Maandelijks archief: oktober 2014

Bij oma op schoot

Ik vond het gezellig dat oma er was. Ze haalde me uit de box en nam me op schoot. Dat vind ik, als ik gewoon thuis ben, niet eng. Daar ken ik alles. Het ruikt ook gewoon als thuis. Dat is niet zo, als ik ergens anders ben. Oma zei dat mama zelf ook zo was toen ze klein was. Ja, oma kan dat weten, want dat is de mama van mijn mama.

’s Middags zat ik bij oma op schoot televisie te kijken. Jordy wordt vlak voor het eten altijd moe en dan mag de televisie eventjes aan. Oma vroeg of hij naast haar wilde zitten. Hij deed dat niet meteen, maar bleef nog even bij papa op de bank hangen. Na een poosje kwam hij toch maar. Dat vond ik best gezellig. Zo zaten we met z’n drieën op de bank. Ik bij oma op schoot en Jordy naast oma. Oma had haar arm om hem heen gedaan, zo kon hij ook lekker tegen haar aan hangen. Net als ik. Stiekem ging ik met mijn hand naar Jordy. Gewoon omdat ik hem even aan wilde raken. Weet je wel hoe spannend het is om een grote broer te hebben. Ik kan de hele dag wel naar hem kijken. Hij is druk en altijd in de weer. Dan loopt of rent hij door de kamer. Soms zit hij op zijn fiets, maar meestal moet hij dan van mama de tuin in. Hij kan al zoveel wat ik nog niet kan. Als ik goed naar hem kijk kan ik het allemaal misschien wel leren.

Bij oma op schoot

Jordy vond het niet leuk dat ik hem aanraakte en iedere keer duwde hij mijn hand weg. Oma had het eerst niet in de gaten. Toen ze zelf een por kreeg van Jordy zag ze pas dat hij mijn hand aldoor wegduwde. Volgens mij vond ze het vervelend dat hij dat deed. Daarom hield ze mijn hand vast, zodat ik niet aldoor aan hem kon zitten. Ze aaide met haar vingers over mijn hand. Lekker voelde dat en als ze stopte bewoog ik mijn hand, dan deed ze het nog een keer.

Toen ze met z’n vieren gingen eten moest ik in de box. Dat vond ik niet zo leuk. Ik was ook een beetje moe, daarom bracht mama me naar bed. Maar dat was niet de bedoeling. Eigenlijk wilde ik ook aan tafel, maar ik kan nog niet goed in de kinderstoel zitten. Mama hoorde me jengelen en wist meteen hoe laat het was. Ze haalde me weer uit mijn bedje en toen iedereen aan het toetje begon mocht ik bij mama op schoot. Naast mama zat oma en daar zat Jordy bij op schoot. Gek hoor, want hij zit tijdens het eten nooit op schoot. Hij had zijn eigen toetje, maar wilde ook nog wat van het toetje van oma hebben. Dat mocht wel, maar hij moest wel zijn eigen toetje eerst opeten. Streng hoor, die oma van ons. Maar mama zei het ook. Dus ging hij door met eten. Het laatste beetje, wat hij niet uit het bakje kreeg, was voor mij. Dan doopt mama mijn speen er in en mag ik er ook een beetje van mee eten. Lekker joh!!

Na het eten hielp oma nog even met afwassen en daarna ging ze naar huis. Ze moet altijd best een eind rijden voordat ze weer thuis is. Voordat ze weg ging kregen Jordy en ik nog een kusje en daarna gingen we haar uitzwaaien.

Advertenties
Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Jordy – Bijna verdwaald

Bijna verdwaaldIk mocht bij oma achterop de fiets mee naar tante Stefanie. Dat was spannend, want ik wist niet eens dat oma fietsen kon. Gelukkig heeft oma heel lang hier in de buurt gewoond en weet ze overal de weg. Nou ja, dat dacht ze………………

Oma verdwaalde gewoon bijna hoor. We gingen rechtsaf, zoals mama had gezegd en daarna een keer linksaf en onder het viaduct door. Hierna ging er iets niet goed, want voorbij het zwembad gingen we verkeerd. “Nou Jordy, ik denk dat we niet goed gaan hoor”,  zei oma tegen mij. Nee, dat had ik haar ook wel kunnen vertellen, maar er was zoveel te zien dat ik dat vergat te zeggen. Ha ha, ik zag heus wel dat we weer bijna thuis waren terwijl we al een poosje op de fiets zaten. Gelukkig ging het daarna goed. Langs de kinderboerderij en weer langs het zwembad en toen gewoon het park door. Zomaar ineens waren we toen bij tante Stefanie, oom Michiel, Fenna en Lizzy.

Op de terugweg wist oma wel goed de weg. Tja, het was ook bijna alleen maar rechtdoor, want dan kom je vanzelf weer bij dat viaduct. Weet je wat ik leuk vond van oma?  Toen ik wees naar een hele grote vrachtwagen bleef ze even staan zodat we konden kijken hoe hij een heel klein straatje in reed. Goeie chauffeur hoor!

Mama moest heel hard lachen omdat oma helemaal verkeerd was gereden. Het was ook wel een beetje dom van oma.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Fenna – Met oma dansen

Oma kwam ’s middags samen met Jordy. Ze waren op de fiets van tante Maaike en Jordy had achterop gezeten.  Stoer van oma. Misschien mag ik ook wel een keer bij haar achterop de fiets.

hoeden en petten1hoeden en petten 3

Papa had twee petten gepakt, één voor Jordy en één voor mij. Als ik met papa ga dansen zet ik altijd zo’n pet op. De televisie stond al aan en de muziek was begonnen. Denk je dat Jordy een pet op wilde? Mooi niet hoor. Hij wilde geen pet en ook niet het hoedje wat mama later mee naar beneden nam. Jordy vond het vast stom en stond met de trommel op z’n buik naar ons te kijken. Dansen wilde hij ook al niet. Saai hoor, zo’n neefje.

hoeden en petten 2

Gelukkig wilde oma het hoedje wel op en kwam bij ons staan. Ze tilde me op en ging samen met me dansen. Kijk, en dat vond ik nou weer gek. Ik wilde weer op de grond en stond het dansen van oma te bekijken. Ik wiebelde een beetje met mijn kontje, maar stopte al gauw weer.  Raar allemaal hoor. Jordy die niet mee wilde doen, oma die wel meedeed, maar anders dan papa. Ik snapte er helemaal niks meer van.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Mijn ingelijste geboortetegel

IMG_3334

Oma kwam vorige week en ze kwam nog wel twee keer op diezelfde dag. Eerst ’s morgens, toen had ik net bij mama gedronken. Ze had de ingelijste geboortetegel meegenomen. Die is groot joh, en mooi. Papa gaat hem vast wel in mijn kamer ophangen.

Mama legde me bij oma op schoot en ging koffie voor haar zetten. Ik lag best lekker en ineens hoorde ik oma zeggen dat ik toch niet zo heel erg op mijn zusje Fenna leek. Nee, natuurlijk niet, dacht ik bij mezelf. Ik ben toch zeker ik en ik wil helemaal niet precies op mijn zusje lijken. Ik wil gewoon op mezelf lijken. En weet je wat? Dat zei oma ook. Dat ik op mezelf leek.

Terwijl ik op schoot lag dronk oma haar koffie op. Dat kan ze nu nog wel doen, maar als ik groter ben niet meer hoor. Maar volgens mij snapt ze dat zelf ook wel.

’s Middags kwam oma weer. Toen had ze Jordy mee. Ze waren samen op de fiets gekomen. Stoer van oma zeg, om dat zomaar te doen.

Papa en Fenna waren nu ook thuis en oma nam Fenna even op schoot om te vragen of ze lekker gezwommen had met papa. Zal papa dat later met mij ook gaan doen? Zwemmen bedoel ik. Dat lijkt me best fijn. Misschien is dat net zoals toen ik nog in mama’s buik zat. Toen dobberde ik ook rond in het warme water.

Omdat ik weer net gedronken had bij mama was ik helemaal doedelig. Tenminste, zo noemde oma dat. Ze zei dat ik helemaal scheel keek. Nou dat klopt ook, want ik zag twee oma’s zitten terwijl ik er maar één hoorde praten.

 

 

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mijn duim

IMG_3318

Ik lag heerlijk bij mijn mama op schoot toen oma en opa Arie op bezoek kwamen. Ze kwamen speciaal voor mij en hadden ook twee cadeautjes mee. Mijn zusje mocht helpen met uitpakken. Die kan dat al, want zij is véél groter dan ik. Dat is handig, want zij kan mij van alles leren.

Mama gaf mij aan oma en ik zat fijn bij haar op schoot. En weet je, ze ging tegen me praten. Gewoon helemaal alleen tegen mij. Ze vertelde me dat het voor mij ook wel wennen was, nu ik zomaar uit mama’s buik was. Gelukkig, dacht ik, hier is iemand die het begrijpt. Want weet je, het valt ook niet mee om van dobberen in een warm bad over te stappen in een koude wereld waarin je dan ook nog kleren aan moet. Dat is me een gewurm. Alleen al die luier verschonen vind ik een gedoe. Dan moet ik meteen huilen. Mama wilde alsmaar kijken of ik al geplast had, en dat had ik niet. Ik zou niet weten wat ik uit moest plassen. Als ik bij mama drink komt er iets uit wat best wat dik is. Colostrum, heet het en er zit gewoon heel weinig water in. Wel heel veel andere dingen, maar daar hier kan ik niet meteen heel veel van plassen hoor.

mijn duim

Nadat ik bij mama gedronken had, lag ik ineens weer bij oma. Wat denk je, begon ze weer gewoon alleen tegen mij te praten. Ik lag nog steeds te zoeken naar iets waar ik op zuigen kon en oma zei dat ze niks had. Ja, haar vinger, maar die hoef ik niet hoor. Zo’n vinger smaakt hartstikke zout en dat vind ik niet lekker. Mijn eigen vingers vind ik wel lekker en ik lag dan ook te sabbelen van jewelste tot ik ineens mijn duim gevonden had. Ik werd er helemaal blij van en greep met mijn vier vingers mijn neus stevig vast. Oma vertelde dat papa ook altijd op zijn duim gezogen had en dat hij er wel scheve tanden aan overgehouden heeft. Daardoor moest hij later een beugel. Even wist ik niet wat ik moest doen. Moest ik mijn duim meteen weer uit mijn mond halen? Geen idee, maar tanden heb ik helemaal nog niet en ach, een beugel? Zal dat nu heel erg zijn? Dat vraag ik later maar eens aan papa. Voorlopig vond ik mijn duim helemaal geweldig en viel ik er lekker van in slaap.

 

 

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Een reactie plaatsen

Fenna – Isse niet eng, isse donker

Isse niet eng, isse donkerOma en opa Arie kwamen op bezoek, speciaal omdat mijn zusje Lizzy geboren is. Ik was al in bad geweest en mocht nog even beneden blijven. Eigenlijk was ik ook een beetje ziek, want ik heb ook de hand-voet-mondziekte. Vast van mijn neefje Jordy gekregen. Die brengt fijne cadeautjes mee hoor.

Ik mocht mama helpen met het open maken van de cadeautjes. En net als ik kreeg Lizzy Fay ook een geborduurde geboortetegel. Eigenlijk vond ik deze, met Woezel en Pip mooier, maar ja oma heeft voor mij al een For ever Friends beertje geborduurd.

Omdat ik blaartjes in mijn mond heb mocht ik een ijsje uitzoeken samen met papa. Ik trok mijn stoel, die met mijn naam er op, dichterbij en zette hem bij het tafeltje. Terwijl ik het ijsje zat op te eten kon ik in het raam mezelf zien. “Isse niet eng, isse donker”, zei ik. Oma vond dat ook en opa gelukkig ook. “Nee, isse niet eng, isse donker”, zei ik nog maar een keer. Daarna vond papa dat ik even naar oma moest lachen. “Ha”, zei ik tegen oma en ik lachte naar haar. Na lachen komt altijd boos kijken, dus keek ik ook boos naar oma. Nou, die kan boos terug kijken. Een diepe rimpel tussen haar wenkbrauwen. Ik lachte maar gauw weer, en oma lachte terug. Phoe hé, dacht ik bij mezelf, daar kan ik nog wat van leren.

Categorieën: Anekdotes | Een reactie plaatsen

Hoi, hier ben ik dan.

Ik ben Lizzy Fay en ik ben op 1 oktober 2014 geboren.

Hoi, hier ben ik danMijn mama en papa vonden al heel lang dat het tijd was dat ik kwam. Dat kan natuurlijk niet zo maar, want ik was er nog niet klaar voor. Mijn zusje gaf me heel vaak kusjes, door mama’s buik en wilde me ook wel heel graag zien. Ik haar ook, maar ja, dat hielp allemaal niet veel. Ik was gewoon nog niet zo ver. En kusjes aan mijn zusje geven kon ik niet. Dat vond ik wel jammer voor haar.

 De dokter vond het geloof ik ook te lang duren, want die ging bij mijn mama een ballonnetje plaatsen zodat er een opening voor mij zou komen. Dat lukte niet meteen, want ik lag nog niet helemaal bij de uitgang. Zo kon ik mooi  nog een nachtje dobberen in mijn warme badje. Maar na dat ene nachtje liep al het warme water ineens weg. Weet je wel hoe gek ik dat vond. Zó kon ik nog zwemmen en ineens was dat afgelopen.

Gelukkig had mama niet heel lang werk en na een uurtje of drie moest ik toch echt door die nauwe gang. Ik had me al een poosje niet fijn gevoeld doordat mijn ruimte steeds klein werd en ik in elkaar gedrukt werd, daarna werd de ruimte om heen weer groter. Dat gebeurde steeds sneller achter elkaar en dat was niet fijn. Voor mama misschien ook niet, dat zal ik haar later wel eens vragen.

Zomaar ineens floepte ik naar buiten. Dat was even schrikken, want het was ontzettend licht en dat was ik niet gewend. En misselijk dat ik was, jeetje zeg, ik had geen idee dat ik zó misselijk kon zijn. In dat warme badje was ik nooit misselijk. Lekkere manier op in de wereld te stappen zeg. Daar hadden ze me wel even voor mogen waarschuwen. Nu overviel het me toch wel een beetje.

Ik lag op mama’s buik en bekeek haar eens even. Daar ging ik helemaal scheel van kijken, maar ik kon wel zien dat zij mijn mama was. Mijn papa zag ik ook, maar mijn zusje was in geen velden of wegen te bekennen. Dat was wel even een tegenvaller, maar ach, ik kan nog mijn hele leven met haar spelen.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.