar de minitrampoline. Daar heb ik even op gesprongen, maar al snel vond ik dat niet leuk meer. Dat gaf niks, want mama zette me in de kinderstoel vanwege het taartje wat ik kreeg. Een cupcake met een kaarsje er in. Het kaarsje moest ik uitblazen. Gelukkig hielpen papa en mama daarbij. Mama deed een klodder slagroom op mijn taartje en daarna mocht ik het opeten. Lekker joh! Vooral die slagroom. De andere taart, die met mijn naam en zo, die stond gewoon in de keuken op het aanrecht.

Ondertussen was ik hartstikke moe geworden en bracht mama me naar bed. “Mooi”, dacht ik, “laat de visite mijn verjaardag maar lekker gaan vieren. Misschien zijn ze wel weg als ik wakker word.”

 

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Fenna – De loopkar

Mama had staartjes in mijn haar gemaakt en bijna alle visite op Jelle’s verjaardag vond dat ik een heel ander kind werd daardoor. Stom hoor, want ik ben nog steeds Fenna en niet ineens een ander kind

 

Het was leuk op de verjaardag, want ik kon met Elise en Jordy spelen. Ik zag dat Jordy in de loopkar was gaan zitten. Oma duwde hem heen en weer. Dat leek mij ook wel wat en toen Jordy weer met iets anders ging spelen ging ik eens kijken hoe ik dat het beste aan kon pakken. Het ging niet meteen goed, maar ja ik ben dan ook jonger dan Jordy. Ik zat overdwars in de loopkar en bedacht al gauw dat het er bij Jordy anders uit zag. Volgens mij moest ik draaien en dat zei ik ook tegen papa, die vlak bij me stond. Na het draaien kon ik, net als Jordy, in de loopkar zitten en keek ik oma vragend aan.

loopkar

Weet je dat die het meteen begreep. Knap hè, van oma. Ze duwde me eerst naar achter, toen weer naar voren en uiteindelijk vond ik er niet eens veel aan. Ik ben maar weer uit de kar gestapt en, net als Jordy, met iets anders gaan spelen.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.