Maandelijks archief: februari 2019

Letters schrijven

Milou, 27 april 2014

lettertypeschool

Toen we thuis kwamen maakte oma onze rugzakken leeg. In die van mij zat een vriendenboekje. Oma noemde het een geheim dagboek, maar dat was het niet hoor. Het was, echt waar, het vriendenboekje van Mara. Daar mocht ik in schrijven.

Ik vond het wel fijn om dat met oma samen te doen. Oma schreef eerst mijn naam op een papiertje en dan ging ik oefenen. Daarna mocht ik het in het boekje schrijven.

Dat deed oma weer toen ik mijn lievelingsdier moest opschrijven. Dat is een paard en eerst oefende ik weer op het papiertje. Dat ging hartstikke goed.

De moeilijke vragen deed oma zelf. Dan moest ze een hele zin opschrijven en dat kan ik nog niet hoor.

Toen we naar Jordy z’n zwemles gingen mocht ik een bekertje limonade kopen van opa. En net op dat moment kwam mama ook het zwembad binnen. Toen haalde opa drinken voor ons alle vier. Niet voor Jordy want die was aan het zwemmen.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Kleuren

Jordy, 17 mei 2012

cars-th
Oma en opa haalden ons op van school en toen we thuis kwamen was mama net weg. Zij had een afspraak met mijn juf, dus het was heel handig dat oma en opa er waren.

Ik liet opa mijn kleurplaat zien en opa vertelde dat het best lastig is om netjes te kleuren, maar dat een kleurplaat dan wel mooier wordt. Samen met opa zocht ik de kleuren uit voor de Car’s kleurplaat. Toen kon opa goed zien dat ik al heel netjes binnen de lijntjes kan kleuren. Nu maakte ik geen krassen. Maar jeetje joh, wat heb je dan een geduld nodig. Ik was blij dat het af was en ik aan de volgende kleurplaat kon beginnen. Die deed ik meteen lang zo netjes niet meer.

Oma en opa brachten ons naar mijn zwemles en oma ging mee de kleedkamer in. Oma dacht dat ze mij moest helpen, nou dat kan ik echt wel zelf hoor. Ik ging gewoon in een kleedhokje terwijl oma op de bank zat te wachten. Toen ik klaar wasnam ik een aanloop en belandde met een plof op haar schoot. Dat vond ze niet eens erg.

 

 

 

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Eerst even bijkomen

Milou, 27 april 2013

IMG_8829

We gingen met z’n vieren naar Gromi’s verjaardag. Als er veel mensen zijn moet ik eerst altijd even bijkomen en bleef ik dicht bij mama. Ik zag heus wel dat oma en opa er ook waren, en die ken ik ook goed, maar toch is bij mama dan het veiligst.
Toen ik een stukje taart mocht uitkiezen moest mama mee. Mama wilde Jordy met me meesturen, maar nee, dat wilde ik niet. Ik koos appeltaart en heb dat bij mama opgegeten. Niet helemaal op schoot, maar wel bijna. Ik hing tegen mama d’r benen aan.

Later heb ik met Jordy gespeeld in een kamertje waar ook een bed stond. Er was een hele grote kleurplaat. Oma kwam even bij ons kijken en samen hebben we die kleurplaat op de grond gelegd. Het leek wel een vloerkleed, zo groot was het.

Af en toe gingen Jordy en ik ook weer terug naar de huiskamer, want daar stonden allemaal lekkere dingen op tafel. Wij mochten daar ook van pakken, maar dat moesten we wel eerst aan mama vragen.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Oma’s telefoon

Jordy, 17 mei 2012

GSM

Gromi was jarig en samen met mama, Milou en Martin ging ik daar naar toe. Toen ik binnen was ben ik meteen in Gropi’s stoel gaan zitten. Dat is leuk, want dan wordt Gropi zogenaamd boos en dan doet hij dan een soort van mopperen na.

Bij Gromi en Gropi in de flat is een klein kamertje. Daar staat een bed en daar ben ik een poosje gaan spelen nadat ik mijn stuk appeltaart had opgegeten. Er lagen twee leuke boeken waarbij je figuurtjes op de goede plek in het verhaal moest leggen. Aan die figuurtjes zaten magneetjes. Ik kon het verhaal al lezen. Milou niet, die keek naar de tekeningen.

Toen we bijna naar huis gingen wilde ik op mama d’r telefoon een spelletje doen. Dat mocht niet van mama, toen vroeg oma of ik haar telefoon wilde. Nou, die heeft een gekke telefoon. Heel klein en je kan er echt helemaal niks op doen. Zelfs niet toen ze ‘m aan zette.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , | Een reactie plaatsen

Rummikub

Elise, 28 februari 2012

IMG_8825

Ik was naar zaalvoetbal geweest en had een zaalvoetbalcertificaat gekregen. Oma en opa waren bij ons, dus ik kon het meteen aan ze laten zien.

Oma stelde voor om een spelletje te doen, maar toen ik met Twister binnenkwam vroeg oma of ik niet een spelletje had wat aan tafel gespeeld kon worden. Oma zei dat ze van Twister zere armen en benen kreeg. Toen heb ik Rummikub gepakt.

Mama en ik hebben de spelregels een klein beetje aangepast, want de eerste keer dat we dit spel deden duurde het wel heel erg lang. Ik kan heel goed uitleggen dus vroeg ik of oma en opa goed wilde luisteren.

“Kijk, als je drie dezelfde hebt, of drie achter elkaar, dan mag je die op tafel leggen. Ze mogen allemaal een andere kleur hebben. Ze hoeven dus niet allemaal rood of geel te zijn. En kijk, deze joker kan je voor alles gebruiken. Die leg je gewoon tussen 1 en 3 in of zo. Dan is de joker de 2. Snappen jullie het? Dan mag Jelle beginnen en daarna mag ik.”

Ja ik wist heus wel dat we dan de andere kant op gingen, maar dan was ik wel eerder aan de beurt. Jelle snapte het nog niet zo goed, maar volgens mama deed hij dan voor spek en bonen mee. Als Jelle dan zou winnen had hij nog steeds niet gewonnen. Dat vond ik goed, maar mooi dat ik zelf won.

Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.