Jordy 17-05-2012

Mijn tweede kleinkind

18 mei 2013 – Eén jaar

Gisteren ben ik één jaar geworden. Papa en mama hadden slingers en ballonnen opgehangen en mijn stoel versierd. Ik kwam ogen tekort om naar alles te kijken.
Er stond een heel groot cadeau, een driewieler. Dat is leuk joh, vooral omdat er een duwstang aan zit. Zo kan ik mooi op mijn fietsje en kom ik vooruit zonder te trappen, want dat snap ik nog niet. Papa of mama duwt me gewoon. Gaaf hoor.

Vandaag komt alle visite. ’s Morgens komen eerst oma en opa, die opa waar papa zo op lijkt, de taarten brengen. Opa kan goed taarten bakken en heeft speciaal voor mij een “kliedertaart” gemaakt. Daar mag ik vanmiddag helemaal alleen van eten. Dat lijkt me leuk.

Net als ik probeer om de schelpen uit de plantenbak te peuteren komen oma en opa Arie binnen. Ik lach naar ze en vind het leuk dat ze er zijn. Ze hebben twee cadeautjes voor me meegebracht. Een houten puzzel en een boek waar ik de bladzijden niet van mag scheuren of kreuken. Volgens oma ben ik nog een beetje te klein voor het boek. Het is het boek dat oma over mijn eerste levensjaar geschreven heeft. Ze heeft er heel veel foto’s bij gedaan. Mama moet het voorlopig maar even opbergen. Later zal ik het wel eens gaan lezen.

Van gromi en gropi krijg ik ook een houten puzzel. Er zit karton omheen zodat ik de puzzelstukjes er niet uit kan peuteren. Tante Anne & Elise geven samen met oom Michiel, tante Stefanie en Fenna één groot cadeau. Het zit in een doos en zo te zien is het een speelgarage. De doos vind ik prachtig, maar er komen zoveel mensen binnen dat ik helemaal opgewonden raak en niet meer naar het cadeau omkijk. Elise bemoeit zich verder wel met de garage en het autootje. Zo te zien doet ze goed haar best om alles uit de doos te krijgen. Het lukt niet, dus pakt ze mijn nieuwe puzzel, maar ook zij krijgt ‘m niet uit elkaar.
Opa en oma Linda hebben ook een héél groot pak bij zich. Het is net een reuzesnoepje. Als ik het met mama open maak zie ik dat er een opgerold speelkleed in zit. Het lijkt wel zo’n kleed met straten, zodat ik daar met mijn autootjes op kan rijden.

Ineens is de kamer vol mensen en van iedereen krijg ik pakjes. Het is zó veel dat ik niet goed weet waar ik beginnen moet. Eigenlijk word ik er ook helemaal zenuwachtig van en ben ik blij als mama me in de kinderstoel zet. Ze doet me mijn slab met mouwen aan. Dat is een handig ding, want mijn kleren worden bijna niet vies als ik zelf eet.

Eindelijk komen mama en papa met mijn taart. Er zit één kaarsje op en ik mag het uitblazen. Mama helpt me daarbij, want eerlijk gezegd begrijp ik helemaal niet wat ik doen moet. Stomverbaasd zit ik te kijken, want iedereen in de kamer begint voor me te zingen:
‘Er is er één jarig, hoera, hoera’. “Ja………..en dat ben ik”. Daarna mag ik eindelijk van de taart proeven. Voorzichtig voel ik met mijn handen. Het is zacht en als ik het in mijn mond doe smaakt het lekker zoet. Het is slagroom. Maar er zitten ook spekkies aan de rand. Die had ik nog niet eerder gegeten, maar lekker dat het is. Jammie!!

Wat later zet mama ook nog zoutjes op tafel. Nibbits en nog een andere soort chips en ik kan er gewoon bij. Niemand zegt dat het niet mag, zelfs mijn oma niet. Tante Stefanie zegt dat ik er maar één tegelijk mag. Ook goed hoor, meer past er toch niet in mijn mond. Goh, ik wist niet dat er zulke lekkere dingen waren om te eten. Ik wil best vaker jarig zijn.

Door alle drukte word ik wel moe. Soms val ik, of stoot ik me ergens aan en moet ik best even huilen. Zo’n verjaardag is leuk hoor, maar het is ook wel fijn als iedereen weer weg gaat. Lekker rustig, alleen met mijn papa en mama.

Dit is het laatste verhaal wat oma over mij schrijft. Ze gaat nog wel korte stukjes schrijven, maar die komen bij de anekdotes. Het zou ook jammer zijn als de verhaaltjes stoppen. Over Fenna schrijft oma nog wel, tot ze ook één jaar is. En als Elise d’r broertje geboren is gaat oma ook over zijn eerste jaar schrijven.

Advertenties
Categorieën: Jordy 17-05-2012 | 1 reactie

April 2013 – Herkenning

Oma ging meedoen aan de pianomiddag van haar vroegere pianolerares. Omdat deze lerares vlak bij ons woont en het pas ’s middags begon kwam oma eerst bij ons koffie drinken en een broodje eten.
Toen oma binnenkwam zat ik in mijn kinderstoel een fruithapje te eten. Ik zag haar en wist meteen dat ik haar kende. Ze aaide me over mijn bol en ik lachte naar haar. Oma is lief, ze lijkt wel wat op mama en die is ook lief.

Meestal heeft oma iets mee voor me en deze keer ook. Het leek wel een soort trainingspak en ik vond het best mooi, maar het papiertje vond ik, zoals gewoonlijk, veel mooier. Het glom, kraakte en maakte mooie geluiden toen ik het door midden scheurde. En natuurlijk mocht ik het niet in mijn mond stoppen. Dat vind ik altijd zó jammer, want ik wil alles proeven, ook papier.

Terwijl ik op de grond aan het spelen was, zag ik vanuit mijn ooghoeken dat oma een stukje taart kreeg. “Jammie, daar moet ik bij zijn!”. Vlug kroop ik naar haar toe, trok me op aan de zitting van de stoel en stond naast oma. Gelukkig begrijpt oma veel en deelde ze haar stukje taart met mij. Het was zo’n lekkere kwarktaart, door mama zelf gemaakt. Oma en ik hadden net ons stukje taart op toen oom Michiel, tante Stefanie en Fenna binnen kwamen.
“Dat is leuk, mijn kleine nichtje. Zij schreeuwt nog niet zo, voor haar ben ik niet bang. Fenna wil ik wel een kusje geven.”
Tante Stefanie had me op mijn loopauto gezet en reed me door de kamer, daarna tilde ze Fenna op en hield haar vlak bij mij. Ik greep haar jurkje vast, zodat ik haar nog een beetje naar me toe kon trekken. Zo kon ik haar makkelijker een kusje geven. Fenna vond het helemaal niet erg dat ik dat deed.

Omdat mama dacht dat ik in mijn broek gepoept had nam oma mij mee naar boven. Oma liep met me door mijn kamertje en ging, net als mama altijd doet, met me voor het raam staan. Zo kon ik fijn de auto’s bekijken die door de straat reden. Daarna kreeg ik een schone luier om en liepen we de trap weer af, want het was tijd om een broodje te eten.
Mama had een broodje met kipfilet voor me gemaakt en ik moest even aan de smaak wennen.
Volgens oma trok ik er een heel vies gezicht bij, maar mooi dat ik mijn hele boterham op heb gegeten. Eerlijk gezegd vond ik dat oma wat langzaam at. Dat kwam doordat oma naar de kaakchirurg was geweest en een kies had laten trekken. Stom hoor, want ik heb helemaal geen kiezen en ik eet best snel.
Na het eten hoorde ik oma aan mama vragen of ze mij naar bed mocht brengen. Gelukkig vond mama dat goed en samen met oma ging ik naar boven. Eerst gingen we weer voor het raam kijken en daarna moest ik weer een schone luier. Nu had ik echt in mijn broek gepoept, mijn billen waren een beetje rood zodat het een beetje zeer deed. Oma maakte alles schoon, smeerde er wat zalf op, blies op mijn buikje zodat ik moest lachen en deed een schone luier bij me om. Daarna kreeg ik mijn slaapzak aan en keken we nog een keer uit het raam, terwijl er een bus langs reed. Samen deden we de gordijnen dicht en legde oma me in mijn bedje.
Het voelde lekker, want ik had mijn sokken niet meer aan. Mama en papa laten die wel altijd aan, maar eerlijk gezegd vond ik het wel fijn zo met blote voeten in mijn slaapzak.

Het was lekker in mijn bedje, maar ik kon niet meteen slapen. Een heel klein beetje lag ik te jengelen zodat papa nog even bij me kwam kijken. Daarna ben ik in slaap gevallen en toen ik weer wakker werd was oma er niet meer.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Maart 2013 – Een mailtje van mijn kleinzoon over zijn bus-avontuur.

Van de week heb ik weer wat leuks meegemaakt!

Soms moet mama centjes verdienen, dan moet ze werken en is ze de hele dag weg. Afgelopen zaterdag gingen papa en ik een stukje met haar mee, want mijn mama is buschauffeur en dat vind ik heel stoer. Ik moest me wel goed aankleden, want het was heel erg koud en papa en ik moesten op tijd naar de halte anders waren we nog te laat voor mama. En ja hoor daar kwam ze dan in een grote rode bus aangereden. Die vind ik altijd heel erg mooi. Als ik met mama voor het raam sta zie ik ze soms ook voorbij rijden en dan moet ik altijd van lachen. Nu mocht ik gewoon naar binnen in zo’n grote bus en gingen papa en ik helemaal vooraan zitten, vlakbij mama. Ik vond het wel een beetje vreemd hoor, dat mama achter het stuur zat.
Toen iedereen uit de bus was had mama even tijd om met mij te knuffelen en mocht ik ook achter het stuur zitten en dat vond ik heeeeeeel erg leuk en spannend! !!
Mama had pauze, dan mag ze even uitrusten, papa en ik mochten mee en daar zaten nog veel meer buschauffeurs die allemaal bij mij kwamen kijken, nou dat vond ik natuurlijk een beetje eng, maar gelukkig gingen we weer met de grote bus van mama naar huis.
Nu gingen papa en ik weer voorin zitten en mocht ik zelfs helemaal alleen op een grote stoel zitten, maar ik moest me natuurlijk wel goed vasthouden.

Dat was mijn bus-avontuur!

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

maart 2013 – Een vrolijk mailtje van Jordy aan oma

Ik ben altijd vrolijk als ik uit mijn bed kom. Dan ben ik blij als ik de poesjes weer kan zien en knuffelen. Mama zegt dat ik wel zachtjes moet doen met de poesjes, want soms trek ik heel hard aan zijn oortje en dat vind de poes niet leuk. En als ik aan zijn staart trek wordt de poes helemaal een beetje boos op mij. Gelukkig komt mama er dan bij en gaan we samen de poes aaien. De poes maakt dan helemaal een gek geluidje en mama zegt dat dit spinnen heet. Toch wel gek, want ik had van de week een spin in mijn kamer dus ik snap niet zo goed wat ze nou bedoelt.

Het was wel gezellig bij Elise, alleen vond ik het wel een beetje druk en daarom ging ik onder de stoelen liggen zodat niemand mij kon zien. Elise heeft wel veel cadeautjes gekregen voor haar verjaardag. Ik hoop dat ik op mijn verjaardag ook cadeautjes krijg en dat papa en mama ook allemaal slingers en ballonnen op gaan hangen.

Dikke kus Jordy en de groetjes van mijn papa en mama

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Februari 2013 – De eerste verjaardag van mijn oudste nichtje

Elise is één jaar geworden. Samen met papa en mama ga ik naar haar verjaardagsfeestje. Ik ben benieuwd hoe zo’n feestje is, want in mei ben ik zelf ook jarig. Dan word ik ook één jaar.

Er zijn veel mensen, ook mensen die ik niet goed ken. Volgens mama is dat de familie van oom John, Elise’s papa.
Opa & oma Linda, oom Michiel, tante Stefanie & Fenna zijn er en even later komen gromi & gropi binnen, maar ook nog oma, opa Arie samen met Jasper en Marjoleine. Gelukkig, dat zijn allemaal mensen die ik wel ken.
Eerlijk gezegd vind ik het een beetje druk. Elise krijgt van iedereen cadeautjes. Dat is dus het leuke aan jarig zijn; cadeautjes krijgen.

Om Fenna moet ik wel een beetje lachen, want die slaap alleen maar. Af en toe heeft ze heel even haar oogjes open, maar feestvieren doet ze niet echt. Taart eten mag ze nog niet, daar is ze veel te klein voor. Ik ben al groot en samen met papa eet ik zijn stukje taart. Het is lekker zoet en zo zacht dat je bijna niet hoeft te kauwen.

Oma is naast mama gaan zitten. Wat denk je wat er gebeurt? Oma wil mijn tandjes zien. Ik heb er al twee, in mijn onderkaak. Ja hoor, heb ik eerst Elise als tandarts gehad, nu gaat oma met haar vinger in mijn mond voelen. Denkt ze dat zoiets leuk is? Echt niet! Mijn eigen vingers smaken lekker, maar die van oma niet. Ik ga er helemaal raar van kijken, waar oma en mama vervolgens hard om moeten lachen.
“Ja zeg, ga me een beetje uit zitten lachen. Lekkere oma ben jij.”
Mama zet me bij oma op schoot. “Ook dat nog, moet ik nog op schoot ook bij oma. Straks gaat ze weer met haar vinger in mijn mond.” Maar nee, ze laat me op haar schoot staan. Als ik over haar schouder kijk zie ik de box. Om de bovenrand van de box zitten twee gekleurde dingen. “Misschien kunnen die er wel af. Eens even peuteren, kijken of dat gaat.” Dat is even jammer, het lukt niet, maar ineens zie ik dat mama ‘kiekeboe’ met me gaat doen.
Dat vind ik zo’n leuk spelletje. Mama doet haar handen voor haar gezicht, zodat ik haar niet meer zie. Ineens doet ze haar handen weg en roept: “Kiekeboe!!”.
Iedere keer als ze dat doet moet ik om haar lachen.

Als ik een schone broek heb gekregen wil mama me weer bij oma op schoot zetten. Ze zag niet dat Fenna daar al lag en bijna had ik bovenop mijn jongste nichtje gezeten. Mama moet lachen en laat me op de grond kruipen. Op schoot zitten was ik ook wel een beetje zat hoor, daar ben ik veel te ongedurig voor.
Met al die heen en weer lopende benen is het wel een beetje eng op de grond, dus besluit ik onder de stoelen te kruipen. Gromi wil naast oma gaan zitten en denkt dat ik klem zit.
“Nee Gromi, ik wil helemaal niet onder die stoelen uit. Ik lig hier lekker rustig, op mijn buik, te kijken naar al die benen die langs komen. Laat me lekker!”

We gaan weer naar huis. Het is mooi genoeg geweest.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Februari 2013 – Mijn eerste tandje – geschreven door mijn dochter, moeder van Jordy

Vandaag was hij dan daar, mijn eerste tandje. Mama dacht al dat ik meneertje tandloos was en zou blijven. Zelf wist ik allang dat het tandje wel kwam en dat is helemaal niet leuk hoor.
Vandaag deed het dan ook heel erg zeer en was ik volgens mama alleen maar vervelend. Omdat ik nog niet kan praten kon ik haar niet vertellen dat mijn tandje door kwam. Ik was maar aan het huilen en mama dacht de hele tijd dat ik moe was, dus bracht ze me iedere keer naar bed. Daar ging ik nog harder huilen, want ik had gewoon een zeer mondje.
Mama kwam gelukkig wel iedere keer weer bij me en haalde me dan weer uit bed. De laatste keer dat ze me uit bed haalde moest ik nog harder huilen. Dat deed ik met mijn mond helemaal open zodat mama er goed in kon kijken. Hè hè, na de hele dag huilen en zeuren zag mama dat ik een tandje kreeg. Toen heeft mama de bijtring uit de koelkast gepakt waar ik lekker op kon bijten.
Endelijk was het tandje dan ook door en konden papa en mama hem ook voelen. Ze waren super trots op mij! Nu hoop ik dat als ik weer een tandje krijg, mama me wel wat sneller begrijpt, want voor ons allebei was het vandaag niet zo leuk.
Als Elise jarig is, is mijn tandje misschien wel al een stukje gegroeid en kunnen jullie hem ook zien!!!

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Februari 2013 – Piano spelen

Laatst mocht ik op een zondagmiddag helemaal alleen bij oma en opa Arie blijven. Papa en mama gingen samen naar de orchideeënhoeve. Daar ben ik nog te klein voor.

Na mijn fruithapje zijn we in de auto gestapt en naar ze toe gereden. We deden er gewoon bijna vijf kwartier over en ik viel maar tien minuutjes in slaap. Er is ook zoveel te zien onderweg, vooral aan het eind, dan staan er heel veel windmolens.
Papa en mama gingen niet meteen weg, dat was maar goed ook, want toen ik net binnen was schrok ik toch wel een beetje. Heel even had ik geen flauw idee waar ik was. Ik herkende oma wel, maar toch vond ik het een klein beetje eng. Oma liet me, net als mama altijd doet, alles in de kamer zien. Daarna wist ik het weer.

Terwijl mama, papa, oma en opa Arie koffie dronken, mocht ik lekker op de grond spelen. Oma had nieuw speelgoed gekocht. Een autobus met allemaal knopjes waar je op kon slaan. Dan kwam er muziek en dierengeluiden uit. Dat was leuk!
Toen ik uitgespeeld was kreeg ik een Libelle die ik gewoon stuk mocht scheuren. Heerlijk vind ik dat, maar ik zag zoveel om me heen, dat ik overal tegelijk naar toe wilde kruipen. Dat vond oma niet zo’n goed idee. Ze tilde me van de vloer, ging op een ronde kruk zitten met mij op schoot. De klep van de piano ging omhoog en samen met oma mocht ik piano spelen. Dat was helemaal geweldig. Als ik met mijn handjes op de toetsen sloeg kwamen er allerlei verschillende tonen uit. Ik werd er helemaal druk van. Oma vond me net een moderne componist. Geen idee wat oma er mee bedoelde, maar ze vond wel leuk wat ik deed. Iedere keer als ik muziek had gemaakt ging ik voor mezelf klappen. Papa moest daar om lachen.

Na het piano spelen gingen papa en mama weg. Samen met oma en opa Arie ging ik een boterham eten. Lekker joh, met appelstroop. Daarna mocht ik in de wandelwagen mee naar buiten.
Het was koud, ik was moe en kon niet in slaap komen. Ik moest er best een beetje van huilen. Gelukkig mocht ik, toen we thuis kwamen, lekker in het logeerbed slapen. Oma bracht me naar boven, deed me in mijn slaapzak, knuffelde me en legde me in het bed.
“O help, dit is een heel ander bed dan thuis. En de kamer is ook heel anders. Dit vind ik best een beetje eng. Ik moet hier toch wel van huilen.”
En dat deed ik dan ook. Gelukkig bleef oma bij mijn bedje en praatte zachtjes tegen me tot ik in slaap viel. Oma is best lief, dat ze dat allemaal doet.

Na een uurtje werd ik wakker en was ik helemaal vergeten dat ik bij oma in het logeerbed lag. Ik schrok er van en moest meteen weer huilen. Gelukkig kwam oma me er al gauw uit halen, rook aan mijn broek en snapte meteen dat ik ook een schone luier moest hebben.
Eenmaal beneden werd ik weer helemaal vrolijk, helemaal toen papa en mama weer terug kwamen. Oma en opa Arie zijn heel lief hoor, maar er gaat toch niks boven mijn eigen papa en mama.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | 2 reacties

Januari 2013 – Mama’s planning

Toen we naar gromi’s verjaardag gingen, gooide ik mama’s planning helemaal in de war.
Mama dacht: “Jordy wordt om zeven uur wakker, dan eet hij z’n pap. Dan gaat hij om een uur of elf, na zijn fruithap, weer slapen, dan kan hij daarna een broodje eten en gaan we naar gromi.”
Dat was leuk bedacht van mama, maar ze vergeet dat ik mijn eigen planning wel eens maak. Ik wilde namelijk uitslapen.
Mama is niet voor één gat te vangen en ze bedacht dat ze haar planning moest omgooien. Na mijn fruithapje gingen we dus op pad. Meestal val ik in een diepe slaap, en daar had mama ook op gehoopt. Helaas kon ik deze keer niet goed slapen. Mijn ene oog wilde maar niet dicht en daarmee kon ik zoveel om me heen zien. Bovendien hoorde ik papa en mama praten en wilde ik graag horen wat er gezegd werd. Misschien ging het wel over mij, je weet maar nooit. Ik kwam dus niet goed uitgeslapen bij gromi aan. Dat geeft niks hoor, want ook als ik niet heb geslapen ben ik gewoon vrolijk, vooral als er gek tegen me gedaan wordt.

Papa had de kinderstoel meegenomen en zette deze naast oma. Mama had een broodje gesmeerd en in kleine blokjes gesneden. Oma deed iedere keer zo’n blokje in mijn mond en kreeg helemaal kleefvingers. Af en toe gaf ze me een slokje drinken. Ik moet toegeven dat oma dat helemaal niet verkeerd deed, alleen had ik op het laatst niet zo’n trek meer, waardoor ik begon te protesteren als oma een stukje brood pakte. Mijn broodje was bijna op, dus ik had al heel goed mijn best gedaan en van mama mocht ik stoppen met eten, maar ik moest nog wel een paar slokjes van mijn drinken nemen. Ik kan dat al een heel klein beetje zelf.
Opa Arie maakte ondertussen foto’s. Iedere keer als hij een foto nam kwam er een flitslicht en kneep ik mijn ogen even dicht. Dat gedoe met foto’s maken vind ik niet zo leuk eigenlijk. Elise vindt dat wel leuk. Die gaat er altijd helemaal voor zitten, lacht dan even heel lief en staat weer mooi op de foto. Het zou mij niet verbazen als ze later fotomodel wordt.

Na het eten mocht ik op de grond spelen. De vorige keer had ik bij gromi een mooi wijnrek gevonden met een heleboel flessen er in. Reuze interessant vond ik dat en iedere keer kroop ik daar heen.. Dat wilde ik nu ook weer doen, maar het wijnrek zag ik deze keer niet. Er zaten ook veel meer mensen in de kamer dan die keer van het wijnrek. Overal kwam ik voeten tegen, het was gewoon geen doen.
Mama gaf me een reclamekrant. Ik lag op mijn buik op de grond en deed net alsof ik alles kon lezen. Na een poosje vond ik het een beetje saai worden en ging ik trekken aan het papier. Dat maakt een mooi geluid joh, helemaal als het scheurt. Dat is pas leuk. Dan zijn er ineens twee stukken papier. Dat vind ik leuk om te doen.

Je snapt wel dat ik zo langzamerhand moe was geworden. Bijna niet geslapen, op verjaarsvisite bij gromi, de reclamekrant gelezen en verfrommeld. Bekaf was ik en blij dat mama zei dat we naar huis gingen. Bij oma op schoot dronk ik eerst nog mijn fles melk leeg. Daarna ging mijn dikke jas weer aan, er moest geknuffeld worden en ik hoorde mama zeggen dat ze deze week met oma een afspraak zou maken. Binnenkort gaan we daar een dagje naar toe. Mama en papa gaan dan naar de orchideeënhoeve en ik mag bij oma en opa Arie blijven. Dat lijkt me heel gezellig.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Januari 2013 – Mijn papa en mama zijn getrouwd.

Dat was toch ook wat laatst. Papa en mama gingen ’s morgens vroeg, om 9.00 uur, trouwen. Mooi dat ze te laat kwamen doordat er een hele berg sneeuw lag. Het hele verkeer zat vast. Van oma kreeg ik een sms’je, toen we in de auto zaten, waarin ze vroeg of ik mama goed ging helpen met trouwen omdat mama waarschijnlijk zenuwachtig zou zijn. Doordat we zo lang met de auto stil stonden werd mama alleen nog maar zenuwachtiger. Jeetje joh, wat kan die goed zenuwachtig worden. Dat kan je je bijna niet voorstellen.

Na het trouwen ging ik even slapen omdat we om 12.00 uur een lunch hadden met de hele familie. Ik had geen idee wat een lunch was, maar later ontdekte ik dat het betekende dat we met z’n allen een kopje soep en broodjes gingen eten. Gelukkig had ik er niet zo heel veel over nagedacht doordat ik toch sliep.
Er waren best veel mensen. Al mijn oma’s en opa’s. Dat zijn al zes mensen bij elkaar. Maar ook gromi & gropi en ook nog mijn overgrootvader en –moeder van papa’s kant. Tante Brenda met mijn nichtjes en neefje, tante Anne & oom John met Elise en oom Michiel & tante Stefanie, die nog steeds met haar dikke buik rondloopt. Die buik is echt zó dik, daar kan ik volgens mij bijna op zitten. Het wordt tijd dat het kindje er eens uit komt hoor, want zo te zien is ze hartstikke moe.

Elise en ik zaten al heel lang in onze kinderstoelen, ieder aan de andere hoek van de tafel omdat mama vast bang was dat we ruzie zouden gaan maken of zo, maar we kregen nog geen broodje. Wel een cadeautje van oma Linda. Er zat een heel mooi papiertje omheen waar ik lekker mee ging zwaaien. Lief van haar dat wij ook een cadeautje kregen terwijl Elise en ik niet eens gingen trouwen. Zou ik ook niet willen, zó leuk vind ik haar nu ook weer niet.
Oom Michiel en tante Stefanie kregen ook een cadeautje voor het kindje wat nog steeds niet geboren is. Gek kindje hoor, voor zo’n cadeautje alleen al zou ik naar buiten komen.

Eindelijk gingen we eten. Elise en ik kregen een boterham met smeerkaas. Dat is echt heel lekker. Mama deed mijn boterham in blokjes, terwijl Elise haar broodje in d’r handen kreeg en er stukjes van afhapte. Volgens oma heet dat een klapboterham. Dat ze dat al kan zeg, maar dat komt natuurlijk doordat zij al tanden heeft en ik nog niet. Dan is het makkelijk zeg, dat kan ik later vast ook wel.

Na het eten gaf mama me aan oma en ging ik bij haar op schoot springen. Oma d’r armen werden een beetje moe dus moest ik ineens weer zitten. Daar had ik helemaal geen zin in. Oma merkte dat, ging toen met me naar het raam. Ik mocht op de vensterbank staan. Mijn neefje mocht dat niet van oma omdat ze vond dat hij daar al te groot voor was. Hij kon zo ook wel door het raam kijken. Vanaf dat plekje kon ik mooi naar de sneeuw kijken, maar ook naar de auto’s die voorbij reden.
Mijn neefje wilde oma iets laten zien, dus gingen we samen mee. We begrepen allebei niet goed wat hij ons wilde laten zien. Het was de bak met kreeften en oesters. Zo heette die dingen die in die bak met water zaten. Rare dingen hoor, een soort beesten met lange poten die dichtgebonden waren. “Scharen” noemde oma die dingen.

Om 14.00 uur was het afgelopen en kreeg ik mijn dikke winterjas weer aan. Oma ging nog een paar foto’s maken toen we buiten waren. Nou, daar vond ik dus echt niks aan hoor. Wat een gedoe. Mama wilde dat ik naar oma keek en papa vond dat ik moest lachen en ik……………..ik wilde gewoon alleen maar naar huis, naar mijn bedje. Ik was hartstikke moe van dat gelunch.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Januari 2013 – Op de fiets

Ik heb me toch weer wat beleefd. Daarna heb ik snel aan oma een mailtje gestuurd waarin ik haar vertel over mijn avontuur.’

Papa was vrijdag weer verkouden geworden en wilde een neusspray halen, maar het was al bijna 18.00 uur en dan gaan de winkels dicht. Mama was met de auto naar het werk, dus bedacht papa dat we maar op mama haar fiets even naar de winkels moesten. Ik wist natuurlijk helemaal niet wat een fiets was, maar toen papa me goed had aangekleed en me mee nam naar de schuur zag ik daar mama’s mooie zwarte fiets staan met een stoeltje van Nijntje. “Die is vast voor mij!!!”
Daar ging ik, voor het eerst samen met papa op de fiets naar de winkels. Het was al donker, dus dat was helemaal een groot feest. Er waren allemaal lichtjes buiten van de auto’s en van de huizen. Ik vond het zo leuk dat ik helemaal geluidjes ging maken.
Toen we weer thuis waren hebben we mama gebeld om te vertellen wat voor avontuur ik nu weer beleefd had. Dat vond mama natuurlijk hartstikke leuk, maar jullie begrijpen natuurlijk wel, dat mama nu ook heel erg graag met mij wou fietsen.

Vandaag, -3°, besloot mama me heel goed in te pakken in mijn eskimopak (zo noemt ze dat), muts op en handschoenen aan. Daar gingen we weer naar de schuur, en daar stond mama haar fiets weer. Mama zei dat ze het wel een beetje spannend vond, dus in de steeg ging mama maar even met me lopen. Wat dat betreft is papa veel stoerder, die ging gewoon fietsen in de steeg. Toen we uit de steeg waren gingen we weer fietsen en dat vind ik echt hartstikke leuk. Wat gaat dat hard zeg en ik kan alles heel erg goed zien. We zijn alleen niet zo heel erg ver geweest, want het was toch wel een beetje koud.

Nu zijn we weer thuis heb ik helemaal een rode neus van de kou. Gelukkig was het binnen lekker warm en begon alles lekker te gloeien en daar word je rozig van zegt mama. Dat snap ik niet, want rozen zijn toch bloemen, dus hoe kan je nou rozig zijn??????? Maar goed ik werd helemaal een beetje moe en ga nu lekker mijn bedje in, daarna nog even broodje eten met papa en mama en dan gaat mama weer centjes verdienen.

Nou welterusten allemaal en tot dinsdag.

Categorieën: Jordy 17-05-2012 | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.