Milou 27-04-2014

Mijn vijfde kleinkind.

Het verjaardagsfeest van Jordy en Milou

verjaardagsfeest

Natuurlijk was ik er ook, samen met papa, mama en mijn grote zus Fenna. Het was best mooi weer en we zaten allemaal buiten. Ik had mijn zonnehoedje op en mocht lekker op een kleedje in het gras zitten. Dat kan ik al goed hoor, zitten, terwijl ik pas 7½ maand ben.

Toen oma en opa Arie kwamen werd ik door mama meteen bij opa op schoot gezet, zodat ik uit mijn fles kon drinken. Dat vond ik best gezellig, zo op schoot. Oma had het druk met cadeautjes geven aan Milou en Jordy, maar bij haar zat ik later ook nog op schoot. Ze ging met me door de tuin lopen en een beetje gek doen. Dan hield ze me ineens helemaal achterover en dan haalde ze me weer omhoog. Daar moest ik best om lachen.

Toen ik weer op mijn kleedje zat te spelen ging ik weer eens oefenen zodat ik goed kan leren praten. Ik kan al allerlei klanken uitspreken, maar ik weet heus wel dat het nog geen woorden zijn hoor. Het klinkt heel anders dan zoals mama en papa praten. Trouwens, ook anders dan zoals Fenna praat. En weet je, ik kan ook veel harder ‘praten’ dan Fenna. Dat vind ik leuk. Oma hoorde het en die zei tegen mama: “Volgens mij maakt Lizzy meer lawaai dan Fenna op die leeftijd”. En ja hoor, daar had oma gelijk in volgens mama. Ja, ik weet het niet hoor. Toen Fenna zo klein was, was ik er nog niet. Papa vertelde ook meteen maar dat ik heel hard kan huilen. Vooral als het nacht is, dan begin ik soms ineens te huilen en lijk ik wel een sirene. Iedereen schrikt dan wakker van mij. Ja, dat is natuurlijk ook wel de bedoeling. Als ik zachtjes huil dan komt er waarschijnlijk niemand kijken wat er met me aan de hand is.

We gingen weer op de fiets naar huis. Dan mag ik fijn in het fietsstoeltje voorop. Fenna zit altijd achterop, maar zij is ook groter. Wel jammer dat ze dan achter mama’s rug zit, want dan ziet ze lang zo veel niet als ik.

Advertenties
Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014, Milou 27-04-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Mijn eerste verjaardag

17-05-2015 (6)

Samen met mijn grote broer, Jordy, vierde ik mijn verjaardag. Eén jaar ben ik geworden. Wel al een paar weekjes geleden, maar toen waren we nog maar net verhuisd. Samen je verjaardag vieren is leuk, maar wel heel druk.

Al mijn neefjes en nichtjes waren er met hun papa’s en mama’s en ook mijn opa’s en oma’s. Ik begreep er allemaal nog niet zo heel veel van. Van oma kreeg ik een boek met verhaaltjes en foto’s. Mama vond dat heel leuk en zei dat ze de verhaaltjes ’s avonds ging lezen. Die verhaaltjes gaan allemaal over mij. Als ik later groot ben ga ik ze zelf lezen. Nu kan ik dat nog niet. Dit verhaaltje zit er ook nog niet in. Dat moest oma nog schrijven, zei ze. Ik vraag wel of mama het achter in het boek plakt. Daar is vast nog wel ruimte voor.

Oma had nog een pakje mee en Elise hielp met uitpakken. Het was een jurkje met een legging er bij. Elise vond die kleren ook heel mooi. Volgens mij wilde ze zelf ook wel aan. Nou, ik kan je zo wel vertellen dat het haar niet past hoor. Zij is veel groter dan ik.

Toen ik in de kinderstoel zat kwamen papa en mama met twee taarten naar buiten. Op die van mij zat één kaarsje wat niet brandde. Op die van Jordy zaten wel drie kaarsjes en die mocht hij zelf uitblazen. Daarna mocht ik gewoon van de taart eten. Heel voorzichtig probeerde ik een rood stukje te pakken. Ik denk dat het een aardbei was. Het lukte niet zo goed, maar al gauw had ik in de gaten dat ik de slagroom zo met mijn vingers van de taart kon halen. Lekker dat het was. En weet je, ik had de taart helemaal voor mij alleen. Jordy moest de taart delen met Elise, Fenna en Jelle. Had hij even pech.

Ik vond het echt heel gezellig allemaal, maar was ook wel moe van al het gedoe. Toen papa me naar bed bracht was ik blij toe. Lekker slapen in mijn kamertje in mijn eigen bedje.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

De aankleedtafel in de lunchroom

De oorsprong 1Met papa, mama en Fenna ging ik naar de opening van De Oorsprong. Dat is een lunchroom, maar wat dat nu weer precies is weet ik niet. Het heeft met eten te maken. Ik heb daar ook gegeten, maar gewoon mijn eigen broodje. Dat hadden papa en mama meegenomen in een bakje.

Oma was er ook en ik lachte meteen naar haar. Ze liep met papa mee toen hij mij ging verschonen. Dat vind ik best hoor, dat oma dat blijft kijken, want dan praat ze ook nog tegen mij. Niet alleen met mij trouwens, ook met papa, maar ook nog met Elise. Die was op de plank onder de aankleedtafel gaan liggen. Daar paste ze precies onder en iedere keer trok ze aan oma’s hand. Ze wilde oma zeker ook op die plank trekken want ik hoorde oma zeggen dat ze daar niet onder paste. Ik hoorde Elise lachen, dus oma deed vast iets geks. En ja hoor, ze gaf Elise een kus op haar blote voet.
Papa pakte voor mij een kinderstoel en samen met oma zat ik aan een hele grote tafel. Papa gaf me iedere keer een stukje brood. Lekker is dat, zo’n broodje. Helemaal als je dat in een lunchroom krijgt. Later als ik groot ben ga ik er vast een keer iets eten en drinken. Het ziet er allemaal heel leuk uit. Ik ben nu nog te klein voor de speelhoek, maar als ik groter ben mag ik vast ook wel van de glijbaan.

Oma ging best al snel weer weg, maar die was er dan ook al veel langer dan wij. Ze ging nog naar gromi, daar zou ze blijven eten ’s avonds. Ik kreeg een kusje en omdat ze toen met haar gezicht heel dichtbij was, probeerde ik haar bril te pakken. Dat mag natuurlijk niet, maar proberen kan altijd.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014, Milou 27-04-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Oma kwam oppassen (2)

oma kwam oppassen 2 74

We wonen in een ander huis en zijn dus verhuisd, zoals mama aldoor zegt. Ik vond het hele verhuisgedoe maar niks. In het oude huis was het niet meer leuk en in het nieuwe huis was het nòg niet leuk. Overal stonden dozen en mama en papa deden niets anders dan rennen en vliegen.

De eerste nacht in het nieuwe huis heb ik lekker geslapen. Gelukkig gewoon in mijn eigen bed. Maar weet je, na mijn ochtendslaapje was oma er ineens. Zij kwam me uit bed halen. Mama was er toen wel bij maar al gauw ging ze met papa samen weer naar het oude huis. Oma bleef bij ons en prakte mijn banaan. Daar houd ik van. Jordy zat naast haar aan tafel en vroeg alsmaar of oma iets kon maken. Gelukkig zei oma dat hij nog even moest wachten omdat mijn banaan nog niet op was. Ik vroeg me wel even af of papa en mama wel terug zouden komen hoor. Het was voor mij best allemaal een beetje raar.

Ik werd door oma in de box gezet, want ze moest de buggy uit mama’s auto halen. Daar zat ik dan, helemaal alleen terwijl oma met Jordy naar buiten liep. O nee, ik was niet helemaal alleen want opa Bo was boven aan het zagen en timmeren. Omdat ik nu eenmaal in de box zat ben ik maar gewoon gaan spelen tot oma weer terug was. Daarna gingen we boodschappen doen. Dat vond ik gezellig. In de winkel was het druk en oma moest een beetje zoeken waar alles stond. Jordy mocht een karretje duwen en oma deed daar alle boodschappen in. Daarna mocht hij ook nog in de Jumbo-auto. Dat zag er leuk uit! Misschien mag ik dat ook wel als ik groter ben.

Op de terugweg kreeg ik een kleine krentenbol in mijn handen. Die heb ik helemaal opgegeten en daarna kreeg ik er nog eentje en toen nog een halve er achteraan. Handig van oma, want toen we thuiskwamen kon ik meteen naar bed voor mijn middagslaapje. Dat was hard nodig, want ik zat ontzettend te geeuwen, zo’n slaap had ik. Denk je, dat ik goed kon slapen? Niks hoor, papa en mama kwamen weer thuis en liepen alsmaar heen en weer naar boven, naar de zolder en opa Bo ging weer zagen. Na een anderhalf uur vond ik het welletjes en ben ik maar heel hard gaan huilen om te laten weten dat ik uit bed wilde. Oma had toen net de ovenschotel klaar die ze voor ons gemaakt had, zodat mama niet hoefde te koken. We gingen eerst wat eten en drinken en daarna besloot oma om weer naar buiten te gaan met Jordy en mij, want puk moest uitgelaten worden.

Op de heenweg moest oma een stuk teruglopen omdat ik mijn schoentje had uitgeschopt en op de terugweg weer want toen had ik mijn sok uitgetrapt. Jordy kan goed zoeken en zag allebei de keren de schoen en de sok al vanuit de verte liggen. Thuis ging Puk in de bench en ik mocht op de grond spelen. Samen met Jordy heb ik met het speelkleed gespeeld. De emmer met schoonmaak spullen vond ik ook mooi speelgoed. Vooral het pak met schuursponsjes. Daar zat plastic omheen en dat kraakte zo mooi. Jammer dat oma het niet zo’n goed plan vond. Ik mocht een nieuw vaatdoekje houden, maar de emmer met alle andere spullen zetten ze hoog weg.

Ineens hoorde ik mama’s stem in de gang. Daar werd ik helemaal blij van en dat vond oma zo leuk om te zien. Oma dronk nog een kopje koffie, gaf me toen een knuffel en ging weer naar huis, naar opa Arie.

Categorieën: Lizzy Fay 01-10-2014, Milou 27-04-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Oma kwam oppassen

oma kwam oppassen

Na mijn ochtendslaapje zat oma ineens in de kamer. Ze was heel vroeg van huis gegaan om op Jordy en mij te passen. Dat leek me best gezellig!

Mama had nog snel een fruithap voor me gemaakt, zodat oma die mij kon geven. Lekker, met veel banaan, daar hou ik van. Oma zette me in de kinderstoel en ging zelf op het puntje van de bank zitten. Nou, ik moet eerlijk zeggen dat oma dat best goed kon hoor. Ze maakte mijn hele schaaltje keurig leeg. Daarna mocht ik uit de stoel en ging ik op de grond spelen. Dat vond Jordy natuurlijk weer een beetje lastig, want ik wil altijd overal aankomen. Vooral aan zijn speelgoed, want dat ziet er altijd zo spannend uit. Jordy gaf me mijn toverstafje zodat ik even afgeleid was. Dat lukt altijd een poosje, maar ja als hij met die Cars autobaan aan het spelen is zie ik die auto steeds rondjes rijden. Dus ik er al tijgerend op af. Ik kan wel een beetje kruipen, maar tijgeren vind ik toch veel makkelijker. Of eigenlijk is het ook geen tijgeren, het lijkt meer op de ‘vlinderslag’, maar dan niet in het water.

Oma pakte me vast en ging samen met mij op de grond zitten. Vlak bij de autobaan van Jordy. Ze vroeg aan Jordy of hij mij het houten autootje wilde geven. Kijk, dat was nou tof van oma, want nu had ik tenminste ook een auto. Ondertussen hield ik Jordy goed in de gaten, want zo kan ik mooi afkijken hoe hij alles doet.

15-04-2015 (7)

Ineens zette oma me weer op de grond, want Puk ging zitten janken in de bench. Puk is onze hond, die hebben we nog maar een paar dagen. En als hij jankt moet hij meestal plassen of poepen.

Oma maakte de bench open en meteen kwam hij op mij af. Hij begon aan me te snuffelen en daar hou ik niet zo van hoor. Dat wil ik niet en gelukkig tilde oma me meteen op. Puk deed buiten meteen een plasje en kreeg toen van oma een snoepje. Dat had mama haar verteld en oma luistert dus goed naar mama. Jordy en ik moeten ook altijd naar mama luisteren.

Jordy was in de tuin gaan spelen en oma nam mij ook mee de tuin in. Ze hield me op haar arm, want het was volgens haar een beetje te koud om buiten rond te kruipen. We gingen in het zonnetje staan. Daar was het lekker warm. Af en toe wiebelde ze me heen en weer. Dan moest ik lachen en weet je wat oma dan zei? “Nu kijk je net zoals je moeder toen ze klein was”. Ik vroeg me wel af hoe oma dat nou kon weten. Dat moet ik haar later maar eens vragen, want nu kan ik nog niet praten.

Toen we weer naar binnen gingen vond oma dat het tijd werd om te tafel te dekken. Ze zette mij in de box, maar dat vond ik niet leuk. Ik begon meteen te jengelen, maar oma ging gewoon door met wat ze aan het doen was. Ze lijkt mama wel, die reageert ook niet op mijn gejengel in de box. Tja, er zat dus niks anders op dan maar gewoon te gaan spelen. Dat deed ik dan ook.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

De verjaardag van opa Arie en die van Elise

Twee verjaardagen

De verjaardag van opa Arie

Ik ben al 10 maanden en ondertussen wel gewend aan het vieren van verjaardagen, maar twee verjaardagen achter elkaar is wel een beetje veel hoor. Op vrijdag gingen we naar opa Arie en oma en de zaterdag er na naar mijn nichtje Elise. Gelukkig woont die niet zo heel ver, maar oma en opa Arie wel. Jeetje, dan moet je toch lang in de auto zitten. Volgens mama slapen alle kindjes in de auto. Nou ik niet hoor. Trouwens, mijn broertje Jordy ook niet. Wij zijn dus de uitzonderingen.

Toen we bij oma en opa kwamen moest ik wel weer even wennen, maar dat gaat wel steeds sneller. Ik mocht op de grond spelen en dat vond ik nu niet meer eng. Jordy was al aan het spelen en ik probeerde bij hem te komen. Iedereen kan kruipen, maar ik heb nog steeds geen flauw idee hoe ik dat moet doen. Ik heb gewoon een heel handige manier: Liggend op mijn buik doe ik de vlinderslag en daar kom ik heel snel mee vooruit. Volgens mij is dat ook veel makkelijker dan kruipen. Ik heb al bedacht dat ik dat gewoon ga overslaan en maar meteen ga lopen over een poosje.

Doordat ik niet geslapen had ik in de auto werd ik wel een beetje moe. Daar wist mama wel raad mee. Ik werd in de wandelwagen gezet en die werd de gang in gereden. Daar lag ik dan, naar de jassen aan de kapstok te kijken. Huilen dat ik deed en gelukkig kwam mama even kijken. Ze zag vast dat ik heel moe was, want ik werd niet uit de wagen gehaald. Geeft niks, want ik viel toch in slaap en toen ik weer wakker werd gingen we naar huis.

verjaardag1
De derde verjaardag van mijn nichtje Elise.

De volgende dag ging ik met mama en Jordy alweer naar een verjaardag. Heel dichtbij, maar we gingen wel met de auto. Papa ging niet meer, die had de avond er voor gewerkt en was pas ’s morgens vroeg gaan slapen. Logisch dat ‘ie niet meeging. Had ik ook niet gedaan als ik hem was.

Wie denk je dat de deur open deed bij Elise? Oma! Ze was daar ook en daar was ik toch wel verbaasd over. Wat bleek? Mijn oma is ook de oma van Elise. Nou ja, zeg, nou vraag ik je toch. Hoe kan dat nou weer?
Oma pakte me over van mama, want die had haar handen vol. Volgens mij heb ik bijna de hele tijd bij oma op schoot gezeten. Ze gaf me ook kleine hapjes van de taart. Lekker joh! Worteltjes taart, die niet naar wortels smaakte, maar gewoon naar taart. Af en toe liep oma heen en weer om de deur open te doen en heel even zette ze bij opa Arie op schoot omdat ze koffie ging inschenken voor de visite.
Gromi en gropi waren er ook en gromi kwam gezellig naast oma zitten en begon tegen mij te praten. Inmiddels zat ik weer bij oma op schoot. Ik denk omdat opa zijn koffie op wilde drinken, want dat schijnt niet te kunnen als ik op schoot zit.

Op deze verjaardag heb ik niet op de grond gespeeld, daar was het veel te druk voor. Dat gaf niet hoor, want ik vond het best gezellig om bij oma te zitten. Af en toe keek ik schuin omhoog en leunde met mijn wang tegen haar trui aan. Dan kreeg ik een kusje en oma deed een leuk spelletje. Ze deed haar tong uit de mond en zei: “Plfrt”, maar dan heel lang. Jullie weten vast wel wat ik bedoel. Het spetterde ook een beetje. Iedere keer deed ik oma na, want ik kan dat lekker ook. Oma moest er om lachen.

Toen we weer naar huis gingen gaf oma me een dikke kus. Zelf bleef ze nog even.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mijn gromi werd tachtig jaar

??????????????????????????????????????

Natuurlijk was ik ook op het feest van Gromi. Wat dacht je dan? Al had ik niet mee gewild, dan hadden papa en mama mij gewoon meegenomen. Ik kan toch zeker nog niet alleen thuis blijven?

Het was wel een beetje druk op het feest. Er waren ook heel veel mensen die ik nog nooit eerder had gezien. Mama vertelde dat dit ooms en tantes van mijn oma waren. Net zoals tante Anne, oom John, oom Michiel en tante Stefanie mijn tantes en ooms zijn. Ik zag ook nog twee mensen die ik al een keer eerder had gezien. Dat waren de oom en tante van mama. Ik herkende ze niet meteen hoor, want ik was nog heel klein toen ik ze de vorige keer zag.

Mijn broertje Jordy kon gewoon in de speelhoek van het restaurant spelen. Het is dus best handig als je al kan lopen. Ik kan dat nog niet, zelfs kruipen gaat nog niet zo goed. Ik moest dus bij mama of papa op schoot blijven zitten. Best gezellig hoor, maar niet voor heel lang. Mama zette me ook nog even bij gromi op schoot, maar dat vond ik niet zo’n goed idee. Andere keren vond ik dat wel prima hoor, maar nu met al die drukte vond ik het maar niks. Gelukkig vond gromi dat niet erg en gaf ze me weer gauw terug aan mama.

Soms is het ook lastig dat ik nog zo snel moe word. Dat wordt vast anders als ik groter ben, maar nu kreeg ik gewoon slaap. Moet je eens proberen, slapen in al die drukte. Mama had me in de wandelwagen gezet, met m’n rug naar iedereen toe. Gelukkig had ik mijn “nijntjetuttel” mee. Die houd ik dan in mijn handen en ga er een beetje aan zitten wriemelen. Het is heel grappig, maar dan worden mijn ogen vanzelf zo moe dat ze dichtgaan. Dan slaap ik niet eens meteen, maar dat geeft niks. Ik had ook best door dat oma twee keer over de kap van de wandelwagen heen keek hoor. Ze dacht vast van niet, maar ik ben heus niet gek hoor. Vanuit mijn ooghoeken zag ik haar gewoon staan.

Het leukste van zo’n feestje vind ik toch dat we ook weer naar huis gaan. Dan krijg ik mijn jas aan en mijn sjaal om en dan weet ik: “Ja, we gaan weer naar huis. Naar mijn eigen kamertje met mijn eigen bed er in en naar mijn eigen speelgoed. Heerlijk!”

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Mijn nichtje haar tweede verjaardag

Ik moet altijd een beetje wennen als ik ergens anders ben dan thuis. Gelukkig begrijpen papa en mama dat en zetten ze me niet meteen bij iemand anders op schoot.

Vanaf papa’s schoot bekijk ik, met speen in de mond, wie er allemaal binnenkomen. Ik zie oma en opa, daarna ook nog oom John, tante Anne samen met Jelle en Elise. Wat later komen gromi en gropi ook binnen. Iedereen krijgt een stukje taart en ik mag samen met mama van die van haar eten. Lekker is dat zeg, al dat zoete spul. Alles wat mama, papa en Jordy eten wil ik ook proberen.

17-01-2015 (7) - kopie

Als ik een beetje gewend ben laat mama me bij het tafeltje staan. Ze houdt me goed vast hoor, want ik kan nog niet zonder steun staan. Zelf hou ik me goed vast aan de rand van de tafel en wiebel een beetje op mijn tenen heen en weer. Volgens gromi stond mijn oma vroeger ook altijd op haar tenen. Ik bekijk oma eens en kan me helemaal niet voorstellen dat zij zo klein is geweest als ik nu ben. Daarna gaat mijn blik naar gromi en eigenlijk wil ik gewoon zeggen: “Zeg, mag ik alsjeblieft zo staan? Dat mijn oma dat vroeger ook deed heeft hier helemaal niks mee te maken. Dit ben ik, hoor.” Aangezien dat praten nog niet gaat probeer ik het maar met mijn blik te zeggen. Volgens mij deed ik dat goed, want oma schoot in de lach en zei: “Moet je die blik zien!” Deze blik moet ik dus goed onthouden, want die werkt.

Later lag ik een poosje op de grond, maar dat vond ik niet lang leuk. Oma had dat in de gaten en tilde me zomaar op. Bijna wilde ik gaan huilen, maar ze laat me op haar benen springen en dat vind ik zo’n leuk spelletje. Dan laat ik me eerst door mijn knieën zakken en daarna zet ik me af. Het is maar goed dat oma me goed vast heeft, anders vlieg ik vast heel hoog door de lucht.

Na een poosje word ik toch wel moe en ben ik blij dat mama me mijn winterpak aantrekt. Vanuit de maxicosi lig ik alles te bekijken. Het duurt wel lang, maar ik weet gewoon dat we naar huis gaan. Dat is altijd zo als ik in de maxicosi word gezet. Maar ja, Jordy moet nog plassen en dan nog zijn schoenen en jas aan. Dat duurt altijd zó lang. Hij kan gewoon nog niet zo goed opschieten. Zie je, dat moet hij nog leren, terwijl hij andere dingen al heel goed kan.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , , | Een reactie plaatsen

Soms snap ik het even niet.

Daar zat ik dan, op de grond in mijn maxicosi in de kamer van oma en opa Arie. Mama had wel verteld dat we daar heen gingen, maar ik herkende helemaal niets en overal zag ik benen om me heen. Heb je enig idee hoe raar dat is? Zo raar dat ik even moest huilen.

Mama tilde me gelukkig meteen op en ging met me op een stoel zitten. Zo kon ik even rustig om me heen kijken. Oma mocht even niet naar me lachen of zo, want dan moest ik meteen weer huilen. Na een poosje wist ik het allemaal weer: “O ja, we zijn bij oma en opa Arie”. Nu durfde ik ook wel weer bij oma op schoot. Af en toe voelde ik even aan haar gezicht. Dan pakte oma mijn hand en blies er op.

Na een poosje kreeg ik honger en ging oma mij m’n fruithap geven. Mocht ik toch niet eens van haar met mijn hand in het potje fruit grijpen. Nou vraag ik je toch, weet ze dan niet hoe leuk dat is? Weet je wat wel leuk was? Toen ik naar dat potje bleef grijpen haalde opa Arie een soepstengel voor me. Zo had ik ineens twee dingen te eten. Oké, dat moet ik dus onthouden voor de volgende keer.

Op de grond spelen vond ik nog een beetje eng, maar met Jordy er bij werd dat al minder. Alleen toen gebeurde er toch zoiets raars. Ineens was ik nog alleen met oma in de kamer. Ze speelde kiekeboe met me en ik moest er best even om lachen, maar niet lang, want ik begreep niet waar mama, papa en Jordy gebleven waren. Huilen dat ik deed. Gelukkig tilde oma me op, maar daarna liep ze met me de trap op. Het werd steeds enger, want ik had geen idee waar ik nu weer was. Oma praatte zachtjes tegen me en zei: “Luister maar Milou, ik hoor mama al praten”. En ja, ze had nog gelijk ook. Ik hoorde mama ook. Waren ze met z’n allen helemaal op zolder naar de treinen van opa Arie aan het kijken. Dan hadden ze mij toch meteen wel mee kunnen nemen? Lekker dom hoor van mama en papa.

soms snap ik het even niet

Na het brood eten was ik best moe, maar mama was nog niet helemaal klaar en ik zat eerst bij opa Arie en later bij oma op schoot. Oma had een lepeltje gepakt en daar probeerde ik mee te eten. Zat er niks op die lepel. Oma, oma toch, je geeft me toch geen lepel zonder dat er eten bij zit, dacht ik. Gelukkig is oma best slim en ze pakte het laatste stukje kerstbrood. Dat lust ik niet, maar de spijs die er in zit vind ik wel heel lekker. Met het lepeltje haalde ze er telkens een beetje uit en stopte het in mijn mond. Goed idee was dat van oma.

Toen we naar huis gingen werd ik weer in mijn maxicosi gezet. Weet je hoe lang het toen nog duurde voordat we naar huis gingen? Vast niet. Jordy moest z’n schoenen en jas nog aan, mama ging oma en opa Arie gedag zoenen. Jordy moest oma ook nog een kusje geven, en nog één, en nog één. Jemig wat duurde dat lang zeg. Toen we eindelijk in de auto zaten keek ik nog even om Jordy heen. Ik wilde wel zwaaien naar oma en opa Arie, maar ik heb werkelijk geen idee hoe dat moet. Morgen vraag ik aan Jordy of hij het me voor wil doen.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Getver, wat eng.

Nijntje bal

Na mijn ochtendslaapje nam mama me mee naar beneden en wat denk je? Zat oma ineens in de kamer. Waar kwam die nu weer vandaan?

Mama zette me meteen bij oma op schoot en ik moest haar eens even goed bekijken. Daar trek ik dan een serieus gezicht bij, helemaal compleet met frons tussen mijn wenkbrauwen. Oma dacht zeker dat ik ging huilen, want ze draaide me om zodat ik met mijn rug tegen haar buik aan zat en zei: “Ga maar lekker zo zitten, dan kan je mama en Jordy ook zien. Jordy kwam meteen dichterbij. hij had mijn Nijntje bal in zijn handen en die wilde ik natuurlijk ook. Oma bedacht een oplossing en vroeg aan Jordy of hij zin had om met de bal te rollen. Hij begon meteen te springen en gek te doen, terwijl ik dacht: ‘En ik dan? Wordt er aan mij niets meer gevraagd?”

Oma stond op van de bank en zei tegen Jordy dat hij bij de eettafel op de grond moest gaan zitten. Zelf ging ze bij het kleine tafeltje zitten en ze zette mij ook, tussen haar benen in, op de grond. Jordy moest de bal naar oma rollen en die kwam steeds dichterbij en oma kon ‘m pakken. Samen rolden we de bal weer naar Jordy terug. Na vier keer rollen vond ik het niet leuk meer. Erger nog, ik vond het eng dat die bal aldoor naar me toe rolde en ik begon pardoes te huilen. Mama tilde me bijna meteen op en zette me in mijn springstoel, die vlak bij oma stond. Die springstoel vind ik hartstikke leuk, want ik kan er in springen, maar ook rondjes draaien. Vanaf een afstandje vond ik het balspel wel leuk en ik probeerde af en toe iets te zeggen. Dat is moeilijk joh, want als ik iets zeg klinkt het nooit zoals mama en papa praten. Daar moet ik nog veel op oefenen denk ik.

Na een poosje kwam papa ineens door de deur. Ik lachte van oor tot oor, want ik vind papa zó lief. Ik kreeg een aai over mijn bol en ineens was het ook tijd om te eten. Dan mag ik altijd in mijn wipstoeltje op tafel zitten. Ik zat met mijn rug naar oma, maar iedere keer als ik haar hoorde praten ging ik helemaal rechtop zitten zodat ik om de zijkant van het stoeltje heen kon kijken. “Ja hoor”, dacht ik dan, “gezellig, oma is er nog.

Na het eten wilde Jordy door oma naar bed gebracht worden en ik dacht: “Ik niet hoor, ik wil gewoon door mama naar bed worden gebracht. Oma gaf me een dikke knuffel en zei dat ze weer naar huis ging. Volgens mij betekende dat, dat ze er na mijn middagslaapje niet meer zou zijn.

Categorieën: Milou 27-04-2014 | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.