Fenna 17-01-2013

Mijn derde kleinkind

Fenna, 17-01-2013 – Zingen en dansen

zingen en dansen

Mama was nog maar net thuis van boodschappen doen toen oma, samen met Jelle, bij ons op bezoek kwam.

Oma had een sjaaltje bij zich en vroeg of ik dat wilde hebben. Wel een beetje raar van oma dus ik zei: “Ik heb al een sjaal”. Toen gaf ze het sjaaltje maar aan mama. Zeg nou eerlijk, wat moet ik met al die verschillende sjaaltjes.

Gelukkig had oma ook een doosje Jip&Janneke snoepjes meegebracht, want die wilde ik wel, zelfs al had ik net een doosje rozijntjes op.

Jelle ging met mijn keukentje spelen. Ik hield hem wel goed in de gaten hoor, want uiteindelijk is het mijn keukentje. Jongens zijn heel anders dan meisjes, dus je weet het maar nooit.

Omdat oma mij nog niet had horen zingen vroeg mama of ik met K3 mee wilde zingen. Ik pakte meteen mijn microfoon. Wel jammer dat de batterijen leeg waren, want nu deed hij het niet goed. Mama zocht het goede liedje op. Dat duurde wel lang hoor, want ze had een paar keer het verkeerde. Daarna ging ik meezingen. Eerst heel zachtjes, want ik vond het best een beetje gek. Toen ik vergeten was dat oma zat te luisteren ging ik vanzelf harder zingen. Mama vond dat ik er ook bij moest dansen, maar daar had ik geen zin in.

Advertenties
Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Tags: , , | 1 reactie

Mijn eerste verjaardag

Al mijn oma’s en opa’s waren ’s morgens op mijn verjaardag. Ik heb er wel drie; opa & oma Tiny, opa & oma Linda en oma & opa Arie, die als laatste binnenkwamen. Logisch, want die moesten het grootste eind rijden van allemaal. Jasper en Marjoleine waren ook mee. Dat zijn mijn stiefoom en –tante, maar ik noem ze gewoon bij hun naam als ik kan praten, want het zijn gewoon nog kinderen.

Toen oma en opa Arie binnen kwamen zat ik net heerlijk van mijn eigen taart te eten. Mama had ‘m op de kinderstoel gezet en ik was de enige die er van eten mocht. Toen oma me feliciteerde keek ik wel even naar haar, maar daarna ging ik weer gauw verder met peuzelen. Ik vond het dan ook niks leuk toen mama ineens die taart weer weghaalde. Ik vroeg me af of dat nu wel de bedoeling was, want volgens mij mocht ik hem helemaal op eten. Gelukkig kreeg ik al gauw van oom Nick een cadeautje. Gromi en gropi waren ook gekomen en daar kreeg ik ook al een cadeautje van. Daarna was oma aan de beurt. Ze had twee pakjes, die ik samen met haar mocht open maken. Het ene was een boekje met puzzels van dieren er in en het andere was een boek waar ik niet aan mocht zitten. “Nou lekker dan”, dacht ik. “Krijg ik een mooi boek, mag ik het alleen samen met mama of papa lezen.”

Eerst groter worden

Volgens oma moet ik het bewaren tot later, want nu ben ik nog te klein. Er staan allemaal verhaaltjes in die oma over mij heeft geschreven. Ze heeft er ook een heleboel foto’s bij gedaan van mijn eerste levensjaar. Later zal ik er wel zelf in lezen en kan ik vragen of het allemaal echt zo was als in die verhaaltjes.

Spelen

Na het uitpakken van de cadeautjes ging ik spelen met Elise, Jordy en tante Lindsay. Gezellig met z’n allen op de grond, alleen jammer dat ik nog niet zo goed kan lopen als die twee. Gelukkig wilde oma Tiny met me lopen. Ze hield allebei mijn handen vast en zo liepen we een paar rondjes om de tafel. Oma Tiny zei tegen oma dat het maar goed was dat ze niet zo heel groot was, anders zou ze pijn in haar rug krijgen. Nou, mooi dat ik oma Tiny wel groot vind hoor. Raar dat ze dat zelf vindt dat ze klein is. Ze is toch echt groter dan ik ben hoor.

Eten en slapen

Van mama kreeg ik een halve krentenbol en Elise stond er meteen met haar neus bovenop. Zij wilde de andere helft wel hebben, terwijl ze ook al taart en chippies had gehad. Mijn nichtje is vast een soort veelvraat. Misschien word je dat wel als je bijna twee bent.
Zo tegen een uur of twaalf begon ik best moe te worden. Het was ook zo druk in de kamer, want behalve die drie oma’s en opa’s, gromi & gropi, waren al mijn ooms en tantes er ook. Iedereen zat druk te praten met elkaar en ik vond het eigenlijk wel fijn dat ze weer weg gingen, zodat ik naar bed kon om te slapen. Dat was volgens mama ook wel nodig, want ’s middags kwam er weer andere visite.

Het was heel fijn en ik heb heel veel cadeautjes gehad.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

November 2013 – Een beetje enge oma

Eerlijk gezegd had ik oma nog niet zo lang geleden gezien bij de intocht van Sinterklaas, dus waarom ik haar daarna ineens een beetje eng vond weet ik zelf niet.

Oma kwam, na mijn slaapje, samen met papa mijn slaapkamer in. Eerst lachte ik nog vriendelijk naar haar, maar ineens vond ik het eng. Wat kwam oma doen? Ze was pas nog geweest en nu kwam ze alweer. Ze zat ook vlak naast me aan tafel toen we, samen met papa, een broodje gingen eten. Oma gaf me aldoor een stukje en dat at ik dan op. Halverwege mijn boterham vond ik dat niks en begon ik alweer te huilen.
Zou ik soms een beetje eenkennig worden? Misschien komt dat wel door alle drukte van het Sinterklaas gedoe.
Na het eten zei oma dat we samen een boodschap gingen doen.
“Hoezo, samen? Samen met oma, zonder papa en mama? Ik weet niet of ik dat wel durf hoor” dacht ik bij mezelf.
Ik kreeg mijn jas en wantjes aan, want volgens oma was het buiten koud. Daar had ze wel gelijk in en ik was blij toen ze ook mijn capuchon nog even opzette.
Naar buiten gaan vind ik wel altijd leuk, er is heel veel te zien op straat. Meestal lopen er veel mensen die hun hond uitlaten. Hondjes vind ik lief en ik zou ze best willen aaien, maar vanuit mijn wandelwagen kan ik er nooit bij.
Oma vond het zelf ook koud en ging aan de kant lopen waar het zonnetje scheen. Lekker was dat en ik had er geen last van, want ik zat met mijn rug naar de zon.
Toen we de winkel ingingen werd het ineens een beetje donkerder en oma deed de kap van de wagen naar beneden.
“Oeps, ik ben echt alleen met oma op pad. Nou ja, alles ging goed onderweg, dus het zal wel geen kwaad kunnen” besloot ik.
We waren eerst naar de supermarkt en later ging oma nog naar de kaaswinkel. Daar was ik nog nooit eerder geweest. Wat een grappige winkel, met al die kazen.

Op de terugweg ging ik samen met oma de eendjes voeren. Oma gaf mij ook een stukje brood, maar ik hield het mooi zelf en ging het lekker op zitten eten terwijl oma de eenden voerde.
Druk dat die eenden waren, wat een gesnater. Af en toe kwam er ook nog een meeuw langs, die volgens oma een beetje verdwaald was.
“Meeuwen horen bij zee, Fenna. Deze is vast verdwaald”, zei oma tegen mij.
Oma zal het wel weten. Ze is al zó oud, dat ze vast meer weet dan ik. Misschien ook wel meer dan mijn papa en mama.
Al het brood was op en we liepen weer verder. Oma probeerde nu een beetje in de schaduw te blijven, want de zon scheen recht in mijn wagen. Dat vind ik niet fijn, want mijn ogen gaan dan tranen en ik begon er ook nog van te huilen. Gelukkig draaide oma de wagen om, maar volgens mij is trekken voor oma moeilijker dan duwen, want we zwabberden alle kanten op.

Thuis kreeg ik van papa, voordat ik weer ging slapen, een lekkere papfles.
Laat oma er nou nog steeds zijn toen ik wakker werd. We hebben een poosje samen, op de grond, zitten spelen met mijn knuffels. Best gezellig, zo samen met oma.
En toch vond ik het weer een beetje eng, zodat ik af en toe toch nog ging huilen.
Oma bleef niet eten, ze ging nog naar tante Anne om iets langs te brengen en zou daar blijven eten. Ik vond dat niet erg hoor, want samen met papa en mama eten is altijd hartstikke fijn.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

November 2013 – Sinterklaas

Sinterklaas kwam op zondag in Purmerend aan, daar gingen papa, mama en ik heen.
En niet alleen wij, maar ook tante Anne, oom John, Elise en Jelle, tante Maaike, oom Ron en Jordy. Oom Ron was ook nog jarig, dus die had gewoon dubbel feest.
Het was heel druk toen we in het stadje kwamen. Zo noemen we het centrum hier, “het stadje”. Overal hoorde ik muziek en er liepen zwarte pieten heen en weer te rennen en gek te doen. Ik keek mijn ogen uit.
Weet je wie ik ook ineens zag? Oma en opa Arie. Waar die zo plotseling vandaan kwamen weet ik niet hoor. Ze stonden ineens voor mijn neus, daar moest ik wel om lachen.

Ik mocht bij papa op zijn nek zitten. Dat was nog een heel gedoe, maar eindelijk zat ik goed en keek ik eens om me heen. Wat een hoop kinderen zeg, zoveel heb ik er nog nooit bij elkaar gezien. Iedereen deed opgewonden en sommige kinderen waren aan het zingen.
Aan de overkant zag ik oma en opa Arie staan. Ook gek, want vlak daarvoor stonden ze nog dicht bij ons. Ze waren foto’s van ons aan het maken, dus zwaaide papa naar ze zodat ze begrepen dat wij hen zagen.

Sommige zwarte pieten kwamen heel dichtbij, maar ik vond het helemaal niet griezelig. Het was gewoon leuk, vooral de zwarte pieten die kunstjes deden op straat.
We stonden best al heel lang te wachten toen eindelijk Sinterklaas op zijn paard door de straat reed. Wat een mooie meneer is dat, met die lange rode mantel en zo’n hoge rode hoed op zijn hoofd. Mama zegt dat zo’n hoed een mijter heet. Nog nooit van gehoord, maar ik ga proberen om dat woord te onthouden.

Zo stonden oma en opa Arie nog aan de overkant en zomaar ineens stonden ze weer achter ons.
“Die kunnen hard lopen”, dacht ik nog.
Ik kreeg een kusje van ze, want ze gingen weer weg. Jammer, want wij gingen nog met de optocht mee lopen. Het was best leuk geweest als ze ook nog even mee konden, maar ze moesten naar een verjaardag, helemaal in Apeldoorn.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

November 2013 – Op visite bij oma

Soms is mijn oma een beetje dom, want op de dag dat ze 55 werd moest ze gewoon werken.
Ze was vergeten om vrij te vragen en mijn papa en mama hadden juist bedacht dat ze dan dat weekend niet weg zouden gaan, zodat ze naar oma’s verjaardag konden.
Wat bleek, oma vierde het een weekend eerder en dat was nou net het weekend dat papa en mama, met een paar vrienden, een huisje hadden gehuurd. We konden dus niet naar oma’s verjaardag, maar zijn op een andere dag gegaan.
Met de auto gingen we er naar toe en al gauw had ik in de gaten dat het een lange rit zou worden. Jeetje zeg, wat woont die oma een eind weg. En dan te bedenken dat ze vroeger hier vlak in de buurt woonde.

De jongste kinderen van opa Arie waren ook thuis. Dat zijn dus mijn stiefoom en –tante, maar omdat het zelf nog kinderen zijn heb ik al meteen besloten dat ik geen oom en tante tegen ze ga zeggen. Een voordeel is dat ze wel met me wilden spelen.
Af en toe een beetje te veel en dan zei oma er iets van. Dan werd ik weer een poosje met rust gelaten en kon ik even mijn gang gaan. Dat duurde meestal niet lang, want dan werd ik weer geknuffeld en laat ik dat nou niet erg vinden. Ik hou van knuffelen en knuffel alles wat los en vast zit.

Na de autorit had ik honger gekregen en mama ging mijn fles warm maken in de magnetron. Bij oma op schoot zat ik te wachten en mooi dat ik haar meteen ook even kon knuffelen.
Mijn fles dronk ik bijna helemaal leeg en daarna ging ik op onderzoek uit.
In de kamer stond een tas met speelgoed en samen met mijn ‘stieftante’ haalde ik alles uit de tas. Er zaten twee leuke poppen in die ik ook ben gaan knuffelen, maar ook de knuffelbeestjes vond ik lief. Al gauw kwam ik een autobus tegen met knoppen er op. Als ik daar op duwde kwamen er geluiden of muziekjes uit. Dat was leuk, daar kon ik bij dansen terwijl ik op mijn billen zat.
Toen ik alles bekeken had besloot ik het tafeltje bij de bank eens te onderzoeken. Er stonden kopjes en glazen op, waar ik natuurlijk niet aan mocht zitten. Iedere keer werd alles zo neergezet dat ik er net niet bij kon.
Weet je wat me opviel aan het tafeltje? Er zaten niet van die zachte plastic stukjes op de hoeken van de tafel. Dat hebben we thuis wel en het leukste is om die er af te halen. Dan loop ik om het tafeltje heen en haal één voor één die plastic dingen weg. Papa gaat ze er dan gauw weer opzetten, omdat hij bang is dat ik val en me precies aan zo’n hoek zal bezeren.
Bij oma en opa Arie waren die dingen dus niet. Ook niet toen ik nog eens keek en er om heen liep om te kijken of ze aan de andere kant wel zaten.

Opa Arie was druk aan het koken en thuis staat er een hekje zodat ik de keuken niet in kan. Hier kon dat wel, maar ik mocht het niet van mama. Ze zette me in de kinderstoel en ging alvast mijn eten warm maken. Het was best lekker hoor, maar eigenlijk was ik te moe om te eten, want in de auto had ik niet geslapen, dus ik was al heel lang wakker.
Toen iedereen aan tafel zat had ik nog maar een klein beetje van mijn eten op, maar ik wilde echt niet verder eten. Van oma kreeg ik toen een rijstwafel, die ik lekker uit elkaar ging pulken. Af en toe stopte ik een stukje in mijn mond, of ik gaf het aan papa.
Na het eten kreeg iedereen een toetje en oma had voor speciaal voor mij een peutertoetje gekocht. Nou, dat was lekker. Jammie, daar had ik er wel twee van gelust.

Daarna ben ik nog even gaan spelen, terwijl papa en mama een kopje koffie kregen voordat we weer naar huis zouden gaan.
Oma knuffelde me, toen we weg gingen, en ik dacht dat ik eindelijk oma’s bril eens een keer kon pakken. Het lukte bijna, maar oma had het door en liet me door de bril kijken. Daar moest ik om lachen, want ik zag meteen bijna niks meer. Daarna zette ze haar bril zelf weer op en eerlijk gezegd vroeg ik me af of oma nog wel iets kon zien. Het zal wel, want ze heeft die bril altijd op. Later zal ik eens vragen hoe het kan dat oma wel iets ziet door haar bril en ik niet.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

September 2013 – Schuitje varen

Van mama wist ik dat oma zou komen eten. Toen ze binnen kwam was de tafel gedekt en zat ik al in de kinderstoel. Oma had een cadeautje voor me meegenomen en kwam naast mij zitten. Samen met papa scheurde ik het papier weg. Dat scheuren van het papier is altijd spannend, want je weet maar nooit wat er onder vandaan komt.
Oma had een bakje gevuld met rijstwafel en Nijntje koekjes. Die vind ik zo ontzettend lekker.
“Vraag maar aan mama of je al zo’n koekje mag”, zei oma tegen mij.
Verbaasd keek ik oma aan. Hoe kon ik dat nu aan mama vragen terwijl ik helemaal nog niet praten kan? Beetje dom van oma.
Mama had de vraag ook gehoord en zei dat ik eerst mijn broodje op moest eten, dan mocht ik daarna nog een Nijntje koekje.
Brood vind ik ook heel lekker hoor. Mama prikte aldoor een stukje aan mijn vork, daarna probeerde ik het in mijn mond te stoppen. Dat ging niet makkelijk, dus soms haalde ik stukje van de vork af en stopte het met mijn hand in mijn mond.
Toen mijn broodje op was haalde mama het papier van het Nijntje koekje en heb ik die nog helemaal opgegeten.

Na het eten ging ik op de grond spelen. Weet je dat ik al kan staan bij mijn speelgoedkist? Oma vond het hartstikke knap van me en bleef, op haar hurken, bij me zitten. Ik haalde van alles uit de kist, liet het oma zien en legde het weer terug. Uiteindelijk pakte oma een “knisperboekje” en ging met me op de bank zitten. Samen lieten we het boekje knisperen en kraken. Daarna kreeg ik nog een lekkere papfles. Ik dronk ‘m bijna helemaal leeg en toen was mijn buik goed vol. Ik knuffelde nog even met mama, tot ik zag dat oma foto’s ging maken. Daar moest ik eens even goed voor gaan zitten, want ik vind het leuk om op de foto te gaan.
Toen oma klaar was met foto’s maken ging ik bij haar op schoot. Oma hield me bij mijn handen vast en wiebelde me heen en weer. Ze zong er een liedje bij:
“Schuitje varen, theetje drinken. Varen we naar de Overtoom, drinken we zoete melk met room. Zoete melk met brokken, Fenna mag niet jokken.”
Dat was een leuk spelletje, waar ik helemaal blij van werd. Maar weet je wat ik nog leuker vond? Oma’s bril pakken, terwijl ik op haar schoot stond. Ik lachte naar oma en dan ineens probeerde ik met mijn handen haar bril van haar neus te halen. Mooi dat oma dat in de gaten had, want gauw draaide ze haar hoofd een beetje anders en kwam mijn hand tegen oma’s mond. Oma blies tegen mijn hand. Dat kriebelde een beetje, waardoor ik er om moest lachen. Een paar keer probeerde ik toch weer haar bril te pakken, maar het lukte me mooi niet. Mijn oma is veel te zuinig op haar bril en veel te slim om hem af te laten pakken.

Na alle spelletjes was ik best moe en bracht papa me naar bed. Ik zwaaide nog even naar oma en was blij toen ik in bed lag.
Later, toen ik weer wakker werd en beneden kwam, was oma er niet meer. Papa vertelde dat ze naar gromi en gropi was, omdat ze daar ’s avonds ging eten.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

Augustus 2013 – Johanna’s Hof

Omdat Gropi 85 jaar werd ging ik met papa en mama mee naar het feest in Johanna’s Hof.
Dat is een pannekoekrestaurant in de duinen in Bakkum.
Oma en opa Arie waren daar natuurlijk ook, want gropi is oma’s vader. Voor gropi had ze niet eens een cadeau mee, maar voor mij wel. Ze noemde het een souvenir uit Engeland en het was een schattig popje met roze haar. Ik vond het popje heel leuk en gaf het meteen een knuffel.

Toen gromi en gropi er ook waren kreeg iedereen koffie met gebak. Ik mocht een beetje proeven van mama en papa. Ik zat vlak bij Elise. Dat vind ik zo’n lief nichtje. We gingen samen nog even knuffelen en daar moet ik dan altijd om lachen.

Ineens tikte oma met haar lepeltje tegen haar koffiekopje. Ze hield een speech en daarna ging ze piano spelen voor gropi. Dat was alvast een klein cadeautje, want van alle foto’s die oma en opa Arie die dag gingen maken zou ze een fotoalbum in elkaar zetten. Dat kreeg opa dus niet meteen, want het was nog lang niet af. Ze was er zelfs nog niet eens aan begonnen.

Na de koffie mocht iedereen naar buiten, naar het bezoekerscentrum, door de duinen wandelen, in het speeltuintje spelen of naar de beestjes in de kinderboerderij.
Mama, papa en ik bleven eerst nog even binnen, want ik moest mijn fles nog drinken. Dat kan natuurlijk ook wel buiten, maar als ik veel hoor en zie vergeet ik dat ik drinken moet.
Daarna gingen wij ook naar buiten. Dat was leuk want daar kon ik mooi kijken naar Elise en Jordy. Die gingen met tante Anne en tante Maaike in het speeltuintje. Jammer dat ik niet mee kon doen, maar ik kan nog niet lopen.
Papa en mama hoopten eigenlijk dat ik even in slaap zou vallen anders zou ik tijdens het pannekoeken eten veel te moe zijn. Natuurlijk viel ik niet in slaap. Er was zo veel te zien en te horen. Papa wist daar wel raad mee. Hij ging met mij, in de wandelwagen, een stukje wandelen. Nou ja, wandelen? Hij was bijna aan het hardlopen, maar gelukkig viel ik daar wel bij in slaap.

Toen ik weer wakker werd zaten we ineens weer binnen. Iedereen met een pannekoek voor z’n neus, behalve ik. Het rook wel heel lekker, maar volgens mama ben ik nog te klein voor zoiets en daarom kreeg ik een boterham met jam. Een bruine, met pitjes nog wel en die heb ik helemaal opgegeten, terwijl mama bang was dat ik die pitjes niet lekker zou vinden. Nou, mooi dat ik het lekker vond. Daarna kreeg ik nog lekker uit mijn beker te drinken.

Oma kwam af en toe bij me kijken en na afloop vond ze dat ik een grote meid was geweest, want ik had helemaal niet gehuild.
Nee, natuurlijk niet. Het was toch een gezellig feestje. Dan ga je toch niet huilen.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

Juli 2013 – Met oma thuis

Mijn oma woont best ver weg, dus heel vaak komt ze niet, maar laatst kwam ze een hele dag. Dat kwam goed uit, want zo kon ze mooi op mij passen. Papa en mama vinden mij namelijk nog te klein om alleen thuis te blijven. Wel slim van ze, want ik kan nog niet eens zelf uit bed komen en mijn eten klaarmaken.

Na mijn ochtendslaapje gingen oma en ik meteen boodschappen doen. Dat was gezellig, want oma was de hele weg tegen me aan het praten. Ze vertelde wat er allemaal te zien was onderweg. Ik vond het knap van oma dat ze hier zomaar de weg wist, maar later hoorde ik van papa en mama dat ze hier altijd gewoond heeft, tot ze bij opa Arie ging wonen.
In de winkel wist oma ook al gauw alles te vinden en ik kreeg de twee broden boven op de wandelwagen, zodat ik de zakken vast kon houden. De zakken knisperden een beetje en ik vond het wel jammer dat ik ze niet in mijn mond kon doen. Daar lagen ze te ver voor weg en ze waren te zwaar om naar me toe te trekken.
Thuis mocht ik in de box spelen terwijl oma een broodje ging eten. Ik rolde van mijn rug op mijn buik, werd toen een beetje moe en wist niet goed hoe ik terug moest dus begon ik een beetje te zeuren. Oma tilde me uit de box en nam me op schoot, terwijl ze aan haar laatste broodje begon. Ze gaf mij ook een heel klein stukje, zodat ik daar lekker op sabbelen kon.
Papa had aan oma verteld dat ik altijd om drie uur mijn flesje drink en daarna ga ik dan naar bed voor een slaapje.
Ik was, door dat boodschappen doen, om twee uur al moe, maar had ook honger. Weet je wat oma toen deed? Die bracht me toen al naar bed. Dat was wel fijn, maar door de honger kon ik niet slapen. Ik moest er van huilen en ik werd een beetje boos ook nog. Snapte oma dan helemaal niet dat ik liever eerst dat flesje wilde? Beetje dom van haar hoor.
Heel dom was oma ook niet, want ze kwam me toch weer uit bed halen om me eerst mijn flesje te laten te drinken. Ik vond dat zó fijn, en iedere keer voelde ik met mijn handje aan oma’s gezicht. Tijdens het laatste beetje drinken viel ik bijna in slaap en na mijn flesje bracht oma me weer naar boven zodat ik heerlijk kon slapen.

Om een uur of vijf werd ik pas wakker en toen waren tante Maaike en Jordy er ineens ook. Van allebei kreeg ik een hoop knuffels en halverwege het knuffelen kwam mama ook binnen. Dat vond ik helemaal fijn en ik lachte mijn breedste lach naar mama.
Samen met Jordy ging ik op de grond spelen. Jordy wilde alsmaar over me heen klimmen, want dat doet hij bij zijn papa en mama ook als die op de grond zitten of liggen. Gelukkig zei tante Maaike dat hij dat niet mocht doen, omdat ik nog zo klein ben.

Later gingen we met z’n allen eten. Ik zat in mijn wippertje op een tafeltje, bij de grote tafel en kreeg een stukje brood in mijn handen. Dat eten wat mama, papa, oma, tante Maaike en Jordy zaten te eten hoef ik nog niet hoor, ik vond het maar raar ruiken. Ik kreeg gemalen worteltjes en dat vind ik echt heel lekker. Mama had me in een ander stoeltje, bovenop de tafel gezet. Oma keek haar ogen uit, want zo’n stoeltje had ze nog niet eerder gezien.
Na het eten ging oma weer naar huis. Ze gaf mij een knuffel en ik kroop met mijn hoofd helemaal in haar hals weg. De volgende keer dat ik haar zie is op de verjaardag van gropi, want oma gaat al gauw op vakantie naar Engeland. Dan is ze nog verder weg dan waar ze woont.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

Juni 2013 – De verjaardag van tante Anne

Tante Anne vierde haar verjaardag en ik ging met papa en mama mee naar het feest. Er zaten al een boel mensen toen we binnen kwamen. Mama ging op haar hurken zitten omdat Elise me een kusje wilde geven. Voordat Elise dat kon doen werd ik door Chico begroet. Hij likte met zijn tong over mijn hele gezicht. Voor dat ik kon bedenken of ik dat wel leuk vond kreeg ik een kusje van Elise. Dat vond ik wel veel fijner dan de lik die ik van Chico kreeg. Getsie, wat heeft die hond een natte tong. Eerlijk gezegd ben ik blij dat wij twee poezen hebben in plaats van een hond.

Mama ging iedereen feliciteren en gedag zeggen en dat vind ik een heel gedoe, want iedereen begon om de beurt tegen me te praten en ik weet nog niet hoe ik terug moet praten. Ik was daarom blij dat mama eindelijk ging zitten.
Ze kreeg een stukje taart, waar ik nog steeds niet van mag proeven, terwijl Elise bij iedereen mee stond te eten. Ze leek wel een bedelaar, zoals ze liep te schooien bij alle visite. Ze doet dat trouwens wel heel schattig hoor, want ze kijkt dan heel lief, probeert iets te zeggen, wiebelt een beetje met haar schouders en hoofd waardoor iedereen moet lachen en haar een hapje geeft.
Tante Maaike, oom Ron en Jordy kwamen na een poosje ook en meteen kreeg ik van Jordy een kusje. Hij is zo lief, hij doet altijd heel voorzichtig met me en heeft ook nog eens dezelfde kleur haar als ik heb.
Vanaf mama d’r schoot zat ik te kijken hoe Jordy en Elise op de grond met elkaar speelden. Later kwam er een meisje binnen die precies op Elise leek. Ik snapte er even niks meer van. Waren er nu ineens twee Elises?
Die tweede Elise ging ook op de grond spelen, maar leek het af en toe ook wel een beetje eng te vinden. Dan liep ze gauw naar haar vader of haar moeder, waar ze het al gauw leuker vond omdat er bakjes chips op het tafeltje stonden. Zo te zien vond ze dat erg lekker, want toen ze er niet meer van mocht eten moest ze héél erg huilen. Dikke tranen rolden er over haar wangen en het snot kwam uit haar neus vandaan. Volgens mij moet die chips dan wel heel erg lekker zijn.
Elise mocht van tante Anne ook niet van de chips eten, maar Elise maakte daar niet zo’n drama van en ging gewoon weer spelen. Meestal met Chico, maar ook met die andere Elise en met Jordy.

Na een poosje kreeg ik honger en ging papa mijn flesje melk warm maken. Weet je wat die domoor deed? Hij maakte het flesje veel te warm, waardoor ik bijna mijn tong verbrandde en papa het flesje weer onder de koude kraan moest af laten koelen. Dat vond ik niet leuk, maar ik liet me niet kennen en heb niet gehuild omdat ik zo lang moest wachten.
Na mijn flesje mocht ik bij oma op schoot en zag ik mama tegenover me en papa naast me zitten. Dat was gezellig, ik kon ze gewoon allebei zien, maar begreep daardoor niet bij wie ik op schoot zat. Toen ik omhoog keek zag ik oma d’r gezicht. Aha, ik zat dus bij mijn oma op schoot. Prima hoor, want oma is best lief. Ik mocht zelfs haar vingers in mijn mond stoppen. Ze smaakten een beetje zout, maar toch was het lekker om er op te bijten. Mijn mond doet soms een beetje zeer en volgens mama komt dat doordat ik tandjes moet krijgen. Dan helpt dat bijten en wordt de pijn weer een beetje minder. Goed dat oma dat begreep en het niet vies vond dat ik dat deed.

Ik vond het een leuke verjaardag en ik heb goed zitten kijken hoe Elise en Jordy alles doen. Het lijkt me zo leuk als ik die dingen ook allemaal kan, dan kan ik gewoon met ze mee spelen.
Volgens papa en mama komt die tijd nog wel en zij kunnen het weten. Mijn papa en mama weten namelijk gewoon alles.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

Mei 2013 – De eerste verjaardag van mijn neefje

Mijn neefje Jordy is alweer een jaar geworden. Ik vond het leuk dat ik met mama en papa mee ging naar zijn verjaardagsfeestje.

Terwijl ik nog in de reiswieg lag kwam Jordy al meteen kijken. Hij vindt mij geloof ik erg lief. Nou, ik hem ook hoor. Hij doet altijd heel voorzichtig met me en anders zegt mama of Jordy’s mama dat hij een beetje rustiger moet doen.
Nadat mama mijn jas had uitgetrokken zette ze me meteen bij opa Arie op schoot. Daar werd ik helemaal stil van. Ik ken deze opa nog helemaal niet zo goed, zodat ik hem eens even rustig ging bekijken.

Ineens vond ik het toch een beetje eng, waardoor ik moest huilen. Gelukkig begrijpen grote mensen dat altijd en opa Arie gaf me meteen weer aan mama terug. Dat is lekker veilig en zo op schoot viel ik heel langzaam in slaap.
Dat slapen is best raar, want daar weet ik dan niks van. Toen ik wakker werd lag ik in de reiswieg, waar ik gelukkig al gauw weer werd uitgehaald. Even wist ik niet goed waar ik was. Niet thuis zo te zien, want alles zag er hier anders uit. Ineens wist ik het weer, ik was op Jordy’s verjaardag. Jeetje, wat een boel mensen, veel meer dan voordat ik in slaap was gevallen. Een paar zaten taart te eten, anderen pakten steeds iets uit de bakjes die op tafel stonden. Allemaal dingen die ik nog niet mag eten, maar misschien wel als ik groter ben.

Mama vroeg aan oma of ze me even op schoot wilde houden. Oma zette me zó op schoot dat ik mama goed kon zien. Papa zat naast mama, op de leuning van de bank. Op die manier durfde ik dat wel. Oma deed af en toe knap gek. Ze tilde me heel hoog in de lucht en schudde me dan een beetje heen en weer. Daar moest ik van lachen. Door al dat lachen ging ik kwijlen en alles kwam in oma d’r hals terecht. Gelukkig vond ze dat niet vies. Ze veegde het gewoon weg en tilde me daarna weer omhoog. Het was een leuk spelletje, wat ik samen met oma deed.
Door alle drukte werd ik best moe en ineens wilde daardoor niet meer bij oma op schoot zitten. Het beste is huilen, dat helpt, want dan mag ik weer bij mama of papa op schoot. Bij papa kon het niet niet, want die speelde met een ballon. Dus gaf oma mij, hoog vliegend over de tafel, weer aan mama. Ik hoorde mama tegen papa zeggen dat we weer naar huis gingen, omdat ik bijna eten moest.
Best fijn hoor, om weer naar huis te gaan. Op visite gaan is leuk, maar thuis vind ik het toch veel fijner.

Categorieën: Fenna 17-01-2013 | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.