Lizzy Fay 01-10-2014

Mijn zesde kleinkind

Mijn eerste verjaardag

IMG_4772

Vandaag vierde ik mijn eerste verjaardag. Ik had geen idee wat me te wachten stond, maar leuk dat het was. Er kwam visite en iedereen had speciaal voor mij een cadeautje meegenomen.

Van papa en mama had ik een roze loopbakfiets gekregen en Fenna had iets moois gemaakt bij onze gastouder. Ik kan zelf al op de loopbakfiets zitten, maar het is nog leuker als Fenna er op gaat rijden terwijl ik in de bak zit. Dat kan makkelijk.Oma had voor mij een boek met alle verhaaltjes van mijn eerste jaar er in. Er zaten ook allemaal foto’s bij van mij. Jammer genoeg mocht ik er niet mee spelen, maar gelukkig had oma ook nog een ander cadeautje. Een portemonnee waar muziek uit kwam. Zoiets had ik nog nooit gezien. Van gromi en gropi kreeg ik Lieveheersbeestjes sambaballen. Die maken een leuk geluidje als je ze beweegt. Verder kreeg ik natuurlijk nog een heleboel, teveel om op te noemen.

DSCN3957

Weet je wat grappig was? Oma wilde dat we met z’n allen op de foto gingen. Het was mooi weer, dus dat kon mooi in de tuin. Oom Nick, dat is de broer van mama, ging de foto maken. Hij maakte er een paar en daarna moest het nog een keer over.

Toen oma en opa Arie naar huis gingen zaten Fenna en Elise in de gang met mijn nieuwe robot. Ik ben er mooi bij gaan zitten en toen oma de deur open deed probeerde ik meteen naar buiten te kruipen. Dat mag ik niet, maar alles wat niet mag is juist hartstikke leuk. Maar ja, mama had het meteen door en tilde me op. Toch wel jammer.

Dit verhaaltje staat nog niet in mijn boek, maar oma gaat het naar mama mailen. Dan kan ze het uitprinten en er bij plakken.

Advertenties
Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , | Een reactie plaatsen

Lastig….wat mag wel en wat mag niet.

IMG_4510

Oma kwam bij ons op bezoek en ik kreeg van haar een kleine knuffelkoe. Eentje die ik met met één hand vast kon houden. Ik vond hem zo mooi dat ik iedere keer tegen Fenna zei dat ze even moest kijken. Dan strekte ik mijn arm en liet ik ‘m haar zien. Of ze het begreep weet ik niet, want als ik praat klinkt het nog steeds anders dan wanneer mama, papa, Fenna wie dan ook praat.

Dat praten gaat dus nog niet zo goed, maar lopen kan ik wel al. Achter mijn duwkar bijvoorbeeld, maar ook aan één hand. Ik moet altijd wel even op gang komen, maar dan gaat het prima. Oma vond het heel goed van me. Logisch, want ik moet nog één jaar worden.

Het was warm, daarom gingen we met z’n allen in de tuin, onder de parasol. Fenna en ik niet hoor, want Fenna ging fietsen en steppen en ik kroop over de tegels. Mijn hele knieën werden blauw omdat ik dwars door de stoepkrijt tekening van tante Lindsay kroop. Ze had veel blauw gebruikt en dat zat na het kruipen aan mijn knieën.
Eigenlijk wilde ik ook wel op de fiets van Fenna. Die ziet er zo mooi uit en fietsen lijkt heel makkelijk als zij dat doet. Natuurlijk mocht ik er niet eens aan komen van haar. Ze begon meteen te mopperen, zelfs al zei mama dat ik alleen maar even wilde kijken bij haar fiets. Toen ben ik maar weer iets anders gaan doen. Krijtjes in mijn mond stoppen bijvoorbeeld. En dat mocht van mama weer niet. Het is best lastig als je dat allemaal nog niet weet, want dan doe je maar wat en er is altijd wel iemand die roept dat het niet mag.

Na al dat gekruip was ik een beetje moe en bracht papa me naar bed. Daar heb ik heel even geslapen en toen ik weer wakker werd was oma er nog. Ze bleef eten en dat wist ik niet. Niemand had me dat verteld. Ik mocht aan het hoofd van de tafel zitten en aan de ene kant van mij zat papa en aan de andere kant oma. Mama had sla gemaakt, maar dat lusten Fenna en ik nog niet, dus wij kregen worteltjes. Dat is lekker hoor. Er lagen allemaal kleine stukjes van op mijn bord, samen met de gebakken aardappeltjes en kleine stukjes kipfilet. Die kan ik dan zelf in mijn mond stoppen.
Bij Fenna lagen grotere stukjes wortel op haar bord en weet je, die eet ze dan niet eens op. Raar hoor, ik heb wel bijna alles opgegeten.

Na het eten gingen we nog even buiten zitten om koffie te drinken. Fenna en ik niet hoor, wij drinken nog geen koffie. Dat is grote mensen drinken en volgens mij drinken ze dat best vaak. Dan mag ik niet aan de kopjes komen die op tafel staan, want die zijn heet. Ook weer zoiets, sta je net lekker bij de tafel mag je nergens aankomen. Ik ga het vast allemaal nog wel eens begrijpen, maar voorlopig nog niet.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Mijn gropi werd 87 jaar.

IMG_4485 - kopie

Op een verjaardag krijg je allemaal lekkere dingen, dat heb ik al in de gaten. Nou, daar ben ik niet vies van hoor. Ik vond het dan ook best leuk op gropi’s verjaardag.

Er waren een hoop mensen. Sommige kende ik, sommige niet. Ik zag oma, maar ook tante Maaike en Jordy en Milou. Ik zat een poosje bij papa op schoot en bekeek alles eens. Jordy en Fenna renden samen door de gang en maakten een hoop lawaai. Die Jordy kan hoog schreeuwen joh! Ik kan ook goed herrie maken hoor, maar Jordy wint.

Oma ging met Jordy en Fenna naar buiten. Geen idee wat ze daar gingen doen, maar ze hadden er zo te zien wel zin in. Als ik groter ben mag ik vast ook mee. Toen ze terug kwamen zat ik net een lekker plakje worst te eten. Daar werden mijn handen wel een beetje vies van, maar dat vond ik niet erg. Papa geloof ik wel, want die ging ze schoon maken.

Oma zette het hoedje van Fenna op papa’s hoofd en maakte er een foto van. Volgens mij is papa’s hoofd veel te groot voor dat hoedje, maar hij moest er wel om lachen. Oma ook trouwens.

Daarna zette papa me op de grond en kwam Milou er ook bij. We waren wel de enige die op de grond zaten, want alle andere mensen zaten gewoon op een stoel. Ik wilde wel laten zien dat ik al kon staan en tante Maaike zei tegen Milou dat ze dat ook moest doen. Dat kan ze ook wel, maar ze deed het mooi niet. Ze bleef gewoon kruipen. Op een gegeven moment klom ze wel op de bank en dat kan ik nog niet. Zij zat daar en ik stond vlak bij haar. Achter me was er een hoop gelach en lawaai. Er was iets met gropi, maar ik begrijp nog steeds niet wat. Heel verbaasd keek ik achterom om te zien of ik kon ontdekken wat er zo om te lachen was. Niemand die me het uitlegde, dus heb ik me maar weer met Milou bemoeid tot we weer naar huis gingen.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , | 2 reacties

Varkentje

varkentje

Mama haalde me uit bed en hield me ondersteboven zodat ik tussen twee traptreden door de kamer in keek. Daar zag ik oma zitten en ook nog oma Linda met opa. Ik moest lachen want ik zag ze ondersteboven.

Oma doet soms wel een beetje raar hoor. Ik zat bij haar op schoot en had net een cadeautje uitgepakt wat ik van Fenna kreeg. Het was een boekje met allemaal dieren er in. Oma vertelde hoe de dieren heten en liet me aan ze voelen. Sommigen hadden een klein plekje wat niet van karton was. Dat plekje was heel zacht. Toen we bij het varkentje waren ging oma ineens knorgeluiden maken in mijn nek en op mijn wang. Verbaasd keek ik haar aan en ik dacht: “Wat is dit nu ineens?” Oma Linda moest er om lachen en zei: “Oma doet wel gek hè?”

Oma deed het nog een paar keer en toen moest ik er ook wel om lachen. Het voelde ook gek, want het was net alsof ze aan me aan het snuffelen was.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , | 1 reactie

Vrolijk

vrolijk

Na mijn ochtendslaapje kwam ik beneden en zag ik dat oma er was. Ik lachte breeduit naar haar. Dat doe ik naar iedereen hoor. Hoe meer mensen er zijn, hoe gezelliger ik het vind.

Ik zat bij oma op schoot toen papa met mijn fruithap naast oma kwam zitten. “Ze is zwaar hè? “ hoorde ik hem zeggen. Ziets zeg je toch niet? Dat was nog niet alles hoor want toe zei oma: “Ja ze heeft lood in haar billen”. Nou ja zeg, lood in mijn billen. Volgens mij niet hoor, mijn billen zijn gewoon zacht. Niks geen lood. Als ik later groot ben ga ik mooi aan oma vragen waarom ze dat zei.

Toen mijn fruithap op was zette mama me bij het tafeltje neer. Dat is zó leuk, dan hou ik me goed vast en blijf ik staan. Het is wel jammer dat ik me vast moet houden, want er ligt altijd van alles op tafel wat ik dan eigenlijk het liefst zou willen pakken. En kijk, dat kan ik dan niet, want dan zak ik door mijn benen. Maar zo staan blijft leuk. Oma zei dat ze het knap vond, daardoor werd mijn lach nog breder dan ‘ie al was.

Af en toe keek ik naar mijn zus Fenna. Die kan al veel meer dan alleen staan. Ze stond bij de microfoon te zingen, maar wilde niet dansen. Dat vind ik dan weer een beetje dom, want als je dat toch kan laat je dat toch zeker zien? Ik zou dat wel doen, denk ik. Maar ja, ik ben pas 8 maanden en nog lang geen twee jaar. Tegen die tijd denk ik er misschien wel anders over.

Toen oma weer weg ging kreeg ik een knuffel van haar en zei ze: “Tot de volgende keer!”

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Het verjaardagsfeest van Jordy en Milou

verjaardagsfeest

Natuurlijk was ik er ook, samen met papa, mama en mijn grote zus Fenna. Het was best mooi weer en we zaten allemaal buiten. Ik had mijn zonnehoedje op en mocht lekker op een kleedje in het gras zitten. Dat kan ik al goed hoor, zitten, terwijl ik pas 7½ maand ben.

Toen oma en opa Arie kwamen werd ik door mama meteen bij opa op schoot gezet, zodat ik uit mijn fles kon drinken. Dat vond ik best gezellig, zo op schoot. Oma had het druk met cadeautjes geven aan Milou en Jordy, maar bij haar zat ik later ook nog op schoot. Ze ging met me door de tuin lopen en een beetje gek doen. Dan hield ze me ineens helemaal achterover en dan haalde ze me weer omhoog. Daar moest ik best om lachen.

Toen ik weer op mijn kleedje zat te spelen ging ik weer eens oefenen zodat ik goed kan leren praten. Ik kan al allerlei klanken uitspreken, maar ik weet heus wel dat het nog geen woorden zijn hoor. Het klinkt heel anders dan zoals mama en papa praten. Trouwens, ook anders dan zoals Fenna praat. En weet je, ik kan ook veel harder ‘praten’ dan Fenna. Dat vind ik leuk. Oma hoorde het en die zei tegen mama: “Volgens mij maakt Lizzy meer lawaai dan Fenna op die leeftijd”. En ja hoor, daar had oma gelijk in volgens mama. Ja, ik weet het niet hoor. Toen Fenna zo klein was, was ik er nog niet. Papa vertelde ook meteen maar dat ik heel hard kan huilen. Vooral als het nacht is, dan begin ik soms ineens te huilen en lijk ik wel een sirene. Iedereen schrikt dan wakker van mij. Ja, dat is natuurlijk ook wel de bedoeling. Als ik zachtjes huil dan komt er waarschijnlijk niemand kijken wat er met me aan de hand is.

We gingen weer op de fiets naar huis. Dan mag ik fijn in het fietsstoeltje voorop. Fenna zit altijd achterop, maar zij is ook groter. Wel jammer dat ze dan achter mama’s rug zit, want dan ziet ze lang zo veel niet als ik.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014, Milou 27-04-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

De aankleedtafel in de lunchroom

De oorsprong 1Met papa, mama en Fenna ging ik naar de opening van De Oorsprong. Dat is een lunchroom, maar wat dat nu weer precies is weet ik niet. Het heeft met eten te maken. Ik heb daar ook gegeten, maar gewoon mijn eigen broodje. Dat hadden papa en mama meegenomen in een bakje.

Oma was er ook en ik lachte meteen naar haar. Ze liep met papa mee toen hij mij ging verschonen. Dat vind ik best hoor, dat oma dat blijft kijken, want dan praat ze ook nog tegen mij. Niet alleen met mij trouwens, ook met papa, maar ook nog met Elise. Die was op de plank onder de aankleedtafel gaan liggen. Daar paste ze precies onder en iedere keer trok ze aan oma’s hand. Ze wilde oma zeker ook op die plank trekken want ik hoorde oma zeggen dat ze daar niet onder paste. Ik hoorde Elise lachen, dus oma deed vast iets geks. En ja hoor, ze gaf Elise een kus op haar blote voet.
Papa pakte voor mij een kinderstoel en samen met oma zat ik aan een hele grote tafel. Papa gaf me iedere keer een stukje brood. Lekker is dat, zo’n broodje. Helemaal als je dat in een lunchroom krijgt. Later als ik groot ben ga ik er vast een keer iets eten en drinken. Het ziet er allemaal heel leuk uit. Ik ben nu nog te klein voor de speelhoek, maar als ik groter ben mag ik vast ook wel van de glijbaan.

Oma ging best al snel weer weg, maar die was er dan ook al veel langer dan wij. Ze ging nog naar gromi, daar zou ze blijven eten ’s avonds. Ik kreeg een kusje en omdat ze toen met haar gezicht heel dichtbij was, probeerde ik haar bril te pakken. Dat mag natuurlijk niet, maar proberen kan altijd.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014, Milou 27-04-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Oma kwam oppassen (2)

oma kwam oppassen 2 74

We wonen in een ander huis en zijn dus verhuisd, zoals mama aldoor zegt. Ik vond het hele verhuisgedoe maar niks. In het oude huis was het niet meer leuk en in het nieuwe huis was het nòg niet leuk. Overal stonden dozen en mama en papa deden niets anders dan rennen en vliegen.

De eerste nacht in het nieuwe huis heb ik lekker geslapen. Gelukkig gewoon in mijn eigen bed. Maar weet je, na mijn ochtendslaapje was oma er ineens. Zij kwam me uit bed halen. Mama was er toen wel bij maar al gauw ging ze met papa samen weer naar het oude huis. Oma bleef bij ons en prakte mijn banaan. Daar houd ik van. Jordy zat naast haar aan tafel en vroeg alsmaar of oma iets kon maken. Gelukkig zei oma dat hij nog even moest wachten omdat mijn banaan nog niet op was. Ik vroeg me wel even af of papa en mama wel terug zouden komen hoor. Het was voor mij best allemaal een beetje raar.

Ik werd door oma in de box gezet, want ze moest de buggy uit mama’s auto halen. Daar zat ik dan, helemaal alleen terwijl oma met Jordy naar buiten liep. O nee, ik was niet helemaal alleen want opa Bo was boven aan het zagen en timmeren. Omdat ik nu eenmaal in de box zat ben ik maar gewoon gaan spelen tot oma weer terug was. Daarna gingen we boodschappen doen. Dat vond ik gezellig. In de winkel was het druk en oma moest een beetje zoeken waar alles stond. Jordy mocht een karretje duwen en oma deed daar alle boodschappen in. Daarna mocht hij ook nog in de Jumbo-auto. Dat zag er leuk uit! Misschien mag ik dat ook wel als ik groter ben.

Op de terugweg kreeg ik een kleine krentenbol in mijn handen. Die heb ik helemaal opgegeten en daarna kreeg ik er nog eentje en toen nog een halve er achteraan. Handig van oma, want toen we thuiskwamen kon ik meteen naar bed voor mijn middagslaapje. Dat was hard nodig, want ik zat ontzettend te geeuwen, zo’n slaap had ik. Denk je, dat ik goed kon slapen? Niks hoor, papa en mama kwamen weer thuis en liepen alsmaar heen en weer naar boven, naar de zolder en opa Bo ging weer zagen. Na een anderhalf uur vond ik het welletjes en ben ik maar heel hard gaan huilen om te laten weten dat ik uit bed wilde. Oma had toen net de ovenschotel klaar die ze voor ons gemaakt had, zodat mama niet hoefde te koken. We gingen eerst wat eten en drinken en daarna besloot oma om weer naar buiten te gaan met Jordy en mij, want puk moest uitgelaten worden.

Op de heenweg moest oma een stuk teruglopen omdat ik mijn schoentje had uitgeschopt en op de terugweg weer want toen had ik mijn sok uitgetrapt. Jordy kan goed zoeken en zag allebei de keren de schoen en de sok al vanuit de verte liggen. Thuis ging Puk in de bench en ik mocht op de grond spelen. Samen met Jordy heb ik met het speelkleed gespeeld. De emmer met schoonmaak spullen vond ik ook mooi speelgoed. Vooral het pak met schuursponsjes. Daar zat plastic omheen en dat kraakte zo mooi. Jammer dat oma het niet zo’n goed plan vond. Ik mocht een nieuw vaatdoekje houden, maar de emmer met alle andere spullen zetten ze hoog weg.

Ineens hoorde ik mama’s stem in de gang. Daar werd ik helemaal blij van en dat vond oma zo leuk om te zien. Oma dronk nog een kopje koffie, gaf me toen een knuffel en ging weer naar huis, naar opa Arie.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014, Milou 27-04-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Overal poep

feestSamen met papa, mama en Fenna ging ik naar de derde verjaardag van Elise. Ik zat heerlijk, in de auto, in mijn maxicosi en ja hoor, ik voelde het aankomen: Ik moest poepen. En niet zo’n beetje ook.

Toen we bij Elise aankwamen deed oma de deur open. Ik vroeg me nog even af wat oma daar deed, maar mama holde met mij de trap op om me boven te verschonen. Dat was hard nodig, want de poep zat bijna overal, zelfs bijna in mijn nek. Getver, wat voelt dat toch altijd vies. Ik vraag me af of iedereen dat doet. Of gaat zoiets over als ik groter word. Ik hoop van wel, want als ik groot ben moet ik het vast zelf schoonmaken.

Toen we weer beneden kwamen zag ik dat er heel veel mensen in de kamer zaten. Iedereen zat te praten, tot tante Anne met een taart binnenkwam. Ineens ging iedereen zingen en Elise mocht de kaarsjes van de taart uitblazen. Daarna gingen alle kindjes, die op de verjaardag waren, in de tuin spelen. Dat kan ik nog niet, en ik wil het ook nog niet. Ik vind het veel te fijn om bij mama of papa op schoot te zitten.

Ik zat ook nog een poosje bij oma op schoot. Papa stond vlak bij, want die keek wat Fenna aan het doen was in de tuin. Oma en papa praatte af en toe met elkaar en na een poosje liep oma door de kamer en zette me bij opa op schoot. Prima hoor, ik vind het bij iedereen op schoot gezellig.
Toen we weer naar huis gingen was Fenna een beetje aan het huilen. Die was geloof ik gevallen in de tuin. Kijk, daarom vind ik het niet erg dat ik nog niet buiten mag spelen.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Lachen

lachenIk was met papa en Fenna samen naar buiten. Fenna mocht op haar driewieler mee en ik ging bij papa op de buik in de draagzak. Dat is leuk, want dan hang ik lekker hoog en kan ik alles zien.

Oma liep op ons af en begon tegen me te praten. Dat vind ik altijd zo leuk, pratende mensen. Hun gezicht verandert dan helemaal waardoor ik meteen begin te lachen. Oma hielp Fenna met haar driewieler naar binnen en hielp haar met haar jas uittrekken. Papa hielp mij verder en zette me daarna gezellig bij oma op schoot. Van oma kreeg ik ook mijn fles en dat werd ook wel tijd, want ik had reuze honger gekregen. Vast van de buitenlucht. Tussendoor liet oma mij ‘een boertje doen’. Volgens mij heeft oma hier wel verstand van.

Toen papa zijn koffie had wilde oma haar koffie ook opdrinken en zette ze mij bij papa op schoot. Vond ik ook goed hoor. Oma ging daarna met Fenna spelen. Kleien of zo heette het spelletje. Geen idee wat dat is, maar ik wil dat later ook met oma doen.
Zelf werd ik in de box gelegd en toen oma uitgespeeld was kwam ze even bij me kijken. Toen deed ze met mij ook een leuk spelletje: “Komt een muisje aan gelopen, zó in Lizzy’s nekkie gekropen. Het kriebelde over mijn buik en daarna in mijn nek, daar moest ik van lachen. Dat vond oma zeker leuk, want ze deed het spelletje nog een paar keer.

Later kwam mama ook thuis, maar die ging al gauw met Fenna alleen op pad. Oma ging ook naar huis en toen was ik ineens alleen met papa. Dat was mooi, want toen hoefde ik hem met niemand meer te delen.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.