Maandelijks archief: juli 2016

Welke oma?

snoepkont

Elise, 28 februari 2012 – Oma Snoepkont

Ik wist niet precies welke oma er zou komen dus vroeg ik aan mama: “Komt oma die altijd snoepjes voor ons in haar tas heeft?” Toen wisten we meteen een naam voor oma. Oma snoepkont.

Nu had ze ook weer snoepjes meegenomen, maar ook een klein fotoboekje voor Jelle. Daar zaten de foto’s van zijn verjaardag in. Zelf heb ik er ook één, maar dan van mijn eigen verjaardag.

“Oma, heb jij ook een naam?”

“Ja, ik heet Wilma. Weet je hoe mama heet?”

Domme oma, natuurlijk weet ik dat. Mama heet Anne. Wat ik niet wist is dat oma die naam bedacht heeft. Dat vertelde mama en daar was ik wel wat verbaasd over.

“Wie heeft jouw naam bedacht?”

Hier moest ik even over nadenken en eerlijk gezegd wist ik het niet. “Ik weet het”, zei oma. “Jij hebt vast en zeker zelf je naam bedacht. Toen je nog in mama’s buik woonde klopte je tegen haar buik aan en riep: mama, mama, ik ben Elise”.

Die oma, die weet toch wel heel veel hè?

IMG_5730

 

Jelle 8 juli 2013 – Oma mag niet naar huis

Oma kwam en samen met mama hadden Elise en ik cakejes gebakken en versierd. Elise zocht er één uit voor oma waar heel veel dingetjes op zaten. Die vielen van haar cakeje af en ze gaf ons hier allebei wat van. Lekker joh!

We gingen naar het speeltuintje, vlak bij huis en ik mocht op mijn trekker mee. Elise ging fietsen en had aan oma gevraagd of ze de hoepels vast wilde houden, want die moesten ook mee.

Met hoepel en al probeerde ik op de glijbaan te klimmen. Dat was lastig en het was maar goed dat oma aanbood om de hoepel vast te houden. Toen ik boven was liet ik eerst de hoepel naar beneden rollen en daarna gleed ik er achteraan. Oma had het gefilmd en liet me het filmpje zien. Dat was gaaf, een filmpje waar ik op stond.

Oma bleef ook nog een broodje eten, maar daarna ging ze naar huis. Dat wilde ik niet en ik ging tegen de dichte deur aan zitten. Zo kon ze mooi niet weg. Tja, moet je net oma hebben. Ze tilde me gewoon op, gaf me een knuffel en zei: “Tot de volgende keer, Jelle”.

 

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Feest

Jelle, 8 juli 2013 – Mijn derde verjaardag

De ballonnen en vlaggetjes waren aan de bomen vastgemaakt, want we zouden mijn verjaardag buiten vieren. De visite was er nog niet eens zo heel lang toen het begon te regenen. Iedereen hielp mee om alles naar binnen te brengen.

IMG_5653

Binnen werden de vlaggetjes en ballonnen door mijn opa’s weer opgehangen. Snel ging ik op het touw staan zodat ze niet verder konden. Dat was een leuk spelletje, maar één van de opa’s tilde me pardoes op. Toen werd het eigenlijk nog een leuker spelletje.

Er kwam een mooie taart met een cars-auto op tafel. De cars-auto was het kaarsje en dat heb ik helemaal alleen uitgeblazen. Elise werd een beetje boos, want zij wilde mij helpen. Nou, mooi dat dat niet meer hoeft hoor. Ik kan dat helemaal zelf.

Elise, een vriendje en ik gingen in de regen buiten spelen. Oma kwam heel vaak om een hoekje kijken. Zeker om te zien of het allemaal wel goed ging. Nou dat ging het best hoor, behalve toen ik een stuk speelgoed tegen mijn arm kreeg. Toen moest ik huilen en eigenlijk was het wel handig dat oma toen ook buiten was, want zij kon mij mooi troosten.

Weet je wat trouwens ook handig is? Dat ik steeds beter kan praten. Hele zinnen zeg ik volgens oma. “Oma, kijk reken. Alles nat, oma ook nat.” Ja die ‘g’ van regen vind ik nog moeilijk. Maar gelukkig begreep oma me evengoed.

 

Elise, 28-2-2012 – Mijn broertje zijn derde verjaardag

“Kijk”, zei ik tegen oma en ik liet haar mijn vinger zien, “dit is van een brandnetel”. Volgens oma moest ik er wat spuug op doen. Daar zou het van over gaan. Dat heb ik toen meteen gedaan en daarna holde ik voor oma uit naar het veldje met de ballonnen en vlaggetjes aan de bomen.

Jelle kreeg van oma een trolley met een cars-auto er op en daarin zaten ook nog twee cadeautjes. Ik vond het best jammer dat er niks voor mij in zat. Maar ja, ik was niet jarig, dus was het ook wel logisch.

Omdat het ging regenen moesten we allemaal naar binnen. Alle visite hielp mee om alles naar binnen te dragen. Wij gingen evengoed buiten spelen, gewoon in de regen. Dat is niks erg hoor, eigenlijk is het juist leuk. Oma kwam ook buiten en zei: “Kom Elise, dan gaan we in de regen rennen.” Ze gaf me een hand en samen zijn we heen en weer gaan rennen. Oma kan best hard hoor.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.