Maandelijks archief: januari 2015

Ook mijn gromi werd 80

feest gif

Wij zouden met z’n vieren naar gromi’s verjaardag gaan, maar uiteindelijk ging ik alleen met papa. Fenna was ziek en mama bleef bij haar. Wel tof dat ik gewoon met papa mee mocht.

Weet je wat lastig is van zo’n feestje? Dat ik dan niet in mijn eigen bed kan slapen. Nu lag ik in de kinderwagen met een soort gordijntje ervoor zodat ik niet van alles zag. Dan val ik soms wel een beetje in slaap, maar als het zo druk is valt dat niet mee. Daarom nam papa me op schoot terwijl hij zelf ook nog ging eten. Vanaf dat plekje kon ik mooi rondkijken en ik bedacht dat papa dus eigenlijk kan multitasken, want hij eet en houdt mij vast. Dan doet hij dus mooi twee dingen tegelijk.

Oma kwam even bij ons zitten en ze vond dat ik al een grote meid aan het worden was. Papa vertelde over Fenna, dat ze zo’n hoge koorts had en daarom niet mee kon. Dat vond oma geloof ik wel jammer, maar ze vond het ook wel verstandig dat Fenna met mama was thuisgebleven.

Toen ik echt heel moe werd legde papa me weer in de kinderwagen. Hup, gordijntje er weer voor en zo kon ik even slapen. Het was echt heel even hoor, want na een minuut of vijf was ik weer wakker.

Papa liet me even zo liggen, maar hoorde denk ik wel dat ik het niet zo gezellig vond achter dat gordijntje, dus haalde hij me er weer uit. Ik zag dat oma haar jas aan had en met Elise, Jelle en Jordy naar buiten ging. Jammer dat ik daar nog te klein voor ben, anders had ik misschien wel mee gemogen. Ik kon zien dat Elise, Jelle en Jordy helemaal blij waren, dus is het vast leuk als oma met ze naar buiten gaat.

Ik vond het wel heel leuk dat ik van iedereen complimentjes kreeg omdat ik zo zoet bleef en niet ging huilen, want we waren er best lang. Geen idee waarom iedereen dan vond dat ik moest gaan huilen hoor. Ik ben nu eenmaal niet zo’n huiler en zolang ik bij papa op schoot zit vind ik het prima. Dan leun ik gewoon lekker tegen hem aan.

Advertenties
Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mijn gromi werd tachtig jaar

??????????????????????????????????????

Natuurlijk was ik ook op het feest van Gromi. Wat dacht je dan? Al had ik niet mee gewild, dan hadden papa en mama mij gewoon meegenomen. Ik kan toch zeker nog niet alleen thuis blijven?

Het was wel een beetje druk op het feest. Er waren ook heel veel mensen die ik nog nooit eerder had gezien. Mama vertelde dat dit ooms en tantes van mijn oma waren. Net zoals tante Anne, oom John, oom Michiel en tante Stefanie mijn tantes en ooms zijn. Ik zag ook nog twee mensen die ik al een keer eerder had gezien. Dat waren de oom en tante van mama. Ik herkende ze niet meteen hoor, want ik was nog heel klein toen ik ze de vorige keer zag.

Mijn broertje Jordy kon gewoon in de speelhoek van het restaurant spelen. Het is dus best handig als je al kan lopen. Ik kan dat nog niet, zelfs kruipen gaat nog niet zo goed. Ik moest dus bij mama of papa op schoot blijven zitten. Best gezellig hoor, maar niet voor heel lang. Mama zette me ook nog even bij gromi op schoot, maar dat vond ik niet zo’n goed idee. Andere keren vond ik dat wel prima hoor, maar nu met al die drukte vond ik het maar niks. Gelukkig vond gromi dat niet erg en gaf ze me weer gauw terug aan mama.

Soms is het ook lastig dat ik nog zo snel moe word. Dat wordt vast anders als ik groter ben, maar nu kreeg ik gewoon slaap. Moet je eens proberen, slapen in al die drukte. Mama had me in de wandelwagen gezet, met m’n rug naar iedereen toe. Gelukkig had ik mijn “nijntjetuttel” mee. Die houd ik dan in mijn handen en ga er een beetje aan zitten wriemelen. Het is heel grappig, maar dan worden mijn ogen vanzelf zo moe dat ze dichtgaan. Dan slaap ik niet eens meteen, maar dat geeft niks. Ik had ook best door dat oma twee keer over de kap van de wandelwagen heen keek hoor. Ze dacht vast van niet, maar ik ben heus niet gek hoor. Vanuit mijn ooghoeken zag ik haar gewoon staan.

Het leukste van zo’n feestje vind ik toch dat we ook weer naar huis gaan. Dan krijg ik mijn jas aan en mijn sjaal om en dan weet ik: “Ja, we gaan weer naar huis. Naar mijn eigen kamertje met mijn eigen bed er in en naar mijn eigen speelgoed. Heerlijk!”

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Gromi’s feest

Gromi werd 80 jaar en daar waren we allemaal bij, behalve Fenna. Die was ziek en dat was jammer.

Gromi's feest

Elise 28-02-2012

Feest! Gromi was jarig en werd al heel oud. We gingen naar een restaurant en gelukkig kon ik daar ook gewoon spelen. Met een loopfiets reed ik tussen de tafels door tot ik bij het raam kwam. Weet je wat ik buiten zag? Een glijbaan! “Kijk oma!” zei ik toen oma me van de loopfiets tilde. Daar was ik op gaan staan en volgens oma was dat gevaarlijk. Pfffffffffffffff……………..oma’s en moeders vinden altijd alles eng. “Als we gegeten hebben ga ik wel even mee naar buiten”, zei oma tegen mij. Als ze dat zegt doet ze het ook. Ik moest er wel een poos op wachten, maar doordat ik een pannenkoek kreeg vond ik het niet zo heel erg.

Buiten was het koud en wat ik nou weer jammer vond was dat oma het niet goed vond dat ik zand ging eten. Met Jordy zat ik in een huisje waar en tafeltje in stond. Op het tafeltje had ik zandtaartjes neergelegd en ik nam er een hap van. Dat mocht dus niet en oma ging mijn mond schoonvegen, getver, met een billendoekje. Toen zei ze ook nog tegen me dat, als ik het nog een keer zou doen, ik met haar naar binnen moest. Ze had zo’n blik waaraan ik zag dat ze het meende, dus heb ik maar geen zand meer gegeten.

Jordy 17 mei 2012

Wat een gezellig drukte op de verjaardag van Gromi. Het was niet bij haar thuis, want daar ziet het er heel anders uit. Hier was het groot en er was een speelplek waar ik leuk kon spelen met Elise en Jelle. Er lag een heel groot lieveheersbeestje. Daar liet ik me op vallen en dat deed dan geen pijn. Lekker zacht was het. De loopfietsjes waren ook leuk, want daar kon ik mee tussen de tafels door rijden.

Na het eten ging oma met Elise, Jelle en mij naar buiten. Elise wilde alsmaar dat ik met haar op de wip ging, maar daar had ik geen zin in. Nee, de glijbaan was veel spannender. Eerst een trap op en daarna over een wiebelbrug, daarna was ik pas bij de glijbaan. De eerste keer was een beetje eng, maar oma hield mijn hand vast en zei dat ik moest stampen. Dat deed ik en toen ging de brug nog meer wiebelen, maar dat was juist leuk. De tweede keer durfde ik het zonder oma’s hand vast te houden. Af en toe ging ik even kijken wat Elise aan het doen was. Ze was een rode bak aan het vullen met zand. Ik tilde de bak op en nam hem mee naar de zandbak met de glijbaan. Daar heb ik ‘m omgekieperd en daarna bracht ik hem weer terug naar Elise d’r zandbak. Dat was die met de wip.

Jelle 8 juli 2013

Ik vind meestal alles best, zolang ik mijn duim maar mee heb. Met papa en mama liep ik het restaurant in en meteen draaide ik me weer om, want hier was ik nog niet eerder geweest. Dan wil ik gewoon weer naar huis. Schijnbaar kon dat niet, want oma tilde me op en nam me mee naar binnen.

Er was een speelplek en daar stond een hele gave tol. Wel jammer dat hij het niet deed. Er waren van die leuke figuurtjes binnenin, maar die gingen niet draaien, hoe hard ik ook op de bovenkant duwde. Ik sleepte de tol van de ene kant naar de andere kant, want Elise en Jelle wilden er ook mee spelen. Er waren ook nog vreemde kinderen en die mochten helemaal niet met de tol, vandaar dus.

Na het eten mocht ik met oma mee naar buiten. Dat vind ik zo lekker man, gewoon buiten en dan een beetje takken verzamelen. Er lagen er ook zoveel in de zandbak. Af en toe gaf ik oma ook een tak of ik ruilde er één met haar. Ik ben ook nog een paar keer op de glijbaan geweest. Nou, ik was blij dat oma in de buurt bleef hoor. Wat een gedoe iedere keer. Eerst die trap op. Dan moest ik van oma mijn stok neerleggen. Dan over de loopbrug, waar oma me goed vasthield. Dan een hele hoge stap voordat ik bij de glijbaan was. Daar moest ik blijven staan tot oma om de hoek kwam. Dan pakte ze mijn handen weer vast en kon ik gaan zitten om te glijden. Na het glijden ging ik gauw weer verder met stokken zoeken.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

De verjaardag van mijn grote zus

17-01-2015 (3) - kopie

Mijn grote zus Fenna was jarig. Twee jaar werd ze al en er kwam een hoop visite. Ik zat in mijn stoeltje de boel te bekijken en oma bleef even bij me staan om tegen me te praten. Daar moest ik om lachen. Weet je dat mensen er raar uitzien als ze praten. Dan beweegt hun hele gezicht. Hun mond gaat open en dicht, en hun wenkbrauwen gaan daarbij heel vaak omhoog. Dat gebeurde bij oma ook.

Toen Fenna het pakje van oma had uitgepakt liep oma weer naar me toe en tilde me uit mijn stoeltje. Ik zat gezellig bij haar en naast ons zat tante Anne. Vanaf oma’s schoot kon ik ook alles bekijken en zo zag ik mama heen en weer lopen en de taart op tafel zetten. Papa had het druk met koffie schenken en zo, maar dat gaf niks, want ik zat prima zo, bij oma.

Het was alleen wat lastig toen oma iets uit haar tas ging pakken. Die stond bij haar voeten, dus ging ze bukken en hing ik zo’n beetje ondersteboven. Dat was raar, want nu zag ik de vloer en allemaal schoenen. Ik was blij dat ze weer rechtop ging zitten.

Gromie en gropi kwamen ook en gromi ging naast oma zitten. Dat vond oma vast heel handig, want ze zette mij bij gromi op schoot zodat ze even haar stukje taart op kon eten. Daarna dronk ze haar koffie ook nog op en ineens zat ik toen weer bij oma op schoot. Ik snap het wel, want toen ging gromi taart eten en koffie drinken.

Fenna werd door mama naar bed gebracht. Die was zo moe, maar dat kwam doordat ik om half vijf al aan het huilen was. Ik had honger en wilde drinken. Daar werd Fenna wakker van en die ging natuurlijk niet meer slapen. Logisch, dat doe je niet als je je verjaardag gaat vieren.

Toen iedereen zo’n beetje weg ging bleef oma nog een poosje. Ze zat met oma Linda te praten en zette me bij haar op schoot. Dat vond oma Linda geloof ik wel gezellig. Ze bleven nog een poosje praten tot oma weer naar huis ging. Ik kreeg een kusje van haar en ze zei papa en mama gedag, daarna trok ze haar jas en en hup………….weg was ze.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , | 2 reacties

Mijn nichtje haar tweede verjaardag

Ik moet altijd een beetje wennen als ik ergens anders ben dan thuis. Gelukkig begrijpen papa en mama dat en zetten ze me niet meteen bij iemand anders op schoot.

Vanaf papa’s schoot bekijk ik, met speen in de mond, wie er allemaal binnenkomen. Ik zie oma en opa, daarna ook nog oom John, tante Anne samen met Jelle en Elise. Wat later komen gromi en gropi ook binnen. Iedereen krijgt een stukje taart en ik mag samen met mama van die van haar eten. Lekker is dat zeg, al dat zoete spul. Alles wat mama, papa en Jordy eten wil ik ook proberen.

17-01-2015 (7) - kopie

Als ik een beetje gewend ben laat mama me bij het tafeltje staan. Ze houdt me goed vast hoor, want ik kan nog niet zonder steun staan. Zelf hou ik me goed vast aan de rand van de tafel en wiebel een beetje op mijn tenen heen en weer. Volgens gromi stond mijn oma vroeger ook altijd op haar tenen. Ik bekijk oma eens en kan me helemaal niet voorstellen dat zij zo klein is geweest als ik nu ben. Daarna gaat mijn blik naar gromi en eigenlijk wil ik gewoon zeggen: “Zeg, mag ik alsjeblieft zo staan? Dat mijn oma dat vroeger ook deed heeft hier helemaal niks mee te maken. Dit ben ik, hoor.” Aangezien dat praten nog niet gaat probeer ik het maar met mijn blik te zeggen. Volgens mij deed ik dat goed, want oma schoot in de lach en zei: “Moet je die blik zien!” Deze blik moet ik dus goed onthouden, want die werkt.

Later lag ik een poosje op de grond, maar dat vond ik niet lang leuk. Oma had dat in de gaten en tilde me zomaar op. Bijna wilde ik gaan huilen, maar ze laat me op haar benen springen en dat vind ik zo’n leuk spelletje. Dan laat ik me eerst door mijn knieën zakken en daarna zet ik me af. Het is maar goed dat oma me goed vast heeft, anders vlieg ik vast heel hoog door de lucht.

Na een poosje word ik toch wel moe en ben ik blij dat mama me mijn winterpak aantrekt. Vanuit de maxicosi lig ik alles te bekijken. Het duurt wel lang, maar ik weet gewoon dat we naar huis gaan. Dat is altijd zo als ik in de maxicosi word gezet. Maar ja, Jordy moet nog plassen en dan nog zijn schoenen en jas aan. Dat duurt altijd zó lang. Hij kan gewoon nog niet zo goed opschieten. Zie je, dat moet hij nog leren, terwijl hij andere dingen al heel goed kan.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Fenna’s tweede verjaardag

Fenna 17-1-2013

IMG_3709

“Joepie! Jarig!” dacht ik vanmorgen om half vijf. Een beetje vroeg natuurlijk, maar dat kwam doordat mijn zusje Lizzy huilde. Daarna kon ik niet meer slapen. Ik heb een hele mooie keuken gekregen. Nu kan ik, net als mama, taarten bakken en eten koken. Volgende keer maak ik mijn eigen verjaardagstaart. Nu had mama een hele mooie gemaakt. Eén met prinses Sofia er op en oma heeft prinses Sofia op de deksel van een doosje geschilderd.

Al mijn neefjes en nichtjes waren er ’s morgens ook. Daar kon ik gezellig mee spelen. Met Elise kroop ik achter tante Maaike, oom Ron, tante Anne, om en gromi langs. Dat was een hartstikke leuk spelletje. Van oma moest ik toen wel mijn laarzen uit. Ik vond het best, want Elise had ook geen schoenen aan.

Aan het eind van de ochtend was ik best moe. Niet zo gek natuurlijk, dus ik was blij dat mama me naar bed bracht.

Elise 28-2-2012

We waren al een poosje binnen en nog steeds had ik geen taartje gehad. “Krijgen we geen taart?”, vroeg ik aan mama. Volgens mama moesten we gewoon nog even wachten. Gelukkig zat oma naast mama en die haalde een rolletje snoep uit haar tas. Zo’n Jip & Janneke rolletje snoep. We kregen er allemaal één.
Fenna en ik deden een leuk spelletje. We kropen, op de bank, achter de visite langs. Opeens trok oma me op schoot. Ik ging op haar knieën liggen met mijn tegen haar aan. Oma hield me vast en begon me te kietelen op mijn buik. Dat was lachen, joh!

Jordy 17-5-2012

Fenna heeft zo’n mooie keuken gekregen voor haar verjaardag. Daar heb ik fijn mee gespeeld. Maar eerst heb ik haar geholpen met het uitpakken van de cadeautjes.

Oma en gromi kregen van mij een kopje thee. Dat had ik zelf gemaakt in de nieuwe keuken. Weet je wat ze deden? Ze gingen blazen omdat de thee te heet was. Ik moest er eigenlijk wel om lachen hoor. Hadden ze dan niet door dat er helemaal niks in de kopjes zat?

Toen we weer naar huis gingen heb ik oma wel 7 kusjes gegeven. Na ieder kusje ging ik giechelen en hield ik mijn handen voor mijn mond. Oma deed hetzelfde, dus we hadden samen een giechelmoment.

Jelle 8-7-2013

Mijn zusje Elise, mijn nichtje Fenna en mijn neefje Jordy hadden allemaal een stoel waar ze op konden zitten terwijl ze hun taartje gingen eten. Alleen ik niet. Gemeen, want ik wilde ook een stoel. Mooi dat papa dat voor me regelde. Toen zat ik heel hoog, want ik kreeg een ‘grote mensen stoel’. Was ik ineens de grootste van ons allemaal.

In mijn ene hand een stukje taart, in mijn andere hand een snoepje. Daarna ook nog een worstje in bladerdeeg. Maar waar is de dipsaus? Tante Stefanie…………………..waar heb je de dipsaus gelaten? O wacht, volgens mij zie ik al iets waar ik het in kan dopen. In de waterbak van de poezen. Mag niet van papa, die pakt meteen mijn worstje af. Dan pak ik toch zeker gewoon een nieuwe en hup…………….naar de waterbak van de poezen. Lekker even dippen en dan…………pakt papa het weer af.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.