Maandelijks archief: maart 2017

Een hele dag bij opa en oma

Elise, 28-2-2012

IMG_6412

Weet je, oma  en opa wonen ver weg,  dan moeten we heel lang in de auto. Maar de dag er voor was ik met mama en Jelle naar het circus geweest en ging ik pas laat slapen, daardoor viel ik onderweg naar oma en opa in slaap. En dat is dan zó gek, dan duurt het ineens helemaal niet lang.

Oma en opa hebben een boel LEGO waar Jelle en ik mochten spelen. Dat deden we ook, maar ik wilde toch ook wel graag op oma’s piano en ook op die van opa. Volgens opa is dat geen piano maar een orgel. Moeilijk woord hoor dus vroeg ik: “Opa, mogen we ook op dat ding?” Natuurlijk mocht het, maar niet meteen. Eerst gingen we een boterham eten en daarna nog naar de kinderboerderij. Naar het grote varken, want dat wilde ik graag. Die vond ik vorige keer zó leuk. Jelle niet hoor, die was er bang voor.

Er waren een heleboel lammetjes in de wei. Jammer dat het hek dicht was, want anders had ik dichterbij ze gekund om ze te aaien. In een hok waren ook hele kleine geitjes. Eéntje kwam heel dichtbij. Zo lief, en ze vond het fijn om geaaid te worden.

Jelle en ik mochten helpen met het voeren van de koeien. Dat was leuk zeg en toen het varken gevoerd werd gingen we met die mevrouw mee. Een herrie dat die varkens maken met eten. Er waren ook drie biggetjes, die gingen later in de modder spelen. Weet je trouwens wat opa later zei toen we pannekoeken gingen eten? Dat wij net zoveel geluiden met eten maakten als die varkens. Nou ja zeg!

Voor het avondeten mochten Jelle en ik op de piano en dat andere ding. Om beurten en dan zette oma de kookwekker zodat we even lang muziek konden maken. Ik probeerde de muziek van Belle en het Beest op de piano te spelen. Dat is moeilijk joh!

 

Jelle, 8-7-2013

DSCN4445

Oma en opa hebben zoveel mooie spullen en weet je wel hoe lastig ik het vind dat ik niet overal aan mag komen? Op een tafeltje ligt een hele mooie mevrouw in haar blootje te slapen. Die mocht ik wel aaien van oma. Ik wilde haar optillen, maar dat mocht niet. Ze was ook wel erg zwaar, dus het lukte me ook niet.

In de vensterbank staat een hele mooie boot, die wilde ik langs het schuine stuk naar beneden laten glijden. Dat mocht ook al niet. En met de oude telefoon mocht ik niet bellen. Ik kreeg de hoorn er niet eens af, dus het kon ook niet. Maar ja, volgens oma en opa was het allemaal geen speelgoed en toen ben ik maar met het LEGO gaan spelen.

Na het brood eten gingen we naar de kinderboerderij. Oma ging met ons mee in de auto en opa kwam later op de fiets. Die kon er ook niet meer bij in mama’s auto.

Die kinderboerderij is zo leuk. Er staan allemaal fietsjes, tractors, steppen en andere karren waar je mee mag spelen. Er waren bijna geen andere kindjes, dus niemand die mijn tractor af wilde pakken. Geweldig, ik bleef maar heen en weer rijden. Met de tractor heb ik ook nog geholpen met het voeren van de koeien. Natuurlijk kwam Elise daar ook meteen bij, maar deze keer vond ik dat goed.

Elise had een grote step gevonden en vroeg aan oma of ze kon steppen. Nou, dat kon ze zeg en ik ging haar achtervolgen op mijn loopfiets. Twee keer hadden we een botsing omdat ik haar bijna inhaalde. Dat was een leuk spel zeg. Ik had geen idee dat oma zoiets kon.

Toen we weer thuis waren mochten Elise en ik op de piano’s van oma en opa. Oma zette het kookwekkertje zodat we precies even lang mochten spelen. Die piano van opa heet trouwens anders en die doet het pas als opa ergens op een knop drukt.

Weet je dat ik al steeds beter op mijn beurt kan wachten. Vorige keer werd ik nog helemaal boos toen Elise mocht. Nu niet, volgens mij begin ik het te begrijpen.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , , | Een reactie plaatsen

Jarig

Elise, 28-2-2012, Vijf jaar

IMG_6374

Ik ben alweer vijf jaar geworden en dan mag ik ook op zwemles. Eerst was mijn kinderfeestje en zaterdags kwamen opa’s, oma’s, tantes, ooms, neefjes en nichtjes, toen mocht ik mijn rode feestjurk aan.

Van oma en opa Arie kreeg ik een wereldbol waar een lichtje in zit. Het eerste wat ik ging zoeken was ‘mijn Texel’. Daar ga ik altijd met papa naar toe op vakantie. Oma zocht mee en wees aan waar het ongeveer moest liggen. Ergens in het water van de zee. Jammer dat we het niet echt konden vinden.

Later bekeek de wereldbol nog een keer en riep: “Kijk Erik”, dat is de vriend van mijn moeder, “dit land zit allemaal aan elkaar zonder water er tussen!” Samen bekeken we dat grote stuk land.

Van gromi en gropi kreeg ik een politiepak met pet, fluitje en handboeien. Meteen wilde Jelle met de handboeien spelen. Dat vond ik niet goed, want het was mijn cadeautje. Later mocht hij er wel mee spelen hoor. Toen deed ik de politiejas aan en mocht Jelle de broek aan. En toen ik de jas niet meer aan wilde mocht Jelle hem even aan. Zie je wel dat ik al heel groot ben en samen kan delen en begrijp ik dat Jelle eigenlijk altijd alles wil wat ik ook heb of doe. Jelle is gewoon kleiner dan ik en aapt alles na. Maar dat hoort zo.

Oma maakte in mijn slaapkamer een foto van ons toen ik me aan het opmaken was met de make-up die ik van een vriendje had gekregen. Zó grappig die foto, want oma stond er zelf ook op.

Natuurlijk heb ik nog veel meer gekregen, maar het is zoveel. Dat ga ik allemaal niet opnoemen.

Jelle, 8 juli 2013, De verjaardag van mijn grote zus

IMG_6373

De vijfde verjaardag van mijn grote zus.

Wat denk je? Krijgt Elise een politiepak. Maar dat wil ik ook en dan wel nu meteen. Mama stelde voor dat ik ook zo’n pak voor mijn verjaardag zou krijgen, maar dat is niet wat ik wil. Dikke tranen huilde ik. Vooral omdat ik er van Elise niet eens mee mocht spelen.

Ik ben maar wat anders gaan doen en heb in mijn eigen keukentje staan koken. Met een hand vol doekjes liep ik de kamer in en vroeg aan opa en oma of ze ook een doekje wilden. Gelukkig zeiden ze “ja”. Het was een mooi groen doekje en toen moest ik alleen nog weten of er zout op moest. Allebei wilden ze dat en ook gromi en gropi wilden wel zo’n doekje met zout hebben.

Gelukkig had Elise zich bedacht en mocht ik wel met het politiepak spelen. Ik trok de jas aan en nam de handboeien mee.

“Oma, wil naar de vangnis?” Het was alleen jammer dat de handboeien niet pasten. Oma heeft ook veel te dikke armen, maar liep wel gewoon met mij mee. De vangnis was in mijn kamer achter mijn bed. Daar paste oma ook al niet. Ze is gewoon helemaal te dik.

Gromi wilde ook wel mee naar de vangnis, maar ook bij haar pasten de handboeien niet. Toen bleef ze gewoon zitten. Nou ja…………………….

 

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Geen tijd

Elise, 28-2-2012

geen-tijd

Dinsdag was ik jarig, vijf jaar ben ik geworden. Ik was net lekker aan het kleuren toen de telefoon ging. “Elise, oma voor je aan de telefoon.”

Ja hoor, daar heb ik nu toch geen tijd voor. Ik wil niet iedere keer gestoord worden. Dat zei ik ook tegen mama, maar oma wilde graag iets tegen me zeggen. “Nou één ding dan hoor”.

Oma feliciteerde me met mijn verjaardag en vroeg wat ik allemaal gekregen had. Snel gaf ik antwoord en zei toen heel zachtjes tegen mama: “Ik heb nu geen tijd meer hoor, ik wil kleuren”.

Oma hoorde me smoezen en zei dat ze me niet verstond. Nou ik was mooi alweer weg en dacht: “Laat mama dat verder maar opknappen. Oma komt toch zaterdag, dan kan ze me toch ook feliciteren.”

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | 1 reactie

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.