Maandelijks archief: september 2014

Jelle – Met oma op de schommel

Oma kwam een dagje bij ons en natuurlijk kreeg ik ook een tandenborstelhouder met zandloper. Ik snap alleen niet waarom die van mij meteen op de kast werd gezet. Het was zo’n leuk speelding en ik mocht er niet eens mee spelen.

We gingen buiten wandelen. Nou ja, mama en oma wandelden, Elise ging op haar loopfiets mee en ik zat in de buggy. Oma duwde mij en ik hield de riem van Chico vast, want die ging ook mee. Hij moest uitgelaten worden en bleef bij elke grasspriet staan. Dan gaf oma weer een rukje aan de riem en liep hij weer mee.

schommelen met oma.1Toen we bij het speeltuintje kwamen ging Elise op de schommel. Het leek wel alsof oma wist dat ik dat ook wilde, want ze tilde me uit de buggy en ging samen met mij op de schommel zitten. Oma op het plankje en ik bij haar op schoot. Dat was leuk joh, zo samen schommelen. Ik zag heus wel dat Elise hoger ging, maar voor oma was het best lastig. Met één hand hield ze mij vast en met de andere hand het touw van de schommel. Als ze hoger probeerde te gaan gingen we helemaal scheef. Logisch dus dat we niet zo hoog gingen.

Na het brood eten bracht oma me naar bed. Ze deed me zelfs een schone luier om en ik had er nog wel in gepoept. Ze kon dat goed hoor. En weet je wat zo leuk was? Ze blies iedere keer op mijn blote buik en dan moest ik heel hard lachen

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Elise – Mijn hartstikke mooie tekeningen.

Ik zat net mijn mandarijn zelf helemaal af te pellen toen oma kwam. Oma haalde alle witte dingetjes van de partjes af, want die vind ik vies. Op tafel lag de plastic tas waarin voor Jelle en mij een cadeautje in zat. “Als je mandarijn op is, mag je het openmaken”, zei oma. Ik had nog twee partjes liggen, maar daar had ik een oplossing voor: Jelle kreeg er één en mama kreeg de laatste. Daarna kreeg ik, net als Jordy en Fenna, ook een tandenborstelhouder met zandloper.

Mijn hartstikke mooie tekening

Na het brood eten vroeg mama of ik een tekening wilde maken voor oma. En nog één voor andere oma, die kon oma dan mooi meenemen. Phoe, dacht ik, dus oma gaat naar oma. Het klonk allemaal een beetje ingewikkeld, maar tekenen vind ik leuk, dus liep ik naar de printer, want eigenlijk vind ik een kleurplaat kleuren leuker. Eén van Dora, want daar ben ik fan van. Na een poosje had ik één kleurplaat gekleurd en twee tekeningen gemaakt. Oma vond ze hartstikke mooi. Ik ook, maar hartstikke is wel een moeilijk woord, dus dat heb ik de rest van de middag gebruikt. Zo kon ik dat woord mooi oefenen. Ik wilde een hartstikke mooi touwtje om de tekeningen en gelukkig bewaart mama die in een grote plastic tas. Mama noemt het lintjes en oma vond het net een feestje. Toen wilde ik dus hartstikke mooie feestjes om de hartstikke mooie tekeningen doen. Ik ben een doe het zelf type en begon enthousiast de feestjes om de tekeningen te knopen. Waarom het niet vast bleef zitten snap ik niet hoor, maar oma ging me helpen en samen konden we het wel.

Oma wilde alle drie de tekeningen meenemen, maar daar was ik het eerlijk gezegd toch niet mee eens. Ze waren hartstikke van mij. Van mama mocht ik er één zelf hebben en oma kreeg er dan twee. Oneerlijk dus, maar als ik er dan nog één maakte had ik er ook twee. Oké, prima, toen heb ik nog een tekening gemaakt. En weetje, oma wilde bij elke tekening ook de groene kleur. Ik eigenlijk niet, maar ja, oma bleef volhouden. Dus deed ik groen er ook maar bij. Ik mocht twee hartstikke mooie tekeningen zelf houden en de andere twee kreeg oma mee.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Fenna – Pas op hè!

Pas op hè!

Toen oma kwam kreeg ik, net als Jordy, ook een tandenborstelhouder met zandloper. Leuk ding joh. Volgens mij krijgen wij die allemaal van haar. Voor mijn zusje, wat nog geboren moet worden, had ze een rammelding en een slabbetje meegenomen.

Mama vertelde aan oma dat ik mee was geweest naar de verloskundige. Daar heb ik, samen met mama, naar het hartje van mijn zusje geluisterd. “Hé, een paard”, riep ik toen ik dat geluid hoorde. Verder vond ik het eerlijk gezegd allemaal een beetje eng, maar dat vind ik van een heleboel dingen de laatste tijd.

Weet je wat oma en ik allemaal samen gedaan hebben? Nee hè? Maar ik zal het je vertellen:  We hebben met de bal gespeeld, stickertjes geplakt, de watertafel en de glijbaan schoongemaakt en nog véél meer.

Mama had lasagne gemaakt en vertelde oma dat ik dat heerlijk vind. Tja, dat had ze niet moeten doen, want nu wilde ik mijn bord niet leeg eten. Ik had veel meer zin in mijn toetje. Wat denk je dat mijn papa deed? Hij schepte zijn bord gewoon voor de tweede keer vol. Daar werd ik best een beetje boos over en ik zei: “Niet eten meer hoor. Fenna wil toet. Pas op hè!” en wees met mijn wijsvinger. Dat doet mama ook altijd als ze boos is. Oma moest er om lachen en toen zei ik het ook nog een keer tegen oma. Lekker puh!

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.