Berichten getagd met: winnen

Rummikub

Elise, 28 februari 2012

IMG_8825

Ik was naar zaalvoetbal geweest en had een zaalvoetbalcertificaat gekregen. Oma en opa waren bij ons, dus ik kon het meteen aan ze laten zien.

Oma stelde voor om een spelletje te doen, maar toen ik met Twister binnenkwam vroeg oma of ik niet een spelletje had wat aan tafel gespeeld kon worden. Oma zei dat ze van Twister zere armen en benen kreeg. Toen heb ik Rummikub gepakt.

Mama en ik hebben de spelregels een klein beetje aangepast, want de eerste keer dat we dit spel deden duurde het wel heel erg lang. Ik kan heel goed uitleggen dus vroeg ik of oma en opa goed wilde luisteren.

“Kijk, als je drie dezelfde hebt, of drie achter elkaar, dan mag je die op tafel leggen. Ze mogen allemaal een andere kleur hebben. Ze hoeven dus niet allemaal rood of geel te zijn. En kijk, deze joker kan je voor alles gebruiken. Die leg je gewoon tussen 1 en 3 in of zo. Dan is de joker de 2. Snappen jullie het? Dan mag Jelle beginnen en daarna mag ik.”

Ja ik wist heus wel dat we dan de andere kant op gingen, maar dan was ik wel eerder aan de beurt. Jelle snapte het nog niet zo goed, maar volgens mama deed hij dan voor spek en bonen mee. Als Jelle dan zou winnen had hij nog steeds niet gewonnen. Dat vond ik goed, maar mooi dat ik zelf won.

Advertenties
Categorieën: Anekdotes | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Puzzelen of een spelletje

Milou, 27 april 2014

IMG_7791

Mama was eitjes aan het koken toen oma aanbelde en mama rende heel hard de lange gang door om open te doen. Die gang is echt heel lang, want mama woont in een school en als wij bij haar zijn wonen wij daar ook.

Ik heb mijn broodje helemaal opgegeten en daarna mijn eitje ook nog. Volgens mij was oma best trots op me en mama trouwens ook, want een poosje geleden at ik nog alleen het beleg van mijn brood.

IMG_7790

Na het eten ging ik met oma samen een puzzel maken. Nou ik kan het goed, maar oma ook hoor. Samen hadden we ‘m zo af, er misten alleen twee stukjes. Toen toen mama Jordi ging halen hebben we nog een puzzel gemaakt. Daarna pakte ik weer een nieuwe puzzel, maar dat was volgens oma geen puzzel maar een spelletje. Memory heette het en er zaten allemaal vierkantje kaartjes in met een leuk plaatje er op. Ik zal al gauw dat sommige plaatjes hetzelfde waren.
Eerst gingen we alle kaartjes neerleggen en oma zei dat ik goed naar de plaatjes moest kijken. Daarna draaiden we alle kaartjes om. Nu werd het lastig, want we moesten om beurten twee kaartjes omdraaien. Als ik twee dezelfde omdraaide mocht ik ze houden.

Mama en Jordy kwamen binnen en Jordy wilde ook meedoen. Dat mocht en Jordy kon het goed joh! Die onthield gewoon waar de kaartjes lagen en dan wist hij precies welke hij om moest draaien.

Na het spelletje wilde ik weer puzzelen met oma, maar dat kon niet want ze ging naar huis. Ze wilde graag voor de ‘spits’ weer thuis zijn. Geen idee wat die ‘spits’ precies in, maar mama begreep het.

Jordy, 17-5-2012

IMG_7793 - kopie

 

Toen ik met mama thuis kwam waren oma en Milou “memory” aan het doen. Ze zaten gewoon allebei op de grond en daar lagen alle kaartjes ook.

Ik wilde ook meedoen en dat mocht dus ging ik ook op de grond zitten. Milou en oma hadden allebei al een stapeltje kaarten. Die van Milou zaten in de doos en oma had de deksel in gebruik.

Eerlijk gezegd kon ik het best goed, want ik had al heel snel twee dezelfde kaarten omgedraaid. Ik keek ook iedere keer goed als Milou of oma aan de beurt was en dan onthield ik waar de plaatjes lagen.

Als je twee dezelfde omdraaide mocht je nog een keer, alleen mocht Milou dat één keer niet. Die draaide een plaatje om en zei toen: “Die wil ik niet” en draaide ‘m weer terug. Dat vond ik vals spelen, maar van oma mocht ze nog een keer. Toen had ze twee dezelfde plaatjes, maar omdat ze toch een beetje vals speelde mocht ze niet twee keer achter elkaar. Dat was wel een goede regel van oma.

Er lagen nog een stuk of acht kaarten en iedere keer als we er twee omdraaiden waren ze niet hetzelfde, dus zei oma: “Zullen we deze maar eens allemaal omdraaien, want volgens mij zijn dit allemaal verschillende kaarten”.

En ja hoor, oma had gelijk. Die kaarten konden dus eigenlijk niet meer bij het spel, die hebben we gewoon weggegooid. Daarna ging ik tellen hoeveel kaarten iedereen had. Wat denk je? Er had niet eens iemand gewonnen, want we hadden allemaal tien kaarten.

Eigenlijk had ik natuurlijk gewonnen omdat ik veel later mee was gaan doen.

Categorieën: Algemeen | Tags: , , | Een reactie plaatsen

Blog op WordPress.com.