Maandelijks archief: juni 2015

Varkentje

varkentje

Mama haalde me uit bed en hield me ondersteboven zodat ik tussen twee traptreden door de kamer in keek. Daar zag ik oma zitten en ook nog oma Linda met opa. Ik moest lachen want ik zag ze ondersteboven.

Oma doet soms wel een beetje raar hoor. Ik zat bij haar op schoot en had net een cadeautje uitgepakt wat ik van Fenna kreeg. Het was een boekje met allemaal dieren er in. Oma vertelde hoe de dieren heten en liet me aan ze voelen. Sommigen hadden een klein plekje wat niet van karton was. Dat plekje was heel zacht. Toen we bij het varkentje waren ging oma ineens knorgeluiden maken in mijn nek en op mijn wang. Verbaasd keek ik haar aan en ik dacht: “Wat is dit nu ineens?” Oma Linda moest er om lachen en zei: “Oma doet wel gek hè?”

Oma deed het nog een paar keer en toen moest ik er ook wel om lachen. Het voelde ook gek, want het was net alsof ze aan me aan het snuffelen was.

Advertenties
Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , | 1 reactie

Even op bezoek

nagellakFenna, 17-01-2013 – Nagellak

Ineens kwam oma om de hoek van de auto aan mama vragen of ze moest helpen sjouwen. Stomverbaasd was ik, want waar kwam oma zo ineens vandaan? “Oma, had je je verstopt?”, vroeg ik haar. Maar nee hoor, dat was niet zo. Ze was toevallig tegelijk met mama en mij aangekomen en net uit de auto gestapt.

Omdat papa jarig was kregen we lekkere taart die ik samen met mama had gemaakt. Oma wilde weten wat er allemaal in de taart zat. Nou, gewoon: koekjes. Je weet wel, van die stroopwafels.

Ik liet oma mijn nieuwe nagellakjes zien. Oma vond ze mooi, maar vond ze dat mama de nagellak maar op mijn nagels moest doen. Zelf kon ze dat niet zo goed. “Wat nou, mama moet dat doen”, dacht ik. Dat kan ik heel goed zelf. Dat zei ik ook en gelukkig mocht ik van mama aan mijn eigen tafel mijn nagels lakken. Het was toch nagellak die je er met water afwast, zei mama. Nou mooi is dat. Ik had dus niet eens echte nagellak gekregen.

verrassingJordy, 17-05-2012 – Verrassing

Ik was klaar met mijn middagdutje. Wat denk je? Gaat mijn slaapkamerdeur open en kijkt oma om de hoek. “Hé oma”, zei ik en ik lachte breed naar haar. Oma wilde me mijn lange broek aan doen, maar ik had m’n luier nog om. Dat moest niet. Toen ik dat aan oma vertelde snapte ze dat en zei: “Dan doen we de lange broek weer uit en de luier af.”

Beneden zaten gromi en gropi ook. Dat was gezellig, want met gropi kan je heel gek doen. Gromi roept dan dat gropi moet stoppen, want ik word er wel altijd heel druk door. Nu ook, want ik mocht mijn tractor laten zien. Die is eigenlijk voor buiten, maar mocht nu even binnen staan. Ik reed er op heen en weer en probeerde over gropi’s voeten heen te rijden. Dan sprong gropi achteruit en moest ik heel hard lachen en probeerde het opnieuw. Van mama en papa mocht het uiteindelijk ook niet meer en dat vond ik best jammer. Maar ja, als iets niet mag, dan mag het niet. Dat weet ik zo langzamerhand wel.

oppas oma, vervolgMilou, 27-04-2014 – Jip & Janneke snoepjes

Mijn grote broer lag in bed voor zijn middagslaapje. Ik had ’s morgens al geslapen en was helemaal niet moe toen oma, gromi en gropi ineens binnen kwamen. Oeps, daar had ik niet op gerekend en bijna moest ik huilen. Volgens mama was dat niet nodig, dus oké, maar ik bleef eerst wel een beetje op afstand.

Van oma kreeg ik een doosje snoep. Zo’n blauw doosje met Jip&Janneke er op. Oma had eerst aan mama gevraagd of ik dat kon eten en mama wist het niet. Ik had het nog nooit eerder gehad en moest het maar proberen van mama. Nou, weet je wel hoe lekker die snoepjes zijn? Hartstikke lekker. Iedere keer als ik een snoepje in mijn mond deed lachte ik breeduit naar oma. Volgens oma leek ik dan precies op mama. Ik keek eens naar mama, maar die ziet er nog steeds een beetje raar uit. Haar gezicht is niet meer zo heel dik, maar wel een beetje. Volgens mij lijk ik echt niet op haar hoor.

Oma was de kamer uitgelopen en kwam terug met een fotolijstje. Ze liet het aan gromi zien en zie: “Kijk maar, deze tekening heb ik van Maaike gemaakt toen ze klein was. Het zou ook heel goed Milou kunnen zijn”. Oma liet ‘m niet aan mij zien, maar ook mama zei dat het zo was. Nou ja, misschien lijk ik dan toch wel op mama.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Toen mama naar de tandarts ging

iedereen tanden

Jordy, 17-5-2012 – Iedereen tandjes

Oma en opa Arie kwamen op Milou en mij passen omdat mama naar de tandarts moest. De tandarts ging bij tandjes weghalen, maar ze krijgt ook weer nieuwe hoor.

We zaten nog te ontbijten toen oma en opa binnen kwamen en ze aten gezellig met ons mee. Ik heb toen alle korstjes van mijn brood opgegeten, want opa zei dat ik daar groot en sterk van zou worden.

Toen papa en mama weg waren gingen wij boodschappen doen. We kwamen langs mijn nieuwe school. Dat is de school waar ik na de zomer naar toe ga. Naar de peuterspeelzaal hoor, want ik ben pas 3 jaar. Daarna aten we samen thuis een broodje en ging oma Milou naar bed brengen. Ik greep mijn kans en zei: “Oma gaan we naar de blauwe glijbaan?” Die is net buiten de tuin op een grasveld. Oma wilde wel mee, maar opa bleef in de tuin zitten. Logisch, want er moest wel iemand in de buurt van Milou blijven.

Het was gezellig met oma bij de blauwe glijbaan. Ze ging op een grote steen zitten en liet mij lekker spelen. Ik had mijn loopauto mee en reed rondjes om het gras, ging af en toe de glijbaan af. Dan parkeerde ik mijn auto eerst in de garage. Die is onder het huisje wat bij de glijbaan hoort. Er stond nog zo’n grote steen en daar ging ik af en toe op zitten. Dan zwaaiden oma en ik naar elkaar.

Ineens waren papa en mama weer thuis. Ik schrok wel van mama hoor, want ze had een heel dik gezicht en er waren inderdaad een paar tandjes weg. Geschrokken vroeg ik aan oma of zij nog wel tandjes had. Daarna vroeg ik het nog aan opa en aan papa en voelde ik eens even aan mijn eigen tandjes. Gelukkig zei mama dat ze weer nieuwe tanden krijgt van de tandarts, maar gek vond ik het wel.

Oma en opa gingen samen nog een boodschap doen en toen ze weer terugkwamen hadden ze een milkshake voor mij meegenomen. Dat is lekker joh!

Marijke Helwegen

Milou, 27-4-2014 – Dat was gek.

Ik zat nog in mijn pyjama mijn broodje te eten toen oma en opa Arie ineens binnenkwamen. Eerst lachte ik en daarna begon ik te huilen. Wat deden die nu zo vroeg bij ons? Ze gingen zomaar bij ons aan tafel zitten om brood te eten. Ik begreep er niks van.

Ineens gingen papa en mama weg en waren Jordy en ik alleen met oma en opa. Ik vond het gelukkig niet meer eng, want ze zijn best lief hoor. Samen met Jordy mocht ik mee boodschappen doen. Vanuit de buggy kon ik alles mooi zien en heel af en toe probeerde ik mijn schoen uit te doen. Dat vond oma niet goed en iedere keer deed ze mijn schoen weer goed vast.

Na het boodschappen doen gingen we weer brood eten, maar ik had helemaal niet zo veel honger. Oma vond dat niet erg, dus na een halve boterham kreeg ik nog een halve banaan in stukjes. Zo had ik weer genoeg eten in mijn buik en werd ik naar bed gebracht voor mijn middagslaapje.
Wat denk je, vergat oma helemaal dat ik een speen heb. Alleen voor in bed hoor, dat ding mag nooit mee naar beneden. Huilen dat ik deed en ineens wist oma het weer. “Ja, jij wil je speen natuurlijk. Even zoeken hoor”. Gelukkig zag ze hem liggen op de plank boven de commode.

Na mijn slaapje waren papa en mama er weer. Mama zag er best gek uit. Ze had hele dikke lippen en ook een hele dikke wang. Volgens oma leek ze op Marijke Helwegen. Wie dat is weet ik niet, maar ze is vast niet zo mooi als mama wanner die geen dikke lippen heeft. Oma en opa gingen nog een boodschap doen voor mama en kwamen terug met een milkshake voor Jordy. Gelukkig mocht ik ook een slokje en het laatste beetje deed oma met een lepeltje. Nou, ik kan je vertellen dat zoiets best lekker is.

Wat oma niet weet is dat ik de halve nacht gespookt heb. Het was ook best gek dat mama en papa er zo lang niet waren. Dat doen ze anders nooit. En dat dat dikke gezicht van mama, ik hoop maar dat dat weer over gaat.

Categorieën: Anekdotes, Elise 28-02-2012 | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Vrolijk

vrolijk

Na mijn ochtendslaapje kwam ik beneden en zag ik dat oma er was. Ik lachte breeduit naar haar. Dat doe ik naar iedereen hoor. Hoe meer mensen er zijn, hoe gezelliger ik het vind.

Ik zat bij oma op schoot toen papa met mijn fruithap naast oma kwam zitten. “Ze is zwaar hè? “ hoorde ik hem zeggen. Ziets zeg je toch niet? Dat was nog niet alles hoor want toe zei oma: “Ja ze heeft lood in haar billen”. Nou ja zeg, lood in mijn billen. Volgens mij niet hoor, mijn billen zijn gewoon zacht. Niks geen lood. Als ik later groot ben ga ik mooi aan oma vragen waarom ze dat zei.

Toen mijn fruithap op was zette mama me bij het tafeltje neer. Dat is zó leuk, dan hou ik me goed vast en blijf ik staan. Het is wel jammer dat ik me vast moet houden, want er ligt altijd van alles op tafel wat ik dan eigenlijk het liefst zou willen pakken. En kijk, dat kan ik dan niet, want dan zak ik door mijn benen. Maar zo staan blijft leuk. Oma zei dat ze het knap vond, daardoor werd mijn lach nog breder dan ‘ie al was.

Af en toe keek ik naar mijn zus Fenna. Die kan al veel meer dan alleen staan. Ze stond bij de microfoon te zingen, maar wilde niet dansen. Dat vind ik dan weer een beetje dom, want als je dat toch kan laat je dat toch zeker zien? Ik zou dat wel doen, denk ik. Maar ja, ik ben pas 8 maanden en nog lang geen twee jaar. Tegen die tijd denk ik er misschien wel anders over.

Toen oma weer weg ging kreeg ik een knuffel van haar en zei ze: “Tot de volgende keer!”

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Fenna, 17-01-2013 – Zingen en dansen

zingen en dansen

Mama was nog maar net thuis van boodschappen doen toen oma, samen met Jelle, bij ons op bezoek kwam.

Oma had een sjaaltje bij zich en vroeg of ik dat wilde hebben. Wel een beetje raar van oma dus ik zei: “Ik heb al een sjaal”. Toen gaf ze het sjaaltje maar aan mama. Zeg nou eerlijk, wat moet ik met al die verschillende sjaaltjes.

Gelukkig had oma ook een doosje Jip&Janneke snoepjes meegebracht, want die wilde ik wel, zelfs al had ik net een doosje rozijntjes op.

Jelle ging met mijn keukentje spelen. Ik hield hem wel goed in de gaten hoor, want uiteindelijk is het mijn keukentje. Jongens zijn heel anders dan meisjes, dus je weet het maar nooit.

Omdat oma mij nog niet had horen zingen vroeg mama of ik met K3 mee wilde zingen. Ik pakte meteen mijn microfoon. Wel jammer dat de batterijen leeg waren, want nu deed hij het niet goed. Mama zocht het goede liedje op. Dat duurde wel lang hoor, want ze had een paar keer het verkeerde. Daarna ging ik meezingen. Eerst heel zachtjes, want ik vond het best een beetje gek. Toen ik vergeten was dat oma zat te luisteren ging ik vanzelf harder zingen. Mama vond dat ik er ook bij moest dansen, maar daar had ik geen zin in.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Tags: , , | 1 reactie

Jelle, 8-7-2013 – Oppas oma (7)

crocs

Oma kwam een dagje op mij passen. Elise was met pake en beppe mee, dus had ik oma helemaal voor mezelf. We hebben samen een hele hoop gedaan.

Ik mocht bij oma achterop de fiets en verloor één van mijn cros Denk je dat oma dat in de gaten had? Echt niet! En ik zat nog wel te jammeren achter haar rug. Dat hoorde oma wel en ze vroeg of ik huilde. “Jaaaaa”, riep ik en ik stak mijn voet naar voren, maar daar keek ze niet naar. Gelukkig stapte oma af en vroeg of ik voorop wilde zitten. Nee, dat was het probleem helemaal niet en ik stak maar weer mijn voet naar voren. Ineens zag ze mijn blote voet en besloot terug te gaan om mijn crocs te zoeken. Hij lag in de goot, vlak bij huis en oma vond het een goed idee om thuis even mijn andere schoenen aan te doen. Slim wel van oma. Mijn crocs nam ze mee in de tas, zodat ik die bij oom Michiel en tante Stefanie aan kon.

Fenna was ook thuis en ik heb daar fijn gespeeld met haar keukentje. Vooral met de theepot, die vind ik zo geweldig. Als je hem schuin houdt maakt hij ‘inschenk geluiden’. Fenna vond het wel goed geloof ik, zij ging met haar microfoon zingen.

snottebellen

Ik denk trouwens wel dat iedereen mijn snottebellen een beetje vies vond. Niet alleen oma kwam iedere keer met een doekje aan, maar oom Michiel en tante Stefanie ook. “Laat toch zitten”, dacht ik dan. Straks zit er weer zo’n bel. Maar nee hoor, het moest iedere keer afgeveegd worden.

Op de terugweg gingen we nog naar de kinderboerderij en mocht ik in het hok van de konijnen. Ik kon ze zomaar aaien. Dat moest ik wel zachtjes doen en dat is soms nog best lastig. Daarna gingen we naar huis om een broodje te eten. Na het eten was het tijd voor mijn middagdutje. Ik vraag me nog steeds af wat oma in die tijd heeft gedaan. Zal ze zich niet verveeld hebben?

Na mijn slaapje moest Chico uitgelaten worden en namen we brood mee voor de eendjes. Van ieder stukje brood voor de eendjes nam ik eerst zelf een hapje. Gelukkig was er nog wel ruimte voor de pannenkoeken die oma later ging bakken. Ik heb er wel twee en een halve gegeten. Allemaal met stroop.

In bad was het ook fijn. Lekker spetteren en met de speeltjes spelen. Daarna mijn badjas aan en bij oma op schoot een hele stapel boekjes gelezen totdat mama en papa weer terugkwamen van het werken in de lunchroom.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.