Jelle 08-07-2013

Mijn vierde kleinkind.

Mijn eerste verjaardag

Ik ben een modern jongetje, want ik vierde mijn eerste verjaardag op 28 juni terwijl ik pas op 8 juli echt jarig ben. Maar ja, dan zijn we op vakantie en dan is zo’n feest een beetje lastig.

28-01-2014 (2)

 

Eerlijk gezegd vind ik verjaardagen vieren gewoon lastig, want het wordt dan zo druk. Al die mensen, die me dan ook nog eens gaan zoenen en zo. Getver, ze kunnen mij beter gewoon met rust laten. Cadeautjes krijgen is wel leuk, maar vervolgens gaan Elise, Jordy en Fenna daar dan mee spelen. Ik kom er niet eens aan te pas. Ik denk dat ik later, als ik groot ben, mijn verjaardag gewoon niet ga vieren. Al dat gedoe.

Toen oma en opa Arie de tuin in liepen was ik net bezig met het uitpakken van een hele grote doos. Daar zat een garage in met auto’s. En ja hoor, meteen kwamen Jordy, Elise en Fenna zich er mee bemoeien. Het leken wel vliegen op een pot stroop. Helemaal niets vond ik het en ik moest dan ook een beetje huilen. Oma en opa Arie hadden ook een cadeau en bij oma op schoot mocht ik het uitpakken. Wat denk je dat oma zegt? “Met dit cadeau mag je niet spelen hoor.” Nou vraag ik je, ik word één jaar en dan krijg ik iets waar ik niet mee mag spelen. Je hebt natuurlijk geen flauw idee wat er in het pakje zat, dus zal ik het maar verklappen. In het pakje zat het boek met de verhalen en foto’s van mijn eerste levensjaar. Je weet wel, die verhalen die oma altijd op haar blog ‘mijn kleinkinderen’ zet. Ik heb die verhalen dus allemaal in een boek, behalve deze en die van de verjaardag van oom Michiel, want toen was het boek al klaar. Mama moet ze er maar in plakken. Daar is nog net ruimte voor.

Oma had nog een ander cadeautje, een heel kleintje hoor. Daar zat een vrachtwagen in met mijn naam er op. Je raadt het al, daar mocht ik ook niet meteen mee spelen. Elise wel, maar die sloopte meteen het dak er af zodat mama het maar binnen op het dressoir zette.

Na het uitpakken van oma d’r cadeautjes vond ik mezelf helemaal zielig, maar oma pakte mijn handen en samen liepen we naar de minitrampoline. Daar heb ik even op gesprongen, maar al snel vond ik dat niet leuk meer. Dat gaf niks, want mama zette me in de kinderstoel vanwege het taartje wat ik kreeg. Een cupcake met een kaarsje er in. Het kaarsje moest ik uitblazen. Gelukkig hielpen papa en mama daarbij. Mama deed een klodder slagroom op mijn taartje en daarna mocht ik het opeten. Lekker joh! Vooral die slagroom. De andere taart, die met mijn naam en zo, die stond gewoon in de keuken op het aanrecht.

Ondertussen was ik hartstikke moe geworden en bracht mama me naar bed. “Mooi”, dacht ik, “laat de visite mijn verjaardag maar lekker gaan vieren. Misschien zijn ze wel weg als ik wakker word.”

 

Advertenties
Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Rare oma

depressie,dilys de jong

Voor het geval je het nog niet weet: Ik heb soms best een rare oma. Wat denk je dat ze laatst zei toen ik bij oom Michiel ijverig met de bezem in de weer was? “Jelle, daar vlak bij mama moet je vegen hoor. Daar liggen de meeste kruimels.”

vegen

Je ziet het, ze snapt totaal niet dat ik dat allemaal nog leren moet. Echt,  ze weet helemaal niet hoe onhandig zo’n bezem voor mij is. Ik kan ‘m nog niet eens goed vasthouden en bovendien was ik zittend aan het vegen. Als ik sta en ook nog ga vegen val ik ondersteboven. “Nou ja” dacht ik, “laat maar kletsen”.

 

Maar dat is nog niet alles, want even later hoor ik haar tegen mama zeggen dat ze mijn boek met verhalen al opgehaald heeft bij de HEMA en dat dit verhaal er dus niet meer in kan. Nou vraag ik je toch: “Hoe kan ze dat nou doen? Mijn boek was nog helemaal niet af en ze heeft het al laten drukken. Dat kan toch helemaal niet?” Gelukkig hoorde ik haar ook zeggen dat ze dit verhaal er nog in zal plakken. “Lekker dan, want mijn verjaardagsverhaal moet er ook al ingeplakt worden. Dat heb ik weer, een boek over mezelf met twee ingeplakte verhalen, terwijl de rest maar één ingeplakt verhaal heeft. Nou, als ik ooit een boek over oma schrijf, krijgt ze er één met alleen maar ingeplakte verhalen.

Verder heb ik me maar niet meer gestoord en ben ik heerlijk gaan spelen. Dat kan ik goed, onverstoorbaar spelen en net doen alsof er verder niemand is. Op een gegeven moment zat ik weer te vegen toen Jordy, op de auto van Fenna, achteruit reed en tegen mijn bezem botste. Ik keek heel even met een frons op, maaide toen de bezem tegen de auto en hup…………..de auto reed weer weg. Uiteraard kwam Jordy weer terug en botste weer tegen mijn bezem aan. Gelukkig zag tante Maaike het en zei tegen hem dat ze afgesproken hadden dat hij niet zou botsen. Dat vond Jordy vast moeilijk, of hij was de hele afspraak vergeten, want hij botste voortdurend overal tegen aan. Ook tegen gropi zijn voet die de hele tijd “auw” riep.

Ineens zag ik dat er brood op tafel stond. Als een speer kroop ik er naar toe en vervolgens probeerde ik op tafel te klimmen. Dat was duidelijk niet de bedoeling, want ik werd er met dezelfde vaart af gehaald. Dat vond ik niet leuk, tot ik hoorde dat we patatjes te eten kregen. Maar die vind ik lekker!! Eigenlijk vind ik alles wel lekker, net als mijn zusje Elise en ik keek dan ook, al kwijlend, toe hoe papa soep zat te eten. Mijn patatjes waren op, maar soep wilde ik ook wel. Oma zag het, die ziet ook echt alles, en zei het tegen mijn papa. Behalve dat oma wat raar is, was het toch wel handig dat ze er was, want daarna kreeg ik af en toe een hapje soep uit papa’s soepkom.

Na het eten ging oma weer naar huis. Ze moet ook wel altijd een eind rijden, dus ik snap dat wel. Ik kreeg een kusje en een aai over mijn bol. Ach, oma is misschien wat raar, maar toch ook heel lief.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Mijn mama haar verjaardag

??????????????????????????????????????

Na mijn middagslaapje keek ik, samen met mama, door mijn slaapkamerraam en zag dat beppe en oma in de tuin zaten. Zwaaiden naar me en nog een beetje slaperig lachte ik vrolijk naar ze.

In de tuin is het spannend, daar ligt van alles voor het oprapen. Mama vindt dat geloof ik niet zo heel handig omdat ik alles in mijn mond stop. Ik zat eerst een poosje bij beppe op schoot, maar wilde toch wel graag op onderzoek uit. Iedereen lette op me, weet je wel hoe vervelend dat is? Zodra ik een steen in mijn mond stopte schoot mama op me af en haalde ‘m er weer uit. Ondertussen waren gromi en gropi er ook en hoorde ik gromi vertellen dat mijn oma dat als kind ook altijd deed. Zie je wel? Zo gek is het dus niet om alles in je mond te stoppen wat je op straat tegenkomt. Ik snap dan ook niet waarom het niet mag.

Mama, beppe en oma hadden een goed idee. Nou ja, dat vonden ze zelf hoor. Mama haalde namelijk het campingbedje uit de auto en zette dat in de tuin, met wat speelgoed er in. Allemaal goed en wel, maar ik zat dus mooi opgesloten en vond daar al vrij snel niets meer aan. Bovendien probeerde Elise over de rand van het bedje te klimmen waardoor ik bijna met bed en al ondersteboven rolde. Geen succes dus, maar dat had ik ze van te voren wel kunnen vertellen.

lekker-uit-holland-nijntjebabybiscuit

Ik zat een poosje bij oma op schoot en kreeg van haar lekkere nijntje koekjes. Dan wil ik best even blijven zitten hoor, maar niet te lang. Springen bij oma op schoot was ook nog leuk, vooral toen ze tegen mijn blote buik ging blazen, maar verder was ik vooral bezig om te proberen van haar schoot af te komen. Uiteindelijk zette mama me in de kinderstoel en kreeg ik een soepstengel. Ook lekker natuurlijk, maar toen ik die op had vond ik het in de kinderstoel ook niet meer ‘je van het’. Gelukkig had oma nog een goed idee en zei dat ze me even mee wilde nemen in de buggy. “Kijk” dacht ik, “zo komen we nog ergens”.
Daar ging ik dus, samen met oma op pad en het is maar goed dat ze heel lang hier in de buurt heeft gewoond, want daardoor wist ze gewoon de weg. Eerst kwamen we mijn tante tegen met Hugo in de buggy. Daarna liepen we langs een grasveld waar vogels op rondliepen. Daar bleven we even staan om te kijken wat die vogels aan het doen waren. Die deden meteen niet veel meer, want ze vlogen weg. Dat was wel jammer. We zagen ook nog een mevrouw met een hond en verderop een poes die van ons schrok en meteen weg rende. Oma deed een leuk spelletje, want ze kiepte soms de buggy helemaal achterover en dan zag ik haar gezicht boven me. Daar moest ik om lachen en als ze de buggy weer liet zakken probeerde ik zelf of de buggy wilde kiepen. Dan deed ik mijn bovenlichaam naar voren, zwaaide mijn benen naar voren en mijn rug weer naar achter en dan liet oma de buggy weer kiepen. Lachen joh, zo’n spelletje met oma.

Toen we weer in de tuin aankwamen was het ineens nog veel drukker. We gingen allemaal de nasi eten die papa gemaakt had. Ik zat weer in de kinderstoel en pake ging me voeren. Dat ging prima, tot ik een keer net mijn hoofd wegdraaide en de lepel nasi niet in mijn mond terecht kwam, maar over me heen. Pake was helemaal verontwaardigd. “Nou ja zeg” dacht ik, “dan had je maar beter op moeten letten, want dan had je gezien dat ik me omdraaide”.

Na het eten ging oma weer naar huis. Ze gaf me een kusje, blies tegen mijn wangen aan en ik moest alweer lachen. Het had leuk geweest als ik “dag oma” had kunnen zeggen, maar praten lukt nog niet hoor.

 

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Met papa, mama en Elise naar Milou

Oma kwam ineens met haar hoofd om de hoek van de autodeur. Ik schrok er eerst een beetje van en bekeek haar eens goed. Ze zei me gedag en lachte naar me, maar ik lachte niet terug. Wat denkt oma wel, dat ze me eerst aan het schrikken kan maken om daarna te verwachten dat ik meteen naar haar lach? Mooi niet hoor!

Papa tilde me uit de auto en oma gaf me een kusje. Kijk, toen lachte ik weer naar haar.

lachende duim

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Een vreemd bedje in een onbekende kamer

 

campingbedje

Toen we laatst bij oma en opa Arie waren werd ik, in de maxi cosi, tussen het orgel en de vitrinekast gezet. Daarna verdween iedereen ineens weer. Weet je wel hoe raar ik dat vond? Nou, heel erg raar. Het enige wat ik dan kan doen is heel hard huilen en gelukkig kwam papa toen weer naar me toe om me er uit te halen. Wat geweldig dat huilen meestal helpt.

Na een poosje bij papa op schoot te hebben gezeten vond ik het wel welletjes en begon ik te ‘wurmen’ zodat hij me op de grond neerzette. Omdat ik al heel goed kan kruipen kroop ik meteen bij papa vandaan, want ik zag speelgoed in de kamer liggen. Mijn zusje Elise had dit allemaal uit de speelgoedkist gehaald en er lag een soort bus bij die allemaal mooie geluiden maakte. Al gauw snapte ik hoe het werkte, want ik zag hoe Elise op de knopjes drukte.

IMG_2596
“Dat kan ik ook”, dacht ik meteen en sloeg met allebei mijn handen op de bus. Dat ging prima en er kwamen dierengeluiden uit, maar ook muziekjes. Het was wel lastig om dit samen met Elise te doen, want zij vindt al gauw dat ze het beter kan dan ik. Misschien is dat ook wel zo, ten slotte is ze mijn grote zus.

Al kruipend maakte ik de hele vloer nat, want ik krijg weer tanden en kwijl de hele dag door.Behalve kwijlen moest ik ook ineens spugen. Gelukkig maakte opa Arie dat meteen weer schoon, anders had ik er doorheen moeten kruipen. Weet je wat ook leuk was? De grote plant, vlak naast de piano. Ik hoorde oma net zeggen dat ze zich er over verbaasde dat ik niet alle aarde uit de pot probeerde te halen. Ze bracht me meteen op een idee en met één hand ging ik eens voelen wat er dan in die pot zat. Dat voelde gek aan en ik haalde er een handje uit, bekeek het eens om het daarna op de grond te gooien. Wat denk je? Vonden ze het niet goed, moest ik er mee stoppen. Belachelijk want het was een heel erg leuk spelletje. Maar goed, als het niet mag, dan mag het niet.

Ik werd, met een boekje,  bij oma op schoot gezet en meteen kwam Elise er ook aan. Natuurlijk wilde zij er ook bij en had een hele stapel boekjes. Zo zaten we samen, ieder op een been, bij oma. Kon makkelijk en het was best gezellig zo. Daarna kreeg ik mijn fles van oma en was ik best moe. Eerlijk gezegd was ik al moe toen ik bij oma en opa Arie aan kwam, maar dat liet ik niet meteen merken. Na die fles was ik echt moe en begon ik te zeuren en te jengelen. Mama deed me mijn slaapzak aan en bracht me naar boven, want opa Arie had het campingbedje neer gezet. Toen ik daar lag vond ik het toch wel wat gek allemaal. Mijn slaapzak was het enige wat ik herkende. Het bed was anders, de kamer was anders, het rook ook anders dan thuis en dus begon ik te huilen. Denk je dat er iemand kwam kijken? Mooi niet, ze lieten me gewoon liggen. Ik denk dat ik toch wel in slaap ben gevallen, want ineens werd ik wakker en wist ik niet waar ik was. Weer huilen en gelukkig kwam mama me toen meteen uit bed halen. Mama zette me weer in de maxi cosi, dan weet ik meteen dat we weer naar huis gaan, want dat gaat altijd zo.

Oma en opa Arie liepen mee naar de auto, gaven me een knuffel en zwaaiden me gedag. Ik probeerde nog terug te zwaaien, maar wat is dat lastig zeg. Mijn armen willen dan niet precies doen wat ze moeten doen, maar ik blijf oefenen.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

De tweede verjaardag van mijn zus

De eerste verjaardag van mijn zus heb ik niet meegemaakt, toen was ik nog niet geboren. Nu was ik er wel bij, maar ik was snotverkouden. Gelukkig werd het al wat minder, maar man, wat voel je je dan vervelend. Mijn neus was verstopt en er kwam allemaal snot uit, wat ik overal aansmeerde. Drinken gaat ook niet goed met zo’n verstopte neus, maar gelukkig ging het op die verjaardag al wat beter.

snottebel

Toen oma en opa Arie binnenkwamen zat ik bij pake op schoot. Lekker m’n duim in m’n mond. Weet je dat duimen ook al niet gaat als je neus verstopt zit? Dan stik je bijna. Nu kon het weer en daar was ik wat blij mee. Oma gaf me een kusje en meteen beloonde ik haar met een grote glimlach.  Daarna liep ze naar Elise om haar het cadeau geven. Vanuit de verte bekeek ik hoe het pakje werd uitgepakt. Volgens mij had Elise hier weinig zin in, want ze keek gewoon de andere kant op terwijl mama het pakje bewonderde. De haarspeldjes vond ze geloof ik leuk, maar toen ze die bekeken had wilde ze al gauw weer van schoot. Gek hoor, want ik vind het heerlijk om op schoot te zitten.

Mama’s vriendin, Linda, kwam ook binnen en pake zette me bij haar op schoot. Gelukkig begreep mama dat het tijd werd voor mijn fles, die gaf ze aan Linda en bij haar op schoot dronk ik ‘m helemaal leeg.  Ineens stond oma weer voor mijn neus. Ze ging helemaal op haar hurken voor me zitten en begon een gesprekje. Grappig vind ik dat praten van grote mensen. Als ik probeer terug te praten lijkt het nog nergens op, maar ik doe wel mijn best. Ik keek goed naar oma’s mond en het leek heel makkelijk. Veel meer dan “aaahh en ooohhh”  zei ik nog niet, maar oma werd er helemaal blij van.

Linda vond dat ik lang genoeg bij haar had gezeten,  want ze bracht me naar oma. Bij haar op schoot zat ik naast gropi en daarnaast zat gromi. Die zijn oud joh! Veel ouder dan oma en opa Arie, maar ook veel ouder dan pake en beppe. Ik vond het wel gezellig zo, deed mijn duim weer in mijn mond en zat vanaf oma’s schoot de boel eens goed te bekijken. Mijn buikje was weer vol en ik voelde dat ik moe was. Slapen wilde ik, gewoon in mijn bedje. Op schoot zitten is wel fijn, en soms val ik dan ook in slaap, maar nu was het gewoon een beetje te druk. Ineens zag ik mama langs komen en ik begon meteen te huilen. Dat had ik nog niet gedaan die dag, maar nu kon ik me niet meer inhouden. Het moest er uit en ik bedoelde er gewoon mee dat ik naar bed wilde. Zou oma dat huilen verstaan? Misschien wel, want ze stond op en gaf me aan mama terwijl ze zei: “Volgens mij ben jij moe, ga maar lekker naar mama”.

Mama bracht me naar mijn bed en daar was het gelukkig heerlijk rustig, zodat ik lekker mijn middagslaapje kon doen.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Gromi’s verjaardag

Gromi was jarig en ze werd al 79 jaar. Dat is wel heel oud, zeker vergeleken met mij, want ik ben nu ongeveer zes en een halve maand oud.

 Gromi woont hoog, in een flat met een lift. Papa was niet mee, dus mama moest mij dragen in de maxicosi, de tas met spullen en Elise ook nog eens in de gaten houden. Dat viel vast niet mee, zodat mama mij, eenmaal bij gromi binnen, meteen bij mijn oma op schoot zette. Gelukkig had ik oma vorige week nog gezien, dus kende ik haar nog goed. Vanaf oma haar schoot kon ik alles goed bekijken. Aan de ene kant naast oma zat opa Arie en aan de andere kant tante Stefanie met Fenna. Tante Stefanie wilde dat Fenna mij een kusje gaf, maar daar had ze geloof ik niet zo veel zin in. Toen ze me eindelijk een kusje wilde geven draaide ik net de andere kant op. Zo leek het alsof ik ook geen zin had in zo’n kusje, maar ik deed het niet expres hoor. Misschien zei opa Arie wel iets tegen me waardoor ik zijn kant op keek

Koffie……………..

oma en opa JPG

Ik mocht weer fijn springen op oma’s schoot en toen ze haar koffie wilde drinken zette ze me pardoes bij opa Arie op schoot. Vond ik ook goed hoor. Natuurlijk kreeg opa Arie ook koffie en toen zat ik weer bij oma. Die koffie ook altijd…….

Woezel en Pip

lezende baby

Naast me zag ik dat Elise met de opblaasbal van Fenna speelde. Oma had het boekje van Woezel en Pip gepakt, wat ook al van Fenna was zodat ik daar de plaatjes in kon bekijken. Ik mocht zelf het boekje vasthouden en oma sloeg de bladzijden om, want dat kan ik nog niet zo goed.

Net Jordy

Oma vond dat ik wat druk werd, maar dat kwam doordat ik honger had. Gelukkig zag mama dat en maakte ze mijn flesje klaar zodat oma me die kon geven. Het was zó druk in de kamer dat ik bijna aan drinken niet toe kwam, want ik wilde evengoed alles zien. Oma vond met ook wel heel druk tijdens het drinken. Ik zat maar te bewegen en met mijn armen te maaien.  “Je lijkt Jordy wel”, zei oma tegen me. Zelf vind ik helemaal niet dat ik op Jordy lijk, want ik heb geen rood haar. Bovendien schreeuw ik ook niet zo hoog als hij. Ik snap dus niet waarom ze het nodig vond om dat te zeggen. Oma moet mij later maar eens uitleggen waarom ze dat vond.

Spugen

Het laatste beetje heb ik niet opgedronken en oma gaf mij aan mama, die probeerde het nog even en toen dronk ik toch maar om haar een plezier te doen. Dat had ik beter niet kunnen doen, want daarna moest ik spugen. Bah, dat vind ik altijd zo akelig. Het doet een beetje zeer en het is heel vies in mijn mond.

Weer naar huis

Toen we weer naar huis gingen ging tante Maaike mee naar beneden, want die had iets voor mama, of eigenlijk voor mij. Later zag ik oma, samen met Jordy, ook nog naar buiten komen. Ze zwaaide nog even door het raam van de auto. Elise zwaaide terug, maar ik weet niet precies hoe ik dat moet doen. Dat leer ik allemaal nog wel.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Mijn nichtje Fenna haar eerste verjaardag

Met mama, papa en Elise ging ik op verjaardagsvisite, want mijn nichtje Fenna werd één jaar. Ik vond het allemaal prima, zolang ze mijn eten en drinken maar meenemen. Gelukkig denkt mama daar altijd aan en toen oma & opa Arie binnenkwamen zat ik net bij mijn opa een fruithap te eten.

Mama zat naast ons  gezellig met opa te praten. Toen opa thee kreeg mocht ik bij een andere opa op schoot zitten. Niet eens mijn opa, maar hij had wel een bekend gezicht. Eigenlijk best gek, want mijn opa is de vader van mama, tante Maaike en oom Michiel, maar de opa waar ik nu bij op schoot zat leek heel erg op mijn oom. Daar snap ik dan weer niets van, want ik lijk op oom Michiel, maar dan lijk ik ook op die opa en dat kan helemaal niet.!  Later moet ik aan mama maar eens vragen hoe dat nu allemaal zit.  Het zat lekker en ik viel heerlijk in slaap. Dat is zo makkelijk aan mij, zolang ik maar lekker gegeten heb slaap ik overal. Iedereen verbaast zich daar over. Tja, het is heel simpel hoor: Gewoon ogen dicht doen en slapen.

Drinken en rondkijken

Ineens zie ik oma’s haar gezicht boven me en ze tilt me pardoes van die opa zijn schoot. Volgens mij zei ze dat het tijd werd dat ik even bij haar kwam zitten.   “Goh”, dacht ik, “die durft zeg. Ze vraagt niet eens of die opa en ik dat wel goed vonden”.

Oma kreeg van mama mijn flesje in haar handen geduwd, zodat ik dat bij haar kon leegdrinken. Kijk en dat vind ik nou wel lastig: Mijn fles leegdrinken en evengoed alles willen zien. Ik zat maar te draaien bij oma op schoot, dus het duurde even voordat ik alles op had gedronken. Oma moest er wel een beetje om lachen en zette me bij opa Arie op schoot. Dat is alweer een andere opa die zelf nog twee jonge kinderen heeft. Die waren ook mee en zijn dus eigenlijk een soort oom en tante van mij. Ik mocht bij allebei even op schoot zitten. Dat zit lastig hoor, want ze hebben nog hele dunne en korte benen. Dan kan je eigenlijk niet heel lekker zitten, dus vroeg ik me af hoe ik bij die tante van haar schoot kon komen.

Springen

Opa Arie zag dat zeker, dus hij tilde me van haar schoot en zette bij haar broer op schoot. Daar heb ik ook niet lang gezeten, want ook dat zat niet zo heel lekker. Opa Arie zette me weer bij oma op schoot en daar ging ik lekker springen. Oma tilde me dan hoog op en liet me weer op haar benen terechtkomen. Mooi dat ik me dan afzette zodat ik weer omhoog kon springen. Dat was een leuk spelletje.  Oma’s  armen werden vast en zeker moe, want ze liet me weer zitten en toen zag ik pas dat we naast gromi en gropi zaten.

Praten

Gromi begon tegen me te praten en ik lachte naar haar. Ik vind het leuk als mensen tegen me praten. Het is alleen zo jammer dat ik nog niks terug kan zeggen. Iedere keer als ik dat probeer komen niet de woorden die ik bedoel. Dat moet ik vast nog heel vaak oefenen. Mijn zusje Elise kent wel al veel woorden, maar soms zegt ze het net anders dan mama en papa. Ze noemt mij ook altijd “Lelle”, in plaats van Jelle. Ik hoop toch wel dat ze mijn naam nog goed uit leert spreken.

Naar huis

Toen papa, mama en Elise hun jas aan hadden getrokken tilde mama mij van oma’s schoot. We gingen weer naar huis, want het feestje was bijna afgelopen en Elise was ook best moe. Dom zusje, zij kan toch ook gewoon gaan slapen als ze moe is?

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

December 2013 – Jelle en Elise’s snot

Mama haalde me uit bed en toen we beneden kwamen zat oma ineens op de bank. Misschien had mama me dat wel verteld, maar dan was ik het helemaal vergeten.
Ik lachte van oor tot oor naar oma en meteen zette mama me bij haar op schoot. Gezellig, want Elise zat naast oma en was haar boekje aan het lezen. Mooi, dat wil ik ook wel.
Uit alle macht ging ik voorover hangen om het boekje te pakken. Dat lukte niet meteen, want oma hield me een beetje tegen.
“Zo, mannetje”, zei ze, “jij bent sterk.”

Mama gaf oma mijn flesje en bij haar op schoot dronk ik dat leeg. Oma was wel zo slim om me andersom te draaien, want ik zat met mijn rug naar mama en Elise toe. Iedere keer als ik iets hoorde draaide ik mijn hoofd om. Zo schoot het drinken niet op. Eenmaal andersom kon ik drinken en kijken tegelijk.
Na mijn fles ging ik weer bij mama zitten, want oma d’r koffie stond koud te worden. Ik vraag me af of dat lekker is, koffie. Grote mensen drinken dat geloof ik de hele dag. Later zal ik het ook eens proeven. Nu nog niet, ik vind nog lang niet alles lekker en volgens mamma zijn er nog heel veel dingen die ik niet mag eten of drinken.

Elise was op de grond aan het spelen en inmiddels zat ik weer bij oma. Het boekje van Elise was blijven liggen en nu kon ik het mooi pakken. Met allebei mijn handen pakte ik het beet en hield het vast zoals ik Elise dat zie doen. Oma wilde de bladzijden omslaan, maar dat wilde ik niet. Ik hield het gewoon stijf vast en bleef net doen alsof ik de bladzijde zat te lezen.
Even later moest ik alweer van oma’s schoot naar die van mama verhuizen. Alweer vanwege de koffie. Dan is het vast toch wel erg lekker.
Elise kwam er ook weer bij zitten en moest van mama haar neus schoonmaken. Wat denk je dat ze doet? Eerst maakte ze haar neus schoon, daarna duwde ze het doekje onder mijn neus en riep:
“Jelle, kijk!”
Moest ik naar haar snot kijken. Later ging ze mijn neus ook nog schoonpoetsen en wilde ze weer dat ik keek. Een beetje raar zusje heb ik hoor. Mama en oma moesten er allebei om lachen. Nou, zo leuk was het nou ook weer niet.

Toen mama, oma en Elise gingen eten, lag ik op het speelkleed te spelen. Mama had me op mijn rug gelegd, maar ik draaide me meteen op mijn buik. Dat vind ik veel fijner, ook als ik ga slapen.
Een hele poos speelde ik met de speeltjes die er lagen, maar ineens ontdekte ik dat ik helemaal alleen was. Zij zaten daar met z’n allen gezellig aan tafel en ik lag in mijn eentje, bij de bank, op de grond. Eerst begon ik te lachen naar mama en probeerde ik naar haar toe te gaan. Dat ging helemaal niet. In plaats van dat ik dichterbij kwam leek iedereen steeds verder weg te zijn.
“Ach kijk nou, Jelle gaat achteruit in plaats van vooruit. Dat duurt niet lang meer, dan gaat hij tijgeren” hoorde ik oma zeggen.
Ja, dat zal allemaal wel, van dat tijgeren, maar nu had ik er helemaal niks aan en ik begon spontaan te huilen. Gelukkig mocht ik toen in het wipstoeltje bij de tafel zitten.
“Zo, dat is veel gezelliger, hè” zei mama.

Na het eten moesten Elise en ik allebei slapen. Elise liep voorop, mama er achter en oma en ik als laatsten. Oma wilde Elise’s nieuwe bed zien en daarna legde mama mij ook in bed.

Na het slapen heb ik oma nog heel even gezien, maar al gauw ging ze weg, naar tante Maaike en Jordy. Ik wilde nog zeggen dat ze ze de groeten moest doen, maar ik weet nog steeds niet waar ik al die woorden vandaan moet halen.
Ik kreeg een kus, later zwaaide oma nog en daarna was ik weer samen met mama.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

November 2013 – Bij oma op schoot

Oma komt binnen, gaat zitten en meteen zet mama me bij oma op schoot.
“Hé, wil ik dat eigenlijk wel” denk ik nog bij mezelf.
Volgens mij heb ik niet veel te willen en eigenlijk vind ik het ook wel prima zo. Het zit lekker bij oma. Ze praat tegen me en ik probeer terug te praten. Lastig hoor, dat praten, het gaat nog helemaal niet goed als ik het probeer. Maar ik blijf proberen, want oefening baart kunst.

Oma draait me om en dan zie ik haar heel goed. Ze lacht en vraagt:
“Kan jij al een beetje staan als ik je vast hou?”
Natuurlijk kan ik dat. Oma houdt me vast en ik strek mijn beentjes.
“Zie je wel, oma, dat ik al kan staan. Maar je moet me wel goed vasthouden hoor, want ik kan nog niet zo heel lang mijn beentjes strekken”.

We gaan eten en mama heeft de worteltjes en aardappelen voor mij in de blender gedaan, zodat alles lekker zacht is. Ik mag in mijn wipstoeltje, op de bench van Chico, dicht bij tafel en krijg iedere keer van mama een hapje.
“O jee”, denk ik, “ik moet poepen. Zou dat wel mogen tijdens het eten? Nou ja ik moet, dus ik doe het maar gewoon.”
Mama ziet het, want mijn hele gezicht wordt rood. Samen met papa zit ze een beetje te bedenken wie mij moet verschonen.
“Ze willen me toch niet gewoon met die vieze luier laten zitten, mag ik hopen”, denk ik en ik begin te protesteren.
Mama pakt me op, neemt me mee om me te verschonen. Oma is al klaar met eten, dus stelt ze voor dat zij het even doet, dan kan mama verder eten.
Wat denk je dat ze tegen me zegt als ze mijn broek uit doet?
“Ach ja, ik moet zo vaak oude mensen verschonen, dus dat kan ik wel en dit is nog minder vies ook.”
Mooi dat ik nog niet wist dat oude mensen ook wel eens in hun broek poepen. Als ik oud ben ga ik dat echt niet meer doen hoor. Het voelt hartstikke vies, al die poep in je broek.

Na het verschonen zet oma me weer in het wipstoeltje. Ik heb geen zin meer in eten en ook niet om Chico nog uit te laten. Dat doen we iedere avond en eigenlijk ben ik dan gewoon moe, wil ik mijn fles en daarna naar bed om te slapen. Dat weet mama, maar eerst moet ik altijd mee, anders krijg ik mijn fles te vroeg en word ik ook nog eens te vroeg wakker de volgende dag.
Oké, het moet dan allemaal maar. Ik laat me in mijn jas hijsen, word in de kinderwagen gelegd en daar gaan we. Gelukkig rent mijn zusje Elise tegenwoordig graag, dus dan zijn we een stuk sneller weer thuis.
Ik hoor Elise lachen. Dat is vast omdat oma ook rent. Later, als ik ook kan lopen ga ik denk ik ook samen met oma rennen.

Categorieën: Jelle 08-07-2013 | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.