Maandelijks archief: augustus 2017

Staand plassen

Jelle, 8-7-2014

 

staand plassen

We gingen met oma naar de Beemster kaasboerderij. Daar is een hele grote winkel waar de kaas helemaal tot aan het dak ligt. Op de toonbank stonden schoteltjes met allemaal stukjes kaas en Elise en ik mochten van ieder schoteltje een stukje pakken. Eigenlijk had ik wel alle kaas op willen eten.

Eerlijk gezegd vond ik de binnenspeeltuin waar we later heengingen leuker. Maar weet je wat ik het allerleukste vond? De wc speciaal voor jongetjes, waar je staand moest plassen. Volgens oma heet dat een urinoir. Ik heb wel vier keer geplast, zo leuk vond ik dat. Thuis moet ik van mama altijd zitten op de wc. Oma vond het wel een beetje raar dat ik zo vaak moest plassen. Als oma vraagt of ik nog moet plassen hoef ik nooit en nu ging ik in een uur tijd wel heel vaak.

Er waren nog twee jongetjes, daar hebben we mee gespeeld. Tikkertje deden we, maar het was wel raar dat ik iedere keer de tikker moest zijn. Als ik iemand aantikte stonden ze altijd net op een plek waar ze niet getikt mochten worden. Rare spelregels hadden die twee jongens hoor.

IMG_7161 - kopie (2)

Na het spelen mochten we nog een ijsje uitkiezen. Ik koos dezelfde als het ene jongetje ook had. Die was daar met zijn opa. Het was een waterijsje. Elise koos een schatkist, maar ik heb al een echte schatkist en waterijs is hartstikke lekker. Vooral als je dorst hebt.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Mijn fietsenstalling

Elise, 28-2-2012

IMG_7162 - kopie

“Oma, toen je ons de vorige keer kwam ophalen mocht ik paardrijden!”

“Ja, dat weet ik nog, maar nu regent het.”

“Dan zijn de paarden misschien wel binnen, hè oma?”

“Ik denk het wel, en als ze buiten zijn, dan hebben ze een hele natte rug.”
We gingen dus niet naar de paarden, maar wel naar de binnenspeeltuin van het vakantiepark. En weet je, daar ging mijn tweede tand er uit. Ik liet ‘m aan oma zien en zij ging ‘m schoon wassen bij de kraan en ik waste mijn handen, want er zat een hoop bloed aan.

“Je krijgt al een aardige fietsenstalling, Elise. Ik bewaar je tand zolang in mijn broekzak.”

“Niet kwijtraken hoor oma!”

IMG_7161 - kopie

Natuurlijk raakte oma ‘m niet kwijt, maar ik zelf later wel. Eerst gingen we nog een ijsje eten en ik koos een schatkist. Dat was meteen een mooi doosje om mijn tand in te bewaren. Thuis maakte ik de schatkist schoon wat meteen een grote kliederboel werd. De aanrecht helemaal nat, de vloer nat maar dat heeft oma gelukkig weer droog gemaakt. Daarna kon mijn tand in de schatkist. Ik hield ‘m de hele tijd bij me en af en toe haalde ik mijn tand er weer uit.

Toen mama thuis kwam wilde ik mijn tand laten zien. Zó dom, want ik liet ‘m per ongeluk vallen en hij viel precies tussen de kussens van de bank. Ik probeerde ‘m nog te pakken, maar duwde ‘m steeds verder naar beneden.

Mama probeerde het met een tangetje en oma hield de zaklamp er bij en duwde het kussen opzij. Bijna had mama ‘m te pakken, maar ja, het lukte uiteindelijk allemaal niet.
“Nu heeft je tand een mooi bedje, we leggen er een kussentje op zodat de tandenfee begrijpt dat ze hier je tand moet weghalen”, zeiden Erik en mama.

Voortaan, als er weer een tand uit is, mag ik ‘m niet mee

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , , | 1 reactie

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.