Maandelijks archief: augustus 2015

Jordy, 17 mei 2012 – Telefoneren

telefoneren

Oma belde laatst en ik mocht de telefoon opnemen van mama. Dat had oma niet verwacht want ze zei heel verbaasd: “Ben jij dat, Jordy?” Ze vroeg of het bij ons ook zo hard regende. Nou, dat deed het inderdaad. Het onweerde er zelfs bij.

Oma wilde weten of ik het leuk vind op mijn nieuwe school. Nou, echt wel, het is daar hartstikke leuk. Ik heb daar allemaal vriendjes en vriendinnetjes, maar ook een hele lieve juf. Ze heet Anouk.

“Heb je ook een beste vriend?”, vroeg oma. Daar moest ik even over nadenken, maar toen wist ik het. “Ja, mama!” Weet je wat oma toen vroeg? Dan raad je nooit, ze zei: “O, ik dacht dat ik dat was.” Natuurlijk is oma ook mijn beste vriend, maar papa en Milou ook hoor.

Volgens mama was bijna bedtijd, dus wenste oma me welterusten en zei dat ik het onweer maar naar haar toe moest blazen.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mijn gropi werd 87 jaar.

IMG_4485 - kopie

Op een verjaardag krijg je allemaal lekkere dingen, dat heb ik al in de gaten. Nou, daar ben ik niet vies van hoor. Ik vond het dan ook best leuk op gropi’s verjaardag.

Er waren een hoop mensen. Sommige kende ik, sommige niet. Ik zag oma, maar ook tante Maaike en Jordy en Milou. Ik zat een poosje bij papa op schoot en bekeek alles eens. Jordy en Fenna renden samen door de gang en maakten een hoop lawaai. Die Jordy kan hoog schreeuwen joh! Ik kan ook goed herrie maken hoor, maar Jordy wint.

Oma ging met Jordy en Fenna naar buiten. Geen idee wat ze daar gingen doen, maar ze hadden er zo te zien wel zin in. Als ik groter ben mag ik vast ook mee. Toen ze terug kwamen zat ik net een lekker plakje worst te eten. Daar werden mijn handen wel een beetje vies van, maar dat vond ik niet erg. Papa geloof ik wel, want die ging ze schoon maken.

Oma zette het hoedje van Fenna op papa’s hoofd en maakte er een foto van. Volgens mij is papa’s hoofd veel te groot voor dat hoedje, maar hij moest er wel om lachen. Oma ook trouwens.

Daarna zette papa me op de grond en kwam Milou er ook bij. We waren wel de enige die op de grond zaten, want alle andere mensen zaten gewoon op een stoel. Ik wilde wel laten zien dat ik al kon staan en tante Maaike zei tegen Milou dat ze dat ook moest doen. Dat kan ze ook wel, maar ze deed het mooi niet. Ze bleef gewoon kruipen. Op een gegeven moment klom ze wel op de bank en dat kan ik nog niet. Zij zat daar en ik stond vlak bij haar. Achter me was er een hoop gelach en lawaai. Er was iets met gropi, maar ik begrijp nog steeds niet wat. Heel verbaasd keek ik achterom om te zien of ik kon ontdekken wat er zo om te lachen was. Niemand die me het uitlegde, dus heb ik me maar weer met Milou bemoeid tot we weer naar huis gingen.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , | 2 reacties

Onze 87-jarige gropi

Jordy – 17 mei 2012

IMG_4483

Mijn gropi was een poosje geleden jarig en eerlijk gezegd dacht ik dat oma vergeten was om hierover te schrijven. Maar nee hoor, bijna wee weken later kwam er dan toch nog een verhaaltje.

Met mama en Milou, papa moest werken, ging ik naar gropi. Die woont, samen met gromi, mooi hoog in een flat. Dat vind ik geweldig, want dan moeten we met de lift.

Die middag ging ik vaak met de lift. Toen we bij gropi en gromi binnen waren ontdekte mama en ik dat we mijn Mercedes vergeten waren mee te nemen. Met oma samen ging ik met de lift naar beneden. Mercedes uit de auto gehaald en toen weer omhoog met de lift.

Fenna was er ook en we waren vast een beetje druk want oma zei dat ze met ons beneden op het grasveld ging ballen. Toen gingen we dus weer met de lift. Oma had een voetbal in de auto liggen. Leuk joh, dat ze dat ging doen. Fenna snapte niet veel van dat voetballen en rennen kon ze ook nog niet goed. Wat denk je dat ze gaat doen met oma? Bloemen plukken voor tante Maaike. Dat is mijn mama. Af en toe ben ik maar even gaan helpen en als het me te lang duurde riep ik oma dat ze weer moest voetballen. We hebben ook nog de bal tegen de boom gegooid. Oma dacht dat we dan de boom omver konden gooien. Dan lukte natuurlijk niet.

IMG_4484

Fenna – 17 januari 2013

Het was een leuk feestje, bij gropi en gromi. Gropi was jarig en op een verjaardag krijg je altijd lekkers te eten. Maar het leukste was dat Jordy er ook was en we samen konden spelen. Gromi en gropi hebben een lekkere lange gang waar we doorheen gingen rennen. We riepen er ook hard bij. Gillen leek het wel. Jordy kan dat trouwens harder dan ik.

Oma vond het zeker een beetje te veel van het goede en nam ons mee naar beneden. We haalden de bal uit de auto en gingen naar het grasveld om te voetballen. Dat kan ik wel een beetje, maar nog niet zo heel goed. Jordy pakte de bal aldoor af en ik kan nog niet zo hard hollen en dan riep ik dat ik de bal weer wilde. Gelukkig had oma nog een ander plannetje. Er groeiden allemaal witte bloemetjes, Madeliefjes volgens oma, en die gingen we plukken. Af en toe hielp Jordy ook, maar meestal wilde hij weer, samen met oma, met de bal spelen.

Dat vond ik dan weer niet leuk en riep ik “Papa ze mama”, want dat is mijn oma, “Waar zijn nog meer bloemen?

Er groeiden ook gele bloemen, Paardenbloemen. Die vond ik ook mooi, maar oma zei dat in de stelen viezigheid zat. Ze liet het ook zien hoor en zei: “Alleen de witte bloemetjes doen mee”. Ik raakte wel een beetje in de war toen oma later zei dat ik de hele kleine gele bloemen wel mocht plukken. Dat waren dan weer Boterbloemen.
Toen we weer boven waren heb ik ze allemaal aan tante Maaike gegeven.

Milou – 27 april 2014

IMG_4479

Die gropi, die is al oud, zo oud zijn oma en opa Arie nog lang niet. Oma deed de slinger die op ons cadeautje zat boven op opa’s hoofd. Daar maakte ze ook nog een foto van.

Ik kreeg een schaaltje met daarin twee slagroomsoesjes en ook nog eens slagroom er bij. Dat mocht ik helemaal alleen opeten. Weet je dat ik mijn broer Jordy dan niet snap? Die eet alleen de slagroom en al zegt oma dat er in de soesjes ook slagroom zit, hij eet ze mooi niet op. Nou, ik wel hoor. Het was nog spannend ook, want als ik in de soesjes kneep kwam er slagroom uit.

Lizzy was er ook en weet je dat zij al kan staan? Snap ik ook al niet niet, want ze is jonger dan ik. Ik kan het ook wel, maar om nou de hele tijd te gaan staan als je ook kan zitten. Dat lijkt me toch wat dom.

En weet je wat ik kan? Ik kan al zelf op de bank klimmen en dat kan Lizzy nog niet. Dus op een gegeven moment zat ik op de bank en stond Lizzy vlak voor me bij de bank.

Weet je wat ik trouwens jammer vond? Dat ik nog niet mee mocht naar het grasveld. Daar ben ik dan net weer te klein voor.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.