Maandelijks archief: december 2018

Sinterklaascadeaus

Elise, 28 februari 2012

Mama, Jelle en ik waren kerstkaarten aan het maken toen oma en opa binnen kwamen. Ik gaf oma meteen de kaart die ik voor haar had gemaakt. Oma vond ‘m mooi, en ging lezen wat ik er in geschreven had.

IMG_8753

Oma zei dat ze iets wilde vertellen: “Sinterklaas heeft nog een paar cadeautjes voor jullie bij ons gebracht. Op 5 december werd er ’s avonds heel laat aangebeld. Ik lag nog in bed en schrok een beetje. Omdat opa nog niet thuis was dacht ik dat hij het was en dat hij de sleutel vergeten was mee te nemen. Snel trok ik mijn ochtendjas aan en ging de deur open doen. Wie denk je dat er toen voor de deur stond? Sinterklaas, met deze tas met cadeautjes. Hij had geen tijd meer om ze naar jullie te brengen, dus moesten wij dat doen.”

IMG_8712

Goh, bij ons was Sinterklaas heel vroeg, dan is hij vast daarna naar opa en oma gegaan. Eerst mocht Jelle een pakje uitpakken, daarna was ik aan de beurt. Ik was zó blij met m’n cadeau, want het was een boek waarmee ik kan leren hoe ik dieren moet tekenen. Met mama was ik al een paar keer bij de bibliotheek geweest, maar dan moest het boek altijd weer terug. Deze is van mij, die mag ik houden.

Toen alle pakjes uitgepakt waren wilde ik meteen gaan tekenen. Dat was me toch moeilijk. Het lukte allemaal niet en ik werd er bijna boos door. Toen ging oma me helpen en ze vertelde me dat ik goed naar de lijnen moest kijken. Samen met oma heb ik toen een vis getekend. Daarna heb ik nog helemaal alleen een dolfijn getekend. Volgens oma moet ik gewoon goed oefenen en altijd heel goed kijken naar het voorbeeld.

Jelle, 8 juli 2013

Sinterklaas was al lang weer naar Spanje toen oma en opa nog cadeautjes kwamen brengen. Oma vertelde dat Sinterklaas ze bij hun had gebracht en toen vroeg of zij ze naar ons wilde brengen.

IMG_8713

Ik kreeg een mooie heftruck en een kleine sneeuwbol voor bij de kerstversiering. Ik ging hem gauw bij de andere sneeuwbol zetten. Ik kreeg ook nog chocolademunten waar ik er een paar van op mocht eten.

IMG_8714

Oma en opa bleven eten en voordat we gingen eten vroeg opa of Elise en ik bij hem wilde komen. Hij wilde ons iets vragen.

“Wat doen jullie als je hier iets stuk maakt?”, vroeg opa.

“Dan zeggen we sorry”, zei Elise meteen. Ik knikte, want dat doen we hier.

“En als er per ongeluk bij iemand anders iets stuk gaat?”

Elise zei niks en ik dacht “oeps” en zei: “Dat is lastig”.

Opa snapte dat dat lastig is.
“Weet je nog dat jullie een poosje geleden bij ons in de tuin met de bal gingen spelen?”

Ja hoor, dat wisten we nog. Toen was oma jarig.

“Toen jullie naar huis waren zag ik dat de kattenverjager stuk was. Dat groene ding op een steel. Daar is vast de bal tegenaan gebotst. Dat kan, dat is ook niet heel erg, maar het is wel fijn als jullie dat gewoon zeggen.”

Phoe hé, gelukkig was opa verder niet boos, maar voortaan kunnen we het dus beter gewoon vertellen als we iets per ongeluk stuk maken.

 

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.