Maandelijks archief: februari 2015

Lachen

lachenIk was met papa en Fenna samen naar buiten. Fenna mocht op haar driewieler mee en ik ging bij papa op de buik in de draagzak. Dat is leuk, want dan hang ik lekker hoog en kan ik alles zien.

Oma liep op ons af en begon tegen me te praten. Dat vind ik altijd zo leuk, pratende mensen. Hun gezicht verandert dan helemaal waardoor ik meteen begin te lachen. Oma hielp Fenna met haar driewieler naar binnen en hielp haar met haar jas uittrekken. Papa hielp mij verder en zette me daarna gezellig bij oma op schoot. Van oma kreeg ik ook mijn fles en dat werd ook wel tijd, want ik had reuze honger gekregen. Vast van de buitenlucht. Tussendoor liet oma mij ‘een boertje doen’. Volgens mij heeft oma hier wel verstand van.

Toen papa zijn koffie had wilde oma haar koffie ook opdrinken en zette ze mij bij papa op schoot. Vond ik ook goed hoor. Oma ging daarna met Fenna spelen. Kleien of zo heette het spelletje. Geen idee wat dat is, maar ik wil dat later ook met oma doen.
Zelf werd ik in de box gelegd en toen oma uitgespeeld was kwam ze even bij me kijken. Toen deed ze met mij ook een leuk spelletje: “Komt een muisje aan gelopen, zó in Lizzy’s nekkie gekropen. Het kriebelde over mijn buik en daarna in mijn nek, daar moest ik van lachen. Dat vond oma zeker leuk, want ze deed het spelletje nog een paar keer.

Later kwam mama ook thuis, maar die ging al gauw met Fenna alleen op pad. Oma ging ook naar huis en toen was ik ineens alleen met papa. Dat was mooi, want toen hoefde ik hem met niemand meer te delen.

Advertenties
Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Fenna, 2 jaar – Samen kleien

samen kleien

We kwamen net terug, Lizzy in de draagzak op papa’s buik en ik op de driewieler, toen oma uit de auto stapte. Oma was helemaal verbaasd omdat ik al zo goed fietsen kan. Phoe, daar is echt niks aan hoor, gewoon je voeten op de trappers en dan maar trappen. Gaat echt bijna vanzelf.

Oma ging eerst Lizzy de fles geven, dat vond ik wel jammer, want ik wilde met oma spelen. Gelukkig was het gauw klaar en toen oma haar koffie op had ging ze samen met mij kleien. Allebei op een stoeltje bij mijn eigen tafeltje. “Zitten, oma!”, zei ik en oma schoot in de lach. Toen zei ze zoiets als: “Oma wil je alsjeblieft gaan zitten!” Ja hoor, dat is wel een hele lang zin voor mij. Kom zeg, ik ben pas twee. Maar goed, oma lachte er bij, dus was ze vast niet boos.

Ik heb een paar potjes met klei: Roze, blauwe, witte en gele. Daar ging ik een rups van maken. Oma maakte een vogeltje. Hij was heel mooi, maar eigenlijk was het niet eerlijk, want oma gebruikte een vormpje.

Oma kreeg nog een keer koffie en toen pakte ik mijn pizza snijder. Neehee, geen echte. Gewoon zo één van plastic. Ik vroeg of oma er ook één wilde. Oma zei dat ik die ene met karteltjes maar op haar stoeltje moest leggen. Toen de koffie weer op was ging oma weer met mij kleien. We gingen alle stukje klei doormidden snijden. Dat was leuk, want toen hadden we allebei een halve rups en een half vogeltje.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.