Maandelijks archief: november 2016

Oma’s 58e verjaardag

Elise, 28-2-2012  – De piano’s van oma en opa

Weet je, bij mijn opa en oma thuis staan twee piano’s. Op die van oma mag ik wel eens muziek maken. Dan zet oma de kookwekker en mogen Jelle en ik om beurten. Gisteren was er visite bij oma en opa en het leek me wel handig om uit te leggen hoe dat nu zit met die piano’s.

Kijk, deze piano is van opa.

img_6144

en die andere is van oma.

img_6146

Die van opa is nieuw en is ook heel groot. Die van oma stond hier altijd al. “Ja hè, oma?”

“Ja, dat is zo. Deze stond hier altijd al.”

Ik snapte niet zo goed waarom iedereen toen moest lachen. Het is echt zo hoor. Je kan het ook gewoon zien dat die van opa veel nieuwer is dan die van oma.

 

Jelle –  8-7-2013 – Boeven vangen.

boeven-vangen

Bij oma stond een grote kist vol speelgoed, maar het mooiste vond ik de politieauto. Die had lampjes die knipperden en een sirene. Niet zo’n hele harde sirene, maar daar hou ik ook niet van.

boeven-vangen-1

 

Met die politieauto ging ik boeven vangen. Ik reed met de auto naar oma en mama, want zij waren boeven en moesten in de auto. Elise was ook een boef en Erik, maar ook opa en gromi en gropi. Iedereen was boef, dus ik had het er heel druk mee. Toen ze allemaal in de auto zaten moesten ze mee naar de gevangenis.

Elise speelde mee, maar die zei dat ze een sleutel had zodat ze iedereen kon bevrijden. Ze liep naar iedereen toe en draaide de sleutel om. “Jullie zijn weer vrij!”Dat gaf niks hoor, want dan begon ik gewoon weer opnieuw.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , , , | Een reactie plaatsen

Onze nieuwe flat – vervolg

28 oktober 2016

de-nieuwe-flat

Elise – 28-2-2012

Oma kwam mij bij school ophalen. Ik vond het leuk en ook een beetje niet leuk. De dagen waren allemaal al zo anders doordat we een nieuw huis hadden gekregen. Mama was steeds maar aan het werk en moest heel veel heen en weer rijden om spullen te halen. Vaak nam ze ons dan mee en mochten we helpen. Eigenlijk wilde ik gewoon wel weer iets leuks doen.

prinsessenbed.
Opa Arie had mijn nieuwe bed in elkaar gezet. Een heel mooi prinsessenbed met hartjes. Ik was er echt wel blij mee hoor, maar eigenlijk vond ik het bed van Jelle mooier. Maar ja, dat is een jongensbed, een brandweerautobed.

Volgens mij liepen Jelle en ik flink in de weg. Er was iedere keer wel iemand die riep dat we iets niet mochten, of dat we voorzichtig moesten doen, of dat we even aan de kant moesten. Pffffffffffff, ik kreeg er een punthoofd van. Gelukkig bedacht oma dat we nog wel even naar buiten konden totdat mama terug was. Die was alweer spullen aan het halen en als ze daarmee klaar was zou ze patat meenemen.

Samen met Jelle liepen oma en ik naar het speeltuintje. Onderweg kwam ik allerlei dingetjes tegen die ik wel gebruiken kon. Van oma mocht ik alles bewaren, zolang het maar in mijn jaszak paste. De dromenvanger paste daar duidelijk niet in en hij was ook een beetje stuk. Maar toch vond ik hem heel mooi, maar ja, ik kreeg hem echt niet in mijn jaszak.
“Daar is een prullenbak, doe hem daar maar in.”

“Hij past niet oma!”

“Leg hem er dan maar naast.”

Dat deed ik en daarna ging ik gauw naar de glijbaan.

Bij de glijbaan bleef ik kijken naar twee jongens. De ene zat in een winkelwagen, de ander duwde hem heel hard. Eén van de wielen kwam in een kuil en het hele ding viel ondersteboven. De jongen zat over zijn benen te wrijven en hij kreunde een beetje. Wat denk je dat oma toen deed? Ze pakte haar telefoon:

“Er moet met spoed een ambulance komen hoor. We hebben hier een jongen die ernstig gewond is. Komen jullie snel!”

De twee jongens keken heel verbaasd en ook een beetje bang. De grootste zei tegen oma: “Heeft u echt een ambulance gebeld?”

Oma schoot in de lach. “Natuurlijk niet. Het was gewoon een grapje.”

“O, gelukkig.”

Dom van die jongens dat ze dat niet begrepen. Natuurlijk maakte oma een grapje. Dat snapte ik zelfs.

Ineens werden we geroepen. Ja hoor, daar was mama met de patatjes!

 

Jelle, 8-07-2013

Jeetje, opa Arie en oma waren al heel vroeg hier. Mama en ik hadden nog maar net Elise naar school gebracht en toen waren ze er al. Ik vond het leuk dat ze er alweer waren, maar weet je wat ik gek vond? Dat mama met opa Arie mee ging en ik bij oma bleef. Hmmm…………….daar moest ik even over nadenken hoor en ik ging op de radiator in de gang zitten met mijn duim in mijn mond.

Oma tilde me op en samen gingen we tv kijken. Na het televisie kijken deden we onze jas aan en gingen de eendjes voeren. Lekkere domme eenden waren het, want ze wilden het brood niet opeten. Volgens oma stonden we te dichtbij. Ik denk dat ze gelijk had, want toen we wegliepen keek ik om en zag ik dat ze naar het brood toe zwommen.

img_6092

Weet je waar we ook geweest zijn? Bij de werkmannen. Volgens oma heten ze bouwvakkers. Ze waren een hele berg zand aan het maken.
“Wil ik op klimmen.”

“Dat mag niet, die berg is van de bouwvakkers.”

“Ik word ook bouwvakker.”

“Dan moet je eerst groter worden en niet meer in je luier plassen. Dat doen bouwvakkers niet.”

Ja, makkelijk gezegd, maar eerlijk gezegd is het best makkelijk om gewoon in die luier te plassen.

“Rare wielen, oma.”

“Die wielen heten rupsbanden. Daar kunnen ze goed mee door het zand rijden.”

Jeetje, dacht ik, wat weet oma veel.

img_6095

Daarna zagen we nog andere bouwvakkers. Die waren stenen aan het verplaatsen. Iedere keer een hele grote stapel tegelijk. Dat wilde ik ook wel, maar dan moet ik vast ook eerst leren om niet in mijn luier te plassen.

Na het kijken bij de bouwvakkers zijn we naar onze nieuwe flat gegaan. Daar hebben we een broodje gegeten. Er was nog steeds veel herrie van de cirkelzaag, zodat ik steeds mijn handen voor mijn oren deed.

Mama had speelgoed meegenomen en ik vond een tractor met een soort graafding er aan en daarmee kon ik mooi de bouwvakkers nadoen. Ik stapelde de legostenen op en die ging ik met de tractor naar een andere plek brengen.

Ineens was het tijd om Elise uit school te halen. Ik mocht mee met oma in de auto van opa Arie. Die is veel groter dan oma’s eigen auto. We haalden eerst onze stoeltjes op uit de oude flat. En weet je wat grappig was. Ze waren hetzelfde als de stoelen die bij de nieuwe eethoek horen.

Toen we terugkwamen was mijn nieuwe bed in elkaar gezet. Nou ja, nieuw? Het is het oude bed van Jordy, maar voor mij is het nieuw. Het is een brandweerautobed. Mooi rood en het heeft nep-wielen. Daar hebben Elise en ik in zitten spelen. Elise heeft ook een nieuw bed, maar ze vond die van mij geloof ik mooier.

Aan het eind van de dag aten we patatjes met een kroket. Dat was lekker!!

Categorieën: Algemeen, Anekdotes | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.